Menu

Rozedma płuc

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Łukasz Smoła
Łukasz Smoła
  1. Jaki jest najlepszy lek wykrztuśny - ambroksol czy bromheksyna?
  2. Dowiedz się więcej o zespole Marfana! Czy znasz tę chorobę?
  3. Na co jest ACC i kiedy go stosować?
  4. Jaki nebulizator wybrać?
  5. Ipratropium – porównanie substancji czynnych
  6. Fenoterol – porównanie substancji czynnych
  7. Gwajafenezyna – porównanie substancji czynnych
  8. Dornaza alfa – porównanie substancji czynnych
  9. Doksylamina – porównanie substancji czynnych
  10. Ambroksol – porównanie substancji czynnych
  11. Chlorprotiksen – przeciwwskazania
  12. Fenoterol – wskazania – na co działa?
  13. Formoterol – wskazania – na co działa?
  14. Ipratropium – wskazania – na co działa?
  15. Salbutamol – wskazania – na co działa?
  16. Teofilina – wskazania – na co działa?
  17. Teryparatyd – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Prymidon – wskazania – na co działa?
  19. Prymidon – profil bezpieczeństwa
  20. Prymidon – przeciwwskazania
  21. Ludzki inhibitor alfa-1-proteinazy – wskazania – na co działa?
  22. Ludzki inhibitor alfa-1-proteinazy – przeciwwskazania
  23. Kodeina – przeciwwskazania
  24. Gwajafenezyna – profil bezpieczeństwa
  • Ilustracja poradnika Co stosować na mokry kaszel – bromheksynę czy ambroksol?

    W aptekach bez recepty występuje kilka substancji czynnych o działaniu mukolitycznym, które stosowane są w leczeniu napadów mokrego kaszlu. Dlatego wybór pomiędzy bromheksyną a ambroksolem czasem bywa niełatwy, tym bardziej, że oba te związki należą do najpopularniejszych leków wykrztuśnych stosowanych w Polsce. Czym różnią się te dwa związki mukolityczne? Który z nich będzie lepszy w leczeniu Twojego kaszlu?

  • Zespół Marfana – co to za choroba? Zespół Marfana to choroba mało znana, często nie rozpoznawana na pierwszy rzut oka, choć bardzo charakterystyczna i rzucająca się w oczy. Jest genetyczną wadą tkanki łącznej. Jakie są przyczyny zespołu Marfana? Zespół Marfana spowodowany jest mutacją  15 chromosomu i znajdującego się tam genu fibryliny 1 – jednego z […]

  • Preparaty z acetylocysteiną cieszą się dużym zainteresowaniem wśród pacjentów. Można wśród nich znaleźć preparaty w postaci płynów, tabletek musujących czy saszetek z proszkiem do sporządzenia roztworów. Wśród nich najwięcej preparatów jest dostępnych w serii ACC. Czy są skuteczne? Co można o nich powiedzieć?

  • Terapia inhalacyjna jest uważana za jedną z najskuteczniejszych form leczenia – taką, która zapewnia lepsze rezultaty niż w przypadku środków stosowanych pozajelitowo oraz doustnie [1]. Leczenie wziewne przeprowadzane jest za pomocą nebulizatora lub inhalatora. Jakie urządzenia oferują producenci oraz w jaki sposób dobrać sprzęt do własnych potrzeb?

  • Ipratropium, tiotropium i umeklidynium to substancje czynne należące do grupy leków przeciwcholinergicznych, które stosuje się głównie w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Choć działają w podobny sposób, rozszerzając oskrzela i ułatwiając oddychanie, różnią się długością działania, wskazaniami oraz bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Sprawdź, czym różnią się te leki i kiedy są stosowane, aby lepiej zrozumieć, która terapia może być najbardziej odpowiednia w konkretnych sytuacjach klinicznych.

  • Fenoterol, salbutamol i formoterol to substancje czynne szeroko stosowane w leczeniu chorób obturacyjnych dróg oddechowych, takich jak astma czy przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Choć należą do tej samej grupy leków rozszerzających oskrzela i działają poprzez pobudzanie receptorów beta2-adrenergicznych, różnią się między sobą czasem działania, wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania u różnych grup pacjentów oraz szczegółami dotyczącymi dawkowania i przeciwwskazań. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i u kogo warto zastosować konkretny lek oraz jakie środki ostrożności należy zachować podczas terapii.

