Razem z pożywieniem dostarczamy do organizmu szereg składników odżywczych. Pełnią one różnorakie funkcje — budulcowe, energetyczne, regulujące, ale także wpływają na naszą aktywność umysłową oraz samopoczucie. Co więcej, samo spożywanie pokarmu nie służy jedynie do zaspokajania potrzeb biologicznych, ale także społecznych i psychologicznych. Czy za pomocą odpowiedniej diety możemy wpływać na nasz nastrój?
Atomoksetyna, metylofenidat i guanfacyna to trzy różne substancje czynne stosowane w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). Choć mają wspólny cel terapeutyczny, różnią się mechanizmem działania, wskazaniami do stosowania, profilem bezpieczeństwa i zaleceniami dla różnych grup pacjentów. Każda z tych substancji może być lepiej dopasowana do indywidualnych potrzeb pacjenta – w zależności od wieku, współistniejących chorób czy wcześniejszych reakcji na leczenie. Poznaj podobieństwa i różnice między atomoksetyną, metylofenidatem i guanfacyną, by lepiej zrozumieć, jak dobiera się leczenie ADHD.
Paliperydon to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu schizofrenii oraz zaburzeń schizoafektywnych. Jest dostępny zarówno w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jak i w postaci iniekcji o długotrwałym działaniu. Chociaż przynosi znaczną poprawę u wielu pacjentów, nie każdy może go bezpiecznie stosować. Poznaj przeciwwskazania do terapii paliperydonem oraz sytuacje, w których należy zachować szczególną ostrożność.
Lisdeksamfetamina to substancja czynna, która znajduje zastosowanie w leczeniu zespołu nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci powyżej 6. roku życia, zwłaszcza gdy wcześniejsze leczenie innymi środkami nie przyniosło oczekiwanych efektów. Jest to lek działający na ośrodkowy układ nerwowy, poprawiający koncentrację i kontrolę zachowania. Wskazania do stosowania są ściśle określone i wymagają specjalistycznej diagnozy oraz nadzoru podczas terapii.
Lisdeksamfetamina to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD). Jej działanie wiąże się z możliwością wystąpienia zarówno łagodnych, jak i poważniejszych działań niepożądanych, które mogą różnić się w zależności od wieku pacjenta, dawki oraz czasu stosowania. Warto poznać, na co należy zwrócić uwagę podczas przyjmowania tej substancji i jakie objawy mogą świadczyć o wystąpieniu działań niepożądanych123.
Guanfacyna to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci i młodzieży. Wyróżnia się tym, że nie działa stymulująco na układ nerwowy, a jej skuteczność została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych. Dzięki guanfacynie leczenie ADHD może być skuteczne także wtedy, gdy tradycyjne leki stymulujące nie są odpowiednie lub nie przynoszą efektów.
Esketamina to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu opornego na leczenie dużego zaburzenia depresyjnego u dorosłych. Jej działanie polega na szybkim zmniejszaniu objawów depresji, szczególnie wtedy, gdy inne terapie okazały się nieskuteczne. Esketamina stosowana jest wyłącznie pod ścisłym nadzorem personelu medycznego, co zapewnia bezpieczeństwo terapii.
Deksamfetamina to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci i młodzieży, u których wcześniejsze terapie okazały się niewystarczające. Należy do grupy leków psychostymulujących, a jej działanie polega na pobudzaniu ośrodkowego układu nerwowego. Stosowanie deksamfetaminy wymaga szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania stanu zdrowia pacjenta.
Atomoksetyna to substancja stosowana głównie w leczeniu ADHD, która może w pewnych sytuacjach wpływać na naszą czujność i koncentrację. W przypadku prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn ważne jest, aby znać potencjalne skutki jej działania na organizm, ponieważ u niektórych osób mogą pojawić się objawy takie jak senność, zmęczenie czy zawroty głowy. Poznaj, na co warto zwrócić uwagę, jeśli przyjmujesz atomoksetynę i musisz zachować pełną sprawność psychofizyczną.
