Menu

Niewydolność lewej komory serca

Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Monoazotan izosorbidu – porównanie substancji czynnych
  2. Epoprostenol – porównanie substancji czynnych
  3. Diltiazem – porównanie substancji czynnych
  4. Eplerenon – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Lacydypina – profil bezpieczeństwa
  6. Noradrenalina – przeciwwskazania
  7. Nitrogliceryna – wskazania – na co działa?
  8. Enkorafenib – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Diltiazem – profil bezpieczeństwa
  10. Diltiazem – przeciwwskazania
  11. Diltiazem – stosowanie u dzieci
  12. Bozentan – przeciwwskazania
  13. Binimetynib – przeciwwskazania
  14. Binimetynib – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Noradrenaline SUN, 0,5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  16. Lacydyna, 4 mg – wskazania – na co działa?
  17. Dilzem 180 retard, 180 mg – wskazania – na co działa?
  18. Dilzem 180 retard, 180 mg – przeciwwskazania
  19. Dilzem 180 retard, 180 mg – dawkowanie leku
  20. Dilzem 120 retard, 120 mg – wskazania – na co działa?
  21. Perlinganit – wskazania – na co działa?
  22. Perlinganit – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Perlinganit – skład leku
  24. Dilzem retard, 90 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Monoazotan izosorbidu – porównanie substancji czynnych

    Monoazotan izosorbidu, molsydomina oraz nitrogliceryna to leki często wybierane w leczeniu i zapobieganiu dolegliwości związanych z chorobami serca, takimi jak dławica piersiowa. Choć należą do podobnej grupy leków, różnią się między sobą sposobem działania, wskazaniami oraz bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa pomiędzy tymi substancjami czynnymi, aby lepiej zrozumieć ich rolę w leczeniu chorób układu krążenia.

  • Ilustracja poradnika Epoprostenol – porównanie substancji czynnych

    Epoprostenol, iloprost i treprostynil to leki, które łączy podobny mechanizm działania – wszystkie należą do grupy analogów prostacykliny i są stosowane w leczeniu ciężkich postaci nadciśnienia płucnego. Różnią się jednak drogą podania, wskazaniami i profilem bezpieczeństwa. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między nimi, aby lepiej zrozumieć, jak wybrać terapię najlepiej dopasowaną do indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Diltiazem – porównanie substancji czynnych

    Diltiazem, amlodypina i werapamil należą do grupy leków blokujących kanały wapniowe, jednak ich zastosowanie i działanie na organizm różnią się w istotnych aspektach. Leki te stosuje się głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz chorób serca, takich jak dusznica bolesna. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice w ich wskazaniach, mechanizmach działania oraz bezpieczeństwie u różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Eplerenon – działania niepożądane i skutki uboczne

    Eplerenon to substancja czynna, która stosowana jest głównie w leczeniu niewydolności serca i nadciśnienia. Choć jej działania niepożądane występują z podobną częstością jak w przypadku placebo, niektóre objawy mogą być uciążliwe lub wymagają obserwacji. Warto wiedzieć, jakie skutki uboczne mogą pojawić się podczas terapii eplerenonem i na co zwrócić szczególną uwagę w zależności od wieku, stanu zdrowia czy innych przyjmowanych leków.

  • Ilustracja poradnika Lacydypina – profil bezpieczeństwa

    Lacydypina to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia, który działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych. Wyróżnia się korzystnym profilem bezpieczeństwa, jednak jej stosowanie wymaga zachowania ostrożności u określonych grup pacjentów, zwłaszcza u osób z chorobami serca, wątroby oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Przed rozpoczęciem terapii warto zapoznać się z kluczowymi informacjami dotyczącymi bezpieczeństwa tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Noradrenalina – przeciwwskazania

    Noradrenalina to substancja czynna stosowana przede wszystkim w nagłych przypadkach, gdy konieczne jest szybkie podniesienie ciśnienia tętniczego krwi. Chociaż jej działanie może ratować życie, istnieją określone sytuacje, w których jej użycie jest niewskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania do stosowania noradrenaliny oraz dowiedz się, na co zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Nitrogliceryna – wskazania – na co działa?

    Nitrogliceryna to substancja stosowana przede wszystkim w chorobach serca, zwłaszcza w leczeniu i zapobieganiu bólom dławicowym. Dzięki swoim właściwościom rozszerzającym naczynia krwionośne, poprawia ukrwienie serca i zmniejsza jego obciążenie. W zależności od postaci i drogi podania, znajduje zastosowanie zarówno w sytuacjach nagłych, jak i w terapii przewlekłej, dostosowując się do potrzeb różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Enkorafenib – działania niepożądane i skutki uboczne

    Enkorafenib to substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych nowotworów, takich jak czerniak i rak jelita grubego. Działania niepożądane mogą się różnić w zależności od dawki, drogi podania oraz tego, czy lek podawany jest samodzielnie, czy w połączeniu z innymi lekami. Najczęściej pojawiają się łagodne objawy, ale w niektórych przypadkach mogą wystąpić poważniejsze reakcje. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić podczas leczenia enkorafenibem, aby móc odpowiednio zareagować.

