Menu

Poty nocne

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Selineksor – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Noretysteron – wskazania – na co działa?
  3. Histamina – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Submena, 100 mcg – wskazania – na co działa?
  5. Relafalk, 200 mg – wskazania – na co działa?
  6. Lafactin, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Lafactin, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Oroes, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Faxigen XL 37,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Axyven, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Axyven, 37,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Axyven, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Alventa, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Alventa, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Citronil, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Venlectine, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Velafax, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Pascofemin – stosowanie w ciąży
  19. Pascofemin
  20. Remifemin – stosowanie w ciąży
  21. Venlectine, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Wenlafaksyna
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Selineksor – działania niepożądane i skutki uboczne

    Selineksor to substancja czynna stosowana w leczeniu szpiczaka mnogiego, która może powodować różne działania niepożądane, zależne m.in. od postaci leku, drogi podania i indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej pojawiają się objawy ze strony krwi, przewodu pokarmowego oraz zmęczenie. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje na temat możliwych skutków ubocznych, ich częstotliwości oraz sposobów postępowania w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Noretysteron – wskazania – na co działa?

    Noretysteron to substancja o szerokim zastosowaniu w leczeniu różnych problemów ginekologicznych, zarówno u kobiet w wieku rozrodczym, jak i po menopauzie. Stosuje się go w terapii zaburzeń miesiączkowania, endometriozy, a także jako element hormonalnej terapii zastępczej oraz w połączeniu z innymi substancjami czynnymi w leczeniu mięśniaków macicy. Jego działanie opiera się na wpływie na błonę śluzową macicy i regulacji gospodarki hormonalnej, co przynosi ulgę w wielu dolegliwościach kobiecych.

  • Ilustracja poradnika Histamina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Histamina stosowana w leczeniu nowotworów może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które zależą od sposobu podania oraz towarzyszących substancji, takich jak interleukina-2. Najczęściej obserwuje się uderzenia gorąca, bóle głowy, zmęczenie i reakcje w miejscu wstrzyknięcia, ale lista potencjalnych objawów jest znacznie dłuższa. Poznaj, jakie skutki uboczne mogą wystąpić podczas terapii i na co warto zwrócić szczególną uwagę.

  • Ilustracja poradnika Submena, 100 mcg – wskazania – na co działa?

    Lek Submena jest stosowany w leczeniu bólu przebijającego u dorosłych pacjentów z przewlekłym bólem nowotworowym, którzy już przyjmują silne leki przeciwbólowe (opioidy). Dawkowanie leku jest indywidualnie dostosowywane przez lekarza. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na fentanyl, ciężkie zaburzenia oddychania, brak regularnego stosowania opioidów, krótkotrwały ból inny niż ból przebijający oraz stosowanie hydroksymaślanu sodu. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia. Możliwe działania niepożądane obejmują nudności, zawroty głowy, ból głowy, nadmierną senność, duszność, zapalenie w jamie ustnej, wymioty, zaparcie, suchość w jamie ustnej, pocenie się, znużenie oraz inne.

  • Ilustracja poradnika Relafalk, 200 mg – wskazania – na co działa?

    Relafalk to lek stosowany w leczeniu biegunki podróżnych u dorosłych. Zawiera ryfamycynę sodową, która działa jako antybiotyk w jelitach. Zalecana dawka to 2 tabletki rano i 2 tabletki wieczorem przez 3 dni. Lek nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na ryfamycynę, niedrożności jelit, perforacji układu pokarmowego oraz biegunki z gorączką lub krwią w stolcu. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból głowy, biegunka, utrata apetytu, niepokój, zawroty głowy, skurcze brzucha, rozdęcie brzucha, ból w nadbrzuszu, owrzodzenie aftowe, zaparcia, suchość w jamie ustnej, niestrawność, odbijanie się, wzdęcia, wzrost ilości soków trawiennych w żołądku, nudności, utrata włosów, zwiększona potliwość, poty nocne, świąd,…

