Menu

Rdzeń przedłużony

Produkty powiązane z rdzeń przedłużony
AFLOFARM Maxipulmon, syrop, 3 mg/ml
AFLOFARM Maxipulmon, syrop, 3 mg/ml
Atossa, tabletki powlekane, 8 mg
Atossa, tabletki powlekane, 8 mg
Atussan, syrop, 1,5 mg/ml
Atussan, syrop, 1,5 mg/ml
Lorafen, tabletki drażowane, 1 mg
Lorafen, tabletki drażowane, 1 mg
Lorafen, tabletki drażowane, 2,5 mg
Lorafen, tabletki drażowane, 2,5 mg
Natussic, syrop, 7,5 mg/5 ml
Natussic, syrop, 7,5 mg/5 ml
Sinecod, syrop, 1,5 mg/ml
Sinecod, syrop, 1,5 mg/ml
Sinecod, syrop, 5 mg/ml
Sinecod, syrop, 5 mg/ml
Supremin Max, syrop, 1,5 mg/ml
Supremin Max, syrop, 1,5 mg/ml
Supremin, syrop
Supremin, syrop
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
  1. Tussidex, 30 mg – przeciwwskazania
  2. Tussidex, 30 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Tussidex, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Tussidex, 30 mg – dawkowanie leku
  5. Tussidex, 30 mg – stosowanie u dzieci
  6. Tussidex, 30 mg
  7. Tussidex, 30 mg – skład leku
  8. Robitussin Junior – skład leku
  9. Actifed, (1,25 mg + 30 mg + 1 – skład leku
  10. Actifed, (1,25 mg + 30 mg + 1 – wskazania – na co działa?
  11. Actifed, (1,25 mg + 30 mg + 1 – profil bezpieczenstwa
  12. Actifed, (1,25 mg + 30 mg + 1 – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Actifed, (1,25 mg + 30 mg + 1 – dawkowanie leku
  14. Actifed, (1,25 mg + 30 mg + 1 – stosowanie w ciąży
  15. Actifed, (1,25 mg + 30 mg + 1 – stosowanie u dzieci
  16. Xylodont 2%, 20 mg/ml – przedawkowanie leku
  17. Torecan, 6,5 mg/ml – skład leku
  18. Aviomarin, 50 mg – skład leku
  19. Aviomarin, 50 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Tussidex, 30 mg – przeciwwskazania

    Lek Tussidex, zawierający dekstrometorfanu bromowodorek, jest stosowany w leczeniu ostrego, suchego kaszlu. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, astma oskrzelowa, przewlekły kaszel, ciężka niewydolność wątroby, niewydolność oddechowa, dzieci poniżej 12 lat, stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy oraz karmienie piersią. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmuje inne leki, ma kaszel z odkrztuszaniem, niewydolność wątroby lub istnieje ryzyko przedawkowania. Leki takie jak chinidyna, amiodaron, fluoksetyna oraz leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy mogą wchodzić w interakcje z lekiem Tussidex, nasilając jego działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Tussidex, 30 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Interakcje leku Tussidex z innymi lekami i substancjami mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Należy unikać jednoczesnego stosowania Tussidexu z inhibitorami monoaminooksydazy, lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy oraz alkoholem. Ponadto, osoby wrażliwe na glikol propylenowy, sorbitol lub czerwień koszenilową powinny zachować ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Tussidex, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tussidex stosowany w leczeniu ostrego, suchego kaszlu może powodować działania niepożądane, takie jak bóle żołądka, zaparcia, nudności, dezorientacja, senność, zawroty głowy oraz reakcje alergiczne. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych objawów, takich jak dystonia, pobudzenie, senność, oczopląs, kardiotoksyczność, ataksja, psychoza toksyczna, śpiączka i depresja oddechowa. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe, takie jak płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego, naloksonu lub benzodiazepin.

