Menu

Rozdęcie okrężnicy

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
  1. Clostridium difficile przyczyną zakażeń wewnątrzszpitalnych
  2. Prukalopryd – porównanie substancji czynnych
  3. Klozapina – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Pitofenon – przeciwwskazania
  5. Metamizol – przeciwwskazania
  6. Fenpiweryna – przeciwwskazania
  7. Amidotryzoinian megluminy – wskazania – na co działa?
  8. Amidotryzoinian sodu – wskazania – na co działa?
  9. Amidotryzoinian sodu – stosowanie u dzieci
  10. AuroBlock Fast, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Belaristo, 10 mg – przeciwwskazania
  12. Uroflow SR, 4 mg – przeciwwskazania
  13. Veloxsol, 10 mg – wskazania – na co działa?
  14. Veloxsol, 5 mg – wskazania – na co działa?
  15. Soreca, 10 mg – wskazania – na co działa?
  16. Loperamide Aurovitas, 2 mg – wskazania – na co działa?
  17. Loperamide Aurovitas, 2 mg – przeciwwskazania
  18. Loperamide Aurovitas, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Solifenacin Stada, 5 mg – wskazania – na co działa?
  20. Afenix, 10 mg – wskazania – na co działa?
  21. Metotreksat Accord, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Panadol Femina, 500 mg + 10 mg – przeciwwskazania
  23. Spasmalgon, (500 mg + 2 mg + 0,0 – dawkowanie leku
  24. Pridinol Zentiva, 5 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Clostridium difficile przyczyną zakażeń wewnątrzszpitalnych
    Układ pokarmowy, Biegunka

    Coraz częściej pojawiają się doniesienia o wewnątrzszpitalnych zakażeniach bakterią Clostridium difficile. Szacuje się, że jest ona źródłem około 40% wszystkich wewnątrzszpitalnych zakażeń. Leczenie osób zakażonych Clostridium jest kosztowne, a zważywszy na mnogość hospitalizacji z powodu Covid-19, potencjalnie może wzrosnąć liczba pacjentów  zakażonych Clostridium. Ważnym celem jest więc edukacja personelu medycznego i pacjentów, jak ograniczyć jej zasięg.

  • Ilustracja poradnika Prukalopryd – porównanie substancji czynnych

    Prukalopryd, cyzapryd i laktuloza to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu różnych typów zaparć. Każda z nich działa w inny sposób i jest zalecana w określonych sytuacjach. Warto poznać podobieństwa i różnice między tymi lekami, by zrozumieć, kiedy mogą być stosowane oraz jakie mają ograniczenia dotyczące stosowania u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z chorobami nerek lub wątroby.

  • Ilustracja poradnika Klozapina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Klozapina to skuteczny lek stosowany w leczeniu opornej schizofrenii, który może powodować zarówno łagodne, jak i poważne działania niepożądane. Najczęściej obserwuje się senność, zawroty głowy, częstoskurcz i zaparcia, jednak zdarzają się także poważniejsze skutki uboczne, takie jak agranulocytoza czy powikłania sercowo-naczyniowe. Występowanie działań niepożądanych zależy od wielu czynników, w tym dawki, czasu leczenia oraz indywidualnych cech pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Pitofenon – przeciwwskazania

    Pitofenon to substancja czynna wykazująca silne działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie, często stosowana w leczeniu bólu spowodowanego skurczami przewodu pokarmowego czy dróg moczowych. Mimo swojej skuteczności, jej stosowanie nie zawsze jest bezpieczne – istnieją sytuacje, w których lek jest przeciwwskazany bezwzględnie lub wymaga szczególnej ostrożności. Przed zastosowaniem pitofenonu warto zapoznać się z najważniejszymi przeciwwskazaniami i możliwymi zagrożeniami, zwłaszcza jeśli przyjmowany jest w połączeniu z innymi substancjami czynnymi.

