Menu

Niepokój psychoruchowy

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Wigabatryna – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Wigabatryna – stosowanie u kierowców
  3. Lormetazepam – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Kwas tioktynowy -przedawkowanie substancji
  5. Deksibuprofen – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Glycopyrronium Dr. August Wolff, 2,2 mg/dozę – przedawkowanie leku
  7. Tractiva, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Tractiva, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Symescital, 10 mg – wskazania – na co działa?
  10. Binatta, 100 mg – dawkowanie leku
  11. Paliperidone Teva, 150 mg – wskazania – na co działa?
  12. Palifren Long, 150 mg – przedawkowanie leku
  13. Palifren Long, 50 mg – wskazania – na co działa?
  14. Palifren Long, 50 mg – przedawkowanie leku
  15. Egoropal, 100 mg – wskazania – na co działa?
  16. Egoropal, 100 mg – stosowanie u dzieci
  17. Egoropal, 75 mg – wskazania – na co działa?
  18. Egoropal, 75 mg – stosowanie u dzieci
  19. Midazolam Kalceks, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Alprazolam Aurovitas, 0,5 mg – stosowanie u dzieci
  21. Abrea, 100 mg – przedawkowanie leku
  22. Escitalopram Aurovitas, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Escitalopram Bluefish, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Betesda, 10 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Wigabatryna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Wigabatryna to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu padaczki, która – jak każdy lek – może wywoływać działania niepożądane. Najczęściej dotyczą one wzroku, układu nerwowego i psychiki, a ich rodzaj oraz nasilenie mogą różnić się w zależności od postaci leku, dawki, wieku pacjenta i długości stosowania. Niektóre skutki uboczne ustępują po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku, ale istnieją także takie, które mogą mieć charakter trwały. Poznaj szczegółowy przegląd możliwych działań niepożądanych wigabatryny oraz dowiedz się, jak je rozpoznawać.

  • Ilustracja poradnika Wigabatryna – stosowanie u kierowców

    Wigabatryna to lek przeciwpadaczkowy, który skutecznie wspomaga kontrolę napadów, ale jej stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie. Szczególnie istotne jest zwrócenie uwagi na możliwość wystąpienia senności oraz ubytków w polu widzenia, które mają znaczenie dla bezpieczeństwa podczas prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn. Wiedza na temat tych zagrożeń pozwala świadomie podjąć decyzję o aktywnościach wymagających pełnej koncentracji i sprawności psychoruchowej.

  • Ilustracja poradnika Lormetazepam – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lormetazepam to substancja stosowana głównie w leczeniu zaburzeń snu, która zazwyczaj powoduje łagodne i przemijające działania niepożądane. Ich występowanie zależy od indywidualnej wrażliwości, dawki i czasu stosowania. Warto poznać możliwe skutki uboczne, aby świadomie podejmować decyzje dotyczące terapii i rozpoznać ewentualne objawy wymagające reakcji.

  • Ilustracja poradnika Kwas tioktynowy -przedawkowanie substancji

    Przedawkowanie kwasu tioktynowego może prowadzić do bardzo poważnych konsekwencji zdrowotnych, zwłaszcza jeśli lek przyjęto w dużych ilościach lub w połączeniu z alkoholem. Objawy przedawkowania mogą być łagodne, ale w ciężkich przypadkach pojawiają się groźne dla życia zaburzenia, takie jak drgawki, zaburzenia świadomości czy uszkodzenie narządów. W przypadku podejrzenia zatrucia konieczna jest natychmiastowa hospitalizacja i specjalistyczna opieka medyczna.

  • Ilustracja poradnika Deksibuprofen – działania niepożądane i skutki uboczne

    Deksibuprofen to substancja stosowana głównie w leczeniu bólu i stanów zapalnych. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które najczęściej dotyczą przewodu pokarmowego, ale mogą dotyczyć także innych układów w organizmie. Objawy te zwykle są łagodne, jednak w niektórych przypadkach mogą być poważne, zwłaszcza u osób starszych lub przy długotrwałym stosowaniu.

  • Ilustracja poradnika Glycopyrronium Dr. August Wolff, 2,2 mg/dozę – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Axhidrox może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak suchość w jamie ustnej, suchość skóry, suchość oczu, suchość nosa, rozszerzenie źrenic, przegrzanie organizmu, tachykardia i zmiany stanu psychicznego. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami i unikać stosowania go na inne części ciała niż pachy.

  • Ilustracja poradnika Tractiva, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tractiva, zawierający arypiprazol, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym cukrzycę, zaburzenia snu, uczucie lęku, akatyzję, drżenie, ból głowy, zmęczenie, senność, nudności i wymioty. Niezbyt częste działania obejmują zwiększone lub zmniejszone stężenie prolaktyny, depresję, dystonię, podwójne widzenie, szybkie bicie serca i czkawkę. Rzadkie działania to zmniejszona liczba białych krwinek, reakcje alergiczne, drgawki, zakrzepy krwi, zapalenie trzustki, zażółcenie skóry, łysienie i przedłużony wzwód. U dzieci i młodzieży mogą wystąpić senność, niepokój ruchowy, ból w górnej części brzucha, suchość w jamie ustnej i zwiększenie masy ciała.