  • Ilustracja poradnika Tussidex, 30 mg – dawkowanie leku

    Lek Tussidex stosuje się w leczeniu ostrego, suchego kaszlu. Zalecana dawka to jedna kapsułka co 6-8 godzin, maksymalnie 4 kapsułki na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, popijając wodą. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, dlatego w razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika Tussidex, 30 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Tussidex, zawierający dekstrometorfan, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia z powodu ryzyka przedawkowania, braku badań i możliwości uzależnienia. Bezpieczne alternatywy dla dzieci to syropy na bazie miodu, syropy z wyciągiem z prawoślazu, inhalacje solankowe i syropy z wyciągiem z tymianku. Objawy przedawkowania dekstrometorfanu obejmują nudności, wymioty, senność, zawroty głowy, depresję oddechową i śpiączkę.

  • Ilustracja poradnika Tussidex, 30 mg

    Tussidex to lek o działaniu przeciwkaszlowym, który hamuje kaszel poprzez działanie na ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym. Stosuje się go w objawowym leczeniu ostrego, suchego kaszlu, niezwiązanego z zaleganiem wydzieliny w drogach oddechowych. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. Należy go stosować zgodnie z zaleceniami, a w przypadku braku poprawy […]

  • Ilustracja poradnika Tussidex, 30 mg – skład leku

    Lek Tussidex zawiera 30 mg dekstrometorfanu bromowodorku jako substancję czynną. Substancje pomocnicze to m.in. makrogol 400, glicerol, glikol propylenowy, żelatyna, sorbitol, czerwień koszenilowa (E 124) i woda oczyszczona. Lek stosuje się w leczeniu ostrego, suchego kaszlu. Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia oraz kobiet w ciąży. Możliwe działania niepożądane to m.in. bóle żołądka, nudności, wymioty, senność i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Robitussin Junior – skład leku

    Robitussin Junior to syrop przeciwkaszlowy dla dzieci zawierający dekstrometorfan. W 5 ml syropu znajduje się 3,75 mg tej substancji. Syrop zawiera również substancje pomocnicze takie jak sorbitol, maltitol, etanol, amarant, gliceryna, karboksymetyloceluloza sodowa, benzoesan sodu, wersenian disodowy, kwas cytrynowy bezwodny, karmel, lewomentol, zapach z wiśni i owoców granatu, cyklaminian sodu, sól potasowa acesulfamu i woda oczyszczona. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz potencjalnych interakcji i działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Actifed, (1,25 mg + 30 mg + 1 – skład leku

    Actifed to lek stosowany w leczeniu objawów przeziębienia, zawierający triprolidynę, pseudoefedrynę i dekstrometorfan. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak etanol, sacharoza i sorbitol. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz jego potencjalnych przeciwwskazań i działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Actifed, (1,25 mg + 30 mg + 1 – wskazania – na co działa?

    Actifed to syrop stosowany w leczeniu objawów przeziębienia i stanów zapalnych górnych dróg oddechowych. Zawiera triprolidynę, pseudoefedrynę i dekstrometorfan, które łagodzą katar, kaszel i zmniejszają przekrwienie błon śluzowych nosa. Przeznaczony dla dorosłych i dzieci od 7 lat. Przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi schorzeniami serca, nerek, wątroby oraz przyjmujących niektóre leki.

  • Ilustracja poradnika Actifed, (1,25 mg + 30 mg + 1 – profil bezpieczenstwa

    Actifed to lek stosowany w łagodzeniu objawów przeziębienia i stanów zapalnych górnych dróg oddechowych. Kobiety karmiące powinny stosować go ostrożnie, a pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i spożywania alkoholu podczas jego stosowania. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować lek z zachowaniem ostrożności. Główne przeciwwskazania to nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciężka choroba wieńcowa, ciężka niewydolność nerek i wątroby oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy.

  • Ilustracja poradnika Actifed, (1,25 mg + 30 mg + 1 – interakcje z lekami i alkoholem

    Actifed może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami monoaminooksydazy, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi i lekami zmniejszającymi przekrwienie błon śluzowych. Może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak sorbitol, sacharoza, metylu hydroksybenzoesan i czerwień koszenilowa. Podczas stosowania leku Actifed nie należy spożywać alkoholu, ponieważ może to nasilać działanie uspokajające triprolidyny.

