Menu

Otoczka dojelitowa

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – skład leku
  2. Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – dawkowanie leku
  3. Dimethyl fumarate Teva, 120 mg – dawkowanie leku
  4. Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – skład leku
  5. Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – dawkowanie leku
  6. Dimethyl fumarate Glenmark, 120 mg – dawkowanie leku
  7. Fumaran Dimetylu Adamed, 240 mg – skład leku
  8. Balfumon, 240 mg – dawkowanie leku
  9. Dimtruzic, 240 mg – dawkowanie leku
  10. Anopyrin, 75 mg – dawkowanie leku
  11. Anopyrin, 75 mg – skład leku
  12. Salaza, 1000 mg – dawkowanie leku
  13. Neuroas – dawkowanie leku
  14. Abrea, 75 mg – skład leku
  15. Pantorena – skład leku
  16. Acecardin, 75 mg – skład leku
  17. Alepton, 100 mg – skład leku
  18. Lecardi – skład leku
  19. Marelim, 180 mg – skład leku
  20. Bronchosol Maxipuren, 200 mg – skład leku
  21. Cortiment MMX, 9 mg – dawkowanie leku
  22. Esogasec, 40 mg – skład leku
  23. Pantoprazole Mercapharm, 40 mg – skład leku
  24. Pantoprazole Mercapharm, 20 mg – skład leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – skład leku

    Dimethyl fumarate Teva to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Zawiera substancję czynną fumaran dimetylu oraz szereg substancji pomocniczych, które zapewniają stabilność, skuteczność i bezpieczeństwo leku. Substancje pomocnicze pełnią kluczowe role, takie jak zapewnienie odpowiedniej konsystencji, stabilności, ułatwienie rozkładu kapsułki w przewodzie pokarmowym, zapobieganie zbrylaniu się proszku oraz nadanie odpowiedniego koloru i trwałości nadruku na kapsułce. Zaleca się przyjmowanie leku z jedzeniem, aby złagodzić bardzo często występujące działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – dawkowanie leku

    Lek Dimethyl fumarate Teva stosowany jest w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Dawka początkowa wynosi 120 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie zalecana dawka podtrzymująca to 240 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, z jedzeniem, połykać kapsułkę w całości. W przypadku pominięcia dawki, nie należy przyjmować podwójnej dawki, a zachować odstęp 4 godzin. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub podejrzenia PML.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 120 mg – dawkowanie leku

    Lek Dimethyl fumarate Teva stosuje się w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Dawka początkowa wynosi 120 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie 240 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować z jedzeniem, aby złagodzić działania niepożądane. Kapsułkę należy połykać w całości, nie dzielić ani nie kruszyć. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i monitorować liczbę białych krwinek podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – skład leku

    Dimethyl fumarate Glenmark to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Głównym składnikiem leku jest dimetylu fumaran, który działa poprzez modulowanie układu odpornościowego. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, talk, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, trietylu cytrynian, kwas metakrylowy i metylu metakrylanu kopolimer (1:1), kwas metakrylowy i etylu akrylanu kopolimer (1:1), dyspersja 30%, symetykon, które zapewniają stabilność, skuteczność i bezpieczeństwo leku. Ważne jest, aby pacjenci nie zmniejszali samodzielnie dawki leku i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – dawkowanie leku

    Lek Dimethyl fumarate Glenmark stosuje się w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Dawka początkowa wynosi 120 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie zwiększa się do 240 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, połykać kapsułki w całości i popijać wodą. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML). Najczęstsze działania niepożądane to zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności i bóle brzucha. W przypadku pominięcia dawki, należy zachować 4-godzinną przerwę przed następną dawką. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Glenmark, 120 mg – dawkowanie leku

    Dimethyl fumarate Glenmark to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Standardowe dawkowanie obejmuje dawkę początkową 120 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie dawkę podtrzymującą 240 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, z posiłkiem, a kapsułki nie należy dzielić, kruszyć, rozpuszczać, ssać ani rozgryzać. Szczególne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz dzieci i młodzież, mogą wymagać specjalnych zaleceń. Najczęstsze działania niepożądane to nagłe zaczerwienienie skóry, zaburzenia żołądka i jelit oraz zmniejszenie liczby białych krwinek.

  • Ilustracja poradnika Fumaran Dimetylu Adamed, 240 mg – skład leku

    Fumaran Dimetylu Adamed to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Zawiera substancję czynną fumaran dimetylu oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, talk, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, trietylu cytrynian, kwas metakrylowy i metylu metakrylanu kopolimer (1:1), kwas metakrylowy i etylu akrylanu kopolimer (1:1), żelatyna, tytanu dwutlenek (E171), błękit brylantowy FCF (E133), żelaza tlenek żółty (E172), żelaza tlenek czarny (E172), szelak (20% estryfikowany), glikol propylenowy (E1520). Lek jest dostępny w dawkach 120 mg i 240 mg. Znajomość składu leku jest ważna, aby unikać potencjalnych reakcji alergicznych oraz zrozumieć, jakie substancje są przyjmowane i jakie mogą…

  • Ilustracja poradnika Balfumon, 240 mg – dawkowanie leku

    Lek Balfumon stosuje się w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Dawka początkowa wynosi 120 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie zwiększa się do 240 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować z posiłkiem, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych. W przypadku pominięcia dawki, nie należy przyjmować podwójnej dawki, a zachować 4-godzinny odstęp przed następną dawką. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Dimtruzic, 240 mg – dawkowanie leku

    Dimtruzic to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Dawkowanie leku powinno być ściśle przestrzegane zgodnie z zaleceniami lekarza: 120 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie 240 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, z posiłkiem, nie kruszyć ani nie rozgryzać kapsułek. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku oraz PML. Pacjenci powinni być świadomi możliwych działań niepożądanych i przeciwwskazań do stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Anopyrin, 75 mg – dawkowanie leku

    Lek Anopyrin stosuje się w prewencji wtórnej zawału serca, udaru mózgu oraz w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym. Dawkowanie wynosi od 75 do 300 mg raz na dobę, w zależności od wskazania. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Leczenie powinno być długotrwałe, z możliwie jak najmniejszą dawką. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, wrzody żołądka oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek.

  • Ilustracja poradnika Anopyrin, 75 mg – skład leku

    Lek Anopyrin zawiera kwas acetylosalicylowy jako substancję czynną oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, skrobia ziemniaczana, talk, triacetyna, kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), alkohol poliwinylowy (E1203), tytanu dwutlenek (E171), makrogol 3350 (E1521), karminy (E120) oraz żółcień pomarańczowa, lak aluminiowy (E110). Substancje pomocnicze pełnią różne funkcje, takie jak wypełniacze, środki wiążące, przeciwzbrylające, rozsadzające, poślizgowe, plastyfikatory, powlekające i barwniki. Pomagają one w formowaniu tabletki, jej stabilności oraz skuteczności działania. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych skutków ubocznych i skonsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych objawów.

  • Ilustracja poradnika Salaza, 1000 mg – dawkowanie leku

    Lek Salaza, zawierający mesalazynę, jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Dawkowanie u dorosłych wynosi od 1,5 g do 4 g mesalazyny na dobę w fazie ostrej oraz od 1,5 g do 3 g na dobę w leczeniu podtrzymującym. Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 5 lat, a u osób starszych należy go stosować ostrożnie. Tabletki należy przyjmować doustnie, przed posiłkami, połykać w całości. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy toksyczności salicylanów, a leczenie jest objawowe i podtrzymujące.

  • Ilustracja poradnika Neuroas – dawkowanie leku

    Artykuł omawia szczegółowe dawkowanie leku Neuroas, zawierającego kwas acetylosalicylowy. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania, a lek jest stosowany głównie w profilaktyce wtórnej zawału serca i chorób sercowo-naczyniowych. Pacjenci w podeszłym wieku powinni stosować lek z ostrożnością, a dzieci i młodzież poniżej 16 lat tylko na zalecenie lekarza. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Przedawkowanie może być szkodliwe, szczególnie dla dzieci. W artykule zawarto również FAQ oraz słownik pojęć.

  • Ilustracja poradnika Abrea, 75 mg – skład leku

    Abrea to lek zawierający kwas acetylosalicylowy, stosowany w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, skrobia ziemniaczana, talk, triacetyna, kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer, sodu dodecylosulfonian, polisorbat 80, alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek, makrogol 3350, karmin, żółcień pomarańczowa i lecytyna. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz potencjalnych reakcji alergicznych na niektóre składniki.

  • Ilustracja poradnika Pantorena – skład leku

    Lek Pantorena zawiera 20 mg pantoprazolu jako substancję czynną oraz różne substancje pomocnicze, takie jak mannitol, krospowidon, sodu węglan bezwodny, wapnia stearynian, hydroksypropyloceluloza, powidon, glikol propylenowy, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty, kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer oraz trietylu cytrynian. Te składniki pomagają w formowaniu, stabilizacji i działaniu tabletki. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, aby uniknąć potencjalnych reakcji alergicznych i zrozumieć, jak lek działa.

  • Ilustracja poradnika Acecardin, 75 mg – skład leku

    Lek Acecardin zawiera kwas acetylosalicylowy jako substancję czynną oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana i kwas stearynowy. Każdy składnik pełni określoną funkcję, która jest niezbędna do zapewnienia skuteczności i bezpieczeństwa leku. Pacjenci powinni być świadomi składu leku, aby podejmować świadome decyzje dotyczące swojego zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Alepton, 100 mg – skład leku

    Lek Alepton zawiera 100 mg kwasu acetylosalicylowego jako substancję czynną oraz różne substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, skrobia ziemniaczana, talk, triacetyna i kopolimer kwasu metakrylowego i etylu akrylanu. Substancje pomocnicze pełnią kluczowe role w stabilizacji leku, poprawie jego smaku i ułatwieniu podania. Ważne jest, aby pacjenci z nietolerancją laktozy skonsultowali się z lekarzem przed zastosowaniem leku.

  • Ilustracja poradnika Lecardi – skład leku

    Lek Lecardi zawiera kwas acetylosalicylowy (75 mg) jako substancję czynną oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak celuloza mikrokrystaliczna, talk, skrobia żelowana kukurydziana i inne. Kwas acetylosalicylowy działa przeciwzapalnie, przeciwgorączkowo i przeciwbólowo, a w małych dawkach hamuje agregację płytek krwi, zapobiegając tworzeniu się zakrzepów. Substancje pomocnicze wspomagają działanie i stabilność leku. Stosowanie leku w ciąży jest możliwe tylko po konsultacji z lekarzem, a w ostatnich trzech miesiącach ciąży jest przeciwwskazane. Możliwe działania niepożądane to m.in. objawy niestrawności, bóle brzucha, stany zapalne żołądka i jelit, krwotoki oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Marelim, 180 mg – skład leku

    Lek Marelim zawiera kwas mykofenolowy w postaci mykofenolanu sodu i jest stosowany w zapobieganiu odrzucania przeszczepionej nerki. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, powidon K30, talk, krzemionka koloidalna bezwodna i magnezu stearynian. Otoczka tabletki chroni substancję czynną przed działaniem soku żołądkowego. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz potencjalnych skutków ubocznych, aby mogli bezpiecznie i skutecznie korzystać z terapii.

  • Ilustracja poradnika Bronchosol Maxipuren, 200 mg – skład leku

    Bronchosol MAXIPUREN 200 mg to lek zawierający olejek eukaliptusowy, stosowany w leczeniu chorób przeziębieniowych i stanów zapalnych górnych dróg oddechowych. Zawiera również substancje pomocnicze takie jak sorbitol, glikol propylenowy i polisorbat 80. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat. Możliwe działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Cortiment MMX, 9 mg – dawkowanie leku

    Dawkowanie leku Cortiment MMX wynosi jedną tabletkę 9 mg rano przez maksymalnie 8 tygodni. Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając wodą, bez łamania ani żucia. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży. Osoby starsze nie wymagają dostosowania dawki. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować lek ostrożnie. W razie konieczności przerwania leczenia, dawkę należy stopniowo zmniejszać.

  • Ilustracja poradnika Esogasec, 40 mg – skład leku

    Esogasec to lek zawierający ezomeprazol, który zmniejsza wydzielanie kwasu żołądkowego. Oprócz substancji czynnej, lek zawiera szereg substancji pomocniczych, takich jak karagen, celuloza mikrokrystaliczna, mannitol, sodu wodorotlenek, sodu wodorowęglan, alkoholu poliwinylowego i PEG kopolimer, talk, tytanu dwutlenek (E 171), krzemionka koloidalna uwodniona, kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), typ A, trietylu cytrynian, żelatyna, żelaza tlenek żółty (E 172), żelaza tlenek czerwony (E 172) oraz woda oczyszczona. Substancje pomocnicze pełnią kluczowe role w zapewnieniu skuteczności, stabilności i bezpieczeństwa leku.

  • Ilustracja poradnika Pantoprazole Mercapharm, 40 mg – skład leku

    Artykuł przedstawia szczegółowy opis składu leku Pantoprazole Mercapharm, w tym substancję czynną pantoprazol oraz substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, jednowodzian laktozy, kroskarmeloza sodowa i inne. Wyjaśnia również ważne terminy medyczne i zawiera tabelę podsumowującą składniki leku. Dodatkowo, artykuł zawiera sekcję FAQ oraz słownik pojęć.

  • Ilustracja poradnika Pantoprazole Mercapharm, 20 mg – skład leku

    Pantoprazole Mercapharm to lek stosowany w leczeniu chorób żołądka i jelit związanych z wydzielaniem kwasu solnego. Zawiera 20 mg pantoprazolu jako substancję czynną oraz różne substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, jednowodzian laktozy, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, stearynian magnezu, alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, dwutlenek tytanu, talk, tlenek żelaza żółty, lak glinowy żółcieni chinolinowej, kopolimer kwasu metakrylowego i etylu akrylanu, laurylosiarczan sodu, polisorbat 80, cytrynian trietylu. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, aby uniknąć potencjalnych reakcji alergicznych i zrozumieć, jak lek działa.