  • Ilustracja poradnika Diltiazem – profil bezpieczeństwa

    Diltiazem to lek z grupy antagonistów wapnia, który jest stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Chociaż jest skuteczny w regulowaniu pracy serca i ciśnienia krwi, wymaga szczególnej ostrożności u niektórych grup pacjentów. W tym opisie znajdziesz informacje dotyczące bezpieczeństwa jego stosowania, możliwych interakcji, wpływu na prowadzenie pojazdów, a także szczególne zalecenia dla kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz seniorów.

  • Ilustracja poradnika Diltiazem – przeciwwskazania

    Diltiazem to lek szeroko stosowany w leczeniu chorób serca i nadciśnienia, który należy do grupy antagonistów wapnia. Jego działanie polega na rozluźnianiu naczyń krwionośnych i wpływie na pracę serca. Jednak w pewnych sytuacjach stosowanie diltiazemu może być niebezpieczne lub wymagać szczególnej ostrożności. Poznaj przeciwwskazania do stosowania tej substancji, aby uniknąć poważnych powikłań i zadbać o bezpieczeństwo terapii.

  • Ilustracja poradnika Diltiazem – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leków u dzieci wymaga wyjątkowej ostrożności, ponieważ ich organizmy reagują inaczej niż organizmy dorosłych. Diltiazem, znany jako lek z grupy antagonistów wapnia, jest stosowany przede wszystkim w leczeniu chorób serca i nadciśnienia tętniczego. Jednak nie wszystkie leki, nawet te szeroko używane u dorosłych, są odpowiednie dla najmłodszych pacjentów. Poznaj, jakie są wytyczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania diltiazemu u dzieci i młodzieży, na co zwrócić szczególną uwagę oraz dlaczego ta substancja czynna nie powinna być stosowana w pediatrii.

  • Ilustracja poradnika Bozentan – przeciwwskazania

    Bozentan to nowoczesna substancja czynna, która pomaga w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego oraz w zmniejszaniu liczby nowych owrzodzeń palców u osób z twardziną układową. Mimo wielu korzyści, jej stosowanie nie zawsze jest możliwe. Przeciwwskazania i sytuacje wymagające ostrożności są jasno określone, a ich znajomość pozwala uniknąć poważnych powikłań. Dowiedz się, w jakich przypadkach bozentan nie może być stosowany, kiedy należy zachować szczególną ostrożność oraz jakie badania powinny być wykonywane podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Binimetynib – przeciwwskazania

    Binimetynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych nowotworów, takich jak czerniak skóry oraz niedrobnokomórkowy rak płuc, u osób dorosłych z określonymi mutacjami genetycznymi. Jego stosowanie może być jednak przeciwwskazane w niektórych przypadkach – zarówno bezwzględnie, jak i względnie. Przed rozpoczęciem terapii ważne jest poznanie sytuacji, w których lek nie powinien być stosowany lub wymaga szczególnej ostrożności, by zapewnić bezpieczeństwo pacjenta i skuteczność leczenia.

  • Ilustracja poradnika Binimetynib – działania niepożądane i skutki uboczne

    Binimetynib, stosowany najczęściej w terapii skojarzonej z enkorafenibem, może powodować różne działania niepożądane – od łagodnych do poważniejszych. Profil działań niepożądanych zależy m.in. od dawki, długości leczenia i indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej obserwuje się zmęczenie, nudności, biegunkę, bóle mięśni i stawów, ale pojawić się mogą także powikłania dotyczące oczu, skóry, serca czy nerek. Warto znać możliwe objawy uboczne i wiedzieć, kiedy należy je zgłosić personelowi medycznemu.

  • Ilustracja poradnika Noradrenaline SUN, 0,5 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Noradrenaline SUN jest lekiem stosowanym w leczeniu nagłych stanów spadku ciśnienia krwi u pacjentów we wstrząsie. Lek ten działa na receptory alfa i beta w naczyniach krwionośnych oraz sercu, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia krwi i poprawy przepływu krwi do kluczowych narządów. Noradrenaline SUN jest podawany wyłącznie dożylnie przez centralny cewnik żylny. Przeciwwskazania obejmują podawanie za pośrednictwem kaniuli obwodowej i (lub) do żyły obwodowej oraz nadwrażliwość na noradrenalinę lub składniki leku. Możliwe działania niepożądane to m.in. lęk, ból głowy, drżenie, tachykardia, bradykardia, arytmia, nadciśnienie tętnicze i niedotlenienie tkanek.

  • Ilustracja poradnika Lacydyna, 4 mg – wskazania – na co działa?

    Lacydyna to lek stosowany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego. Zawiera lacydypinę, która należy do antagonistów wapnia, pomagając rozluźnić naczynia krwionośne i obniżyć ciśnienie krwi. Zalecana dawka początkowa to 2 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 4 mg, a następnie do 6 mg. Lek ma przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość, zwężenie zastawki aorty i inne. Może powodować działania niepożądane, w tym ból głowy, zawroty głowy i obrzęk. Ważne jest, aby przyjmować lek zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Dilzem 180 retard, 180 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Dilzem 180 Retard jest stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca i nadciśnienia tętniczego. Dawkowanie zależy od schorzenia i wynosi zazwyczaj 1/2 tabletki dwa razy na dobę lub 1 tabletkę na dobę. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia oraz ciężką bradykardię. Możliwe działania niepożądane to obrzęk obwodowy, ból głowy, zawroty głowy, blok przedsionkowo-komorowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, zaparcie, niestrawność, ból żołądka, nudności oraz złe samopoczucie.

