Menu

Nadreaktywność oskrzeli

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Maciej Birecki
Maciej Birecki
Irmina Turek
Irmina Turek
  1. O jakich porach dnia najlepiej stosować leki?
  2. Jak uniknąć powysiłkowego skurczu oskrzeli?
  3. Cyklezonid – mechanizm działania
  4. Latanoprost – przeciwwskazania
  5. Salmeterol – mechanizm działania
  6. Teofilina – wskazania – na co działa?
  7. Trawoprost – przeciwwskazania
  8. Linagliptyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Cyneol – przeciwwskazania
  10. Aztreonam – przeciwwskazania
  11. Acetylocysteina – przeciwwskazania
  12. Provingo, 40 mg/5 ml – wskazania – na co działa?
  13. Provingo, 40 mg/5 ml – przeciwwskazania
  14. Provingo, 40 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Provingo, 40 mg/5 ml – przedawkowanie leku
  16. Liglinra, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Linagliptin Intas – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Linatra, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. ACC Optima Active, 600 mg – wskazania – na co działa?
  20. Montelukast Medreg, 10 mg – wskazania – na co działa?
  21. Budezonid LEK-AM, 400 mcg/dawkę inh. – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Latanoprost Timolol Genoptim, (50 mcg + 5 mg) /ml – wskazania – na co działa?
  23. Latanoprost Timolol Genoptim, (50 mcg + 5 mg) /ml – przeciwwskazania
  24. Montelukast Bluefish, 10 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Czy pora dnia ma znaczenie przy przyjmowaniu leków?
    Na receptę

    “Rano czy wieczorem?” — takie pytanie codziennie pada z ust pacjentów w aptekach. I nie jest ono bez znaczenia dla prowadzonej farmakoterapii. Przyjęcie i stosowanie się do właściwego schematu dawkowania może mieć kluczowe znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa leczenia.

  • Ilustracja poradnika Powysiłkowy skurcz oskrzeli. Co wiadomo o astmie wysiłkowej?
    Układ oddechowy, Na receptę

    Jeśli na skutek intensywnego wysiłku fizycznego dochodzi do przejściowego i niekontrolowanego powysiłkowego skurczu oskrzeli, mówimy o astmie wysiłkowej. Ta nadreaktywność oskrzeli jest odwracalna i trwa zwykle do godziny od wysiłku, po czym samoistnie ustępuje.

  • Ilustracja poradnika Cyklezonid – mechanizm działania

    Cyklezonid to substancja czynna stosowana w leczeniu astmy, która wykazuje silne działanie przeciwzapalne w obrębie dróg oddechowych. Mechanizm jej działania opiera się na precyzyjnym wpływie na komórki zapalne w płucach, co przekłada się na poprawę komfortu oddychania oraz kontrolę objawów astmy. Poznaj, w jaki sposób cyklezonid działa w organizmie, jak jest przetwarzany oraz co wykazały badania przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Latanoprost – przeciwwskazania

    Latanoprost to nowoczesna substancja czynna, szeroko stosowana w leczeniu jaskry i nadciśnienia wewnątrzgałkowego. Dzięki skutecznemu obniżaniu ciśnienia w oku może zapobiegać poważnym powikłaniom, takim jak uszkodzenie nerwu wzrokowego czy utrata wzroku. Jednak nie każdy pacjent może bezpiecznie korzystać z tego leku. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i sytuacje, w których jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Salmeterol – mechanizm działania

    Mechanizm działania salmeterolu opiera się na długotrwałym rozszerzaniu oskrzeli, co przynosi ulgę osobom z astmą oraz przewlekłą obturacyjną chorobą płuc. Salmeterol nie tylko łagodzi duszności i ułatwia oddychanie, ale także zapobiega napadom duszności wywołanym przez alergeny lub wysiłek. Dzięki swojemu specyficznemu działaniu na receptory w płucach, skutecznie poprawia komfort życia wielu pacjentów, szczególnie tych, którzy potrzebują regularnego leczenia. Warto poznać, jak działa ta substancja, jak długo utrzymuje się w organizmie i co wykazały badania przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Teofilina – wskazania – na co działa?

    Teofilina to substancja czynna z grupy ksantyn, która od lat znajduje zastosowanie w leczeniu chorób układu oddechowego. Działa poprzez rozkurczanie mięśni oskrzeli, co ułatwia oddychanie osobom zmagającym się z astmą czy przewlekłą obturacyjną chorobą płuc. W zależności od postaci i drogi podania, teofilina może być stosowana zarówno w nagłych stanach, jak i w leczeniu przewlekłym, ale jej zastosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Trawoprost – przeciwwskazania

    Trawoprost to substancja czynna należąca do grupy analogów prostaglandyn, stosowana w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego. Chociaż jest skuteczny w obniżaniu ciśnienia wewnątrzgałkowego, nie każdy pacjent może go bezpiecznie stosować. W niektórych przypadkach trawoprost jest przeciwwskazany, a jego użycie wymaga szczególnej ostrożności u określonych grup osób lub w połączeniu z innymi lekami. Poznaj szczegółowe informacje na temat przeciwwskazań oraz sytuacji, w których należy zachować ostrożność przy stosowaniu trawoprostu.

