Menu

ślina

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Maria Bialik
Maria Bialik
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Klej do protez zębowych – przegląd najmocniejszych preparatów
  2. Od jakiej temperatury zbijać temperaturę u dziecka?
  3. Jak leczyć zapalenie ślinianek?
  4. Jakie są przyczyny alergii?
  5. Czy stosujesz już tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej?
  6. Jodopowidon – porównanie substancji czynnych
  7. Benzydamina – porównanie substancji czynnych
  8. Waloktokogen roksaparwowek – mechanizm działania
  9. Metadon – mechanizm działania
  10. Melatonina – mechanizm działania
  11. Dimenhydrynat – mechanizm działania
  12. Dektaflur – mechanizm działania
  13. Chlorheksydyna – mechanizm działania
  14. Amylometakrezol – mechanizm działania
  15. Xevoben – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Bilagra ORO, 20 mg – dawkowanie leku
  17. Bilagra ORO – dawkowanie leku
  18. ACEBIS, 2,5 mg + 1,25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Zylena, 20 mg – dawkowanie leku
  20. Zylena, 5 mg – dawkowanie leku
  21. Tamur, 0,4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Olanzapine APC, 10 mg – skład leku
  23. Flegamina Fast Junior, 4 mg – dawkowanie leku
  24. Flegtac ORO, 4 mg – dawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Mocny klej do protez – jak wybrać najlepszy i jak go używać?

    Klej do protez zębowych zapewnia mocne i stabilne utrzymanie protezy przez cały dzień. Dostępny w postaci kremu, żelu lub proszku, tworzy ochronną warstwę zapobiegającą przesuwaniu się protezy. Mocny klej do protez zębowych to klucz do komfortu i pewności siebie. Czy klej do protez jest szkodliwy? Odpowiednio dobrany nie powoduje podrażnień. Sprawdź, jak używać kleju do protez, aby cieszyć się wygodą każdego dnia.

  • Gorączka u dzieci to chyba jedna z najbardziej powszechnych dolegliwości, z którą muszą mierzyć się rodzice. Jej pojawienie się niejednokrotnie wywołuje niepokój opiekunów i obawę o wystąpienie drgawek gorączkowych. Jak i kiedy zbijać gorączkę u dzieci?

  • Zapalenie ślinianek dotyka najczęściej dzieci i jest stosunkowo rzadką dolegliwością, która może sprawiać problemy diagnostyczne. Dolegliwość charakteryzuje się obrzękiem ślinianek, co powoduje spory dyskomfort. Czy zapalenie ślinianek jest zaraźliwe? Jak je leczyć?

  • Słowo „alergia” pochodzi z greki — jest zlepkiem dwóch osobnych wyrazów. ”Allos” oznacza „różne”, zaś „ergos” to „działanie” lub „reakcja”. Dzisiaj termin ten jest rozumiany jako nadmierna odpowiedź układu immunologicznego na czynniki zewnętrzne, prowadząca do wystąpienia objawów chorobowych. Jakie są przyczyny alergii? Co może ją powodować?

  • Najprostszą i najwygodniejszą formą podania leku jest droga doustna. Klasyczne doustne tabletki i kapsułki to najpowszechniejsze postaci leku. Mimo szeregu niewątpliwych zalet “standardowa” tabletka posiada również pewne wady. Taka sytuacja skłoniła naukowców do rozpoczęcia poszukiwań nowych metod podawania leków — równie prostych w użyciu, ale jednocześnie bardziej skutecznych i efektywnych. Modyfikacja klasycznej tabletki doprowadziła do opracowania tzw. tabletki ODT, czyli takiej, która ulega rozpadowi w jamie ustnej. Czym różni się ona od zwykłych tabletek? Jakie leki można w ten sposób formułować?

  • Jodopowidon, alkohol izopropylowy i chlorheksydyna należą do najczęściej stosowanych substancji antyseptycznych i dezynfekujących. Choć mają podobne zastosowania w zwalczaniu drobnoustrojów, różnią się pod względem mechanizmu działania, przeciwwskazań oraz bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich rolę w profilaktyce i leczeniu zakażeń skóry, błon śluzowych czy ran.

