Menu

Późna dyskineza

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Arypiprazol – przeciwwskazania
  2. Arypiprazol – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Kwetiapina – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Olanzapina – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Tiapryd – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Prydynol – przeciwwskazania
  7. Kariprazyna – profil bezpieczeństwa
  8. Pratyria, 100 mg + 150 mg – profil bezpieczenstwa
  9. Pratyria, 100 mg + 150 mg – przeciwwskazania
  10. Pratyria, 100 mg + 150 mg – stosowanie u dzieci
  11. Pratyria, 150 mg – przeciwwskazania
  12. Pratyria, 100 mg – przeciwwskazania
  13. Pratyria, 75 mg – przeciwwskazania
  14. Pratyria, 75 mg – stosowanie u dzieci
  15. ABILIUM, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Aripiprazole Medical Valley, 30 mg – przeciwwskazania
  17. Palifren Long, 150 mg – przeciwwskazania
  18. Palifren Long, 150 mg – dawkowanie leku
  19. Palifren Long, 150 mg – stosowanie w ciąży
  20. Palifren Long, 100 mg / 150 mg – przeciwwskazania
  21. Palifren Long, 100 mg – przeciwwskazania
  22. Palifren Long, 75 mg – przeciwwskazania
  23. Egoropal, 75 mg – przeciwwskazania
  24. Egoropal, 100 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Arypiprazol – przeciwwskazania

    Arypiprazol to nowoczesny lek przeciwpsychotyczny, który znajduje zastosowanie w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych. Chociaż skutecznie pomaga wielu pacjentom, istnieją sytuacje, w których jego stosowanie jest niewskazane lub wymaga dużej ostrożności. Poznaj, w jakich przypadkach arypiprazol jest przeciwwskazany, kiedy należy zachować szczególną czujność oraz na co zwrócić uwagę przy różnych postaciach i drogach podania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Arypiprazol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Arypiprazol to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia czy zaburzenia afektywne dwubiegunowe. Chociaż jest uznawana za lek nowoczesny i bezpieczniejszy w porównaniu do starszych neuroleptyków, może powodować działania niepożądane – zarówno łagodne, jak i poważniejsze. Profil tych działań może się różnić w zależności od formy leku (tabletki, roztwór doustny, wstrzykiwania) oraz indywidualnych cech pacjenta. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje o możliwych działaniach niepożądanych arypiprazolu oraz o tym, jak często mogą występować.

  • Ilustracja poradnika Kwetiapina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Kwetiapina to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu zaburzeń psychicznych, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Najczęściej są to objawy łagodne, takie jak senność czy suchość w ustach, ale czasem mogą pojawić się również poważniejsze reakcje. Działania te mogą różnić się w zależności od wieku pacjenta, dawki, czasu stosowania oraz indywidualnych predyspozycji.

  • Ilustracja poradnika Olanzapina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Olanzapina to substancja czynna stosowana w leczeniu zaburzeń psychicznych, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Ich charakter i częstotliwość zależą od wielu czynników, takich jak postać leku, sposób podania, długość terapii czy wiek pacjenta. Najczęściej zgłaszane są objawy łagodne, jednak mogą pojawić się także poważniejsze reakcje, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub w określonych grupach pacjentów. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje na temat możliwych działań niepożądanych olanzapiny oraz praktyczne wskazówki dotyczące ich rozpoznawania i postępowania.

  • Ilustracja poradnika Tiapryd – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tiapryd to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu zaburzeń układu nerwowego, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Najczęściej są one łagodne i przemijające, ale w rzadkich przypadkach mogą być poważniejsze. Profil działań niepożądanych tiaprydu zależy od wielu czynników, takich jak indywidualna reakcja organizmu, długość stosowania, dawka czy stan zdrowia pacjenta. Poznaj najważniejsze informacje na temat możliwych skutków ubocznych związanych z przyjmowaniem tiaprydu.

  • Ilustracja poradnika Prydynol – przeciwwskazania

    Prydynol to substancja stosowana przede wszystkim w leczeniu choroby Parkinsona i zaburzeń napięcia mięśniowego. Choć jest skuteczny w łagodzeniu objawów, nie zawsze może być bezpiecznie stosowany. W niektórych przypadkach jego przyjmowanie jest całkowicie zabronione, a w innych wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj, kiedy należy unikać prydynolu i jakie sytuacje wymagają konsultacji z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Kariprazyna – profil bezpieczeństwa

    Kariprazyna to nowoczesny lek przeciwpsychotyczny, który znalazł zastosowanie w leczeniu schizofrenii. Jej stosowanie wymaga jednak zachowania szczególnej ostrożności w wybranych grupach pacjentów oraz w określonych sytuacjach życiowych. W tym opisie znajdziesz jasne informacje na temat bezpieczeństwa kariprazyny, jej wpływu na różne grupy pacjentów, potencjalnych interakcji oraz praktycznych zaleceń dotyczących stosowania.

