Menu

Równowaga

Produkty powiązane z równowaga
Anaketon, krople doustne
Anaketon, krople doustne
Aviomarin, tabletki, 50 mg
Aviomarin, tabletki, 50 mg
Imbisan, krople
Imbisan, krople
Lokomarin, tabletki
Lokomarin, tabletki
Lokomotiv, pastylki do ssania
Lokomotiv, pastylki do ssania
Lokomotiv, smak landrynkowy, syrop
Lokomotiv, smak landrynkowy, syrop
Lokomotiv, tabletki
Lokomotiv, tabletki
Vitis Pharma Anaketon Forte, tabletki
Vitis Pharma Anaketon Forte, tabletki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Emilia Chłopek-Olkuska
Emilia Chłopek-Olkuska
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Jakie są dobre preparaty na chorobę lokomocyjną?
  2. Mebeweryna – stosowanie u kierowców
  3. Nicergolina – stosowanie u kierowców
  4. Tiamazol – stosowanie u kierowców
  5. Werycyguat – stosowanie u kierowców
  6. Triflurydyna – stosowanie u kierowców
  7. Tezakaftor – stosowanie u kierowców
  8. Sunitynib – stosowanie u kierowców
  9. Roksytromycyna – stosowanie u kierowców
  10. Peginterferon alfa-2b – stosowanie u kierowców
  11. Omaweloksolon – wskazania – na co działa?
  12. Dabrafenib – stosowanie u kierowców
  13. Ataluren – stosowanie u kierowców
  14. Pirfenidone Sandoz, 801 mg – przedawkowanie leku
  15. Epistatus, 5 mg – przedawkowanie leku
  16. AuroBetina, 16 mg – stosowanie u dzieci
  17. AuroBetina, 16 mg – wskazania – na co działa?
  18. Utrogestan, 200 mg – profil bezpieczenstwa
  19. Tadalafil Aurovitas, 5 mg – przedawkowanie leku
  20. Tramadol Krka, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Lidocaine 1% Fresenius Kabi, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Virtago, 16 mg – wskazania – na co działa?
  23. Virtago, 8 mg – stosowanie u dzieci
  24. Xylopronal, 1 mg/ml – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Czy można kupić skuteczny lek na błędnik bez recepty?
    Układ pokarmowy, Choroba lokomocyjna

    Zaburzenia funkcjonowania błędnika kojarzą nam się głównie z zaburzeniami równowagi i zawrotami głowy. U części osób dochodzi do nich podczas podróży, mówimy wtedy o chorobie lokomocyjnej. Jak radzić sobie z chorobą lokomocyjną? Jakie są skuteczne preparaty na tą dolegliwość?

  • Ilustracja poradnika Mebeweryna – stosowanie u kierowców

    Mebeweryna to substancja czynna, która pomaga łagodzić dolegliwości związane z przewodem pokarmowym, takie jak skurcze i bóle brzucha. Pacjenci często zastanawiają się, czy jej stosowanie może wpłynąć na bezpieczeństwo prowadzenia samochodu lub obsługi maszyn. W przypadku mebeweryny dostępne dane wskazują, że jej działanie nie powoduje typowych objawów, które mogłyby ograniczać zdolność do wykonywania tych czynności. Poznaj szczegóły dotyczące wpływu mebeweryny na codzienne funkcjonowanie.

  • Ilustracja poradnika Nicergolina – stosowanie u kierowców

    Nicergolina to substancja czynna stosowana w leczeniu zaburzeń krążenia mózgowego, która może wpływać na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Może wywoływać senność i zawroty głowy, dlatego warto poznać możliwe skutki jej działania w codziennych sytuacjach wymagających koncentracji i szybkiego reagowania.

  • Ilustracja poradnika Tiamazol – stosowanie u kierowców

    Tiamazol to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu nadczynności tarczycy. Wiele osób zastanawia się, czy przyjmowanie tiamazolu może wpływać na zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Zebrane informacje pokazują, że tiamazol zasadniczo nie wpływa na sprawność psychofizyczną, jednak w pewnych przypadkach mogą pojawić się objawy, które warto wziąć pod uwagę.

  • Ilustracja poradnika Werycyguat – stosowanie u kierowców

    Werycyguat to substancja stosowana u osób z niewydolnością serca, która wspiera pracę serca i naczyń krwionośnych. Chociaż ogólnie nie wpływa znacząco na codzienne funkcjonowanie, u niektórych osób może sporadycznie wywołać zawroty głowy. To ważna informacja, szczególnie dla osób prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny. Poznaj szczegóły dotyczące bezpieczeństwa stosowania werycyguatu w tych sytuacjach.

