Menu

Pląsawica

Produkty powiązane z pląsawica
Riluzol PMCS, tabletki powlekane, 50 mg
Riluzol PMCS, tabletki powlekane, 50 mg
Tetmodis, tabletki, 25 mg
Tetmodis, tabletki, 25 mg
Viregyt-K, kapsułki, 100 mg
Viregyt-K, kapsułki, 100 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
  1. Poznaj nowe leki na pląsawicę Huntingtona
  2. Tetrabenazyna – porównanie substancji czynnych
  3. Tetrabenazyna – wskazania – na co działa?
  4. Tetrabenazyna – przeciwwskazania
  5. Tetrabenazyna -przedawkowanie substancji
  6. Tetrabenazyna – mechanizm działania
  7. Prometazyna -przedawkowanie substancji
  8. Karbidopa – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Gestoden – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Fenytoina – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Famprydyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Dydrogesteron – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Amifamprydyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Norgestrel – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Xevoben XR – przedawkowanie leku
  16. Xevoben, 200 mg + 50 mg – przedawkowanie leku
  17. Parkador, 25 mg + 100 mg – przedawkowanie leku
  18. Parkador, 12,5 mg + 50 mg – przedawkowanie leku
  19. Flexilev, 5 mg + 1,25 mg – przedawkowanie leku
  20. Lindynette – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Tetmodis, 25 mg – skład leku
  22. Femoston, 2 mg estradiolu (tab – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Phenytoin Hikma, 50 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Dopamar mite – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jak leczyć chorobę Huntingtona?
    Układ nerwowy

    Choroba Huntingtona jest chorobą, w której dochodzi do uszkodzeń neuronów, przez co stopniowo pojawiają się objawy. Jest to schorzenie dziedziczne, którego podłoże znajdujemy w mutacjach genetycznych.

  • Ilustracja poradnika Tetrabenazyna – porównanie substancji czynnych

    Tetrabenazyna, pramipeksol i rotygotyna to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu różnych zaburzeń ruchowych, w tym choroby Huntingtona, choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg. Choć należą do tej samej szerokiej grupy leków działających na układ nerwowy, różnią się mechanizmem działania, zastosowaniem i bezpieczeństwem stosowania w określonych grupach pacjentów. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami.

  • Ilustracja poradnika Tetrabenazyna – wskazania – na co działa?

    Tetrabenazyna jest lekiem, który pomaga kontrolować ruchy mimowolne u osób z chorobą Huntingtona. Działa głównie na układ nerwowy, zmniejszając nasilenie pląsawicy. Ten opis wyjaśnia, kiedy i u kogo tetrabenazyna może być stosowana, a także przedstawia ograniczenia w jej użyciu u dzieci, osób starszych i innych szczególnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Tetrabenazyna – przeciwwskazania

    Tetrabenazyna to lek stosowany w leczeniu niektórych zaburzeń ruchowych, zwłaszcza w chorobie Huntingtona. Choć może przynieść znaczną ulgę w objawach, jej stosowanie nie jest wskazane w wielu przypadkach, a decyzja o terapii powinna być zawsze poprzedzona oceną przeciwwskazań oraz możliwych zagrożeń. W tej publikacji znajdziesz jasne omówienie sytuacji, w których tetrabenazyna nie powinna być stosowana, kiedy wymaga szczególnej ostrożności oraz jakie są konsekwencje jej nieprawidłowego zastosowania.

  • Ilustracja poradnika Tetrabenazyna -przedawkowanie substancji

    Tetrabenazyna to lek wykorzystywany w terapii zaburzeń ruchowych, takich jak pląsawica. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do niepokojących objawów, które wymagają natychmiastowej reakcji. W opisie znajdziesz informacje o standardowej dawce, typowych objawach przedawkowania oraz o tym, jak należy postępować w takiej sytuacji.

