Menu

Powiększenie wątroby

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Jak leczyć chorobę Chagasa?
  2. Dowiedz się więcej na temat chorób lizosomalnych!
  3. Dowiedz się więcej o brucelozie
  4. Jak leczyć różycę? Co to za choroba?
  5. Karbamazepina – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Tioguanina – profil bezpieczeństwa
  7. Tazobaktam – przeciwwskazania
  8. Styrypentol – mechanizm działania
  9. Pretomanid – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Piperachina – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Odewiksybat – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Macytentan – mechanizm działania
  13. Lomitapid – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Ipilimumab – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Inotuzumab ozogamycyny -przedawkowanie substancji
  16. Imigluceraza – wskazania – na co działa?
  17. Glatiramer – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Etylosalicylamid – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Entekawir – przeciwwskazania
  20. Dihydroartemizyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Adefowir – profil bezpieczeństwa
  22. APAP dla dzieci FORTE smak malinowy, 40 mg/ml – przedawkowanie leku
  23. Femistelin, 25 mg – dawkowanie leku
  24. Femistelin, 25 mg – profil bezpieczenstwa
  • Ilustracja poradnika Trypanosomoza – objawy i leczenie

    Czy wiesz, co to jest trypanosomoza i co ją powoduje? Czy łatwo zarazić się chorobą Chagasa? Jak wygląda jej leczenie? Które leki są najlepsze na trypanosomozę?

  • Wiele spośród chorób rzadkich to schorzenia o podłożu genetycznym. Wśród nich możemy wyodrębnić tzw. rzadkie wrodzone wady metabolizmu, a idąc o krok dalej - lizosomalne choroby spichrzeniowe (lysosomal storage disorder)2. Do tej grupy schorzeń należą takie choroby jak: choroba Fabry’ego, choroba Gauchera, choroba Pompego, choroba Niemanna-Picka, czy MPS i choć przyjrzymy się bliżej tylko trzem pierwszym z nich, nie zapominajmy, że grupa tych chorób jest znacznie liczniejsza.

  • Człowiek jest narażony na wiele chorób odzwierzęcych. Niektóre z nich przenoszą się łatwiej, za sprawą zwierząt domowych, a inne są charakterystyczne dla zwierząt hodowlanych. Jedną z przykładów chorób odzwierzęcych jest bruceloza. Co ją wywołuje, jak ją leczyć i jak się przed nią chronić? To wszystko znajdziecie w poniższym artykule.

  • Różyca dotyka głównie trzodę chlewną, ale może być groźna również dla ludzi. Najczęściej pojawiają się zmiany skórne w okolicach dłoni i palców. Jest określana jako choroba zawodowa rzeźników i weterynarzy. Czy w takim razie jest również groźna dla innych ludzi?

  • Karbamazepina to substancja czynna stosowana w leczeniu padaczki, neuralgii i innych schorzeń neurologicznych. Choć jest skuteczna, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które zależą od dawki, czasu stosowania, postaci leku oraz indywidualnych cech pacjenta. Najczęstsze objawy dotyczą układu nerwowego, przewodu pokarmowego i skóry, ale mogą pojawić się także poważniejsze reakcje, w tym dotyczące krwi, wątroby czy nerek. Poznaj pełny obraz możliwych skutków ubocznych karbamazepiny i dowiedz się, jak reagować w razie ich wystąpienia.

  • Tioguanina to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu nowotworów, który wymaga ścisłej kontroli bezpieczeństwa. Stosowanie tioguaniny wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza u osób z określonymi zaburzeniami genetycznymi, niewydolnością wątroby lub nerek oraz u dzieci i osób starszych. Właściwe monitorowanie oraz dostosowanie dawki są kluczowe, by zminimalizować ryzyko powikłań.