  • Ilustracja poradnika Metamizol – przeciwwskazania

    Metamizol to silnie działająca substancja przeciwbólowo i przeciwgorączkowo, wykorzystywana w różnych postaciach leków. Jego stosowanie może być jednak całkowicie zabronione w niektórych sytuacjach, a w innych wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i sytuacje, w których należy zachować szczególną czujność przy przyjmowaniu metamizolu – zarówno w tabletkach, roztworach do wstrzykiwań, jak i w lekach złożonych.

  • Ilustracja poradnika Fenpiweryna – przeciwwskazania

    Fenpiweryna to składnik leków o działaniu rozkurczowym, który pomaga łagodzić bolesne skurcze mięśni gładkich. Chociaż może przynieść ulgę w wielu dolegliwościach, jej stosowanie nie jest zalecane dla wszystkich. Istnieją sytuacje, w których fenpiweryna – szczególnie w połączeniu z innymi substancjami – może być przeciwwskazana lub wymagać wyjątkowej ostrożności. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Amidotryzoinian megluminy – wskazania – na co działa?

    Amidotryzoinian megluminy to substancja wykorzystywana w diagnostyce radiologicznej przewodu pokarmowego. Dzięki swoim właściwościom pozwala lekarzom uzyskać wyraźny obraz narządów jamy brzusznej, szczególnie w przypadkach, gdy inne środki kontrastowe są nieskuteczne lub przeciwwskazane. Może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i dzieci, w różnych sytuacjach klinicznych wymagających szybkiego i precyzyjnego rozpoznania.

  • Ilustracja poradnika Amidotryzoinian sodu – wskazania – na co działa?

    Amidotryzoinian sodu jest substancją czynną wykorzystywaną w diagnostyce obrazowej przewodu pokarmowego. Stosowany doustnie lub doodbytniczo, umożliwia uwidocznienie różnych fragmentów układu trawiennego podczas badań radiologicznych, szczególnie gdy inne środki kontrastowe są niewskazane. Preparat ten sprawdza się także w szczególnych przypadkach, takich jak podejrzenie perforacji czy niedrożności jelit.

  • Ilustracja poradnika Amidotryzoinian sodu – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania amidotryzoinianu sodu u dzieci jest zagadnieniem wymagającym szczególnej uwagi. Substancja ta stosowana jest głównie jako środek kontrastowy w diagnostyce obrazowej przewodu pokarmowego, zarówno doustnie, jak i doodbytniczo. W przypadku pacjentów pediatrycznych, zwłaszcza najmłodszych, konieczne jest zachowanie ostrożności z uwagi na ryzyko odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych oraz możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje dotyczące wskazań, dawkowania oraz przeciwwskazań do stosowania tej substancji u dzieci.

  • Ilustracja poradnika AuroBlock Fast, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek AuroBlock Fast, zawierający loperamidu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu ostrej biegunki. Może powodować działania niepożądane, takie jak zaparcia, nudności, wzdęcia, zawroty głowy i bóle głowy. Rzadziej mogą wystąpić senność, ból brzucha, suchość w jamie ustnej, wymioty, niestrawność i wysypka. W rzadkich przypadkach mogą pojawić się wzdęty brzuch, sztywność ciała, problemy z koordynacją, zwężenie źrenic, niedrożność jelit, rozdęcie okrężnicy, pieczenie języka, pokrzywka, swędzenie, zatrzymanie moczu i zmęczenie. U dzieci mogą wystąpić wymioty, senność, zawroty głowy, ból głowy, nudności, ból brzucha, zaparcia i wysypka. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Belaristo, 10 mg – przeciwwskazania

    Belaristo to lek stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na solifenacynę, zatrzymania moczu, ciężkich chorób żołądka lub jelit, miastenii, jaskry, dializ, ciężkiej choroby wątroby oraz ciężkiej choroby nerek lub umiarkowanej choroby wątroby w połączeniu z lekami spowalniającymi wydalanie leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach oraz istniejących schorzeniach. Ważne jest również przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i monitorowanie ewentualnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Uroflow SR, 4 mg – przeciwwskazania

    Lek Uroflow SR nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na tolterodynę, zatrzymaniem moczu, jaskrą z wąskim kątem przesączania, miastenią, wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy oraz toksycznym rozszerzeniem okrężnicy. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem w przypadku trudności w oddawaniu moczu, chorób przewodu pokarmowego, problemów z nerkami, chorób wątroby, neuropatii autonomicznej, przepukliny rozworu przełykowego, osłabionych ruchów jelit, zaburzeń czynności serca oraz zaburzeń elektrolitowych. Należy unikać jednoczesnego stosowania tolterodyny z niektórymi antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, wpływającymi na przewód pokarmowy oraz na nieregularny rytm serca.