  • Ilustracja poradnika Dilzem 180 retard, 180 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Dilzem 180 Retard, pacjenci powinni być świadomi przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość, zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, ciężka bradykardia, niewydolność lewej komory serca z zastojem płucnym oraz jednoczesne stosowanie dantrolenu, iwabradyny lub lomitapidu. Należy również zachować ostrożność w przypadku zaburzeń czynności lewej komory serca, bradykardii, bloku przedsionkowo-komorowego I stopnia, znieczulenia ogólnego, pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego ważne jest informowanie lekarza o wszystkich stosowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Dilzem 180 retard, 180 mg – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Dilzem 180 Retard, wskazania do jego stosowania, przeciwwskazania oraz możliwe interakcje z innymi lekami. Lek jest stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca i nadciśnienia tętniczego. Dawkowanie zależy od schorzenia i indywidualnych potrzeb pacjenta. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na diltiazemu chlorowodorek, zespół chorego węzła zatokowego oraz ciężką bradykardię. Interakcje mogą wystąpić z wieloma lekami, w tym z litem, pochodnymi azotanów i teofiliną.

  • Ilustracja poradnika Dilzem 120 retard, 120 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Dilzem 120 retard jest stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca i nadciśnienia tętniczego. Zaleca się przyjmowanie 1 tabletki dwa razy na dobę, maksymalnie 360 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, ciężką bradykardię, niewydolność lewej komory serca z zastojem płucnym oraz jednoczesne stosowanie dantrolenu, iwabradyny lub lomitapidu. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak lit, pochodne azotanów, teofilina, leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne, amiodaron, digoksyna, leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, inne leki przeciwarytmiczne, karbamazepina, ryfampicyna, cymetydyna, ranitydyna i cyklosporyna. Możliwe działania niepożądane to małopłytkowość, nerwowość, bezsenność, ból głowy, zawroty…

  • Ilustracja poradnika Perlinganit – wskazania – na co działa?

    Lek Perlinganit, zawierający glicerolu triazotan, jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej, zawału mięśnia sercowego, niewydolności serca oraz przełomu nadciśnieniowego. Dawkowanie jest dostosowywane indywidualnie, a jego stosowanie wymaga monitorowania parametrów sercowo-naczyniowych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ostrą niewydolność krążenia, wstrząs kardiogenny, znaczne niedociśnienie, tamponadę serca, lewokomorową niewydolność serca, ciężką hipowolemię, ciężką niedokrwistość oraz choroby ze wzrostem ciśnienia śródczaszkowego. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, przyspieszenie akcji serca, osłabienie, zawroty głowy, senność, niedociśnienie ortostatyczne, nasilenie objawów dławicy piersiowej, zapaść krążeniowa, nudności, wymioty, skórne odczyny alergiczne, zgaga, hipotensja, nagłe zaczerwienienie twarzy, kołatanie serca oraz uogólniona wysypka.

  • Ilustracja poradnika Perlinganit – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Perlinganit, zawierający glicerolu triazotan, jest stosowany w leczeniu schorzeń sercowo-naczyniowych. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak ból głowy, przyspieszenie akcji serca, osłabienie, zawroty głowy, senność i niedociśnienie ortostatyczne. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak zapaść krążeniowa, methemoglobinemia czy złuszczające zapalenie skóry. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Pacjenci powinni być świadomi możliwych działań niepożądanych i wiedzieć, jak postępować w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Perlinganit – skład leku

    Perlinganit to lek stosowany w leczeniu schorzeń sercowo-naczyniowych, zawierający glicerolu triazotan jako składnik aktywny. Lek zawiera również substancje pomocnicze takie jak glikol propylenowy, glukoza, kwas solny i woda do wstrzykiwań. Glicerolu triazotan działa jako donor tlenku azotu, co prowadzi do rozkurczu mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Substancje pomocnicze wspomagają stabilność i skuteczność leku. Perlinganit jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej, świeżego zawału mięśnia sercowego, ostrej niewydolności lewej komory serca, przełomu nadciśnieniowego oraz w kontrolowanym obniżaniu ciśnienia.

  • Ilustracja poradnika Dilzem retard, 90 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Dilzem Retard jest stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca (w tym dusznicy bolesnej stabilnej, niestabilnej i naczynioskurczowej) oraz nadciśnienia tętniczego. Dawkowanie wynosi od 180 mg do 360 mg na dobę, a tabletki należy przyjmować w całości, przed posiłkami, popijając wodą. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, ciężką bradykardię, niewydolność lewej komory serca z zastojem płucnym oraz jednoczesne stosowanie dantrolenu, iwabradyny lub lomitapidu.