  • Ilustracja poradnika Pratyria, 100 mg + 150 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Pratyria nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią, ponieważ substancja czynna przenika do mleka matki. Podczas leczenia mogą wystąpić zawroty głowy i zmęczenie, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Pacjenci powinni unikać alkoholu, który może nasilać działanie leku. U seniorów może być konieczne dostosowanie dawki, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby należy zachować ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Pratyria, 100 mg + 150 mg – przeciwwskazania

    Pratyria to lek stosowany w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na paliperydon lub rysperydon. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące stany medyczne, takie jak choroba Parkinsona, cukrzyca, choroby serca, padaczka, zaburzenia czynności nerek i wątroby, oraz problemy z regulacją temperatury ciała. Ważne jest również, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych działań niepożądanych i zgłaszali je lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Pratyria, 100 mg + 150 mg – stosowanie u dzieci

    Pratyria, zawierająca paliperydon, jest stosowana w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii u dorosłych pacjentów, ale nie jest zalecana dla dzieci poniżej 18 roku życia. Alternatywami dla dzieci są leki takie jak rysperydon, aripiprazol i kwetiapina, które mogą być stosowane w leczeniu schizofrenii u młodszych pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Pratyria, 150 mg – przeciwwskazania

    Lek Pratyria jest stosowany w leczeniu podtrzymującym schizofrenii, ale istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na paliperydon lub rysperydon, choroba Parkinsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, późne dyskinezy, mała liczba białych krwinek, cukrzyca, nowotwór piersi lub guz przysadki mózgowej, choroby serca, padaczka, zaburzenia czynności nerek i wątroby, przedłużona i bolesna erekcja, problemy z regulacją temperatury ciała, zwiększone stężenie prolaktyny we krwi oraz zakrzepy krwi. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wymagać dostosowania dawkowania lub monitorowania pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Pratyria, 100 mg – przeciwwskazania

    Pratyria to lek stosowany w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na paliperydon lub rysperydon. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z chorobą Parkinsona, złośliwym zespołem neuroleptycznym, późnymi dyskinezami, małą liczbą białych krwinek, cukrzycą, nowotworem piersi, chorobami serca, padaczką, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, priapizmem, problemami z regulacją temperatury ciała, podwyższonym stężeniem prolaktyny oraz historią zakrzepów krwi. Możliwe działania niepożądane to trudności z zasypianiem, objawy przeziębienia, wysokie stężenie cukru we krwi, parkinsonizm, dystonia, dyskinezy, drżenie, bóle głowy, szybki rytm serca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, ból brzucha i gorączka.

  • Ilustracja poradnika Pratyria, 75 mg – przeciwwskazania

    Lek Pratyria, zawierający paliperydon, jest stosowany w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na paliperydon, rysperydon oraz składniki pomocnicze. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące stany medyczne, takie jak choroba Parkinsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, późne dyskinezy, mała liczba białych krwinek, cukrzyca, nowotwory zależne od prolaktyny, choroby serca, padaczka, zaburzenia czynności nerek i wątroby, priapizm, problemy z regulacją temperatury ciała oraz zakrzepy krwi. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Pratyria, 75 mg – stosowanie u dzieci

    Pratyria, zawierająca paliperydon, nie jest zalecana dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących jej bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak rysperydon, aripiprazol i olanzapina, są bezpieczne i skuteczne w leczeniu schizofrenii u młodszych pacjentów. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem w celu wyboru odpowiedniego leczenia dla dziecka.

  • Ilustracja poradnika ABILIUM, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Abilium, zawierający arypiprazol, jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym cukrzycę, zaburzenia snu, uczucie lęku, akatyzję, drżenie, ból głowy, zmęczenie, senność, zawroty głowy, nudności i wymioty. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Dzieci i młodzież mogą doświadczać dodatkowych skutków ubocznych, takich jak senność, niepokój ruchowy i przyrost masy ciała.

  • Ilustracja poradnika Aripiprazole Medical Valley, 30 mg – przeciwwskazania

    Aripiprazole Medical Valley to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na arypiprazol lub inne składniki leku. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o istniejących schorzeniach, takich jak cukrzyca, napady drgawek, choroby układu krążenia, zakrzepy krwi oraz uzależnienie od hazardu. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Podczas stosowania leku mogą wystąpić zawroty głowy i zaburzenia widzenia, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów.

  • Ilustracja poradnika Palifren Long, 150 mg – przeciwwskazania

    Lek Palifren Long jest stosowany w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na paliperydon lub rysperydon oraz reakcje alergiczne. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku choroby Parkinsona, złośliwego zespołu neuroleptycznego, późnych dyskinez, małej liczby białych krwinek, cukrzycy, nowotworu piersi, chorób serca, padaczki, zaburzeń czynności nerek i wątroby, priapizmu, problemów z regulacją temperatury ciała oraz zakrzepów krwi. Interakcje mogą wystąpić z karbamazepiną, lekami psychotropowymi, opioidami, lekami przeciwhistaminowymi, nasennymi, lekami obniżającymi ciśnienie krwi, lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona, lekami wydłużającymi odstęp QT, lekami zwiększającymi ryzyko drgawek oraz lekami psychostymulującymi.