  • Ilustracja poradnika Linagliptyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Linagliptyna jest nowoczesną substancją czynną stosowaną w leczeniu cukrzycy typu 2. Jej działania niepożądane są najczęściej łagodne, a ryzyko ich wystąpienia jest zbliżone do placebo, jednak niektóre objawy, jak hipoglikemia czy wysypka, mogą pojawić się zwłaszcza w określonych schematach leczenia. Działania niepożądane linagliptyny mogą różnić się w zależności od postaci leku, drogi podania oraz połączeń z innymi substancjami, np. metforminą czy empagliflozyną.

  • Ilustracja poradnika Cyneol – przeciwwskazania

    Cyneol to składnik wielu leków wykorzystywanych w leczeniu dróg oddechowych oraz układu moczowego. Jego stosowanie może być jednak przeciwwskazane w określonych sytuacjach, takich jak alergie, wiek pacjenta czy niektóre choroby przewlekłe. Poznaj szczegółowe przeciwwskazania i sytuacje, w których należy zachować ostrożność podczas stosowania cyneolu.

  • Ilustracja poradnika Aztreonam – przeciwwskazania

    Aztreonam to antybiotyk z grupy beta-laktamów, który odgrywa ważną rolę w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-ujemne. Stosowany jest zarówno w leczeniu powikłanych zakażeń szpitalnych, jak i przewlekłych infekcji dróg oddechowych u osób z mukowiscydozą. Jednak nie każdy pacjent może przyjmować ten lek – przeciwwskazania mogą zależeć od drogi podania, obecności innych chorób czy wcześniejszych reakcji alergicznych. Poznaj najważniejsze sytuacje, w których aztreonam nie powinien być stosowany lub wymaga szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Acetylocysteina – przeciwwskazania

    Acetylocysteina to substancja, która pomaga rozrzedzić gęsty śluz w drogach oddechowych, ułatwiając jego usunięcie. Stosowana jest głównie w leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych oraz schorzeń, które powodują nadmierne wydzielanie gęstej wydzieliny. Jednak jej stosowanie nie zawsze jest bezpieczne – istnieją sytuacje, kiedy lek ten nie powinien być podawany lub wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u dzieci, osób z astmą czy chorobami żołądka. Warto poznać przeciwwskazania i zasady bezpiecznego stosowania acetylocysteiny, aby korzystać z niej odpowiedzialnie i skutecznie.

  • Ilustracja poradnika Provingo, 40 mg/5 ml – wskazania – na co działa?

    Provingo to lek diagnostyczny stosowany podczas operacji w obrębie jamy brzusznej i miednicy do wykrywania uszkodzeń moczowodów. Zawiera indygotynę, która barwi mocz na ciemnoniebieski kolor, ułatwiając lokalizację moczowodów. Lek podaje się dożylnie w dawce 5 ml, a w razie potrzeby można podać drugą dawkę po 20-30 minutach. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na indygotynę i klirens kreatyniny < 10 ml/min. Działania niepożądane to m.in. nadciśnienie, bradykardia, tachykardia, niedociśnienie, blok przedsionkowo-komorowy, duszność, nadreaktywność oskrzeli, wysypka, rumień, odbarwienie skóry i reakcje anafilaktoidalne.

  • Ilustracja poradnika Provingo, 40 mg/5 ml – przeciwwskazania

    Lek Provingo, zawierający indygotynę, jest stosowany wyłącznie do celów diagnostycznych podczas operacji w obrębie jamy brzusznej i miednicy. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz klirens kreatyniny poniżej 10 ml/min. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z bradykardią, zaburzeniami rytmu serca, nadciśnieniem, niską częstością akcji serca, zaburzeniami wieńcowymi, niekontrolowaną niewydolnością serca, reakcjami alergicznymi w wywiadzie oraz niestabilnością hemodynamiczną. Brak badań dotyczących interakcji z innymi lekami. Provingo nie jest zalecany w ciąży i laktacji. Działania niepożądane obejmują nadciśnienie, bradykardię, tachykardię, niedociśnienie, blok przedsionkowo-komorowy, duszność, nadreaktywność oskrzeli, wysypkę, rumień, odbarwienie skóry oraz reakcje anafilaktoidalne.