  • Ilustracja poradnika Triflurydyna – stosowanie u kierowców

    Triflurydyna, stosowana w połączeniu z typiracylem w leczeniu nowotworów, może wywoływać działania niepożądane, które w niewielkim stopniu wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Wśród zgłaszanych objawów pojawiają się m.in. zmęczenie i zawroty głowy, co sprawia, że warto zachować ostrożność podczas wykonywania czynności wymagających pełnej koncentracji.

  • Ilustracja poradnika Tezakaftor – stosowanie u kierowców

    Tezakaftor jest substancją czynną stosowaną w leczeniu mukowiscydozy, często w połączeniu z innymi lekami, takimi jak iwakaftor czy eleksakaftor. Choć wpływ tezakaftoru na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn uznawany jest za niewielki, mogą pojawić się działania niepożądane, jak zawroty głowy, które czasowo ograniczają bezpieczeństwo w ruchu drogowym. Sprawdź, jak różne postacie i kombinacje tej substancji mogą oddziaływać na codzienne funkcjonowanie.

  • Ilustracja poradnika Sunitynib – stosowanie u kierowców

    Sunitynib to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu niektórych nowotworów. Chociaż wpływ sunitynibu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest określany jako niewielki, pacjenci powinni wiedzieć o możliwości wystąpienia zawrotów głowy w trakcie leczenia. Każdy organizm może inaczej zareagować na terapię, dlatego warto obserwować swoje samopoczucie i zachować ostrożność podczas wykonywania czynności wymagających pełnej koncentracji.

  • Ilustracja poradnika Roksytromycyna – stosowanie u kierowców

    Roksytromycyna to antybiotyk z grupy makrolidów, stosowany w leczeniu wielu zakażeń bakteryjnych. Podczas jej stosowania mogą pojawić się objawy, które wpływają na koncentrację oraz ostrość widzenia, co jest istotne dla osób prowadzących pojazdy i obsługujących maszyny. Poznaj szczegóły dotyczące bezpieczeństwa kierowców oraz osób pracujących przy urządzeniach mechanicznych podczas terapii roksytromycyną.

  • Ilustracja poradnika Peginterferon alfa-2b – stosowanie u kierowców

    Peginterferon alfa-2b to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu niektórych chorób krwi, która może wpływać na codzienne funkcjonowanie pacjenta. Chociaż większość osób nie odczuwa znaczących problemów podczas prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn, u niektórych mogą wystąpić objawy takie jak senność, zawroty głowy lub omamy. Warto wiedzieć, jak organizm może reagować na ten lek, by zachować bezpieczeństwo w trakcie wykonywania codziennych czynności.

  • Ilustracja poradnika Omaweloksolon – wskazania – na co działa?

    Omaweloksolon to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu ataksji Friedreicha – rzadkiej, postępującej choroby neurologicznej. Lek przeznaczony jest dla dorosłych oraz młodzieży od 16. roku życia, a jego działanie polega na wspieraniu naturalnych mechanizmów ochronnych komórek. Poznaj szczegółowe wskazania oraz ograniczenia stosowania omaweloksolonu.

  • Ilustracja poradnika Dabrafenib – stosowanie u kierowców

    Dabrafenib to nowoczesny lek przeciwnowotworowy, stosowany głównie w leczeniu nowotworów z mutacją BRAF, takich jak czerniak czy glejaki. Choć jego wpływ na codzienne funkcjonowanie jest zazwyczaj niewielki, niektórzy pacjenci mogą doświadczyć zmęczenia, zawrotów głowy lub problemów ze wzrokiem. To ważne informacje dla osób prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny, dlatego warto poznać szczegóły dotyczące bezpieczeństwa stosowania dabrafenibu w takich sytuacjach.

  • Ilustracja poradnika Ataluren – stosowanie u kierowców

    Ataluren to substancja czynna stosowana w leczeniu określonych chorób mięśni, takich jak dystrofia mięśniowa Duchenne’a spowodowana mutacją nonsensowną. Choć nie przeprowadzono specjalnych badań nad wpływem atalurenu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, pacjenci powinni zwracać uwagę na ewentualne zawroty głowy podczas stosowania tego leku. Zrozumienie możliwych skutków ubocznych jest ważne dla bezpieczeństwa w codziennym funkcjonowaniu.