  • Ilustracja poradnika Tetrabenazyna – mechanizm działania

    Tetrabenazyna to substancja czynna, która odgrywa ważną rolę w leczeniu zaburzeń ruchowych, zwłaszcza w chorobie Huntingtona. Jej mechanizm działania polega na wpływie na substancje chemiczne w mózgu odpowiedzialne za przekazywanie sygnałów nerwowych, co pozwala na kontrolowanie nadmiernych ruchów. Dzięki szybkiemu wchłanianiu i krótkiemu czasowi działania tetrabenazyna pomaga w łagodzeniu objawów, jednocześnie minimalizując ryzyko działań niepożądanych wynikających z długotrwałego działania na organizm.

  • Ilustracja poradnika Prometazyna -przedawkowanie substancji

    Prometazyna to lek przeciwhistaminowy o szerokim zastosowaniu, jednak jej przedawkowanie może prowadzić do poważnych i niebezpiecznych objawów, zwłaszcza u dzieci. W zależności od drogi podania i indywidualnych cech organizmu, symptomy przedawkowania różnią się nasileniem i przebiegiem. Warto wiedzieć, jakie sygnały powinny wzbudzić niepokój oraz jak wygląda postępowanie w przypadku spożycia zbyt dużej ilości tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Karbidopa – działania niepożądane i skutki uboczne

    Karbidopa, stosowana najczęściej w połączeniu z lewodopą, pozwala łagodzić objawy choroby Parkinsona i poprawiać komfort życia pacjentów. Jednak jak każdy lek, może wywoływać działania niepożądane, które różnią się w zależności od formy podania, dawki oraz obecności innych substancji czynnych w preparacie. Wśród najczęściej zgłaszanych działań ubocznych pojawiają się m.in. ruchy mimowolne, nudności, zaburzenia snu czy zmiany nastroju. Warto poznać pełen zakres możliwych objawów niepożądanych, aby móc lepiej zadbać o swoje zdrowie podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Gestoden – działania niepożądane i skutki uboczne

    Gestoden to jeden z nowoczesnych składników złożonych tabletek antykoncepcyjnych, stosowany w połączeniu z etynyloestradiolem. Chociaż jego stosowanie przynosi wiele korzyści w zakresie skutecznej antykoncepcji, może także wiązać się z wystąpieniem różnych działań niepożądanych. Większość z nich ma łagodny przebieg, jednak niektóre, choć rzadkie, mogą być poważne. Częstość oraz rodzaj objawów zależy od indywidualnych cech organizmu, dawki, długości stosowania oraz obecności innych chorób.

  • Ilustracja poradnika Fenytoina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Fenytoina to lek przeciwpadaczkowy, którego stosowanie może wiązać się z występowaniem różnorodnych działań niepożądanych. Ich nasilenie i rodzaj zależą między innymi od dawki, drogi podania oraz indywidualnych predyspozycji pacjenta. Choć wiele działań ubocznych ma łagodny charakter i ustępuje po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku, niektóre z nich mogą być poważne i wymagać szybkiej reakcji.

  • Ilustracja poradnika Famprydyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Famprydyna i amifamprydyna to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych, takich jak stwardnienie rozsiane czy zespoły nużliwości mięśni. Choć ich działanie przynosi pacjentom wiele korzyści, mogą one powodować działania niepożądane, które różnią się w zależności od postaci leku, dawki oraz indywidualnych predyspozycji pacjenta. Warto poznać najczęściej zgłaszane objawy uboczne, aby świadomie monitorować swoje zdrowie podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Dydrogesteron – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dydrogesteron jest stosowany zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z estrogenami, głównie w terapii hormonalnej kobiet. Działania niepożądane tej substancji mogą być różnorodne – od łagodnych, jak bóle głowy czy nudności, po poważniejsze, np. zakrzepicę czy nowotwory. Ich występowanie i nasilenie zależą m.in. od postaci leku, dawki oraz czasu stosowania. Poznaj szczegółowy profil działań niepożądanych dydrogesteronu, aby lepiej zrozumieć potencjalne ryzyko i świadomie podejmować decyzje dotyczące leczenia.

