Menu

Przepływ nerkowy

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Klonidyna – porównanie substancji czynnych
  2. Metyldopa – porównanie substancji czynnych
  3. Digoksyna – mechanizm działania
  4. Jod 131 (131I) – mechanizm działania
  5. Eprosartan – wskazania – na co działa?
  6. Dopamina – mechanizm działania
  7. Betiatyd – mechanizm działania
  8. Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, 10 mg + 5 mg – dawkowanie leku
  9. Noradrenaline hameln, 0,2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Telmabax, 80 mg – przedawkowanie leku
  11. Ketoprofen-SF, 50 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  12. Ramipril Actavis, 5 mg – wskazania – na co działa?
  13. Prenessa, 8 mg – przeciwwskazania
  14. Visipaque, 652 mg/ml (320 mg jo – przeciwwskazania
  15. Ampril HD, 5 mg + 25 mg – przeciwwskazania
  16. Visipaque, 550 mg/ml (270 mg jo – przeciwwskazania
  17. Profenid, 100 mg – profil bezpieczenstwa
  18. Hipuran – 131^I do wstrzykiwań, 3,7-74 MBq/ml
  19. Hipuran – 131^I do wstrzykiwań, 3,7-74 MBq/ml – stosowanie w ciąży
  20. Hipuran – 131^I do wstrzykiwań, 3,7-74 MBq/ml – stosowanie u dzieci
  21. Lacipil, 4 mg – wskazania – na co działa?
  22. Lacipil, 4 mg – przeciwwskazania
  23. Lacipil, 4 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Lacipil, 2 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Klonidyna – porównanie substancji czynnych

    Klonidyna, metyldopa i moksonidyna to leki stosowane głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Choć należą do tej samej grupy leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, różnią się wskazaniami, mechanizmem działania oraz bezpieczeństwem stosowania u różnych grup pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach każda z nich jest wykorzystywana.

  • Ilustracja poradnika Metyldopa – porównanie substancji czynnych

    Metyldopa, klonidyna i moksonidyna to substancje czynne stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Choć należą do tej samej grupy leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, różnią się wskazaniami, profilem bezpieczeństwa oraz zaleceniami dotyczącymi stosowania u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z chorobami nerek i wątroby. W poniższym opisie znajdziesz zestawienie ich najważniejszych cech, które pomogą zrozumieć, czym się różnią i kiedy są wykorzystywane w leczeniu.

  • Ilustracja poradnika Digoksyna – mechanizm działania

    Digoksyna jest substancją czynną wykorzystywaną głównie w leczeniu niewydolności serca oraz zaburzeń rytmu serca. Jej działanie opiera się na wpływie na pracę mięśnia sercowego i układ nerwowy, co przekłada się na poprawę wydolności serca i regulację jego rytmu. Zrozumienie mechanizmu działania digoksyny jest ważne, by wiedzieć, jak lek wspiera serce i jakie procesy zachodzą w organizmie podczas jego stosowania.

  • Ilustracja poradnika Jod 131 (131I) – mechanizm działania

    Jod 131 (131I) jest substancją wykorzystywaną zarówno w diagnostyce, jak i leczeniu różnych chorób, szczególnie związanych z tarczycą oraz nerkami. Działa na poziomie komórkowym dzięki swoim unikalnym właściwościom radioaktywnym, co pozwala na dokładną ocenę funkcjonowania narządów oraz skuteczne leczenie niektórych schorzeń. Zrozumienie mechanizmu działania jodu 131 jest kluczowe, by lepiej poznać jego zastosowanie i bezpieczeństwo stosowania.

  • Ilustracja poradnika Eprosartan – wskazania – na co działa?

    Eprosartan to substancja czynna stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego. Działa poprzez blokowanie wpływu angiotensyny II, hormonu odpowiedzialnego za zwężanie naczyń krwionośnych, co pozwala skutecznie obniżyć ciśnienie krwi i chronić przed powikłaniami sercowo-naczyniowymi. Sprawdź, komu zalecany jest eprosartan, jak działa i jakie są jego ograniczenia w różnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Dopamina – mechanizm działania

    Dopamina to substancja, która odgrywa kluczową rolę w regulacji pracy serca, ciśnienia krwi i przepływu krwi przez nerki. W zależności od zastosowanej dawki może działać na różne układy i receptory w organizmie, co wpływa na jej zastosowanie w leczeniu poważnych zaburzeń krążenia. Poznanie mechanizmu jej działania pozwala lepiej zrozumieć, jak wspiera ona funkcjonowanie organizmu w stanach zagrożenia życia.