  • Tazobaktam to substancja czynna, która jest szeroko stosowana w połączeniu z piperacyliną do leczenia poważnych zakażeń bakteryjnych. Choć skutecznie wspiera walkę z groźnymi bakteriami, jej stosowanie nie zawsze jest możliwe. W pewnych przypadkach tazobaktam jest całkowicie przeciwwskazany, w innych wymaga szczególnej ostrożności, a jeszcze w innych konieczna jest modyfikacja dawki. Poznaj, kiedy należy unikać tego leku, a kiedy jego podanie może być dopuszczalne tylko w wyjątkowych sytuacjach.

  • Styrypentol to substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu trudnych przypadków padaczki, takich jak zespół Draveta. Działa, wzmacniając naturalne mechanizmy hamujące w mózgu i wpływając na metabolizm innych leków przeciwpadaczkowych. Poznaj, jak styrypentol oddziałuje na organizm, jak jest przetwarzany i wydalany, a także jakie wnioski płyną z badań przedklinicznych.

  • Pretomanid jest nowoczesną substancją czynną stosowaną w leczeniu gruźlicy opornej na leki, najczęściej w połączeniu z innymi lekami. Jego stosowanie może wiązać się z występowaniem różnych działań niepożądanych, które zależą między innymi od dawki, czasu leczenia i indywidualnych cech pacjenta. Poznaj najważniejsze informacje o możliwych skutkach ubocznych terapii z użyciem pretomanidu oraz dowiedz się, jak często mogą występować i jak na nie reagować.

  • Piperachina to substancja czynna stosowana w leczeniu malarii, która może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęściej są one łagodne i dotyczą głównie układu nerwowego, krwi oraz serca. Występowanie i rodzaj tych działań mogą różnić się w zależności od wieku pacjenta, dawki oraz stosowanej postaci leku. Zarówno dorośli, jak i dzieci mogą doświadczać niepożądanych objawów, choć ich profil i częstotliwość mogą się różnić.

  • Odewiksybat to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu zaburzeń wątroby i dróg żółciowych u dzieci oraz młodych dorosłych. Najczęściej pojawiającym się działaniem niepożądanym są dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka czy ból brzucha. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny i przemijający, ale warto wiedzieć, na co zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Macytentan to substancja czynna stosowana w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego u dorosłych i dzieci. Jej działanie polega na blokowaniu określonych receptorów w naczyniach płucnych, co prowadzi do ich rozkurczu i poprawy przepływu krwi. Mechanizm działania macytentanu, jego losy w organizmie oraz wyniki badań przedklinicznych pozwalają lepiej zrozumieć, jak wspiera on terapię tej poważnej choroby.

  • Lomitapid to substancja czynna, która pozwala skutecznie kontrolować poziom cholesterolu u osób z ciężką postacią hipercholesterolemii. Jednak jej stosowanie wiąże się z możliwością wystąpienia działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego i wątroby. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje o możliwych skutkach ubocznych lomitapidu, ich częstości oraz zalecenia dotyczące postępowania w razie ich wystąpienia.

  • Ipilimumab to lek stosowany w leczeniu zaawansowanego czerniaka, który działa na układ odpornościowy. Chociaż przynosi szansę na poprawę stanu zdrowia, może powodować różne działania niepożądane, zarówno łagodne, jak i poważniejsze. Ich rodzaj i nasilenie zależą od dawki, długości leczenia oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać, jakie objawy mogą się pojawić podczas terapii ipilimumabem, by szybko je rozpoznać i odpowiednio zareagować.

  • Przedawkowanie inotuzumabu ozogamycyny może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych, szczególnie związanych z uszkodzeniem wątroby oraz zmianami w układzie krwiotwórczym. Substancja ta jest stosowana głównie w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej, a jej dawka i sposób podania są ściśle kontrolowane. Poznanie objawów przedawkowania i zasad postępowania w takiej sytuacji jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjentów.

  • Imigluceraza jest stosowana w leczeniu rzadkiej choroby Gauchera, która prowadzi do nagromadzenia szkodliwych substancji w organizmie. Dzięki terapii enzymatycznej można zmniejszyć objawy tej choroby, poprawiając komfort życia zarówno dorosłych, jak i dzieci. Poznaj, w jakich przypadkach i dla kogo jest przeznaczona ta substancja czynna.