  • Ilustracja poradnika Tractiva, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tractiva, zawierający arypiprazol, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym cukrzycę, zaburzenia snu, uczucie lęku, akatyzję, drżenie, ból głowy, zmęczenie, senność, nudności i wymioty. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zmiany w poziomie prolaktyny, depresję, dystonię, podwójne widzenie, szybkie bicie serca, zmniejszenie ciśnienia krwi i czkawkę. Działania niepożądane o nieznanej częstości to m.in. zmniejszona liczba białych krwinek, reakcje alergiczne, myśli samobójcze, złośliwy zespół neuroleptyczny, zakrzepy krwi, zapalenie trzustki, zażółcenie skóry, łysienie, nietrzymanie moczu i przedłużony, bolesny wzwód. U dzieci i młodzieży mogą wystąpić dodatkowe objawy, takie jak senność, niepokój ruchowy, zwiększenie masy…

  • Ilustracja poradnika Symescital, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Symescital to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego. Zazwyczaj stosowana dawka wynosi od 10 do 20 mg na dobę, w zależności od schorzenia i reakcji pacjenta. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia nagle, aby uniknąć objawów odstawienia. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, ból głowy, zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia, niepokój, senność, zawroty głowy, biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w jamie ustnej, nasilone pocenie się, bóle mięśni i stawów oraz zaburzenia seksualne.

  • Ilustracja poradnika Binatta, 100 mg – dawkowanie leku

    Lek BINATTA, zawierający tapentadol, jest stosowany w leczeniu przewlekłego bólu o dużym nasileniu u dorosłych. Dawkowanie powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta, a lek należy przyjmować dwa razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 500 mg. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami nerek, wątroby, osoby starsze oraz dzieci i młodzież, wymagają dostosowania dawkowania lub nie zaleca się stosowania leku. Lek należy przyjmować doustnie, popijając wodą, i nie dzielić ani nie żuć tabletek. Przerwanie leczenia powinno być stopniowe, aby uniknąć objawów odstawiennych.

  • Ilustracja poradnika Paliperidone Teva, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Paliperidone Teva jest stosowany w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii u stabilnych dorosłych pacjentów leczonych paliperydonem lub rysperydonem. Dawkowanie leku jest dostosowywane indywidualnie przez lekarza, a lek podawany jest w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują uczulenie na paliperydon lub rysperydon. Możliwe działania niepożądane obejmują trudności z zasypianiem, objawy przeziębienia, zakażenie dróg moczowych, zwiększenie masy ciała, drażliwość, depresję, lęk, parkinsonizm, niepokój psychoruchowy, uczucie senności, dystonię, zawroty głowy, dyskinezy, drżenie, bóle głowy, szybki rytm serca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, kaszel, ból brzucha, wymioty, nudności, zaparcia, biegunkę, niestrawność, ból zęba, zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych we krwi,…

  • Ilustracja poradnika Palifren Long, 150 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Palifren Long może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, przyspieszony rytm serca, obniżenie ciśnienia krwi, nieprawidłowy zapis EKG i objawy pozapiramidowe. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych objawów przedawkowania i wiedzieli, jak postępować w takiej sytuacji.

  • Ilustracja poradnika Palifren Long, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Palifren Long jest stosowany w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii u stabilnych dorosłych pacjentów leczonych paliperydonem lub rysperydonem. Zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 150 mg w 1. dniu, 100 mg w 8. dniu, a następnie 75 mg co miesiąc. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, rysperydon lub substancje pomocnicze oraz umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności nerek. Najczęstsze działania niepożądane to trudności z zasypianiem, zakażenia dróg moczowych, zwiększenie masy ciała, drażliwość, depresja, lęk, parkinsonizm, niepokój psychoruchowy, uczucie senności, dystonia, zawroty głowy, dyskinezy, drżenie, bóle głowy, szybki rytm serca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, kaszel, ból brzucha, wymioty, nudności, zaparcia, biegunka, niestrawność,…

  • Ilustracja poradnika Palifren Long, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Palifren Long może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, przyspieszony rytm serca, obniżenie ciśnienia krwi, nieprawidłowy zapis EKG oraz spowolnione lub nieprawidłowe ruchy mięśni. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Ważne jest, aby zawsze stosować się do zaleceń lekarza dotyczących dawkowania leku.

