Menu

Oczyszczanie jelita grubego

Produkty powiązane z oczyszczanie jelita grubego
Enema, płyn doodbytniczy, 32,2 mg + 139 mg/ml
Enema, płyn doodbytniczy, 32,2 mg + 139 mg/ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
  1. Enema - jak stosować wlewkę doodbytniczą?
  2. Siarczan sodu – porównanie substancji czynnych
  3. Siarczan sodu – przeciwwskazania
  4. Siarczan sodu – stosowanie u dzieci
  5. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – stosowanie u dzieci
  6. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – profil bezpieczenstwa
  7. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – przeciwwskazania
  8. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jak wykonać wlew doodbytniczy Enema?
    Układ pokarmowy, Zaparcia

    Enema jest wlewką doodbytniczą i służy do oczyszczania jelita grubego. Niewielka butelka z płynem zastąpiła nielubianą lewatywę, czyli wypełnienie jelita grubego dużą ilością mydlin. Składniki Enemy nie mają nic wspólnego z mydłem, dzięki temu wszystko przebiega bezboleśnie, nie szczypie i nie podrażnia śluzówki odbytu w trakcie i po zabiegu. Enema działa prawie natychmiast. Ostrożnie należy stosować u dzieci, a w przypadku kobiet w ciąży jedynie w szczególnych przypadkach.

  • Ilustracja poradnika Siarczan sodu – porównanie substancji czynnych

    Siarczan sodu, pikosiarczan sodu oraz laktuloza to substancje przeczyszczające o różnym zastosowaniu i mechanizmach działania. Stosowane są głównie w przygotowaniu do badań jelit oraz leczeniu zaparć, ale różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem użycia w różnych grupach pacjentów oraz możliwymi przeciwwskazaniami. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami, aby lepiej zrozumieć ich rolę w leczeniu i przygotowaniu do procedur medycznych.

  • Ilustracja poradnika Siarczan sodu – przeciwwskazania

    Siarczan sodu to składnik stosowany w preparatach oczyszczających jelita przed badaniami diagnostycznymi. Choć jest skuteczny, nie każdy pacjent może z niego skorzystać. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują różne schorzenia oraz stany zdrowotne, które mogą prowadzić do poważnych powikłań. Poznaj najważniejsze informacje na temat sytuacji, w których nie powinno się stosować siarczanu sodu oraz kiedy konieczna jest szczególna ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Siarczan sodu – stosowanie u dzieci

    Siarczan sodu jest składnikiem preparatów stosowanych do oczyszczania jelita grubego przed badaniami diagnostycznymi lub zabiegami chirurgicznymi. Jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u dzieci, ze względu na potencjalne ryzyko powikłań związanych z gospodarką wodno-elektrolitową. W niniejszym opisie przedstawiamy, czy i w jakich warunkach siarczan sodu może być stosowany w populacji pediatrycznej, jakie są ograniczenia oraz na co należy zwrócić uwagę, analizując dostępne dane źródłowe.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku ENEMA u dzieci jest możliwe, ale wymaga nadzoru lekarza i ostrożności. Przeciwwskazania obejmują wiek poniżej 3 lat, niedrożność jelit, zarośnięcie odbytu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, krwawienie z jelita grubego, choroby serca, nadciśnienie, choroby nerek, zapalenie wyrostka robaczkowego, bóle brzucha, nudności, wymioty oraz odwodnienie. Alternatywy dla dzieci to laktuloza, glicerol i makrogole.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – profil bezpieczenstwa

    Lek ENEMA jest stosowany w leczeniu zaparć i oczyszczaniu jelita grubego. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania leku, z wyjątkiem pojedynczej aplikacji przed i po porodzie. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie alkoholu podczas stosowania leku. Seniorzy powinni stosować lek ostrożnie i monitorować stężenie elektrolitów. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą stosować lek tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Brak bezpośrednich informacji na temat stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – przeciwwskazania

    Stosowanie leku ENEMA jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, niedrożności jelit, zarośnięcia odbytu, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, krwawienia z jelita grubego, chorób serca, nadciśnienia, chorób nerek, zapalenia wyrostka robaczkowego, bóli brzucha, nudności, wymiotów, dzieci do lat 3 oraz odwodnienia. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, zwłaszcza w przypadku ryzyka zaburzeń gospodarki wodno-jonowej, zaburzeń czynności nerek, osłabienia, podeszłego wieku, zaburzeń jonowych, wodobrzusza oraz nieprzytomności. Lek ENEMA może wchodzić w interakcje z lekami blokującymi kanały wapniowe, lekami moczopędnymi oraz preparatami litu.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek ENEMA stosowany jest w leczeniu zaparć i oczyszczaniu jelita grubego. Może powodować działania niepożądane, takie jak hiperfosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipernatremia i kwasica metaboliczna. Inne skutki uboczne to podrażnienie błony śluzowej odbytu, nudności, wymioty, bóle brzucha i wzdęcia. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Lek może być stosowany u dzieci powyżej 3 lat tylko po przepisaniu przez lekarza i pod jego nadzorem.

  • Ilustracja poradnika Enema, (32,2 mg + 139 mg)/m – dawkowanie leku

    Lek ENEMA jest stosowany w leczeniu zaparć oraz do oczyszczania jelita grubego przed badaniami diagnostycznymi, zabiegami operacyjnymi oraz przed i po porodzie. Dawkowanie różni się w zależności od wieku i masy ciała pacjenta. Lek podaje się doodbytniczo, a roztwór powinien mieć temperaturę pokojową. Przed zastosowaniem leku należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania i środki ostrożności, aby uniknąć potencjalnych skutków ubocznych. Leku nie należy stosować częściej niż raz na dobę i nie dłużej niż jeden tydzień.