  • Ilustracja poradnika Palifren Long, 150 mg – dawkowanie leku

    Lek Palifren Long jest stosowany w leczeniu podtrzymującym schizofrenii u stabilnych dorosłych pacjentów. Dawkowanie leku jest ściśle określone: 150 mg w 1. dniu, 100 mg w 8. dniu, a następnie 75 mg co miesiąc. W przypadku pominięcia dawki, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. Niektóre grupy pacjentów, takie jak osoby w podeszłym wieku czy pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, mogą wymagać dostosowania dawki. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć interakcji.

  • Ilustracja poradnika Palifren Long, 150 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Palifren Long w ciąży i podczas karmienia piersią nie jest zalecane ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka. Alternatywne leki, takie jak kwetiapina, olanzapina i rysperydon, mogą być bezpieczniejsze, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem. Noworodki narażone na działanie paliperydonu mogą wykazywać objawy takie jak drżenie, sztywność mięśni, senność, pobudzenie, trudności z oddychaniem oraz trudności związane z karmieniem.

  • Ilustracja poradnika Palifren Long, 100 mg / 150 mg – przeciwwskazania

    Lek Palifren Long jest stosowany w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na paliperydon lub rysperydon oraz uczulenia na składniki leku. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem stany takie jak choroba Parkinsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, późne dyskinezy, mała liczba białych krwinek, cukrzyca, nowotwory zależne od prolaktyny, choroby serca, padaczka, zaburzenia czynności nerek i wątroby, priapizm, problemy z regulacją temperatury ciała oraz zakrzepy krwi. Możliwe działania niepożądane obejmują zakrzepy krwi, udar, złośliwy zespół neuroleptyczny, priapizm, późne dyskinezy, reakcje alergiczne, zespół wiotkiej tęczówki oraz małą liczbę białych krwinek.

  • Ilustracja poradnika Palifren Long, 100 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Palifren Long, należy omówić z lekarzem wszelkie przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na paliperydon lub rysperydon. Pacjenci z chorobą Parkinsona, złośliwym zespołem neuroleptycznym, późnymi dyskinezami, cukrzycą, nowotworem piersi, chorobami serca, padaczką, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, priapizmem, problemami z regulacją temperatury ciała oraz historią zakrzepów krwi powinni zachować szczególną ostrożność. Możliwe działania niepożądane obejmują zakrzepy krwi, udar, złośliwy zespół neuroleptyczny, priapizm, późne dyskinezy, reakcje alergiczne, zespół wiotkiej tęczówki oraz małą liczbę białych krwinek.

  • Ilustracja poradnika Palifren Long, 75 mg – przeciwwskazania

    Lek Palifren Long jest stosowany w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na paliperydon lub rysperydon. Pacjenci z chorobą Parkinsona, złośliwym zespołem neuroleptycznym, późnymi dyskinezami, małą liczbą białych krwinek, cukrzycą, nowotworami zależnymi od prolaktyny, chorobami serca, padaczką, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, priapizmem, problemami z regulacją temperatury ciała oraz zakrzepami krwi powinni być ostrożni podczas stosowania leku. Najczęstsze działania niepożądane to trudności z zasypianiem, objawy przeziębienia, zakażenie dróg moczowych, zwiększenie masy ciała, drażliwość, parkinsonizm, niepokój psychoruchowy, zawroty głowy, bóle głowy, szybki rytm serca, ból brzucha, wymioty, nudności, zaparcia, biegunka, niestrawność, ból zęba,…

  • Ilustracja poradnika Egoropal, 75 mg – przeciwwskazania

    Lek Egoropal, stosowany w leczeniu schizofrenii, ma przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na paliperydon, rysperydon lub inne składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem istniejące stany medyczne, takie jak choroba Parkinsona, cukrzyca, choroby serca, padaczka, zaburzenia czynności nerek i wątroby. Możliwe działania niepożądane obejmują zakrzepy krwi, udar, złośliwy zespół neuroleptyczny, priapizm, późne dyskinezy, reakcje alergiczne, zespół wiotkiej tęczówki i małą liczbę białych krwinek.

  • Ilustracja poradnika Egoropal, 100 mg – dawkowanie leku

    Lek Egoropal stosuje się w leczeniu podtrzymującym schizofrenii. Początkowe dawkowanie to 150 mg w 1. dniu i 100 mg w 8. dniu. Następnie pacjent otrzymuje dawki podtrzymujące 75 mg co miesiąc (zakres 25-150 mg). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i w podeszłym wieku mogą wymagać dostosowania dawki. W przypadku pominięcia dawki, zalecenia zależą od czasu, jaki upłynął od ostatniego wstrzyknięcia. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.