  • Benzydamina, amylometakrezol i chlorek cetylopirydyniowy to substancje czynne często wykorzystywane w leczeniu stanów zapalnych gardła i jamy ustnej. Choć mają wspólne wskazania, różnią się mechanizmem działania, sposobem podania oraz zaleceniami dotyczącymi stosowania u różnych grup pacjentów. W poniższym porównaniu poznasz podobieństwa i różnice między tymi substancjami, co pomoże Ci lepiej zrozumieć, kiedy warto wybrać daną opcję terapeutyczną i na co zwracać uwagę przy ich stosowaniu.

  • Waloktokogen roksaparwowek to innowacyjna substancja czynna wykorzystywana w terapii genowej ciężkiej postaci hemofilii A. Jej mechanizm działania opiera się na dostarczeniu do organizmu informacji genetycznej, dzięki której wątroba zaczyna wytwarzać brakujący czynnik krzepnięcia. Poznaj, jak ta terapia wpływa na funkcjonowanie organizmu, jakie są jej etapy działania oraz co wykazały badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tej substancji.

  • Metadon to substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu uzależnienia od opioidów oraz w łagodzeniu silnego bólu. Jego działanie polega na wpływie na układ nerwowy, dzięki czemu łagodzi objawy odstawienia oraz zmniejsza potrzebę sięgania po inne opioidy. Odpowiednio stosowany, metadon działa długo i skutecznie, a jego mechanizm działania i procesy zachodzące w organizmie po jego podaniu są dobrze poznane i szczegółowo opisane.

  • Melatonina to naturalny hormon, który pomaga regulować rytm snu i czuwania w naszym organizmie. Jej działanie opiera się na wpływie na określone receptory w mózgu, co przekłada się na łatwiejsze zasypianie i lepszą jakość snu. Substancja ta występuje zarówno w postaci naturalnej, jak i w lekach stosowanych przy problemach ze snem, zmianą stref czasowych czy zaburzeniach rytmu dobowego. Poznaj, jak melatonina działa w organizmie, jak jest przetwarzana i wydalana, oraz jakie wykazano jej bezpieczeństwo w badaniach przedklinicznych.

  • Dimenhydrynat to substancja znana głównie z łagodzenia objawów choroby lokomocyjnej oraz nudności i wymiotów. Działa poprzez wpływ na ośrodek wymiotny w mózgu oraz układ równowagi, a także wykazuje działanie uspokajające na przewód pokarmowy. Mechanizm jego działania opiera się na blokowaniu określonych receptorów w organizmie, co przekłada się na skuteczne przeciwdziałanie nieprzyjemnym dolegliwościom związanym z podróżowaniem czy zawrotami głowy.

  • Dektaflur, znany także jako Dectaflurum, jest jednym z aminofluorków wykorzystywanych w profilaktyce próchnicy i leczeniu nadwrażliwości zębów. Jego unikalny sposób działania polega na wzmacnianiu szkliwa oraz ochronie zębów przed szkodliwym wpływem kwasów i bakterii. Dzięki zastosowaniu Dektafluru w żelach do zębów, możliwe jest nie tylko zapobieganie próchnicy, ale także wspomaganie procesu remineralizacji szkliwa i łagodzenie nadwrażliwości.

  • Chlorheksydyna to substancja o szerokim zastosowaniu w dezynfekcji skóry, błon śluzowych oraz jamy ustnej. Jej działanie polega na niszczeniu drobnoustrojów, takich jak bakterie, grzyby czy niektóre wirusy. Dzięki swoim właściwościom chlorheksydyna jest stosowana zarówno w produktach do płukania jamy ustnej, jak i w preparatach do dezynfekcji skóry, zapewniając skuteczną ochronę przed zakażeniami. Dowiedz się, jak działa ta substancja i dlaczego jest tak ceniona w profilaktyce i leczeniu infekcji.

  • Amylometakrezol to substancja czynna o szerokim działaniu antyseptycznym, stosowana głównie w pastylkach i tabletkach do ssania na ból gardła. Jego skuteczność polega na zwalczaniu drobnoustrojów oraz łagodzeniu bólu i podrażnienia gardła. Dzięki szybkiemu wchłanianiu i miejscowemu działaniu, amylometakrezol jest bezpieczny w stosowaniu i dobrze tolerowany przez większość pacjentów.

