Menu

Owrzodzenie jelit

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Akarboza – przeciwwskazania
  2. Meloksykam – profil bezpieczeństwa
  3. Metyloprednizolon – przeciwwskazania
  4. Naproksen – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Pentoksyfilina – przeciwwskazania
  6. Sarilumab – profil bezpieczeństwa
  7. Sarilumab – przeciwwskazania
  8. Kanrenon – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Emoxen, 500 mg + 20 mg – przeciwwskazania
  10. Bortezomib TZF, 3,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Dexamethasone Zentiva, 4 mg – przeciwwskazania
  12. Adabonib, 3,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Tullex, 7,5 mg – przeciwwskazania
  14. Salaza, 500 mg – przeciwwskazania
  15. Polopiryna Gardło Spray, 8,75 mg/dawkę – dawkowanie leku
  16. Bortezomib Adamed, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Bortezomib Krka, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Bortezomib medac, 3,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Dicloberl 75 mg/3 ml – dawkowanie leku
  20. Dicloberl 100 mg – przeciwwskazania
  21. Nalgesin PRO, 550 mg – przeciwwskazania
  22. Methofill, 10 mg – przeciwwskazania
  23. Methofill SD, 27,5 mg – przeciwwskazania
  24. Methofill SD, 20 mg – przeciwwskazania
  • Ilustracja poradnika Akarboza – przeciwwskazania

    Akarboza to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który pomaga obniżać poziom cukru we krwi po posiłkach. Choć jest skuteczna, jej stosowanie nie zawsze jest możliwe – istnieją sytuacje, w których akarboza jest przeciwwskazana lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj, kiedy nie należy przyjmować tego leku i na co zwrócić uwagę, by terapia była bezpieczna.

  • Meloksykam to substancja czynna o szerokim zastosowaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym, obecna zarówno w lekach doustnych, iniekcyjnych, jak i w preparatach miejscowych. Bezpieczeństwo jej stosowania zależy od wielu czynników – od dawki, drogi podania, wieku pacjenta czy stanu zdrowia. Warto wiedzieć, jakie środki ostrożności należy zachować przy stosowaniu meloksykamu oraz jakie ryzyko niesie on dla różnych grup pacjentów.

  • Metyloprednizolon to silny glikokortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym, szeroko stosowany w leczeniu wielu schorzeń. Jednak nie każdy może go bezpiecznie przyjmować – przeciwwskazania różnią się w zależności od postaci leku, drogi podania oraz obecności innych chorób. Poznaj, kiedy metyloprednizolon jest całkowicie zabroniony, w jakich sytuacjach należy zachować szczególną ostrożność i dlaczego indywidualna ocena ryzyka przez lekarza jest tak ważna.

  • Naproksen to popularna substancja o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym, dostępna w różnych postaciach, takich jak tabletki, żele czy czopki. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które różnią się w zależności od drogi podania i indywidualnych cech pacjenta. Warto wiedzieć, na jakie objawy zwrócić uwagę podczas stosowania naproksenu i jak postępować w razie ich wystąpienia.

  • Pentoksyfilina to lek, który poprawia przepływ krwi w organizmie i jest stosowany głównie w leczeniu problemów z krążeniem, takich jak chromanie przestankowe czy zaburzenia krążenia w oku i uchu wewnętrznym. Chociaż jej działanie może przynieść ulgę wielu pacjentom, istnieją sytuacje, w których jej stosowanie jest całkowicie zakazane lub wymaga dużej ostrożności. Zrozumienie przeciwwskazań do stosowania pentoksyfiliny pozwala na bezpieczniejsze korzystanie z jej właściwości.

  • Sarilumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, która działa na układ odpornościowy organizmu. Jego bezpieczeństwo jest szeroko badane, a stosowanie wymaga zachowania określonych środków ostrożności w różnych grupach pacjentów. W niniejszym opisie znajdziesz przystępnie wyjaśnione kwestie dotyczące bezpieczeństwa stosowania sarilumabu, przeciwwskazań, a także wpływu na prowadzenie pojazdów, karmienie piersią, funkcjonowanie wątroby i nerek oraz interakcji z innymi lekami.

  • Sarilumab to nowoczesny lek immunosupresyjny, który znajduje zastosowanie u dorosłych pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów o umiarkowanym lub ciężkim przebiegu. Dzięki swojemu działaniu może przynieść ulgę w objawach choroby, ale nie w każdej sytuacji jest odpowiedni do stosowania. Poznaj przeciwwskazania i sytuacje wymagające szczególnej ostrożności, aby bezpiecznie korzystać z leczenia sarilumabem.