  • Ilustracja poradnika Egoropal, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Egoropal to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii u dorosłych pacjentów ustabilizowanych na paliperydonie lub rysperydonie. Lek podawany jest domięśniowo w dawkach początkowych 150 mg i 100 mg, a następnie co miesiąc w dawkach od 25 mg do 150 mg. Najczęstsze działania niepożądane to trudności z zasypianiem, ból głowy, lęk, infekcje górnych dróg oddechowych, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, parkinsonizm, zwiększenie masy ciała, akatyzja, pobudzenie, sedacja/senność, nudności, zaparcia, zawroty głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, częstoskurcz serca, drżenie, ból w jamie brzusznej, wymioty, biegunka, zmęczenie i dystonia. Lek nie jest zalecany dla pacjentów z uczuleniem na paliperydon lub rysperydon, pacjentów w podeszłym…

  • Ilustracja poradnika Egoropal, 100 mg – stosowanie u dzieci

    Egoropal, zawierający paliperydon, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywami dla dzieci mogą być leki takie jak rysperydon, aripiprazol i kwetiapina, które są stosowane w leczeniu schizofrenii u młodszych pacjentów. Główne działania niepożądane Egoropalu to trudności z zasypianiem, zwiększenie masy ciała, parkinsonizm, niepokój psychoruchowy, dystonia, zawroty głowy, dyskinezy, drżenie, bóle głowy, szybki rytm serca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, kaszel, ból brzucha, wymioty, nudności, zaparcia, biegunka, niestrawność, ból zęba, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we krwi, ból kości lub mięśni, ból pleców, ból stawów, brak miesiączki, gorączka, osłabienie, zmęczenie, reakcja w…

  • Ilustracja poradnika Egoropal, 75 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Egoropal, zawierający paliperydon, jest stosowany w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii u dorosłych pacjentów ustabilizowanych na paliperydonie lub rysperydonie. Schizofrenia charakteryzuje się objawami pozytywnymi (omamy, urojenia) i negatywnymi (wycofanie, brak reakcji emocjonalnych). Zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 150 mg w pierwszym dniu i 100 mg tydzień później, a następnie 25-150 mg raz w miesiącu. Najczęstsze działania niepożądane to trudności z zasypianiem, objawy przeziębienia, zwiększenie masy ciała, drażliwość, parkinsonizm, niepokój psychoruchowy, bóle głowy, szybki rytm serca, ból brzucha, wymioty, nudności, zaparcia, biegunka, bóle mięśni i stawów oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Egoropal, 75 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Egoropal nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Alternatywne leki przeciwpsychotyczne dla dzieci to rysperydon, aripiprazol i olanzapina. Najczęstsze działania niepożądane Egoropalu to trudności z zasypianiem, zwiększenie masy ciała, drażliwość, depresja, lęk, parkinsonizm, niepokój psychoruchowy, uczucie senności, dystonia, zawroty głowy, dyskinezy, drżenie, bóle głowy, szybki rytm serca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, kaszel, ból brzucha, wymioty, nudności, zaparcia, biegunka, niestrawność, ból zęba, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we krwi, ból kości lub mięśni, ból pleców, ból stawów, brak miesiączki, gorączka, osłabienie, zmęczenie, reakcja w miejscu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Midazolam Kalceks, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Midazolam Kalceks to lek z grupy benzodiazepin, stosowany w celu wywoływania sedacji, łagodzenia objawów lękowych oraz zmniejszania napięcia mięśni. Może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, serca, układu oddechowego, żołądka i jelit, skóry oraz ogólne zaburzenia w miejscu podania. Najczęstsze objawy to senność, osłabiona koordynacja ruchowa, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej oraz reakcje skórne. Midazolam Kalceks może prowadzić do uzależnienia fizycznego, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu.

  • Ilustracja poradnika Alprazolam Aurovitas, 0,5 mg – stosowanie u dzieci

    Alprazolam Aurovitas nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz ryzyka uzależnienia. Bezpieczne alternatywy dla dzieci to hydroksyzyna, buspiron, psychoterapia oraz techniki relaksacyjne.

  • Ilustracja poradnika Abrea, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Abrea, zawierającego kwas acetylosalicylowy, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym śmierci. Dawka toksyczna wynosi około 200 mg na kg masy ciała u dorosłych i 100 mg na kg masy ciała u dzieci. Objawy przedawkowania mogą obejmować szumy uszne, osłabienie słuchu, ból głowy, zawroty głowy, stan splątania oraz objawy ze strony układu pokarmowego. W przypadku ciężkiego zatrucia mogą wystąpić hiperwentylacja, gorączka, nadmierne pocenie się, niepokój ruchowy, drgawki, omamy, hipoglikemia, śpiączka, zapaść sercowo-naczyniowa oraz zatrzymanie oddechu. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe leczenie szpitalne.

  • Ilustracja poradnika Escitalopram Aurovitas, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Escitalopram Aurovitas to lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI, stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, bóle głowy, zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia, lęk, niepokój psychoruchowy, bezsenność, suchość w jamie ustnej i zmniejszenie popędu płciowego. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych działań i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Escitalopram Bluefish, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Escitalopram Bluefish to lek stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować działania niepożądane, takie jak mdłości, ból głowy, obrzęk skóry, trudności w oddychaniu i myśli samobójcze. Odstawienie leku powinno być stopniowe, aby uniknąć objawów odstawienia. W przypadku poważnych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Betesda, 10 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Betesda, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na escytalopram, jednoczesne stosowanie nieselektywnych inhibitorów MAO, zaburzenia rytmu serca oraz jednoczesne stosowanie leków wpływających na rytm serca. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach i przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych ryzyk związanych z terapią. W razie wątpliwości, zawsze należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.