  • Gwajafenezyna, ambroksol i bromoheksyna to popularne substancje wykrztuśne, które pomagają w usuwaniu gęstej wydzieliny z dróg oddechowych. Choć działają podobnie, mają różne zastosowania, bezpieczeństwo stosowania oraz ograniczenia wiekowe. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa między tymi lekami, aby lepiej zrozumieć, która substancja może być odpowiednia w konkretnych sytuacjach zdrowotnych.

  • Leki mukolityczne, takie jak dornaza alfa, acetylocysteina i ambroksol, pomagają rozrzedzić gęstą wydzielinę w drogach oddechowych, ułatwiając oddychanie i odkrztuszanie. Każda z tych substancji ma swoje specyficzne cechy, różnią się mechanizmem działania, wskazaniami i bezpieczeństwem stosowania, zwłaszcza u dzieci czy kobiet w ciąży. Poznaj podobieństwa i różnice pomiędzy nimi, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego lekarz może wybrać właśnie ten, a nie inny lek.

  • Doksylamina, difenhydramina i klemastyna to leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji, które często wykorzystywane są w łagodzeniu objawów alergii lub problemów ze snem. Choć mają wspólny mechanizm działania, różnią się zastosowaniem, profilem bezpieczeństwa oraz możliwościami stosowania w określonych grupach pacjentów. W poniższym opisie porównujemy ich najważniejsze cechy, wskazania, przeciwwskazania oraz zasady bezpiecznego stosowania, aby pomóc w zrozumieniu, kiedy i dla kogo mogą być odpowiednie.

  • Ambroksol, acetylocysteina i karbocysteina należą do grupy leków mukolitycznych, które pomagają rozrzedzać gęstą wydzielinę w drogach oddechowych i ułatwiają jej usuwanie. Choć ich cel terapeutyczny jest zbliżony, każdy z tych leków działa w nieco inny sposób i może być zalecany w odmiennych sytuacjach klinicznych. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy wybrać konkretny preparat oraz na co zwrócić uwagę podczas leczenia, zwłaszcza u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z innymi chorobami.

  • Chlorprotiksen to lek przeciwpsychotyczny, który znajduje zastosowanie w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, takich jak psychozy czy stany lękowe. Jednak nie każdy pacjent może go stosować – istnieją sytuacje, w których jego przyjmowanie jest całkowicie wykluczone lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania, o których warto wiedzieć przed rozpoczęciem terapii tym lekiem.

  • Fenoterol to substancja czynna, która pomaga osobom zmagającym się z przewlekłymi chorobami układu oddechowego. Działa rozkurczająco na mięśnie oskrzeli, przynosząc ulgę w duszności i ułatwiając oddychanie. Stosowany jest zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi substancjami, a jego wskazania zależą od wieku pacjenta oraz postaci leku.

  • Formoterol to substancja czynna, która pomaga osobom zmagającym się z astmą i przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) swobodniej oddychać. Działa szybko, przynosząc ulgę już w kilka minut po zastosowaniu inhalacji, a jej efekt utrzymuje się przez wiele godzin. Formoterol stosowany jest samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami, takimi jak kortykosteroidy wziewne, aby jeszcze skuteczniej kontrolować objawy i zapobiegać zaostrzeniom choroby. Wskazania do stosowania formoterolu mogą się różnić w zależności od wieku pacjenta oraz rodzaju schorzenia, dlatego warto poznać, w jakich sytuacjach lekarz może zalecić ten lek.

  • Ipratropium to substancja czynna, która skutecznie pomaga w leczeniu schorzeń układu oddechowego i objawów przeziębienia. Występuje w różnych formach, a jej zastosowanie może się różnić w zależności od wieku pacjenta, rodzaju schorzenia oraz drogi podania. Poznaj najważniejsze wskazania do stosowania ipratropium u dorosłych i dzieci, a także dowiedz się, w jakich połączeniach z innymi lekami substancja ta jest wykorzystywana.

  • Salbutamol to jedna z najczęściej stosowanych substancji w leczeniu nagłych napadów duszności oraz przewlekłych schorzeń układu oddechowego. Działa szybko, łagodząc skurcz oskrzeli, co sprawia, że jest nieocenioną pomocą dla osób z astmą czy przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). Może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i dzieci, a jego różne formy podania umożliwiają dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta. Sprawdź, w jakich wskazaniach i dla kogo salbutamol znajduje zastosowanie.