  • Ilustracja poradnika Veloxsol, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek VELOXSOL, zawierający solifenacyny bursztynian, jest stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak naglące nietrzymanie moczu, częstomocz oraz parcie naglące. Zalecana dawka to 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg. Przeciwwskazania obejmują m.in. zatrzymanie moczu, ciężkie zaburzenia żołądka i jelit, miastenię oraz jaskrę. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami nerek oraz umiarkowanymi zaburzeniami wątroby. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej.

  • Ilustracja poradnika Veloxsol, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek VELOXSOL, zawierający solifenacyny bursztynian, jest stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak naglące nietrzymanie moczu, częstomocz i parcie naglące. Zalecana dawka to 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg. Przeciwwskazania obejmują m.in. zatrzymanie moczu, ciężkie zaburzenia żołądka i jelit, miastenię, jaskrę oraz nadwrażliwość na solifenacynę. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z różnymi schorzeniami, takimi jak zwężenie drogi odpływu moczu czy zaburzenia czynności nerek. Najczęstsze działania niepożądane to suchość w jamie ustnej, niewyraźne widzenie, zaparcie i nudności.

  • Ilustracja poradnika Soreca, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Soreca, zawierający solifenacyny bursztynian, jest stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak naglące nietrzymanie moczu, częstomocz i parcie naglące. Zalecana dawka wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg. Przeciwwskazania obejmują zatrzymanie moczu, ciężkie zaburzenia żołądka i jelit, miastenię, jaskrę, dializę oraz ciężką chorobę wątroby lub nerek. Możliwe działania niepożądane to suchość w jamie ustnej, niewyraźne widzenie, zaparcia, nudności, senność oraz obrzęk naczynioruchowy.

  • Ilustracja poradnika Loperamide Aurovitas, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Loperamide Aurovitas jest lekiem stosowanym w leczeniu ostrej biegunki u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Dawkowanie obejmuje początkowe przyjęcie dwóch kapsułek, a następnie jednej kapsułki po każdym luźnym stolcu, maksymalnie do sześciu kapsułek na dobę. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat i pacjentów z pewnymi schorzeniami jelit. Należy zachować ostrożność w przypadku odwodnienia, braku poprawy po 48 godzinach, chorób wątroby i pacjentów z AIDS. Loperamide Aurovitas może wchodzić w interakcje z innymi lekami, a najczęstsze działania niepożądane to zaparcie, wzdęcia, bóle głowy i nudności.

  • Ilustracja poradnika Loperamide Aurovitas, 2 mg – przeciwwskazania

    Loperamide Aurovitas nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, dzieci poniżej 12 lat, pacjentów z rozdęciem okrężnicy, uporczywym bólem brzucha, bakteryjnym zapaleniem jelit, ciężkim zapaleniem jelit oraz w przypadkach, gdy normalne wypróżnienia nie powinny być tłumione. Ważne jest również, aby pacjenci z chorobami wątroby, AIDS oraz ci, którzy mogą być odwodnieni, zachowali ostrożność. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak rytonawir, chinidyna, desmopresyna, itrakonazol, ketokonazol i gemfibrozyl.