  • Ilustracja poradnika Amifamprydyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Amifamprydyna to substancja stosowana głównie w leczeniu zaburzeń nerwowo-mięśniowych. Działania niepożądane mogą pojawić się u części pacjentów i mają różny charakter – od łagodnych, jak mrowienie czy nudności, po poważniejsze, jak drgawki czy zaburzenia rytmu serca. Częstość oraz nasilenie tych objawów zależy między innymi od dawki i indywidualnych cech pacjenta. Poznaj najważniejsze informacje o możliwych skutkach ubocznych związanych z przyjmowaniem amifamprydyny.

  • Ilustracja poradnika Norgestrel – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leków zawierających norgestrel, często w połączeniu z innymi hormonami, może powodować różnorodne działania niepożądane. Choć nie u każdej kobiety wystąpią niepożądane objawy, warto znać możliwe skutki uboczne, które mogą się różnić w zależności od formy leku, drogi podania czy indywidualnych cech organizmu. Od typowych, łagodnych dolegliwości, jak nudności czy bóle głowy, po poważniejsze stany, takie jak zakrzepica czy zmiany w cyklu miesiączkowym. Zrozumienie tych potencjalnych reakcji pomaga świadomie korzystać z terapii hormonalnych i lepiej dbać o swoje zdrowie.

  • Ilustracja poradnika Xevoben XR – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Xevoben XR, zawierającego lewodopę i benserazyd, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Przekroczenie dawki 200-300 mg lewodopy oraz 50-75 mg benserazydu na dobę jest uznawane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia psychiczne, objawy żołądkowo-jelitowe oraz patologiczne ruchy mimowolne. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i monitorować podstawowe czynności życiowe pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Xevoben, 200 mg + 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Xevoben może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia sercowo-naczyniowe, psychiczne oraz żołądkowo-jelitowe. Przekroczenie dawki 800 mg lewodopy i 200 mg benserazydu na dobę jest uznawane za przedawkowanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i monitorować podstawowe czynności życiowe pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Parkador, 25 mg + 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Parkador, zawierającego karbidopę i lewodopę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki uznawane za przedawkowanie to 100 mg dla dzieci i 5 g dla dorosłych. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, niepokój, dyskinezy, omamy, drgawki, częstoskurcz zatokowy, nadciśnienie tętnicze i rabdomiolizę. W przypadku przedawkowania należy monitorować EKG i kontrolować pacjenta pod kątem zaburzeń rytmu serca.

  • Ilustracja poradnika Parkador, 12,5 mg + 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Parkador, zawierającego karbidopę i lewodopę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, niepokój, dyskinezy, omamy, drgawki, częstoskurcz zatokowy, nadciśnienie tętnicze oraz rabdomioliza. Dawka 5 g dla dorosłych jest uznawana za przedawkowanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i monitorować rytm serca.

  • Ilustracja poradnika Flexilev, 5 mg + 1,25 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Flexilev, zawierającego lewodopę i karbidopę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki powyżej 100 mg mogą być niebezpieczne dla dzieci, a dawki rzędu kilku gramów mogą prowadzić do poważnych objawów zatrucia u dorosłych. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, niepokój, dyskinezę, halucynacje, napady drgawkowe, częstoskurcz zatokowy, nadciśnienie, niedociśnienie posturalne, rabdomiolizę i niewydolność nerek. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Monitorowanie EKG i leczenie przeciwarytmiczne są kluczowe w postępowaniu z przedawkowaniem.