Elvanse to lek stosowany w leczeniu ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych. Jest częścią kompleksowego programu leczenia, który obejmuje również metody psychologiczne, edukacyjne i społeczne. Lek poprawia działanie niektórych części mózgu, ułatwiając skupienie uwagi i zmniejszając nadpobudliwość. Dawkowanie jest indywidualne, a maksymalna dawka wynosi 70 mg na dobę. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie łaknienia, bezsenność, suchość w jamie ustnej, bóle głowy, ból w nadbrzuszu i zmniejszenie masy ciała.
Pratyria, zawierająca paliperydon, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym karbamazepiną, lekami psychotropowymi, opioidami, lekami przeciwhistaminowymi, nasennymi, lekami obniżającymi ciśnienie krwi, lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona, lekami wydłużającymi odstęp QT oraz lekami zwiększającymi ryzyko drgawek. Pratyria może również wchodzić w interakcje z alkoholem, co może prowadzić do nasilenia objawów niepożądanych, takich jak senność i zawroty głowy. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia Pratyrią.
Lek Risperidone Grindeks jest stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia i epizody maniakalne. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku i otępienie spowodowane udarem. Pacjenci z zaburzeniami serca, cukrzycą, padaczką, chorobą Parkinsona oraz innymi wymienionymi stanami powinni zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
Lek Sedaconda, zawierający izofluran, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak nieselektywne inhibitory MAO, leki beta-sympatykomimetyczne, sympatykomimetyki o działaniu pośrednim, beta-adrenolityki, antagoniści wapnia, opioidy, benzodiazepiny, leki zwiotczające mięśnie oraz izoniazyd. Może również wchodzić w interakcje z adrenaliną podaną podskórnie lub na dziąsła. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas stosowania leku.
Memocit to lek zawierający cytykolinę, stosowany w leczeniu zaburzeń neurologicznych i poznawczych. Działa jako psychostymulant i nootrop, poprawiając funkcjonowanie mózgu. Lek jest dostępny w postaci roztworu doustnego i może być przyjmowany na czczo lub z posiłkiem. Zalecana dawka to 1 do 2 saszetek dziennie, w zależności od ciężkości objawów. Należy unikać stosowania leku u osób […]
Lek Elvanse jest stosowany w leczeniu zespołu nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci powyżej 6 lat, u których wcześniejsze leczenie metylfenidatem nie przyniosło oczekiwanych korzyści. Lek zawiera lisdeksamfetaminy dimezylan, który pomaga regulować czynność mózgu, ułatwiając skupienie uwagi i zmniejszając pobudliwość. Dawkowanie wynosi od 30 do 70 mg na dobę, a leczenie musi być prowadzone pod nadzorem specjalisty. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie badań układu krążenia i szczegółowego wywiadu medycznego. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie łaknienia, bezsenność, suchość w jamie ustnej i bóle głowy.
Proaxon to lek zawierający cytykolinę, stosowany w leczeniu zaburzeń neurologicznych i poznawczych, takich jak przerwy w dostawie krwi do mózgu oraz urazy głowy. Działa jako psychostymulant i nootrop, poprawiając funkcjonowanie mózgu. Lek można przyjmować na czczo lub z posiłkiem, a zalecana dawka to 1 do 2 saszetek dziennie. Proaxon nie ma wpływu na zdolność prowadzenia […]
Memotropil 20% to lek zawierający piracetam, który działa jako psychostymulant, poprawiając przemiany energetyczne w komórkach ośrodkowego układu nerwowego. Jest stosowany w leczeniu mioklonii pochodzenia korowego, co objawia się krótkimi, gwałtownymi skurczami mięśni. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak wzmożona pobudliwość, senność czy bóle głowy. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz […]
Przedawkowanie leku Solpadeine, zawierającego paracetamol, kodeinę i kofeinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki przedawkowania to 10 g paracetamolu, 350 mg kodeiny i przekroczenie dawek terapeutycznych kofeiny. Objawy obejmują bladość, nudności, wymioty, depresję oddechową i zaburzenia rytmu serca. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Pseudoefedryna to substancja czynna, która skutecznie łagodzi objawy zatkanego nosa i zapalenia zatok. Dzięki działaniu obkurczającemu naczynia krwionośne, ułatwia oddychanie podczas infekcji górnych dróg oddechowych oraz alergii. Występuje w różnych preparatach, często w połączeniu z innymi składnikami, wspierając walkę z przeziębieniem, grypą czy katarem alergicznym.