  • Ilustracja poradnika Betiatyd – mechanizm działania

    Betiatyd to substancja czynna wykorzystywana głównie w diagnostyce nerek i dróg moczowych. Jego działanie polega na umożliwieniu precyzyjnej oceny przepływu krwi przez nerki, ich funkcjonowania oraz wydalania moczu. Betiatyd jest stosowany w połączeniu z izotopem technetu (99mTc), co pozwala na uzyskanie obrazów niezbędnych do oceny stanu zdrowia nerek i układu moczowego. Dzięki temu badania z użyciem betiatydu pomagają lekarzom w postawieniu trafnej diagnozy i wyborze najlepszego sposobu leczenia.

  • Ilustracja poradnika Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, 10 mg + 5 mg – dawkowanie leku

    Lek Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo stosuje się w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego i przewlekłej niewydolności serca. Zalecana dawka to jedna kapsułka raz na dobę, najlepiej rano przed jedzeniem. Dawkowanie może wymagać dostosowania u pacjentów z chorobami nerek lub wątroby. Nie należy nagle przerywać stosowania leku. Lek nie jest zalecany w ciąży po trzecim miesiącu oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

  • Ilustracja poradnika Noradrenaline hameln, 0,2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Noradrenaline hameln jest lekiem stosowanym w celu podniesienia ciśnienia krwi u dorosłych pacjentów. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak hiperglikemia, kwasica metaboliczna, ból głowy, kołatanie serca, zwiększenie ciśnienia krwi, uszkodzenie skóry i tkanek oraz duszność. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać leczenie i podjąć odpowiednie działania. Lek ten może być stosowany w ciąży tylko po uważnej ocenie korzyści do ryzyka przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Telmabax, 80 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Telmabax może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niedociśnienie tętnicze, tachykardia, bradykardia, zawroty głowy i ostra niewydolność nerek. Standardowa dawka wynosi 40 mg lub 80 mg na dobę, a przedawkowanie może wystąpić przy przyjęciu kilku tabletek 80 mg jednocześnie. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Postępowanie obejmuje obserwację pacjenta, leczenie objawowe, wymioty i płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywowanego.

  • Ilustracja poradnika Ketoprofen-SF, 50 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Ketoprofen-SF to niesteroidowy lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu ostrego bólu. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących. Może powodować zmęczenie i zawroty głowy, dlatego pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów, jeśli wystąpią takie objawy. Spożywanie alkoholu podczas stosowania leku jest niewskazane. Seniorzy powinni stosować najmniejsze skuteczne dawki, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być regularnie monitorowani.

  • Ilustracja poradnika Ramipril Actavis, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Ramipril Actavis jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego, leczeniu chorób nerek, niewydolności serca oraz prewencji wtórnej po zawale serca. Zalecane dawki wahają się od 1,25 mg do 10 mg raz na dobę, w zależności od schorzenia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, dializę, zwężenie tętnicy nerkowej, ciążę, hipotonię, jednoczesne stosowanie z aliskirenem lub sakubitrylem z walsartanem. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, suchy kaszel, ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Prenessa, 8 mg – przeciwwskazania

    Lek Prenessa, zawierający peryndopryl, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zmniejszaniu ryzyka incydentów sercowych. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, obrzęk naczynioruchowy, ciąża po trzecim miesiącu, cukrzyca i zaburzenia czynności nerek, dializoterapia, ciężka choroba nerek oraz stosowanie sakubitrylu z walsartanem. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Visipaque, 652 mg/ml (320 mg jo – przeciwwskazania

    Visipaque to środek kontrastowy stosowany w diagnostyce obrazowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na jodiksanol, tyreotoksykozę oraz potwierdzone ciężkie reakcje na lek. Środki ostrożności obejmują monitorowanie pacjentów z alergią, astmą, zaburzeniami krzepnięcia, chorobami serca, nerek oraz ośrodkowego układu nerwowego. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Ampril HD, 5 mg + 25 mg – przeciwwskazania

    Lek Ampril HL i Ampril HD, zawierający ramipryl i hydrochlorotiazyd, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, ciężkiej reakcji alergicznej (obrzęk naczynioruchowy), dializy lub innych zabiegów filtracji krwi, ciężkiej choroby wątroby, nieprawidłowej ilości elektrolitów we krwi, zaburzeń dotyczących nerek, ciąży i karmienia piersią, cukrzycy i zaburzeń czynności nerek oraz stosowania sakubitrylu z walsartanem. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Visipaque, 550 mg/ml (270 mg jo – przeciwwskazania

    Visipaque to środek kontrastowy stosowany w diagnostyce obrazowej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na jodiksanol, tyreotoksykozę oraz potwierdzone ciężkie reakcje na lek. Przed zastosowaniem Visipaque należy wziąć pod uwagę środki ostrożności, takie jak monitorowanie pacjentów z alergią, astmą, zaburzeniami krzepnięcia, chorobami serca, nerek oraz ośrodkowego układu nerwowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na dzieci poniżej 3 lat oraz pacjentów przyjmujących metforminę.

  • Ilustracja poradnika Profenid, 100 mg – profil bezpieczenstwa

    Profenid, zawierający ketoprofen, jest lekiem stosowanym w leczeniu bólu, stanów zapalnych i gorączki. Stosowanie ketoprofenu u kobiet karmiących piersią nie jest zalecane. Lek może powodować zawroty głowy, senność oraz drgawki, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia ketoprofenem. U osób starszych istnieje zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować najmniejsze skuteczne dawki i regularnie monitorować stan zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Hipuran – 131^I do wstrzykiwań, 3,7-74 MBq/ml

    Hipuran-131 I to radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce funkcjonowania nerek. Zawiera promieniotwórczy izotop jodu-131, który emituje promieniowanie, umożliwiające ocenę filtracji kłębkowej oraz przepływu krwi w nerkach. Lek podawany jest dożylnie, a jego działanie polega na gromadzeniu się w nerkach, skąd jest wydalany. Należy zachować ostrożność w przypadku kobiet w ciąży i karmiących. Możliwe działania niepożądane obejmują […]

  • Ilustracja poradnika Hipuran – 131^I do wstrzykiwań, 3,7-74 MBq/ml – stosowanie w ciąży

    Hipuran-131 I jest lekiem radiofarmaceutycznym stosowanym w diagnostyce nerek, ale nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko promieniowania jonizującego. Alternatywne, bezpieczne metody diagnostyczne to ultrasonografia (USG), rezonans magnetyczny (MRI) oraz badania laboratoryjne.

  • Ilustracja poradnika Hipuran – 131^I do wstrzykiwań, 3,7-74 MBq/ml – stosowanie u dzieci

    Hipuran-131 I jest lekiem radiofarmaceutycznym stosowanym w diagnostyce nerek, ale jego stosowanie u dzieci wymaga ostrożności ze względu na promieniowanie jonizujące. Alternatywne metody diagnostyczne, takie jak ultrasonografia, rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa, mogą być bezpieczniejsze dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Lacipil, 4 mg – wskazania – na co działa?

    Lacipil to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Zawiera lacydypinę, antagonistę wapnia, który rozszerza tętniczki obwodowe i obniża ciśnienie krwi. Może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie. Dawka początkowa wynosi 2 mg na dobę, zwiększana do 4 mg lub 6 mg w razie potrzeby. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na lacydypinę i ciężką stenozę aortalną. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami serca, wydłużeniem odstępu QT, niestabilną dławicą piersiową, świeżym zawałem serca i zaburzeniami czynności wątroby. Lacipil może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z sokiem grejpfrutowym. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy,…

  • Ilustracja poradnika Lacipil, 4 mg – przeciwwskazania

    Lacipil, lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, ma przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na składniki leku i ciężka stenoza aortalna. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami automatyzmu i przewodzenia, wydłużeniem odstępu QT, graniczną wydolnością serca, niestabilną dławicą piersiową, świeżym zawałem mięśnia sercowego oraz zaburzeniami czynności wątroby. Interakcje mogą wystąpić z lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze, cymetydyną, sokiem grejpfrutowym, cyklosporyną oraz inhibitorami i induktorami CYP3A4.

  • Ilustracja poradnika Lacipil, 4 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lacipil może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym beta-adrenolitykami, lekami moczopędnymi, inhibitorami ACE, cymetydyną, cyklosporyną, inhibitorami i induktorami CYP3A4 oraz kortykosteroidami. Ważne jest unikanie spożywania soku grejpfrutowego podczas stosowania tego leku. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lacipil, 2 mg – przeciwwskazania

    Lacipil to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz ciężką stenozę aortalną. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami automatyzmu i przewodzenia, wydłużeniem odstępu QT, graniczną wydolnością serca, niestabilną dławicą piersiową, świeżym zawałem mięśnia sercowego oraz zaburzeniami czynności wątroby. Lacipil może wchodzić w interakcje z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze, cymetydyną, cyklosporyną, inhibitorami i induktorami CYP3A4, kortykosteroidami oraz tetrakozaktydem. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, kołatanie serca, nudności, wysypka, wielomocz, osłabienie i obrzęki.