  • Ilustracja poradnika Lafactin, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lafactin, zawierający wenlafaksynę, jest lekiem stosowanym w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak suchość w jamie ustnej, zmniejszenie apetytu, bezsenność, nudności, ból głowy, pocenie się, zmiany w ciśnieniu krwi, drżenie oraz objawy zespołu serotoninowego. Działania niepożądane są klasyfikowane według częstości występowania, od bardzo częstych do bardzo rzadkich. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Lafactin, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lafactin, zawierający wenlafaksynę, jest lekiem stosowanym w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak suchość w jamie ustnej, zmniejszenie apetytu, bezsenność, nudności, drżenie, wzrost ciśnienia tętniczego, kołatanie serca, zmniejszenie stężenia sodu we krwi oraz objawy zespołu serotoninowego. Ważne jest monitorowanie ciśnienia krwi oraz regularne badania krwi. Nie należy nagle przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, aby uniknąć objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Oroes, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Oroes, zawierający escytalopram, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, ból głowy, zmiany w apetycie, lęk, senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, zwiększona potliwość, ból mięśni i stawów oraz zaburzenia seksualne. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak zespół serotoninowy czy torsade de pointes. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Faxigen XL 37,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Faxigen XL, zawierający wenlafaksynę, stosowany jest w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, ból głowy, nudności, suchość w jamie ustnej, senność, nadmierną potliwość i zaparcia. Poważniejsze skutki uboczne obejmują obrzęk twarzy, ucisk w klatce piersiowej, ciężką skórną wysypkę, zespół serotoninowy, objawy zakażenia i niewyjaśniony ból mięśni. Rzadkie działania niepożądane to spadek stężenia sodu we krwi, dezorientacja, kaszel, nadmierne zatrzymanie wody w organizmie, silny ból oka, nieprawidłowe bicie serca, silny ból brzucha lub pleców, świąd i zażółcenie skóry. Bardzo rzadkie skutki uboczne obejmują nieprawidłowe wytwarzanie mleka w piersi, przedłużające się krwawienia i…

  • Ilustracja poradnika Axyven, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Axyven, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, ból głowy, senność, bezsenność, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia i pocenie się. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak drgawki, zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby czy zespół serotoninowy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Axyven, 37,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Axyven, zawierający wenlafaksynę, stosowany jest w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, ból głowy, senność, bezsenność, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia i pocenie się. Rzadziej mogą wystąpić drgawki, kaszel, dezorientacja, zmniejszenie stężenia sodu we krwi, silny ból brzucha i zapalenie wątroby. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu czy zespół serotoninowy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, aby uniknąć objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Axyven, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Axyven, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, ból głowy, senność, bezsenność, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia i pocenie się. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać leczenia nagle, aby uniknąć objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Alventa, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Alventa, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, ból głowy, senność, bezsenność, nudności, suchość w ustach, zaparcia i pocenie się. Rzadziej mogą wystąpić drgawki, kaszel, sapanie, dezorientacja, zmniejszenie stężenia sodu we krwi, nieprawidłowa czynność serca, świąd, żółty kolor skóry lub oczu. Bardzo rzadko mogą wystąpić przedłużające się krwawienia, nieprawidłowe wydzielanie mleka i niespodziewane krwawienia. Przerwanie leczenia może prowadzić do objawów odstawienia, takich jak myśli samobójcze, agresywność, zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, ból głowy, bezsenność, koszmary senne, suchość w ustach, utrata apetytu, nudności, biegunka, nerwowość, pobudzenie, dezorientacja,…

