Menu

Peptydoglikan

Produkty powiązane z peptydoglikan
Hexanova Argotiab, krem
Hexanova Argotiab, krem
Hexanova Argotiab, spray
Hexanova Argotiab, spray
Kadefarm Ranisilver, maść
Kadefarm Ranisilver, maść
Kadefarm Ranisilver, spray
Kadefarm Ranisilver, spray
Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
  1. Jak stosować plastry na odleżyny ze srebrem?
  2. Srebro koloidalne na rany - maść, tonik czy opatrunek?
  3. Wankomycyna – porównanie substancji czynnych
  4. Amoksycylina – mechanizm działania
  5. Cefuroksym – mechanizm działania
  6. Fosfomycyna – mechanizm działania
  7. Teikoplanina – mechanizm działania
  8. Amoksiklav, 500 mg + 100 mg – skład leku
  9. Amoksiklav, 1000 mg + 200 mg – skład leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jakie są dobre plastry na odleżyny?
    Odleżyny, Rany i problemy skórne

    Walka z odleżynami jest znana osobom, które opiekują się pacjentami leżącymi. Jedną z metod leczenia chorych miejsc jest stosowanie specjalistycznych opatrunków. Rodzajów plastrów jest dużo, są niestety również kosztowne, pomimo że większość z nich podlega refundacji przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Opatrunek czy maść ze srebrem na rany – co wybrać?
    Opatrunki, Rany i problemy skórne

    Srebro wykazuje właściwości przeciwdrobnoustrojowe. Ponadto jest skuteczne w niskich dawkach, które nie są toksyczne dla ludzkiego organizmu. W związku z tym działaniem srebro znalazło zastosowanie w leczeniu trudno gojących się ran. Na rynku farmaceutycznym możemy spotkać maści, plastry i spraye zawierające srebro do użytku zewnętrznego [1].

  • Ilustracja poradnika Wankomycyna – porównanie substancji czynnych

    Wankomycyna, teikoplanina i orytawancyna to antybiotyki z grupy glikopeptydów, wykorzystywane w leczeniu poważnych zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie, w tym szczepy oporne na inne leki. Choć należą do tej samej grupy terapeutycznej i mają zbliżone mechanizmy działania, różnią się pod wieloma względami, takimi jak zakres wskazań, drogi podania, sposób dawkowania czy profil bezpieczeństwa w szczególnych grupach pacjentów. W tym porównaniu skupimy się na kluczowych podobieństwach i różnicach między tymi trzema substancjami czynnymi, aby pomóc zrozumieć, kiedy i dlaczego lekarz może wybrać jedną z nich w określonej sytuacji klinicznej.

  • Ilustracja poradnika Amoksycylina – mechanizm działania

    Amoksycylina to jedna z najczęściej stosowanych substancji czynnych w leczeniu infekcji bakteryjnych. Jej działanie polega na skutecznym zwalczaniu bakterii, a zrozumienie mechanizmu działania tej substancji pozwala lepiej pojąć, jak szybko i skutecznie działa w organizmie. W zależności od postaci leku oraz drogi podania, amoksycylina może być stosowana samodzielnie lub w połączeniu z kwasem klawulanowym, co wpływa na zakres jej działania oraz oporność bakterii. W tym opisie znajdziesz przystępne wyjaśnienie, jak amoksycylina działa na poziomie komórkowym, jak organizm ją przyswaja i wydala, a także jakie są wyniki badań przedklinicznych dotyczących jej bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Cefuroksym – mechanizm działania

    Cefuroksym to antybiotyk o szerokim zastosowaniu, wykorzystywany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych oraz w profilaktyce zakażeń pooperacyjnych. Jego skuteczność opiera się na specyficznym mechanizmie działania, który hamuje wzrost i namnażanie się bakterii. W zależności od postaci leku oraz drogi podania, cefuroksym może działać szybciej lub wolniej, a jego losy w organizmie różnią się u dzieci, dorosłych i osób starszych.

  • Ilustracja poradnika Fosfomycyna – mechanizm działania

    Fosfomycyna to antybiotyk o szerokim spektrum działania, skutecznie zwalczający bakterie wywołujące zakażenia dróg moczowych. Dzięki swojemu unikalnemu mechanizmowi hamuje wzrost bakterii, a jej działanie jest szybkie i skuteczne. Różne postaci leku i drogi podania sprawiają, że fosfomycyna może być stosowana w leczeniu różnych infekcji, a jej losy w organizmie są dobrze poznane i przewidywalne.

  • Ilustracja poradnika Teikoplanina – mechanizm działania

    Teikoplanina to antybiotyk glikopeptydowy, który skutecznie zwalcza poważne zakażenia wywołane przez bakterie Gram-dodatnie. Jej mechanizm działania opiera się na hamowaniu budowy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich śmierci. Dzięki długiemu czasowi działania i specyficznemu sposobowi eliminacji z organizmu, teikoplanina znajduje zastosowanie w leczeniu wielu trudnych infekcji, szczególnie tam, gdzie inne antybiotyki zawodzą.

  • Ilustracja poradnika Amoksiklav, 500 mg + 100 mg – skład leku

    Amoksiklav to antybiotyk zawierający amoksycylinę i kwas klawulanowy, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Lek nie zawiera substancji pomocniczych, a jego skład ogranicza się do substancji czynnych oraz soli sodowej i potasowej. Amoksycylina działa poprzez hamowanie syntezy peptydoglikanu, co prowadzi do lizy komórkowej bakterii, natomiast kwas klawulanowy unieczynnia beta-laktamazy, zwiększając skuteczność amoksycyliny.

  • Ilustracja poradnika Amoksiklav, 1000 mg + 200 mg – skład leku

    Amoksiklav to antybiotyk zawierający amoksycylinę i kwas klawulanowy. Amoksycylina działa bakteriobójczo, a kwas klawulanowy chroni ją przed degradacją przez beta-laktamazy. Lek nie zawiera dodatkowych substancji pomocniczych, ale do jego przygotowania stosuje się wodę do wstrzykiwań.