  • Glatiramer to substancja czynna stosowana w leczeniu stwardnienia rozsianego, podawana w postaci roztworu do wstrzykiwań podskórnych. Działania niepożądane związane z jej stosowaniem występują najczęściej w miejscu podania leku i mają zwykle łagodny charakter, choć u niektórych pacjentów mogą pojawić się także poważniejsze reakcje. Profil działań niepożądanych może się różnić w zależności od dawki i częstotliwości podawania, a także indywidualnych cech pacjenta. Poznaj najważniejsze informacje o działaniach niepożądanych glatirameru, aby bezpiecznie korzystać z terapii.

  • Etylosalicylamid to substancja czynna stosowana głównie w lekach przeciwbólowych i przeciwgorączkowych, często w połączeniu z innymi składnikami. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które zwykle mają różny charakter i nasilenie, zależnie od postaci leku, dawki, czasu stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta. Poznaj najczęstsze i najważniejsze działania niepożądane etylosalicylamidu oraz dowiedz się, na co zwracać uwagę podczas stosowania tej substancji.

  • Entekawir to nowoczesny lek przeciwwirusowy, stosowany głównie w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Chociaż jest skuteczny w walce z wirusem, nie każdy pacjent może go bezpiecznie przyjmować. Przeciwwskazania do stosowania entekawiru zależą od indywidualnych cech pacjenta, a także od postaci leku i obecności dodatkowych schorzeń. Warto poznać, kiedy ten lek nie powinien być stosowany oraz w jakich sytuacjach jego użycie wymaga szczególnej ostrożności.

  • Dihydroartemizyna jest stosowana głównie w leczeniu malarii, jednak jak każda substancja czynna może powodować działania niepożądane. Większość z nich jest łagodna i przemijająca, choć niektóre mogą być poważniejsze. Profil działań ubocznych różni się u dorosłych i dzieci, a także zależy od postaci leku oraz obecności innych substancji czynnych, takich jak piperachina. Poznaj najważniejsze informacje na temat możliwych skutków ubocznych stosowania dihydroartemizyny.

  • Adefowir to substancja stosowana w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Jego bezpieczeństwo zależy od wielu czynników, w tym od funkcji nerek i wątroby, wieku pacjenta oraz innych schorzeń. Zadbaj o poznanie zasad bezpiecznego stosowania adefowiru, by chronić swoje zdrowie i unikać powikłań.

  • Przedawkowanie leku APAP dla dzieci FORTE smak malinowy może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym uszkodzenia wątroby. Dawki uznawane za przedawkowanie to 10 g lub więcej u dorosłych i 5 g lub więcej u dzieci. Objawy przedawkowania obejmują bladość, nudności, wymioty, nasilone pocenie, senność, złe samopoczucie, ból brzucha, powiększenie wątroby, żółtaczkę i śpiączkę wątrobową. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast udać się na ostry dyżur do szpitala.

  • Lek Femistelin jest stosowany w leczeniu niedoboru dehydroepiandrosteronu (DHEA) u kobiet i mężczyzn. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg dla kobiet i 10 mg dla mężczyzn, a maksymalna dawka to odpowiednio 25 mg i 50 mg. Lek należy przyjmować raz na dobę, rano, z posiłkiem. Femistelin jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości, nowotworów estrogenozależnych, ciężkiej niewydolności wątroby i nerek, ciąży, karmienia piersią oraz u dzieci i młodzieży. Ważne jest monitorowanie terapii przez lekarza. Działania niepożądane występują rzadko i zależą od dawki leku.

  • Lek Femistelin, zawierający dehydroepiandrosteron (DHEA), jest stosowany w leczeniu niedoboru tego hormonu. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet karmiących, pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Brak danych na temat wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów oraz interakcji z alkoholem. Seniorzy mogą wymagać zwiększenia dawki. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.