  • Lek Xevoben, stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, może powodować różne działania niepożądane, takie jak infekcje, zmniejszenie liczby krwinek, zmniejszony apetyt, zaburzenia psychiczne, problemy żołądkowo-jelitowe oraz zmiany zabarwienia płynów ustrojowych. U niektórych pacjentów mogą wystąpić zaburzenia kontroli impulsów, takie jak uzależnienie od gier hazardowych, hiperseksualność, kompulsywne wydawanie pieniędzy i napadowe objadanie się. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Stosowanie leku Xevoben może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

  • Bilagra ORO to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu objawów alergii. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży to 20 mg raz na dobę, a dla dzieci (6-11 lat, ≥20 kg) 10 mg raz na dobę. Lek należy przyjmować godzinę przed lub dwie godziny po posiłku lub spożyciu soku owocowego. Tabletki można rozpuszczać w jamie ustnej lub w wodzie. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmuje inne leki. Bilastyna nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale reakcja na leczenie może być różna u poszczególnych pacjentów.

  • Bilagra ORO to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu objawów alergii. Zalecana dawka dla dorosłych i młodzieży to 20 mg raz na dobę, a dla dzieci w wieku 6-11 lat o masie ciała co najmniej 20 kg to 10 mg raz na dobę. Lek należy przyjmować godzinę przed lub dwie godziny po posiłku. W przypadku przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Podczas stosowania leku ACEBIS mogą wystąpić różne działania niepożądane, od często występujących, takich jak ból głowy i zawroty głowy, po rzadkie i bardzo rzadkie, takie jak zapalenie trzustki i łuszczyca. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Lek Zylena, zawierający olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów manii. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych wynosi 10 mg na dobę dla schizofrenii i 15 mg na dobę dla epizodów manii. Dawkowanie może być dostosowane w zależności od stanu pacjenta. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Szczególne grupy pacjentów, takie jak osoby w podeszłym wieku, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz osoby palące, mogą wymagać dostosowania dawki. Lek należy podawać doustnie, a w przypadku przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.

  • Lek Zylena, zawierający olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych wynosi 10 mg na dobę dla schizofrenii i 15 mg na dobę dla epizodów manii. Dawkowanie może być dostosowane w zależności od stanu pacjenta. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Szczególne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze, pacjenci z zaburzeniami nerek lub wątroby oraz osoby palące, mogą wymagać dostosowania dawki. Lek należy podawać doustnie, a tabletka ulega rozpadowi w jamie ustnej. W przypadku przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.

  • Podczas stosowania leku Tamur mogą wystąpić różne działania niepożądane, od częstych, takich jak zawroty głowy i zaburzenia wytrysku nasienia, po bardzo rzadkie, takie jak priapizm. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i skonsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Olanzapine APC to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych. Zawiera substancję czynną olanzapinę oraz substancje pomocnicze takie jak aspartam, mannitol, krospowidon, aromat pomarańczowy, krzemionka koloidalna bezwodna i sodu stearylofumaran. Lek jest dostępny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, zwłaszcza jeśli mają alergie lub inne schorzenia, które mogą wpływać na ich reakcję na lek.

  • Flegamina Fast Junior to lek stosowany w leczeniu schorzeń dróg oddechowych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dorośli i młodzież powyżej 12 lat przyjmują 2 tabletki 3 razy na dobę, dzieci 6-12 lat 1 tabletkę 3 razy na dobę, a dzieci 2-6 lat pół tabletki 3 razy na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, po posiłku, i nie bezpośrednio przed snem. Nie stosować dłużej niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem. W razie przedawkowania należy wykonać płukanie żołądka i podać węgiel aktywny.

  • Lek Flegtac ORO stosuje się w leczeniu schorzeń dróg oddechowych. Dawkowanie dla dorosłych to 2 tabletki 3 razy na dobę, a dla dzieci zależy od wieku. Tabletki należy umieścić w jamie ustnej lub rozpuścić w wodzie. W razie przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem. Leku nie należy stosować dłużej niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem.