Menu

Próba czynnościowa wątroby

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Perazyna – przeciwwskazania
  2. Wildagliptyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Ryzedronian sodu – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Penicylamina – profil bezpieczeństwa
  5. Dydrogesteron – dawkowanie leku
  6. Escitalopram Symphar, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Symescital, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Azculem, 25 mg/ml – dawkowanie leku
  9. Fingolimod Fresenius Kabi, 0,5 mg – profil bezpieczenstwa
  10. Fingolimod Reddy, 0,5 mg – profil bezpieczenstwa
  11. Clozapine Hasco, 100 mg – profil bezpieczenstwa
  12. Clozapine Hasco, 100 mg – dawkowanie leku
  13. Clozapine Hasco, 25 mg – profil bezpieczenstwa
  14. Fingolimod +pharma, 0,5 mg – profil bezpieczenstwa
  15. Fingolimod +pharma, 0,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Paxifar, 100 mg – dawkowanie leku
  17. Paxifar, 50 mg – dawkowanie leku
  18. Paxifar, 25 mg – profil bezpieczenstwa
  19. Paxifar, 25 mg – dawkowanie leku
  20. Fingolimod SUN, 0,5 mg – profil bezpieczenstwa
  21. Gerodaza, 25 mg/ml – dawkowanie leku
  22. Fingolimod Aristo, 0,5 mg – wskazania – na co działa?
  23. Fingolimod Aristo, 0,5 mg – przeciwwskazania
  24. Fimodigo, 0,5 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Perazyna – przeciwwskazania

    Perazyna to lek stosowany głównie w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychotycznych. Choć jest skuteczna, nie każdy pacjent może ją bezpiecznie przyjmować. Przeciwwskazania do stosowania perazyny są bardzo ważne, ponieważ jej użycie w niektórych sytuacjach może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych. Warto poznać, kiedy stosowanie tego leku jest niedozwolone, a kiedy wymaga szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Wildagliptyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Wildagliptyna to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu cukrzycy typu 2, często podawana samodzielnie lub w połączeniu z metforminą. Większość działań niepożądanych, które mogą pojawić się podczas jej stosowania, jest łagodna i przemijająca. Jednak u niektórych osób mogą wystąpić objawy wymagające szczególnej uwagi, zwłaszcza gdy wildagliptyna łączona jest z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Poznaj najważniejsze informacje o możliwych działaniach niepożądanych, ich częstotliwości i sposobach postępowania w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Ryzedronian sodu – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ryzedronian sodu to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu osteoporozy. Chociaż większość działań niepożądanych ma łagodny lub umiarkowany charakter, warto wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić podczas terapii. Profil działań niepożądanych zależy od dawki, postaci leku oraz indywidualnych cech pacjenta. Poznaj najczęściej zgłaszane objawy i sprawdź, kiedy warto zachować szczególną ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Penicylamina – profil bezpieczeństwa

    Penicylamina to substancja stosowana w leczeniu choroby Wilsona, cystynurii oraz reumatoidalnego zapalenia stawów. Jej stosowanie wymaga jednak zachowania szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów. Poznaj profil bezpieczeństwa penicylaminy, w tym zalecenia dotyczące ciąży, karmienia piersią, prowadzenia pojazdów oraz interakcji z innymi lekami i alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Dydrogesteron – dawkowanie leku

    Dydrogesteron to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych zaburzeń hormonalnych u kobiet, takich jak bolesne miesiączkowanie, endometrioza czy zaburzenia cyklu miesiączkowego. Znajduje zastosowanie także w hormonalnej terapii zastępczej po menopauzie, często w połączeniu z estrogenami. Dawkowanie dydrogesteronu zależy od przyczyny stosowania, wieku pacjentki oraz postaci leku, dlatego ważne jest poznanie podstawowych schematów jego podawania.

  • Ilustracja poradnika Escitalopram Symphar, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Escitalopram Symphar to lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI, stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym nudności, ból głowy, zmiany w apetycie, niepokój, senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, biegunka, wzmożone pocenie się i zaburzenia seksualne. Rzadziej mogą wystąpić pokrzywka, zgrzytanie zębami, napady lęku, rozszerzenie źrenic, wypadanie włosów, obfite krwawienia miesiączkowe, zmniejszenie masy ciała, szybkie bicie serca, obrzęki kończyn i krwawienie z nosa. W rzadkich przypadkach mogą pojawić się aggresja, depersonalizacja, omamy i wolne bicie serca. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują zmniejszenie stężenia sodu we krwi, zawroty głowy po przyjęciu pozycji stojącej,…

  • Ilustracja poradnika Symescital, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Symescital, lek zawierający escytalopram, stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to nudności, ból głowy, zmiany w apetycie, niepokój i senność. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, zwłaszcza ciężkich, należy skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, aby uniknąć objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Azculem, 25 mg/ml – dawkowanie leku

    Azculem to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu MDS, CMML i AML. Zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg/m2 powierzchni ciała, podawana codziennie przez 7 dni, po czym następuje 21-dniowy okres odpoczynku. Przed każdym cyklem leczenia należy wykonać badania laboratoryjne. W przypadku wystąpienia toksyczności dawkę można dostosować. Lek podaje się podskórnie, zmieniając miejsca wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod Fresenius Kabi, 0,5 mg – profil bezpieczenstwa

    Fingolimod Fresenius Kabi jest lekiem stosowanym w leczeniu stwardnienia rozsianego. Nie powinien być stosowany przez kobiety karmiące piersią, ponieważ przenika do mleka matki. Może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, zwłaszcza na początku leczenia. Zaleca się ostrożność w spożywaniu alkoholu podczas terapii. Doświadczenie ze stosowaniem leku u seniorów jest ograniczone, dlatego zaleca się ostrożność. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowywania dawki, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lek nie powinien być stosowany.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod Reddy, 0,5 mg – profil bezpieczenstwa

    Fingolimod Reddy nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów na początku leczenia, a także wymaga ostrożności przy spożywaniu alkoholu. Stosowanie u seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie wymaga dostosowywania dawki, ale należy zachować ostrożność. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie powinni stosować tego leku.

  • Ilustracja poradnika Clozapine Hasco, 100 mg – profil bezpieczenstwa

    Artykuł omawia bezpieczeństwo stosowania leku Clozapine Hasco, koncentrując się na kobietach karmiących, prowadzeniu pojazdów, interakcjach z alkoholem, stosowaniu u seniorów oraz pacjentach z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania leku, ponieważ klozapina przenika do mleka matki. Lek może powodować zmęczenie i senność, dlatego pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów. Spożywanie alkoholu podczas leczenia jest niewskazane. Seniorzy mogą być bardziej narażeni na działania niepożądane, dlatego zaleca się mniejsze dawki początkowe. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie powinni stosować leku, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni regularnie monitorować funkcje wątroby.

  • Ilustracja poradnika Clozapine Hasco, 100 mg – dawkowanie leku

    Lek Clozapine Hasco jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz zaburzeń psychotycznych w chorobie Parkinsona. Dawkowanie rozpoczyna się od małych dawek, które są stopniowo zwiększane. W leczeniu schizofrenii dawka początkowa wynosi 12,5 mg raz lub dwa razy na dobę, a maksymalna dawka to 900 mg na dobę. W przypadku zaburzeń psychotycznych w chorobie Parkinsona dawka początkowa wynosi 12,5 mg wieczorem, a maksymalna dawka to 100 mg na dobę. Przerwanie leczenia powinno być stopniowe, aby uniknąć reakcji odstawienia. Przeciwwskazania obejmują m.in. uczulenie na klozapinę, niemożność wykonywania regularnych badań krwi oraz ciężkie zaburzenia czynności nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Clozapine Hasco, 25 mg – profil bezpieczenstwa

    Clozapine Hasco to lek stosowany w leczeniu schizofrenii opornej na leczenie oraz ciężkich zaburzeń psychotycznych w przebiegu choroby Parkinsona. Stosowanie leku u kobiet karmiących nie jest zalecane, ponieważ klozapina przenika do mleka matki. Lek może powodować zmęczenie, senność i napady padaczkowe, dlatego pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Clozapine Hasco nie jest zalecane, ponieważ może nasilać działanie uspokajające leku. U seniorów mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak omdlenia i zawroty głowy, dlatego leczenie należy rozpoczynać od mniejszych dawek. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie powinni stosować leku, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby…

  • Ilustracja poradnika Fingolimod +pharma, 0,5 mg – profil bezpieczenstwa

    Fingolimod +pharma nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią, ponieważ przenika do mleka kobiecego. Na początku leczenia mogą wystąpić zawroty głowy, co może wpłynąć na zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie alkoholu podczas terapii. Doświadczenie ze stosowaniem leku u seniorów jest ograniczone, dlatego zaleca się ostrożność. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ale lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod +pharma, 0,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Fingolimod +pharma, lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym przeciwnowotworowymi, immunomodulującymi, immunosupresyjnymi, kortykosteroidami, szczepionkami, lekami spowalniającymi czynność serca oraz lekami na nieregularne bicie serca. Może również wchodzić w interakcje z preparatami dziurawca. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Paxifar, 100 mg – dawkowanie leku

    Lek Paxifar, zawierający klozapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii opornej na leczenie oraz ciężkich zaburzeń psychicznych u pacjentów z chorobą Parkinsona. W leczeniu schizofrenii dawka początkowa to 12,5 mg, a w leczeniu zaburzeń psychicznych w chorobie Parkinsona - 12,5 mg wieczorem. Pacjenci w wieku 60 lat i starsi oraz pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni stosować lek z zachowaniem ostrożności. Przed planowanym zakończeniem leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.

  • Ilustracja poradnika Paxifar, 50 mg – dawkowanie leku

    Lek Paxifar, zawierający klozapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz ciężkich zaburzeń psychicznych w chorobie Parkinsona. Dawkowanie leku zależy od rodzaju schorzenia i wieku pacjenta. W leczeniu schizofrenii dawka początkowa to 12,5 mg raz lub dwa razy na dobę, stopniowo zwiększana do 300 mg na dobę, maksymalnie 900 mg na dobę. W chorobie Parkinsona dawka początkowa to 12,5 mg wieczorem, zwiększana do 50 mg na dobę w ciągu dwóch tygodni, maksymalnie 100 mg na dobę. U pacjentów w wieku 60 lat i starszych zaleca się mniejsze dawki początkowe. Przerwanie leczenia powinno być stopniowe, aby uniknąć reakcji odstawienia. Przeciwwskazania obejmują m.in.…

  • Ilustracja poradnika Paxifar, 25 mg – profil bezpieczenstwa

    Bezpieczeństwo stosowania leku Paxifar jest kluczowe, szczególnie w kontekście różnych grup pacjentów. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania leku, a pacjenci powinni być świadomi ryzyka związanego z prowadzeniem pojazdów i spożywaniem alkoholu. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagają szczególnej uwagi i monitorowania.

  • Ilustracja poradnika Paxifar, 25 mg – dawkowanie leku

    Lek Paxifar, zawierający klozapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz zaburzeń psychicznych w chorobie Parkinsona. Dawkowanie rozpoczyna się od małych dawek, które są stopniowo zwiększane. W leczeniu schizofrenii początkowa dawka to 12,5 mg raz lub dwa razy na dobę, a docelowa dawka terapeutyczna to 200 mg do 450 mg na dobę. W leczeniu zaburzeń psychicznych w chorobie Parkinsona początkowa dawka to 12,5 mg wieczorem, a docelowa dawka terapeutyczna to 25 mg do 37,5 mg na dobę. Przerwanie leczenia powinno być przeprowadzane stopniowo, aby uniknąć reakcji odstawienia. W szczególnych przypadkach, takich jak pacjenci w wieku 60 lat i starsi, dawkowanie może…

  • Ilustracja poradnika Fingolimod SUN, 0,5 mg – profil bezpieczenstwa

    Fingolimod SUN to lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego. Kobiety karmiące nie powinny go stosować, ponieważ przenika do mleka kobiecego. Prowadzenie pojazdów jest możliwe, ale zaleca się ostrożność na początku leczenia. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Stosowanie u seniorów wymaga ostrożności z powodu ograniczonych danych. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie muszą dostosowywać dawki, ale pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie powinni go stosować.

  • Ilustracja poradnika Gerodaza, 25 mg/ml – dawkowanie leku

    Gerodaza to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zespołów mielodysplastycznych, przewlekłej białaczki mielomonocytowej oraz ostrej białaczki szpikowej. Zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg/m² powierzchni ciała, podawana codziennie przez 7 dni, po czym następuje 21 dni przerwy. Leczenie trwa co najmniej 6 cykli. Lek podaje się podskórnie w ramię, udo lub brzuch. Przed i w trakcie leczenia wykonuje się badania krwi, w tym próby czynnościowe wątroby, stężenie kreatyniny, dwuwęglany w surowicy oraz pełną morfologię krwi. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na azacytydynę, zaawansowany rak wątroby oraz karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. niewydolność wątroby, niewydolność nerek, zakażenie, zapalenie płuc, krwawienie i reakcje uczuleniowe.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod Aristo, 0,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Fingolimod Aristo jest stosowany w leczeniu ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Pomaga zmniejszyć liczbę rzutów choroby oraz spowalnia postęp niesprawności. Zalecana dawka dla dorosłych to 0,5 mg na dobę, a dla dzieci zależy od masy ciała. Przeciwwskazania obejmują m.in. zespół niedoboru odporności, ciężkie zakażenia, aktywne nowotwory oraz pewne zaburzenia serca. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, biegunka i kaszel.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod Aristo, 0,5 mg – przeciwwskazania

    Lek Fingolimod Aristo jest stosowany w leczeniu ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go przyjmować w przypadku zmniejszonej odpowiedzi immunologicznej, ciężkich czynnych zakażeń, aktywnej choroby nowotworowej, ciężkiej choroby wątroby, ostatnich incydentów sercowych, nieregularnego bicia serca, stosowania leków na nieregularne bicie serca, ciąży oraz nadwrażliwości na składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i potencjalne ryzyka. Pacjenci powinni być świadomi możliwych działań niepożądanych i regularnie monitorowani przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Fimodigo, 0,5 mg – dawkowanie leku

    Lek Fimodigo, zawierający fingolimod, jest stosowany w leczeniu ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego. Dawkowanie dla dorosłych to jedna kapsułka 0,5 mg raz na dobę. Dawkowanie dla dzieci i młodzieży zależy od masy ciała: ≤40 kg - jedna kapsułka 0,25 mg, >40 kg - jedna kapsułka 0,5 mg. Lek należy przyjmować doustnie, popijając wodą, o tej samej porze każdego dnia. Przerwanie leczenia wymaga konsultacji z lekarzem. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, biegunka, ból pleców, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych oraz kaszel.