  • Ilustracja poradnika Alventa, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Alventa, zawierający wenlafaksynę, stosowany jest w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, ból głowy, senność, bezsenność, nudności, suchość w ustach, zaparcia i pocenie się. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić drgawki, kaszel, dezorientacja, zmniejszenie stężenia sodu we krwi, silny ból oka i nieprawidłowa czynność serca. Bardzo rzadko mogą wystąpić przedłużające się krwawienia, nieprawidłowe wydzielanie mleka i niespodziewane krwawienia. W przypadku poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Citronil, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Citronil, zawierający cytalopram, jest stosowany w leczeniu depresji i lęku napadowego. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym nadmierne pocenie się, senność, bezsenność, ból głowy, nudności, suchość w ustach i osłabienie. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne to hiponatremia, torsade de pointes, myśli samobójcze i drgawki. Przerwanie stosowania leku może prowadzić do objawów odstawienia, takich jak zawroty głowy, wrażenie kłucia i mrowienia, zaburzenia snu, lęk, bóle głowy, nudności i pocenie się. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Venlectine, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Venlectine to lek przeciwdepresyjny, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak suchość w jamie ustnej, nudności, bóle głowy i nadmierne pocenie się. Rzadziej mogą wystąpić drgawki, mania, nietrzymanie moczu i reakcje anafilaktyczne. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem i stosować się do zaleceń dotyczących radzenia sobie z działaniami niepożądanymi.

  • Ilustracja poradnika Velafax, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Velafax to lek przeciwdepresyjny, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zawroty głowy, ból głowy, nudności, suchość w ustach oraz nadmierne pocenie się. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują omamy, uczucie oderwania od rzeczywistości, pobudzenie, niepokój ruchowy i omdlenia. Rzadkie działania niepożądane to mania, drgawki i nietrzymanie moczu. Działania niepożądane o nieznanej częstości to m.in. zmniejszona liczba płytek krwi, opuchnięcie twarzy lub języka, zmniejszenie stężenia sodu we krwi, myśli i zachowania samobójcze oraz silny ból oka. Objawy odstawienia mogą obejmować zawroty głowy, zaburzenia czucia, zaburzenia snu, pobudzenie lub lęk oraz nudności i/lub wymioty.

  • Ilustracja poradnika Pascofemin – stosowanie w ciąży

    Pascofemin nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Bezpieczne alternatywy to paracetamol, ibuprofen (z wyjątkiem trzeciego trymestru ciąży) oraz metoklopramid. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed użyciem jakiegokolwiek leku.

  • Ilustracja poradnika Pascofemin

    Pascofemin to homeopatyczny lek stosowany wspomagająco w dolegliwościach związanych z klimakterium, takich jak uderzenia gorąca i poty nocne. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i należy go przyjmować doustnie, 15 minut przed lub 30 minut po posiłku. Zawiera alkohol, dlatego nie jest zalecany dla osób uzależnionych od alkoholu oraz dzieci. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, należy […]

  • Ilustracja poradnika Remifemin – stosowanie w ciąży

    Remifemin nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią z powodu braku danych dotyczących jego bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak witamina B6, witamina E, olej z wiesiołka, soja oraz regularne ćwiczenia fizyczne, są bezpieczne dla matki i dziecka.

  • Ilustracja poradnika Venlectine, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Venlectine, zawierający wenlafaksynę, jest lekiem przeciwdepresyjnym stosowanym w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym suchość w jamie ustnej, nudności, ból głowy, zawroty głowy i nadmierne pocenie się. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują omamy, niepokój psychoruchowy i krwiomocz, a rzadkie to drgawki, mania i nietrzymanie moczu. Niektóre działania niepożądane mają nieznaną częstotliwość występowania, takie jak reakcje anafilaktyczne, zespół serotoninowy, zapalenie płuc, rabdomioliza i zapalenie wątroby. Pacjenci powinni być świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Wenlafaksyna

    Wenlafaksyna to nowoczesny lek przeciwdepresyjny, który pomaga w leczeniu różnych zaburzeń nastroju i lękowych. Jej skuteczność została potwierdzona w terapii depresji, lęku uogólnionego, fobii społecznej i lęku napadowego. Dostępna jest w postaci tabletek oraz kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, co umożliwia dopasowanie leczenia do potrzeb pacjenta. Bezpieczeństwo stosowania oraz skuteczność wenlafaksyny zostały dokładnie przebadane, jednak jak każdy lek, wymaga stosowania pod kontrolą lekarza i uwzględnienia indywidualnych przeciwwskazań oraz możliwych interakcji.