  • Ilustracja poradnika Lindynette – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Lindynette może powodować różne działania niepożądane, w tym zapalenie pochwy, zatrzymanie płynów, depresję, migrenowe bóle głowy, nudności, trądzik i tkliwość piersi. Rzadkie skutki uboczne obejmują raka piersi, raka szyjki macicy, reakcje anafilaktyczne, hiperlipidemię i otosklerozę. Bardzo rzadkie działania niepożądane to rak wątroby, toczeń rumieniowaty układowy, pląsawica, zapalenie trzustki i kamica żółciowa. Stosowanie leku Lindynette zwiększa ryzyko zakrzepów krwi, które mogą prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych. Długotrwałe stosowanie może również zwiększać ryzyko niektórych nowotworów. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tetmodis, 25 mg – skład leku

    Lek Tetmodis zawiera tetrabenazynę jako główny składnik aktywny oraz substancje pomocnicze takie jak skrobia żelowana, laktoza jednowodna, talk, żelaza tlenek żółty i magnezu stearynian. Tetrabenazyna działa poprzez zmniejszenie stężenia dopaminy, co pomaga w leczeniu hiperkinetycznych zaburzeń ruchowych w chorobie Huntingtona. Substancje pomocnicze wspierają działanie leku. Możliwe działania niepożądane obejmują senność, depresję, objawy podobne do choroby Parkinsona i inne.

  • Ilustracja poradnika Femoston, 2 mg estradiolu (tab – działania niepożądane i skutki uboczne

    Femoston to lek stosowany w Hormonalnej Terapii Zastępczej (HTZ), który może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to bóle głowy, bóle brzucha, bóle pleców oraz tkliwość lub bolesność piersi. Niezbyt częste działania obejmują zmiany rozrostowe w miednicy, reakcje nadwrażliwości, zmiany libido oraz zakrzepy krwi. Rzadkie działania to zawał serca, obrzęk naczynioruchowy i plamica naczyniowa. Inne możliwe skutki uboczne to łagodne lub złośliwe guzy, niedokrwistość hemolityczna, toczeń rumieniowaty układowy, pląsawica, zakrzepica tętnic, zapalenie trzustki, ostuda, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, kurcze kończyn dolnych, nietrzymanie moczu, bolesne/guzowate piersi, nadżerki szyjki macicy, nasilenie objawów porfirii, hipertriglicerydemia, maceracja rogówki, nietolerancja soczewek kontaktowych oraz zwiększenie…

  • Ilustracja poradnika Phenytoin Hikma, 50 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Phenytoin Hikma może wywoływać różnorodne działania niepożądane, w tym oczopląs, ataksję, parestezje, uczucie splątania, zawroty głowy, bezsenność, ból głowy, narastającą drażliwość, drżenia, opuszkowe zaburzenia mowy, wyczerpanie, zaburzenia zapamiętywania i podwójne widzenie. Rzadziej mogą wystąpić polineuropatia, poważne zmiany w zapisie EKG, zmiany liczby krwinek, anafilaksja, upośledzenie czynności tarczycy, dyskinezja, asystolia, obniżone ciśnienie krwi, zaburzenia czynności wątroby, wysypki alergiczne, osteomalacja, gorączka, miejscowe podrażnienie, stan zapalny i tkliwość. Bardzo rzadko mogą wystąpić Purple Glove Syndrome, guzkowe zapalenie okołotętnicze, nadmierny wzrost tkanki dziąseł, zmiany skórne, przykurcz Dupuytrena, zespół Stevens-Johnsona, zespół Lyella i osłabienie mięśni. Podczas długotrwałego leczenia mogą wystąpić obwodowa polineuropatia czuciowa, nieodwracalna…

  • Ilustracja poradnika Dopamar mite – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dopamar mite, zawierającego lewodopę i karbidopę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Przedawkowanie występuje, gdy pacjent przyjmie więcej niż 2400 mg lewodopy i 600 mg karbidopy na dobę. Objawy przedawkowania obejmują skurcz powiek, dyskinezy, pląsawicę, dystonię, omamy, kołatanie serca i nudności. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Leczenie obejmuje monitorowanie zapisu EKG oraz zastosowanie odpowiedniego leczenia przeciwarytmicznego.