  • Teofilina to substancja czynna z grupy ksantyn, która od lat znajduje zastosowanie w leczeniu chorób układu oddechowego. Działa poprzez rozkurczanie mięśni oskrzeli, co ułatwia oddychanie osobom zmagającym się z astmą czy przewlekłą obturacyjną chorobą płuc. W zależności od postaci i drogi podania, teofilina może być stosowana zarówno w nagłych stanach, jak i w leczeniu przewlekłym, ale jej zastosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności.

  • Teryparatyd to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu osteoporozy oraz niektórych zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej. Jak każdy lek, może wywoływać działania niepożądane, które najczęściej mają łagodny lub umiarkowany charakter, ale czasami bywają poważniejsze. W zależności od postaci leku, drogi podania i indywidualnych cech pacjenta, profile działań niepożądanych mogą się nieco różnić. Poznaj najważniejsze możliwe skutki uboczne stosowania teryparatydu oraz sposoby ich rozpoznania.

  • Prymidon to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu różnych rodzajów padaczki, zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi lekami przeciwdrgawkowymi. Jego działanie polega na zmniejszaniu nadmiernej aktywności komórek nerwowych, co pomaga kontrolować napady drgawkowe. Stosowany jest głównie u dorosłych i dzieci z określonymi typami napadów padaczkowych, a decyzja o jego zastosowaniu powinna być zawsze dostosowana do indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Prymidon to lek stosowany w leczeniu padaczki, którego bezpieczeństwo wymaga szczególnej uwagi w różnych grupach pacjentów. Jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, interakcji z innymi lekami, a także z istotnymi przeciwwskazaniami w ciąży i podczas karmienia piersią. W poniższym opisie wyjaśniamy, na co warto zwrócić uwagę, stosując prymidon i jakie środki ostrożności należy zachować, aby jego terapia była jak najbezpieczniejsza.

  • Prymidon to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu różnych typów padaczki. Mimo swojej skuteczności, nie każdy może ją stosować – istnieją bowiem sytuacje, w których jej podanie jest niewskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania oraz przypadki, gdy należy zachować czujność podczas terapii prymidonem.

  • Ludzki inhibitor alfa-1-proteinazy to specjalistyczna substancja pozyskiwana z ludzkiego osocza, która odgrywa kluczową rolę w ochronie płuc przed uszkodzeniami. Jest ona stosowana u osób z ciężkim, wrodzonym niedoborem tego białka, u których zwykłe leczenie nie wystarcza. Terapia skierowana jest do pacjentów z zaawansowaną chorobą płuc, by spowolnić postęp schorzenia i poprawić jakość życia.

  • Ludzki inhibitor alfa-1-proteinazy to specjalistyczna substancja stosowana w leczeniu osób z niedoborem tego białka. Terapia ta może przynieść ulgę pacjentom z poważnymi chorobami płuc, jednak jej stosowanie nie zawsze jest możliwe. W pewnych sytuacjach substancja ta jest bezwzględnie przeciwwskazana lub wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Poznaj, w jakich przypadkach nie powinno się jej stosować oraz kiedy konieczna jest szczególna uwaga podczas terapii.

  • Kodeina to substancja o silnym działaniu przeciwkaszlowym i przeciwbólowym, szeroko stosowana w leczeniu bólu oraz napadowego kaszlu. Jednak nie każdy może ją bezpiecznie przyjmować – istnieje wiele przeciwwskazań, które wykluczają lub ograniczają jej stosowanie. W tym opisie poznasz najważniejsze sytuacje, w których kodeina jest przeciwwskazana, oraz dowiesz się, kiedy jej stosowanie wymaga szczególnej ostrożności. Wyjaśnimy także, jak różne postacie leku i połączenia z innymi substancjami wpływają na bezpieczeństwo stosowania kodeiny.

  • Gwajafenezyna to substancja o działaniu wykrztuśnym, szeroko stosowana w leczeniu kaszlu mokrego. Jej profil bezpieczeństwa zależy od postaci leku, obecności innych substancji czynnych oraz indywidualnych cech pacjenta. Dowiedz się, jak bezpiecznie stosować gwajafenezynę, na co zwrócić uwagę przy jej przyjmowaniu i jakie środki ostrożności są zalecane w szczególnych grupach pacjentów.