Menu

Obrzęk krtani

Produkty powiązane z obrzęk krtani
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 500+125 mg
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 500+125 mg
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 875 mg + 125 mg
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 875 mg + 125 mg
Amotaks Dis, tabletki, 1 g
Amotaks Dis, tabletki, 1 g
Augmentin ES, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (600 mg + 42,9 mg)/5 ml
Augmentin ES, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (600 mg + 42,9 mg)/5 ml
Augmentin, tabletki powlekane, 250 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 250 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 500 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 500 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 875 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 875 mg + 125 mg
Fenistil, krople doustne, 1 mg/ml
Fenistil, krople doustne, 1 mg/ml
Fenistil, żel, 1 mg/g
Fenistil, żel, 1 mg/g
Foxill, żel, 1 mg/g
Foxill, żel, 1 mg/g
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Maria Bialik
Maria Bialik
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Allegra Telfast 180, 180 mg – przeciwwskazania
  2. Diclofenac Teva, 10 mg/g (1%) – wskazania – na co działa?
  3. Diclofenac Teva, 10 mg/g (1%) – dawkowanie leku
  4. Klacid Uno, 500 mg – przeciwwskazania
  5. Sinupret – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Sinupret – wskazania – na co działa?
  7. Iomeron 400, 400 mg jodu/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Iomeron 400, 400 mg jodu/ml – przedawkowanie leku
  9. Iomeron 350, 350 mg jodu/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Iomeron 300, 300 mg jodu/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Voltaren Sport, 11,6 mg/g – wskazania – na co działa?
  12. Voltaren Sport, 11,6 mg/g – dawkowanie leku
  13. Voltaren Sport, 11,6 mg/g – przedawkowanie leku
  14. Ultravist 370, 768,86 mg/ml – dawkowanie leku
  15. Ultravist 300 – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Ultravist 300 – dawkowanie leku
  17. Tussicom 200, 200 mg/5 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Rispolept, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Ospen 750, 750 000 j.m./5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Omnipaque, 647 mg/ml (300 mg jo – wskazania – na co działa?
  21. Omnipaque, 647 mg/ml (300 mg jo – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Omnipaque, 518 mg/ml (240 mg jo – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Omnipaque, 518 mg/ml (240 mg jo – dawkowanie leku
  24. Omnipaque, 518 mg/ml (240 mg jo – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Allegra Telfast 180, 180 mg – przeciwwskazania

    Allegra Telfast 180 nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, osoby z chorobami układu krążenia oraz pacjentów w podeszłym wieku bez konsultacji z lekarzem. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, a jego stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią nie jest zalecane.

  • Ilustracja poradnika Diclofenac Teva, 10 mg/g (1%) – wskazania – na co działa?

    Diclofenac Teva to miejscowy żel stosowany w leczeniu bólu, stanów zapalnych i obrzęków. Jest wskazany dla dorosłych i młodzieży powyżej 14 lat w leczeniu pourazowych stanów zapalnych, bólu pleców, ograniczonych stanów zapalnych tkanek miękkich oraz łagodnych postaci choroby zwyrodnieniowej stawów. Należy stosować 3-4 razy na dobę, 2-4 g żelu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na diklofenak, reakcje uczuleniowe na NLPZ, trzeci trymestr ciąży oraz dzieci poniżej 14 lat. Możliwe działania niepożądane to wysypka, świąd, zaczerwienienie i pieczenie skóry.

  • Ilustracja poradnika Diclofenac Teva, 10 mg/g (1%) – dawkowanie leku

    Diclofenac Teva to żel stosowany miejscowo na skórę, zawierający diklofenak, który działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo. Lek należy stosować 3-4 razy na dobę, nakładając cienką warstwę żelu na bolące miejsca. Nie należy stosować leku dłużej niż 14 dni bez konsultacji z lekarzem. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na diklofenak, reakcje uczuleniowe na NLPZ oraz trzeci trymestr ciąży. Możliwe działania niepożądane to m.in. wysypka, świąd i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Klacid Uno, 500 mg – przeciwwskazania

    Klacid Uno, zawierający klarytromycynę, jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na klarytromycynę, ciężka niewydolność nerek, jednoczesne stosowanie niektórych leków, zaburzenia elektrolitowe, ciężka niewydolność wątroby oraz zaburzenia rytmu serca. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszystkie potencjalne zagrożenia. Ważne jest również monitorowanie stanu zdrowia podczas stosowania leku oraz zgłaszanie wszelkich niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Sinupret – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sinupret to lek roślinny stosowany w leczeniu stanów zapalnych zatok. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha, nudności, reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy i dusznica. Częstość występowania tych działań jest różna, od niezbyt częstych do nieznanych. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sinupret – wskazania – na co działa?

    Sinupret to lek pochodzenia roślinnego stosowany w leczeniu ostrych i przewlekłych stanów zapalnych zatok. Działa sekretolitycznie, rozrzedzając śluz i zmniejszając obrzęk błon śluzowych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dorośli 3 razy na dobę 50 kropli, dzieci 6-17 lat 3 razy na dobę 25 kropli. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne i stosowanie u dzieci poniżej 6 lat. Możliwe działania niepożądane to ból żołądka, nudności, reakcje nadwrażliwości i ciężkie reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Iomeron 400, 400 mg jodu/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Iomeron to środek kontrastowy stosowany w diagnostyce radiologicznej, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to uczucie gorąca, zawroty głowy, ból głowy, nudności i wymioty, reakcje skórne oraz ból w klatce piersiowej. Rzadziej mogą wystąpić poważne reakcje anafilaktyczne, takie jak duszność, obrzęk angioneurotyczny i spadek ciśnienia tętniczego. Podanie donaczyniowe może prowadzić do bradykardii, tachykardii, skurczów dodatkowych i niedociśnienia tętniczego. Podanie dokanałowe może powodować ból głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty i ból pleców. Podanie do jam ciała może prowadzić do wzrostu stężenia amylazy, zapalenia trzustki i bólu w miednicy. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej należy natychmiast przerwać podawanie leku…

  • Ilustracja poradnika Iomeron 400, 400 mg jodu/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Iomeron, stosowanego jako środek kontrastowy, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zatrzymanie oddechu, zawał mięśnia sercowego, drgawki, nudności i wymioty. Zalecane dawki różnią się w zależności od rodzaju badania i wieku pacjenta. W przypadku przedawkowania należy natychmiast podjąć działania mające na celu podtrzymanie czynności życiowych, zastosować dializę lub hemodializę oraz monitorować pacjenta pod kątem objawów ze strony układu nerwowego.

  • Ilustracja poradnika Iomeron 350, 350 mg jodu/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Iomeron, stosowany jako środek kontrastowy w diagnostyce radiologicznej, może wywoływać różne działania niepożądane, od łagodnych po ciężkie. Najczęstsze objawy to uczucie gorąca, zawroty głowy, ból głowy, nudności i wymioty. Ciężkie reakcje skórne i anafilaksja są rzadkie, ale wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Dzieci, zwłaszcza poniżej 3 lat, mogą być bardziej narażone na przejściową niedoczynność tarczycy. Pacjenci powinni być świadomi potencjalnych ryzyk i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Iomeron 300, 300 mg jodu/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Iomeron, stosowany jako środek kontrastowy w diagnostyce radiologicznej, może powodować różne działania niepożądane, od łagodnych do ciężkich. Najczęstsze objawy to uczucie gorąca, zawroty głowy, ból głowy, nudności i wymioty. Reakcje alergiczne, takie jak anafilaksja i ciężkie reakcje skórne, mogą być poważne i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Dzieci, zwłaszcza w wieku poniżej 3 lat, mogą być narażone na specyficzne działania niepożądane, takie jak przejściowa niedoczynność tarczycy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych zagrożeń i odpowiednio reagowali na wszelkie niepokojące objawy.

  • Ilustracja poradnika Voltaren Sport, 11,6 mg/g – wskazania – na co działa?

    Voltaren SPORT to żel stosowany miejscowo, zawierający diklofenak dietyloamoniowy, który działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo. Jest wskazany do leczenia pourazowych stanów zapalnych, bólu pleców, zapalenia tkanek miękkich oraz choroby zwyrodnieniowej stawów. Nie należy go stosować u dzieci poniżej 14 lat, w trzecim trymestrze ciąży oraz u osób z nadwrażliwością na diklofenak. Możliwe działania niepożądane to m.in. wysypka, świąd, zaczerwienienie skóry oraz astma.

  • Ilustracja poradnika Voltaren Sport, 11,6 mg/g – dawkowanie leku

    Voltaren SPORT to lek stosowany miejscowo w leczeniu bólu, stanów zapalnych i obrzęków. Należy go stosować 3-4 razy na dobę, delikatnie wcierając w skórę. Nie stosować dłużej niż 14 dni w przypadku urazów mięśni i stawów oraz zapalenia ścięgien, a w przypadku bólu związanego z chorobą zwyrodnieniową stawów nie dłużej niż 21 dni. Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, poniżej 25°C. Unikać kontaktu z oczami i uszkodzoną skórą. Możliwe działania niepożądane to wysypka, astma i obrzęk twarzy.

  • Ilustracja poradnika Voltaren Sport, 11,6 mg/g – przedawkowanie leku

    Voltaren SPORT to lek stosowany miejscowo w leczeniu bólu i stanów zapalnych. Przedawkowanie jest mało prawdopodobne, ale możliwe przy przypadkowym połknięciu dużej ilości żelu. Objawy przedawkowania mogą obejmować wysypkę skórną, astmę, obrzęk twarzy i podrażnienie skóry. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i zastosować leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Ultravist 370, 768,86 mg/ml – dawkowanie leku

    Ultravist to środek kontrastowy stosowany w diagnostyce rentgenowskiej. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała pacjenta, problemu diagnostycznego oraz techniki badania. Przed podaniem leku należy go ogrzać do temperatury ciała i upewnić się, że pacjent jest dobrze nawodniony. Ultravist może powodować działania niepożądane, w tym bóle głowy, nudności i rozszerzenie naczyń krwionośnych. Najcięższymi działaniami niepożądanymi są wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zatrzymanie oddechu, skurcz oskrzeli, obrzęk krtani, obrzęk gardła, astma, śpiączka, zawał mózgu, udar, obrzęk mózgu, drgawki, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, bradykardia, sinica, niedociśnienie tętnicze, wstrząs, duszność, obrzęk płuc, niewydolność oddechowa i aspiracja.

  • Ilustracja poradnika Ultravist 300 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ultravist to środek kontrastowy stosowany w rentgenodiagnostyce, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to bóle głowy, nudności i rozszerzenie naczyń krwionośnych. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują wstrząs rzekomoanafilaktyczny, obrzęk krtani i gardła oraz drgawki. Pacjenci z zaburzeniami układu nerwowego i sercowo-naczyniowego powinni być szczególnie ostrożni. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ultravist 300 – dawkowanie leku

    Ultravist to środek kontrastowy stosowany w diagnostyce rentgenowskiej. Jest przeznaczony do podawania dożylnego, dotętniczego oraz do jam ciała. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała pacjenta, problemu diagnostycznego oraz techniki badania. Przed podaniem Ultravist należy ogrzać do temperatury ciała i upewnić się, że pacjent jest dobrze nawodniony. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy, nudności i rozszerzenie naczyń krwionośnych. Najpoważniejsze działania niepożądane obejmują wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zatrzymanie oddechu, skurcz oskrzeli, obrzęk krtani, obrzęk gardła, astmę, śpiączkę, zawał mózgu, udar, obrzęk mózgu, drgawki, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, bradykardię, sinicę, niedociśnienie tętnicze, wstrząs, duszność,…

  • Ilustracja poradnika Tussicom 200, 200 mg/5 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tussicom, zawierający acetylocysteinę, jest stosowany w leczeniu chorób dróg oddechowych z gęstą wydzieliną oskrzelową oraz w mukowiscydozie. Może powodować różne działania niepożądane, w tym nadwrażliwość, ból głowy, szumy uszne, zapalenie jamy ustnej, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, gorączka, obniżone ciśnienie krwi, niestrawność, wstrząs anafilaktyczny, krwawienie, skurcz oskrzeli, nadmierne wydzielanie śluzu, drażniący kaszel, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, rozszerzenie naczyń krwionośnych i nagłe zaczerwienienie twarzy oraz obrzęk twarzy. W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Rispolept, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Rispolept, zawierający rysperydon, jest stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia i epizody maniakalne. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym trudności z zasypianiem, parkinsonizm, uczucie senności oraz ból głowy. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak zakrzepy krwi, złośliwy zespół neuroleptyczny, priapizm lub ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Dzieci i młodzież mogą przyjmować lek w leczeniu zaburzeń zachowania, ale nie jest zalecany w leczeniu schizofrenii lub manii u pacjentów poniżej 18 roku życia.

  • Ilustracja poradnika Ospen 750, 750 000 j.m./5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ospen 750, zawierający fenoksymetylopenicylinę, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, nudności, wymioty, ból brzucha i biegunka. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, ciężkie reakcje alergiczne, zmiany w obrazie krwi czy zapalenie wątroby. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Omnipaque, 647 mg/ml (300 mg jo – wskazania – na co działa?

    Omnipaque to radiologiczny środek kontrastujący stosowany w diagnostyce obrazowej, w tym w kardioangiografii, arteriografii, urografii, flebografii, tomografii komputerowej, mielografii, artrografii, ERP, ERCP, herniografii, histerosalpingografii, sialografii oraz badaniach przewodu pokarmowego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na joheksol i tyreotoksykozę. Możliwe działania niepożądane to nadwrażliwość, ból głowy, nudności, wymioty i encefalopatia.

  • Ilustracja poradnika Omnipaque, 647 mg/ml (300 mg jo – działania niepożądane i skutki uboczne

    Omnipaque to radiologiczny środek kontrastujący stosowany w diagnostyce obrazowej. Może powodować działania niepożądane, takie jak nadwrażliwość, ból głowy, bradykardia, nudności, wymioty oraz odczucie gorąca. Specyficzne działania niepożądane mogą wystąpić w zależności od sposobu podania leku, np. trombocytopenia, nadczynność tarczycy, zawroty głowy, napady padaczkowe, przemijająca ślepota korowa, bóle głowy, jałowe zapalenie opon mózgowych, drgawki, przemijająca utrata słuchu, zapalenie trzustki, biegunka, ból podbrzusza i zapalenie stawów. W przypadku wystąpienia poważnych objawów, takich jak duszność czy obrzęk twarzy, należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Omnipaque, 518 mg/ml (240 mg jo – działania niepożądane i skutki uboczne

    Omnipaque to radiologiczny środek kontrastujący stosowany w diagnostyce obrazowej. Może powodować różne działania niepożądane, w tym nadwrażliwość, ból głowy, nudności, wymioty, zmiany ciśnienia krwi i reakcje wazowagalne. Specyficzne działania niepożądane mogą wystąpić w zależności od sposobu podania leku, takie jak trombocytopenia, nadczynność tarczycy, napady padaczkowe, depresja układu krążenia, skurcz tętnicy, bóle głowy, jałowe zapalenie opon mózgowych, drgawki, przemijająca ślepota korowa, zapalenie trzustki, biegunka, ból podbrzusza i zapalenie stawów. Dzieci, zwłaszcza niemowlęta i noworodki, mogą być bardziej wrażliwe na działanie leku i mogą wystąpić u nich przemijająca niedoczynność tarczycy oraz opóźnione usuwanie środków kontrastujących.

  • Ilustracja poradnika Omnipaque, 518 mg/ml (240 mg jo – dawkowanie leku

    Omnipaque to radiologiczny środek kontrastujący stosowany w diagnostyce obrazowej. Dawkowanie leku zależy od rodzaju badania, wieku pacjenta oraz innych czynników. Przed podaniem leku oraz po jego zakończeniu należy zapewnić właściwe nawodnienie pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na joheksol oraz ciężką nadczynność tarczycy. Ważne jest omówienie z lekarzem historii alergii, astmy oraz innych schorzeń przed podaniem leku. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości oraz zaburzenia układu nerwowego.

  • Ilustracja poradnika Omnipaque, 518 mg/ml (240 mg jo – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Omnipaque może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia gospodarki wodnej i elektrolitowej, ostra niewydolność nerek, reakcje nadwrażliwości oraz encefalopatia. Dawka uznawana za przedawkowanie to 2000 mg I/kg masy ciała. W przypadku przedawkowania należy wyrównać zaburzenia gospodarki wodnej i elektrolitowej, monitorować czynność nerek przez 3 kolejne doby oraz, jeśli to konieczne, zastosować hemodializę. Nie ma specyficznego antidotum dla tego leku, dlatego leczenie jest objawowe.