  • Ilustracja poradnika Pirfenidone Sandoz, 801 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Pirfenidone Sandoz, stosowanego w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie i reakcje skórne. Standardowa dawka to 801 mg trzy razy na dobę, a przedawkowanie to więcej niż 2403 mg na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Epistatus, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Epistatus, zawierającego midazolam, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zahamowanie czynności oddechowej i sercowej. Standardowe dawki leku zależą od wieku pacjenta i wynoszą od 2,5 mg do 10 mg. Objawy przedawkowania obejmują senność, splątanie, utratę koordynacji ruchowej i trudności w oddychaniu. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast wezwać pomoc medyczną i postępować zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika AuroBetina, 16 mg – stosowanie u dzieci

    Lek AuroBetina, zawierający betahistynę, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywy dla dzieci obejmują leki przeciwhistaminowe takie jak dimenhydrynat i prometazyna, naturalne suplementy jak gingko biloba oraz ćwiczenia przedsionkowe. Choroba Ménière’a to przewlekła choroba ucha wewnętrznego, której objawami są zawroty głowy, szumy uszne i utrata słuchu.

  • Ilustracja poradnika AuroBetina, 16 mg – wskazania – na co działa?

    Lek AuroBetina, zawierający betahistynę, jest stosowany w leczeniu choroby Ménière’a oraz zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Dawkowanie wynosi od 24 mg do 48 mg na dobę, a tabletki należy przyjmować z posiłkiem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na betahistynę i guz chromochłonny. Możliwe działania niepożądane to nudności, niestrawność i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Utrogestan, 200 mg – profil bezpieczenstwa

    Stosowanie leku Utrogestan nie jest zalecane podczas karmienia piersią, ponieważ progesteron przenika do mleka ludzkiego. Lek może powodować zmęczenie i zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Unikaj alkoholu podczas stosowania leku. Brak odpowiednich badań dotyczących stosowania u seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Utrogestan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Tadalafil Aurovitas, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Tadalafil Aurovitas może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ból głowy, niestrawność, ból pleców, ból mięśni, zawroty głowy, priapizm, nagła utrata wzroku i słuchu. Przekroczenie standardowej dawki 5 mg na dobę lub maksymalnej zalecanej dawki 20 mg może prowadzić do przedawkowania. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i zastosować standardowe postępowanie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Tramadol Krka, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tramadol Krka to lek przeciwbólowy, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zawroty głowy i nudności. Niezbyt częste działania obejmują zaburzenia serca, odruchy wymiotne i odczyny skórne. Rzadkie działania to reakcje alergiczne, napady padaczkowe i uzależnienie. Bardzo rzadkie skutki to zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i hipoglikemia. Zespół serotoninowy to poważny stan, który może wystąpić po przyjęciu tramadolu z pewnymi lekami przeciwdepresyjnymi.

  • Ilustracja poradnika Lidocaine 1% Fresenius Kabi, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lidocaine Fresenius Kabi to lek miejscowo znieczulający, który może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to obniżenie ciśnienia krwi, nudności, parestezje, zawroty głowy, spowolnienie pracy serca, wzrost ciśnienia krwi i wymioty. Niezbyt częste działania to drgawki, uczucie pustki w głowie, senność, utrata przytomności, drżenie, drętwienie języka i trudności w mówieniu. Rzadkie skutki uboczne obejmują reakcje nadwrażliwości, ból w miejscu podania leku, zaburzenia równowagi, zapalenie pajęczynówki, niewyraźne widzenie, czasową utratę wzroku, zaburzenia rytmu serca i zatrzymanie akcji serca. Działania niepożądane o nieznanej częstości to niebieskawe zabarwienie skóry, pobudzenie, utrata świadomości, szumy uszne, nadwrażliwość na dźwięki i trudności w oddychaniu. W…

  • Ilustracja poradnika Virtago, 16 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Virtago, zawierający betahistynę, jest stosowany w leczeniu objawów choroby Ménière'a, takich jak zawroty głowy, szumy uszne oraz utrata słuchu. Zalecana dawka wynosi od 24 mg do 48 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na betahistynę oraz guz chromochłonny. Działania niepożądane to m.in. bóle głowy, nudności, niestrawność oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Virtago, 8 mg – stosowanie u dzieci

    Virtago, zawierający betahistynę, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywy dla dzieci mogą obejmować leki przeciwhistaminowe, takie jak dimenhydrynat i meclizyna, suplementy takie jak gingko biloba oraz fizjoterapię przedsionkową.

  • Ilustracja poradnika Xylopronal, 1 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Xylopronal może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zawroty głowy, nadmierne pocenie się, obniżenie temperatury ciała, ból głowy, bradykardia, nadciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, śpiączka i drgawki. Zalecana dawka to jedna dawka aerozolu do każdego otworu nosowego trzy razy na dobę, z przerwami 8-10 godzin. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.