  • Kanrenon, znany także jako potasu kanrenoinian, jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu chorób wymagających działania moczopędnego i regulacji gospodarki elektrolitowej. Jego profil działań niepożądanych jest zróżnicowany i zależy od wielu czynników, takich jak droga podania czy indywidualne cechy pacjenta. Wśród możliwych skutków ubocznych można znaleźć zarówno objawy łagodne, jak i poważniejsze reakcje organizmu.

  • Emoxen jest lekiem stosowanym w leczeniu objawów choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Istnieje jednak kilka przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak nadwrażliwość na składniki leku, jednoczesne stosowanie atazanawiru lub nelfinawiru, reakcje alergiczne na NLPZ, ostatni trymestr ciąży, ciężkie problemy z wątrobą, nerkami lub sercem, owrzodzenie żołądka lub jelit oraz zaburzenia krwawienia. Przed rozpoczęciem stosowania leku Emoxen należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma inne problemy zdrowotne lub przyjmuje inne leki.

  • Lek Bortezomib TZF stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego i chłoniaka z komórek płaszcza może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zmęczenie, uczucie osłabienia, ból mięśni i kości oraz gorączka. Niezbyt częste obejmują niewydolność serca, zapalenie żył, drgawki, zapalenie stawów i trudności w oddychaniu. Rzadkie działania to zawał mięśnia sercowego, zespół Guillain-Barré, zapalenie rdzenia kręgowego, wstrząs anafilaktyczny, owrzodzenie jelit i niewydolność wielonarządowa. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia i konsultacja z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Przed rozpoczęciem stosowania leku Dexamethasone Zentiva, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość, ostre zakażenia wirusowe, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, ostre i przewlekłe zakażenia bakteryjne, niektóre choroby pasożytnicze, choroba Heinego-Medina, zapalenie węzłów chłonnych po szczepieniu przeciw gruźlicy oraz gruźlica. Należy również zachować szczególną ostrożność w przypadku niedoczynności kory nadnerczy, infekcji, chorób psychicznych, chorób oczu, perforacji jelit, cukrzycy, reakcji anafilaktycznych oraz osteoporozy. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ mogą one wpływać na działanie deksametazonu lub odwrotnie.

  • Adabonib, stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego i chłoniaka z komórek płaszcza, może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to nadwrażliwość, zmniejszenie liczby krwinek, gorączka, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka, zmęczenie oraz ból mięśni i kości. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują niewydolność serca, zawał serca, zapalenie żył, zakrzepy krwi, drgawki, zapalenie stawów, trudności w oddychaniu oraz zmiany w czynności wątroby. Rzadkie działania niepożądane to m.in. ciężkie zapalenie nerwów, wstrząs anafilaktyczny, żółtaczka, rak nerki, śpiączka, owrzodzenie jelit, niewydolność wielonarządowa oraz zgon. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Lek Tullex, zawierający metotreksat, jest przeciwwskazany w przypadku uczulenia na składniki leku, ciężkich chorób wątroby i nerek, regularnego spożywania dużych ilości alkoholu, ciężkich zakażeń, owrzodzeń w jamie ustnej, żołądku lub jelitach, ciąży i karmienia piersią oraz przyjmowania szczepionek zawierających żywe drobnoustroje. Pacjenci powinni unikać tych sytuacji, aby uniknąć poważnych powikłań zdrowotnych.

  • Lek Salaza, zawierający mesalazynę, jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na mesalazynę, ciężkiej choroby nerek lub wątroby oraz skazy krwotocznej. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie problemy zdrowotne, takie jak problemy z wątrobą, nerkami, płucami, uczulenie na sulfasalazynę, owrzodzenie żołądka lub jelit oraz ciężkie reakcje skórne. Mesalazyna może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak substancje hamujące krzepnięcie krwi, leki immunosupresyjne i NLPZ. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Polopiryna Gardło Spray to lek stosowany w krótkotrwałym leczeniu bólu gardła u dorosłych. Dawkowanie: 3 rozpylenia co 3-6 godzin, maksymalnie 5 dawek na dobę. Przeciwwskazania: nadwrażliwość na flurbiprofen, NLPZ, kwas acetylosalicylowy, ciężka niewydolność serca, nerek lub wątroby, ostatni trymestr ciąży. Specjalne ostrzeżenia: zakażenia, pacjenci w podeszłym wieku, astma, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, nerek i wątroby.

  • Lek Bortezomib Adamed stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego i chłoniaka z komórek płaszcza może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze to nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zmęczenie, gorączka, ból mięśni i kości oraz obrzęki. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują niewydolność serca, zapalenie płuc, drgawki, zapalenie wątroby i reakcje alergiczne. Rzadkie działania niepożądane to zawał serca, żółtaczka, wstrząs anafilaktyczny, owrzodzenie jelit i zespół Guillain-Barré. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Lek Bortezomib Krka, stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego i chłoniaka z komórek płaszcza, może wywoływać różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zmęczenie, osłabienie, ból mięśni i kości oraz gorączka. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują niewydolność serca, zapalenie żył, drgawki, neuropatię obwodową, zapalenie stawów i zapalenie osierdzia. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne to zawał serca, zespół Guillain-Barré, żółtaczka, wstrząs anafilaktyczny, śpiączka, owrzodzenie jelit i niewydolność wielonarządowa. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i regularnie konsultować się z lekarzem w celu monitorowania stanu zdrowia.

  • Lek Bortezomib medac stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego i chłoniaka z komórek płaszcza może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze to nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zmęczenie, ból mięśni i kości oraz gorączka. Niezbyt częste, ale poważne skutki uboczne obejmują niewydolność serca, niewydolność nerek, zapalenie żył i drgawki. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane to wstrząs anafilaktyczny, żółtaczka, owrzodzenie jelit i zespół Guillain-Barré. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i regularnie konsultować się z lekarzem.

  • Lek Dicloberl 75 mg/3 ml jest stosowany w leczeniu ostrego bólu. Standardowa dawka to jednorazowe wstrzyknięcie 75 mg, maksymalnie 150 mg na dobę. Lek podaje się domięśniowo, głęboko w górny zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, astmę, owrzodzenie żołądka, ciężką niewydolność wątroby lub nerek, trzeci trymestr ciąży oraz dzieci poniżej 18 lat. Możliwe działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, bóle głowy, zawroty głowy i reakcje alergiczne.

  • Lek Dicloberl 100 mg, zawierający diklofenak sodowy, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym stosowanym w leczeniu bólu i stanów zapalnych. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, w tym uczulenie na diklofenak, problemy z oddychaniem po podaniu NLPZ, niespecyficzne zaburzenia krwiotworzenia, owrzodzenie żołądka lub jelit, krwawienie z przewodu pokarmowego, ciężka niewydolność nerek lub wątroby, choroby serca i naczyń mózgowych, ciąża, zapalenie błony śluzowej odbytnicy lub odbytu oraz wiek poniżej 18 lat. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Lek Nalgesin PRO nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, pacjentów z astmą oskrzelową, owrzodzeniem żołądka i jelit, krwawieniem z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca, skazą krwotoczną, kobiety w ostatnich trzech miesiącach ciąży oraz dzieci poniżej 16 lat.

  • Lek Methofill, zawierający metotreksat, jest stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, łuszczycy i ostrej białaczki limfoblastycznej. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na metotreksat, ciężka niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krwi, nadużywanie alkoholu, osłabiony układ odpornościowy, poważne zakażenia, owrzodzenia żołądka lub jelit, karmienie piersią, ciąża oraz niedawne szczepienia żywymi szczepionkami. Pacjenci powinni unikać stosowania Methofill w tych przypadkach, aby uniknąć poważnych działań niepożądanych.

  • Lek Methofill SD, zawierający metotreksat, jest stosowany w leczeniu różnych chorób zapalnych i autoimmunologicznych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na metotreksat, ciężkie choroby wątroby i nerek, nadużywanie alkoholu, ciężkie zakażenia, owrzodzenia w jamie ustnej, żołądku lub jelitach, szczepionki zawierające żywe drobnoustroje oraz ciążę i karmienie piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przeprowadzić odpowiednie badania kontrolne.

  • Lek Methofill SD, zawierający metotreksat, jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów, łuszczyca oraz choroba Leśniowskiego-Crohna. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, w tym uczulenie na metotreksat, ciężkie choroby wątroby, nerek lub krwi, regularne spożywanie dużych ilości alkoholu, ciężkie zakażenia, owrzodzenia w jamie ustnej, żołądku lub jelitach, szczepionki zawierające żywe drobnoustroje oraz ciąża i karmienie piersią. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.