  • Ilustracja poradnika Loperamide Aurovitas, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Loperamide Aurovitas to lek na biegunkę, który może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, nudności, zaparcia i wzdęcia. Poważne skutki uboczne obejmują reakcje alergiczne, utratę przytomności i niedrożność jelit. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Solifenacin Stada, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Solifenacin Stada jest stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak silna nagła potrzeba oddania moczu, częste oddawanie moczu oraz nietrzymanie moczu. Zalecana dawka wynosi 5 mg raz na dobę, w razie potrzeby można ją zwiększyć do 10 mg. Przeciwwskazania obejmują zatrzymanie moczu, ciężkie schorzenia żołądka lub jelit, miastenię, jaskrę, nadwrażliwość na solifenacynę, dializy, ciężką niewydolność wątroby lub nerek. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to suchość w jamie ustnej, niewyraźne widzenie, zaparcia, nudności oraz zmęczenie.

  • Ilustracja poradnika Afenix, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Afenix, zawierający solifenacyny bursztynian, jest stosowany w leczeniu objawów nadreaktywności pęcherza moczowego, takich jak naglące nietrzymanie moczu, częstomocz i parcia naglące. Zalecana dawka wynosi 5 mg raz na dobę, w razie potrzeby można ją zwiększyć do 10 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zatrzymanie moczu, ciężkie zaburzenia żołądka lub jelit, miastenię, jaskrę, hemodializę, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest uczucie suchości w jamie ustnej.

  • Ilustracja poradnika Metotreksat Accord, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metotreksat Accord to lek stosowany w leczeniu różnych typów nowotworów, który może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak utrata apetytu, nudności, wymioty, bóle brzucha, zaburzenia trawienia, niestrawność, stan zapalny i owrzodzenie jamy ustnej i gardła oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Poważne działania niepożądane obejmują niewyjaśnione duszności, nagły świąd, wymioty, biegunka, zażółcenie skóry i oczu, gorączka oraz niespodziewane krwawienie. Metotreksat może również wpływać na płodność, dlatego pacjenci powinni unikać zapłodnienia partnerki w czasie przyjmowania leku i przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu.

  • Ilustracja poradnika Panadol Femina, 500 mg + 10 mg – przeciwwskazania

    Panadol Femina nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na jego składniki, niedrożności przewodu pokarmowego, rozdęcia okrężnicy, ciężkiej niewydolności wątroby lub nerek, choroby alkoholowej, niedokrwistości, fawizmu, miastenii, jaskry, przerostu gruczołu krokowego, przewężeń w przewodzie pokarmowym oraz zaburzeń rytmu serca. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku dolegliwości serca, owrzodzenia jelit, refluksu żołądkowo-przełykowego, podeszłego wieku, zaburzeń czynności wątroby i nerek, regularnego spożywania alkoholu, uczulenia na pochodne kwasu acetylosalicylowego oraz ciężkiego zakażenia. Panadol Femina może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Spasmalgon, (500 mg + 2 mg + 0,0 – dawkowanie leku

    Spasmalgon to lek stosowany w leczeniu bólu wywołanego skurczami mięśni gładkich układu pokarmowego i moczowo-płciowego. Dawkowanie leku zależy od wieku i stanu zdrowia pacjenta. Dorośli i młodzież powyżej 15 lat powinni przyjmować 2-5 ml roztworu do wstrzykiwań, maksymalnie 10 ml na dobę. Osoby starsze i pacjenci z niewydolnością nerek powinni stosować mniejsze dawki. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 15 lat oraz w trzecim trymestrze ciąży. Podczas stosowania leku mogą wystąpić różne działania niepożądane, w tym reakcje skórne, spadek ciśnienia krwi i agranulocytoza.

  • Ilustracja poradnika Pridinol Zentiva, 5 mg – przeciwwskazania

    Pridinol Zentiva to lek stosowany w leczeniu parkinsonizmu i nadmiernego napięcia mięśniowego. Nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, jaskry, przerostu gruczołu krokowego, trudności w oddawaniu moczu, mechanicznych zwężeń przewodu pokarmowego, ostrego rozdęcia okrężnicy, ostrej niewydolności wieńcowej, niewydolności krążenia, zaburzeń rytmu serca, dyskinez i miastenii rzekomoporaźnej. Należy zachować ostrożność w przypadku padaczki, choroby wieńcowej i unikać alkoholu. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych.