Menu

Niewydolność nadnerczy

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Diuramid, 250 mg – wskazania – na co działa?
  2. Diuramid, 250 mg – przeciwwskazania
  3. Diprosalic, (0,64 mg + 20 mg)/g – przedawkowanie leku
  4. Diprosalic, (0,64 mg + 30 mg)/g – dawkowanie leku
  5. Diprosalic, (0,64 mg + 30 mg)/g – przedawkowanie leku
  6. Diprosalic, (0,64 mg + 20 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Diprosalic, (0,64 mg + 20 mg)/g – dawkowanie leku
  8. Dexapolcort, 0,15 mg/ml – przeciwwskazania
  9. Dexapolcort, 0,15 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Dexapolcort N, (150 mcg + 750 mcg)/ – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Elocom, 1 mg/g – przedawkowanie leku
  12. Depo-Provera, 150 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Elocom, 1 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Elocom, 1 mg/g – dawkowanie leku
  15. Elocom, 1 mg/g – dawkowanie leku
  16. Elocom, 1 mg/g – przedawkowanie leku
  17. Elocom, 1 mg/g – stosowanie u dzieci
  18. Aminomel 10 E – dawkowanie leku
  19. Addiphos, (170,1 mg + 133,5 mg – wskazania – na co działa?
  20. Addiphos, (170,1 mg + 133,5 mg – przeciwwskazania
  21. Tramal Retard 200, 200 mg – przeciwwskazania
  22. Hydrokortyzon
  23. Acetazolamid
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Diuramid, 250 mg – wskazania – na co działa?

    Diuramid to lek stosowany w leczeniu jaskry, padaczki, obrzęków oraz ostrej choroby wysokościowej. Jest inhibitorem anhydrazy węglanowej, co pozwala na obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, wspomaganie leczenia padaczki oraz redukcję obrzęków. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na acetazolamid, sulfonamidy oraz zaburzenia czynności wątroby i nerek. Możliwe działania niepożądane to m.in. parestezje, utrata apetytu, bóle głowy i reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Diuramid, 250 mg – przeciwwskazania

    Diuramid, zawierający acetazolamid, jest lekiem stosowanym w leczeniu jaskry, padaczki oraz obrzęków. Nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, zaburzeń czynności wątroby i nerek oraz długotrwałego leczenia przewlekłej niewyrównanej jaskry z zamkniętym kątem przesączania. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma problemy z nerkami, płucami, cukrzycę lub myśli o samookaleczeniu. Diuramid może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na ich działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Diprosalic, (0,64 mg + 20 mg)/g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Diprosalic może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zahamowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, wtórna niewydolność nadnerczy, nadczynność kory nadnerczy oraz zatrucie kwasem salicylowym. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać stosowania na dużą powierzchnię skóry, w dużych dawkach oraz długotrwale. Objawy przedawkowania mogą obejmować pieczenie, swędzenie, podrażnienie, wysuszenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, nadmierne owłosienie, zmiany trądzikopodobne, zanik barwnika skóry, zapalenie skóry wokół ust, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, macerację skóry, wtórne zakażenia, atrofię skóry, rozstępy skóry i potówki. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Diprosalic, (0,64 mg + 30 mg)/g – dawkowanie leku

    Lek Diprosalic stosuje się w leczeniu chorób skóry takich jak łuszczyca i atopowe zapalenie skóry. Dawkowanie dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat to 0,2-0,5 cm maści na 10 cm2 skóry, dwa razy dziennie przez maksymalnie 14 dni. Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 12 lat. Unikać kontaktu z oczami i błonami śluzowymi oraz stosowania pod opatrunkiem okluzyjnym. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, takich jak zahamowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i zatrucie kwasem salicylowym.

  • Ilustracja poradnika Diprosalic, (0,64 mg + 30 mg)/g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Diprosalic może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zahamowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga oraz zatrucie kwasem salicylowym. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać długotrwałego stosowania oraz stosowania na dużą powierzchnię skóry. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Diprosalic, (0,64 mg + 20 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Diprosalic to lek stosowany miejscowo, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak pieczenie, swędzenie, podrażnienie, wysuszenie skóry oraz zapalenie mieszków włosowych. Długotrwałe stosowanie leku może prowadzić do poważniejszych skutków ubocznych, takich jak zahamowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nieostre widzenie oraz zatrucie kwasem salicylowym. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Diprosalic, (0,64 mg + 20 mg)/g – dawkowanie leku

    Diprosalic to lek stosowany miejscowo na skórę, zawierający betametazonu dipropionian i kwas salicylowy. Jest przeznaczony do leczenia różnych schorzeń skóry, takich jak łuszczyca owłosionej skóry głowy, łojotokowe zapalenie skóry, liszaj płaski i inne. Dawkowanie dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat to 0,5 ml płynu na 10 cm2 powierzchni skóry, dwa razy na dobę. Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 12 lat. W przypadku przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dexapolcort, 0,15 mg/ml – przeciwwskazania

    Dexapolcort to lek stosowany miejscowo na skórę, zawierający deksametazon. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zakażenia skóry, trądzik, zapalenie skóry wokół ust, odczyny po szczepieniach i nowotwory skóry. Należy zachować ostrożność, stosując lek miejscowo, unikać kontaktu z oczami i błonami śluzowymi, nie wdychać, unikać długotrwałego stosowania i stosowania u dzieci. Unikać jednoczesnego stosowania innych leków miejscowych. W ciąży i podczas karmienia piersią stosować tylko wtedy, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem.

  • Ilustracja poradnika Dexapolcort, 0,15 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dexapolcort to lek stosowany miejscowo na skórę, zawierający deksametazon. Może powodować działania niepożądane, takie jak pieczenie, świąd, podrażnienie i nadmierne wysuszenie skóry. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do ogólnoustrojowych skutków ubocznych, takich jak zahamowanie czynności nadnerczy, zespół Cushinga, cukromocz i hiperglikemia. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Dexapolcort N, (150 mcg + 750 mcg)/ – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dexapolcort N to lek stosowany miejscowo na skórę, który może powodować różne działania niepożądane, od łagodnych, takich jak pieczenie i świąd, po poważniejsze, takie jak uszkodzenie słuchu i nerek. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i wiedzieli, jak na nie reagować. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Elocom, 1 mg/g – przedawkowanie leku

    Elocom to maść z mometazonu furoinianem, silnym kortykosteroidem. Przedawkowanie może prowadzić do zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespołu Cushinga, hiperglikemii, cukromoczu i nieostrego widzenia. W przypadku przedawkowania należy stopniowo odstawić lek, zastosować leczenie objawowe i kontrolować stężenie elektrolitów.

  • Ilustracja poradnika Depo-Provera, 150 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    DEPO-PROVERA może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak aminoglutetymid oraz inhibitory i induktory CYP3A4. Może również wpływać na wyniki badań laboratoryjnych biomarkerów hormonalnych oraz powodować częściową niewydolność nadnerczy podczas prób z podawaniem metyraponu. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność w jego spożywaniu podczas stosowania DEPO-PROVERA.

  • Ilustracja poradnika Elocom, 1 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Elocom to krem zawierający mometazonu furoinian, stosowany w leczeniu stanów zapalnych skóry. Może powodować działania niepożądane, takie jak zapalenie mieszków włosowych, uczucie pieczenia, świąd, zakażenia, czyraki, parestezje, kontaktowe zapalenie skóry, niedobór barwnika, nadmierne owłosienie, rozstępy, zmiany trądzikopodobne, zanik skóry, ból i reakcje w miejscu stosowania oraz nieostre widzenie. Ważne jest zgłaszanie wszelkich działań niepożądanych lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Elocom, 1 mg/g – dawkowanie leku

    Lek Elocom stosuje się w leczeniu chorób skóry, takich jak łuszczyca i atopowe zapalenie skóry. Należy nanosić cienką warstwę kremu na chorobowo zmienione miejsca raz na dobę. Unikać stosowania na dużych powierzchniach ciała, pod opatrunkami okluzyjnymi oraz na twarzy dłużej niż 5 dni. U dzieci stosować ostrożnie, nie dłużej niż 3 tygodnie. W przypadku przedawkowania lub wystąpienia działań niepożądanych, skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Elocom, 1 mg/g – dawkowanie leku

    Lek Elocom stosuje się miejscowo na owłosioną skórę głowy raz na dobę. U dzieci należy stosować ostrożnie, nie dłużej niż 3 tygodnie. W przypadku przedawkowania stosuje się leczenie objawowe. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Leku nie należy stosować na twarz dłużej niż 5 dni.

  • Ilustracja poradnika Elocom, 1 mg/g – przedawkowanie leku

    Lek Elocom, zawierający mometazonu furoinian, jest stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych i świądu skóry głowy. Przedawkowanie może wystąpić przy stosowaniu leku na dużą powierzchnię skóry przez dłuższy czas, pod opatrunkami okluzyjnymi lub u dzieci poniżej 2 lat. Objawy przedawkowania obejmują zahamowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga, hiperglikemię, cukromocz oraz objawy miejscowe. W przypadku przedawkowania należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem, który zaleci odpowiednie leczenie objawowe oraz leczenie wspomagające.

  • Ilustracja poradnika Elocom, 1 mg/g – stosowanie u dzieci

    Elocom to lek miejscowy zawierający mometazonu furoinian, stosowany w leczeniu stanów zapalnych skóry. Może być stosowany u dzieci powyżej 2 lat, ale z zachowaniem ostrożności i pod nadzorem lekarza. Potencjalne ryzyka obejmują zahamowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga oraz zaburzenia wzrostu i rozwoju. Alternatywne leki to hydrokortyzon, emolienty i inhibitory kalcyneuryny.

  • Ilustracja poradnika Aminomel 10 E – dawkowanie leku

    Lek AMINOMEL 10E jest stosowany w żywieniu pozajelitowym, dostarczając aminokwasy i elektrolity. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta. Maksymalna prędkość wlewu to 1 ml/kg mc./godz., a maksymalna dawka dobowa to 20 ml/kg mc. Lek nie jest zalecany dla pacjentów z określonymi przeciwwskazaniami, a jego stosowanie wymaga regularnego monitorowania stanu pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Addiphos, (170,1 mg + 133,5 mg – wskazania – na co działa?

    ADDIPHOS to lek stosowany dożylnie, zawierający fosforany, potas i sód. Jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego. Wskazania do stosowania obejmują uzupełnienie zapotrzebowania na fosforany oraz leczenie hipofosfatemii. Dawkowanie ustalane jest indywidualnie, a lek nie powinien być podawany w postaci nierozcieńczonej. Przeciwwskazania obejmują hiperkaliemię i uczulenie na składniki leku. Nie zgłoszono działań niepożądanych, ale ważne jest monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

  • Ilustracja poradnika Addiphos, (170,1 mg + 133,5 mg – przeciwwskazania

    ADDIPHOS to lek dożylny zawierający fosforany, potas i sód, stosowany w żywieniu pozajelitowym. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na substancje czynne oraz hiperkaliemię związaną z niewydolnością nadnerczy, nerek, wstrząsem lub odwodnieniem. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, stanami z ryzykiem hiperkaliemii oraz retencją sodu. Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu witaminy D, leków anabolicznych, aminoglikozydów i diuretyków.

  • Ilustracja poradnika Tramal Retard 200, 200 mg – przeciwwskazania

    Tramal Retard to lek przeciwbólowy zawierający tramadol, stosowany w leczeniu bólu o nasileniu umiarkowanym do dużego. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na tramadol, ostre zatrucie, jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO, padaczka nie poddająca się leczeniu oraz leczenie uzależnienia od opioidów. Przed rozpoczęciem leczenia należy również zwrócić uwagę na ostrzeżenia dotyczące uzależnienia od opioidów, urazu głowy, zaburzeń oddychania, podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, jednoczesnego stosowania leków uspokajających, zespołu serotoninowego, drgawek oraz niewydolności nadnerczy. Tramal Retard może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Hydrokortyzon

    Hydrokortyzon to substancja czynna o szerokim zastosowaniu, stosowana zarówno w leczeniu ostrych stanów nagłych, jak i przewlekłych chorób zapalnych. Dzięki różnorodnym postaciom leku, hydrokortyzon może być podawany doustnie, miejscowo na skórę, w postaci kropli do oczu, a także dożylnie w sytuacjach zagrożenia życia. Jego głównym zadaniem jest łagodzenie stanów zapalnych, reakcji alergicznych oraz uzupełnianie niedoboru hormonów kory nadnerczy.

  • Ilustracja poradnika Acetazolamid

    Acetazolamid to substancja czynna, która znajduje zastosowanie w leczeniu jaskry, obrzęków, padaczki i ostrej choroby wysokościowej. Wyróżnia się unikalnym mechanizmem działania, wpływając na gospodarkę wodno-elektrolitową organizmu oraz ciśnienie wewnątrzgałkowe. Stosowanie acetazolamidu wiąże się z określonymi przeciwwskazaniami i wymaga zachowania szczególnej ostrożności u niektórych grup pacjentów.