  • Ilustracja poradnika Actifed, (1,25 mg + 30 mg + 1 – dawkowanie leku

    Actifed to lek stosowany w leczeniu objawów przeziębienia i stanów zapalnych górnych dróg oddechowych. Dawkowanie dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat wynosi 10 ml syropu trzy lub cztery razy na dobę, a dla dzieci w wieku 7-12 lat 5 ml syropu trzy lub cztery razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi odpowiednio 40 ml i 20 ml. Pacjenci w podeszłym wieku oraz z łagodną niewydolnością wątroby mogą stosować dawkowanie jak u dorosłych. W przypadku umiarkowanej niewydolności nerek należy zachować ostrożność. W razie przedawkowania należy natychmiast zwrócić się do lekarza.

  • Ilustracja poradnika Actifed, (1,25 mg + 30 mg + 1 – stosowanie w ciąży

    Actifed nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią, chyba że korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu lub dziecka. Bezpieczniejsze alternatywy to paracetamol, chlorfeniramina, saline nasal spray i guaifenesin. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku.

  • Ilustracja poradnika Actifed, (1,25 mg + 30 mg + 1 – stosowanie u dzieci

    Actifed jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 7 lat. Bezpieczne alternatywy to paracetamol, ibuprofen, sól fizjologiczna i syropy na kaszel z naturalnymi składnikami. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed podaniem leku dziecku.

  • Ilustracja poradnika Xylodont 2%, 20 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku XYLODONT, zawierającego lidokainę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Maksymalna dawka dla dorosłych to 300 mg chlorowodorku lidokainy jednorazowo lub 7 mg na kilogram masy ciała, do całkowitej dawki 550 mg. Objawy przedawkowania obejmują pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, szczękościsk, drgawki, rozszerzenie naczyń, nadciśnienie, zaburzenia rytmu serca, reakcje alergiczne, przyspieszenie oddechu, nudności, wymioty oraz zmiany skórne. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku, ułożyć pacjenta w pozycji poziomej, podać tlen lub zastosować sztuczne oddychanie, unikać analeptyków działających na rdzeń przedłużony, podać diazepam dożylnie oraz zastosować glikokortykosteroidy i środki obkurczające naczynia.

  • Ilustracja poradnika Torecan, 6,5 mg/ml – skład leku

    Lek Torecan zawiera tietyloperazynę jako składnik aktywny oraz substancje pomocnicze takie jak sorbitol, pirosiarczyn sodu, kwas askorbowy i wodę do wstrzykiwań. Jest stosowany w leczeniu nudności i wymiotów po chemioterapii, radioterapii, stosowaniu leków toksycznych oraz po zabiegach chirurgicznych. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 15 roku życia oraz kobiet w ciąży. Może powodować działania niepożądane, takie jak bóle głowy, zawroty głowy, senność i objawy pozapiramidowe.

  • Ilustracja poradnika Aviomarin, 50 mg – skład leku

    Lek Aviomarin zawiera dimenhydraminę jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, talk, krzemionka koloidalna bezwodna i magnezu stearynian. Dimenhydramina działa przeciwwymiotnie i uspokajająco, a substancje pomocnicze wspomagają jej działanie i stabilność. Lek jest stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz leczeniu nudności i wymiotów. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i stosowali go zgodnie z zaleceniami.

  • Ilustracja poradnika Aviomarin, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Aviomarin to lek przeciwwymiotny zawierający dimenhydraminę, stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz leczeniu nudności i wymiotów. Lek działa przeciwhistaminowo i łagodnie uspokajająco. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ostry napad astmy, jaskrę, guz chromochłonny, porfirię, przerost gruczołu krokowego oraz padaczkę. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zaburzenia koncentracji i zawroty głowy.