Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczne
Śpiączka afrykańska to śmiertelna choroba przenoszona przez muchy tse tse w Afryce Subsaharyjskiej. Dowiedz się, jak rozpoznać objawy, gdzie występuje największe ryzyko zakażenia i jak skutecznie się chronić. Poznaj różnice między formą zachodnią i wschodnią, nowoczesne metody leczenia oraz praktyczne wskazówki dla turystów planujących podróże do Afryki.
SMA, czyli rdzeniowy zanik mięśni, to jedna z tych chorób, której rozpoznanie jeszcze do niedawna brzmiało niczym wyrok śmierci. W ciągu ostatnich lat nastąpił jednak ogromny przełom i dzisiaj SMA z powodzeniem można leczyć przyczynowo. Co to za choroba i jak się ją leczy? Dlaczego lek na SMA jest taki drogi?
Stwardnienie rozsiane jest ciężką, nieuleczalną chorobą, podczas której dochodzi do uszkodzeń struktur układu nerwowego. Może ona mieć przebieg zarówno stale postępującej choroby lub postać rzutów i remisji. Pomimo, że na chwilę obecną nie ma skutecznego leku potrafiącego wyleczyć stwardnienie rozsiane, to istnieją metody leczenia objawowego. Pozwalają one na lepszy komfort życia pacjentów dotkniętych tą chorobą. Jakie objawy daje stwardnienie rozsiane? Jak się je diagnozuje i leczy?
Polineuropatia objawia się m.in. drętwieniem rąk, mrowieniem w kończynach i zmniejszonym czuciem. Jakie są przyczyny tej choroby? Jak się ją diagnozuje? Kogo dotyka? Czy jest uleczalna?
Rysdyplam, nusinersen i onasemnogen abeparwowek to nowoczesne terapie stosowane w leczeniu rdzeniowego zaniku mięśni (SMA). Choć wszystkie mają na celu poprawę funkcji ruchowych i wydłużenie życia pacjentów, różnią się między sobą pod względem sposobu podania, mechanizmu działania, zakresu wskazań oraz bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach wiekowych i klinicznych. Porównanie tych trzech substancji czynnych pozwala lepiej zrozumieć, jak dobiera się leczenie SMA do indywidualnych potrzeb pacjenta i na co należy zwrócić uwagę podczas terapii.
Lek Enoxaparin sodium Ledraxen nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na jego składniki, reakcji na heparynę, nasilonego krwawienia oraz planowanego znieczulenia podpajęczynówkowego. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.
Lek Enoxaparin sodium LEK-AM nie powinien być stosowany w przypadku alergii na enoksaparynę sodową, heparynę lub inne heparyny drobnocząsteczkowe, małopłytkowości poheparynowej, nasilonego krwawienia oraz planowanego znieczulenia podpajęczynówkowego lub zewnątrzoponowego. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku reakcji na heparynę, wszczepionej zastawki serca, zapalenia wsierdzia, wrzodów żołądka, udaru mózgu, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, zabiegu chirurgicznego oka lub mózgu, wieku powyżej 65 lat, chorób nerek, chorób wątroby, niedowagi lub nadwagi, podwyższonego stężenia potasu oraz stosowania leków powodujących krwawienia.
Lek Losmina, zawierający enoksaparynę sodową, może powodować różne działania niepożądane, w tym krwawienia, podwyższoną aktywność enzymów wątrobowych, zasinienia, wysypki skórne, bóle głowy i inne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Ważne jest zgłaszanie wszelkich objawów, aby można było zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Przedawkowanie leku Colchicum Dispert może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym do zgonu. Dawki powyżej 0,5 mg/kg są uznawane za niebezpieczne, a objawy przedawkowania obejmują bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunkę, znaczną utratę płynów, zaburzenia równowagi elektrolitowej, leukocytozę i niedociśnienie. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie leczenie objawowe i wspomagające.
Lioresal Intrathecal, zawierający baklofen, jest lekiem stosowanym w leczeniu spastyczności mięśni. Przedawkowanie może wystąpić przy dawkach od 25 mikrogramów do 20000 mikrogramów, prowadząc do objawów takich jak senność, zawroty głowy, trudności w oddychaniu i śpiączka. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, usunąć roztwór z pompy, intubować pacjenta i monitorować funkcje życiowe.
Przedawkowanie leku Lioresal Intrathecal może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zmniejszone napięcie mięśni, senność, zawroty głowy, nadmierne wydzielanie śliny, nudności, trudności w oddychaniu, drgawki, ograniczenie świadomości oraz niska temperatura ciała. W przypadku stwierdzenia objawów przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie działania, takie jak usunięcie roztworu leku z pompy, intubacja pacjenta, odsysanie płynu mózgowo-rdzeniowego, podtrzymywanie czynności układu krążenia oraz podanie diazepamu w razie skurczów.
Menu
Punkcja lędźwiowa
Produkty powiązane z punkcja lędźwiowa
Lista powiązanych wpisów:
- Mucha tse tse i śpiączka afrykańska - jak się chronić w Afryce
- Jak wygląda leczenie SMA?
- Poznaj leki na stwardnienie rozsiane
- Jak żyć z polineuropatią?
- Rysdyplam – porównanie substancji czynnych
- Enoxaparin sodium Ledraxen, 10 000 j.m. – przeciwwskazania
- Enoxaparin sodium LEK-AM, 8 000 j.m. (80 mg)/0 – przeciwwskazania
- Losmina, 20 mg/0,2 ml (2000 j – działania niepożądane i skutki uboczne
- Colchicum dispert, 0,5 mg – przedawkowanie leku
- Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml – przedawkowanie leku
- Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml – przedawkowanie leku