  • Ilustracja poradnika Provingo, 40 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Provingo to lek diagnostyczny zawierający indygotynę, stosowany podczas operacji w obrębie jamy brzusznej i miednicy. Najczęstsze działania niepożądane to nadciśnienie tętnicze i bradykardia. Rzadkie działania niepożądane obejmują tachykardię, niedociśnienie, blok przedsionkowo-komorowy, duszność, wysypkę, rumień, odbarwienie skóry i reakcje anafilaktoidalne. W przypadku przedawkowania należy monitorować ciśnienie krwi i rytm serca oraz rozważyć leczenie rozszerzające naczynia obwodowe.

  • Ilustracja poradnika Provingo, 40 mg/5 ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Provingo może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak przełom nadciśnieniowy, bradykardia, tachykardia, niedociśnienie, blok przedsionkowo-komorowy, duszność, nadreaktywność oskrzeli, wysypka, rumień, odbarwienie skóry oraz reakcje anafilaktoidalne. Zalecana dawka początkowa to 5 ml, a dawki powyżej 80 mg mogą być niebezpieczne. W przypadku przedawkowania należy monitorować ciśnienie krwi i częstość akcji serca oraz przerwać podawanie leku. W razie potrzeby można zastosować leczenie rozszerzające naczynia obwodowe.

  • Ilustracja poradnika Liglinra, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Liglinra, zawierająca linagliptynę, jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Może powodować działania niepożądane, takie jak hipoglikemia, zwiększenie aktywności lipazy we krwi, zapalenie trzustki i pemfigoid pęcherzowy. Reakcje alergiczne mogą obejmować świszczący oddech, duszność, wysypkę, pokrzywkę i obrzęk naczynioruchowy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Linagliptin Intas – działania niepożądane i skutki uboczne

    Linagliptin Intas to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstszym skutkiem ubocznym jest hipoglikemia, ale mogą również wystąpić reakcje alergiczne, zapalenie trzustki oraz pemfigoid pęcherzowy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych działań niepożądanych i wiedzieli, jak na nie reagować.

  • Ilustracja poradnika Linatra, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Linatra to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym hipoglikemię, reakcje alergiczne, zapalenie trzustki oraz inne mniej powszechne skutki uboczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i wiedzieli, jak na nie reagować. W przypadku wystąpienia poważnych objawów, takich jak silny ból brzucha czy reakcje alergiczne, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika ACC Optima Active, 600 mg – wskazania – na co działa?

    ACC Optima Active to lek stosowany w leczeniu schorzeń dróg oddechowych, takich jak przewlekłe i ostre zapalenie oskrzeli, POChP oraz mukowiscydoza. Zalecana dawka to jedna saszetka dziennie (600 mg acetylocysteiny). Lek nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży. Ważne jest zachowanie ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, chorobą wrzodową oraz nietolerancją histaminy. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, ból głowy, skurcz oskrzeli i ciężkie reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Medreg, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Montelukast Medreg to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i łagodzeniu objawów alergii sezonowej. Działa jako antagonista receptorów leukotrienowych, blokując substancje powodujące zwężenie i obrzęk dróg oddechowych. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży w wieku 15 lat i starszej, u których nie uzyskano odpowiedniej kontroli astmy za pomocą innych leków. Zalecana dawka to jedna tabletka 10 mg raz na dobę, wieczorem. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Budezonid LEK-AM, 400 mcg/dawkę inh. – interakcje z lekami i alkoholem

    Budezonid LEK-AM może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak inhibitory i induktory CYP3A4 oraz leki stosowane w leczeniu zakażeń wirusem HIV. Może również wchodzić w interakcje z substancjami chemicznymi wpływającymi na funkcjonowanie wątroby. Brak specyficznych informacji dotyczących interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Latanoprost Timolol Genoptim, (50 mcg + 5 mg) /ml – wskazania – na co działa?

    Latanoprost + Timolol Genoptim to lek stosowany w leczeniu jaskry z otwartym kątem oraz podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego. Zawiera dwie substancje czynne: latanoprost i tymolol, które działają synergistycznie, aby obniżyć ciśnienie wewnątrzgałkowe. Zalecane dawkowanie to jedna kropla do chorego oka raz na dobę. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z astmą, bradykardią i nadwrażliwością na składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach. Najczęstsze działania niepożądane to zmiana koloru oczu, podrażnienie oczu i ból oczu.

  • Ilustracja poradnika Latanoprost Timolol Genoptim, (50 mcg + 5 mg) /ml – przeciwwskazania

    Latanoprost + Timolol Genoptim jest lekiem stosowanym w leczeniu jaskry i podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, choroby układu oddechowego (np. astma) oraz ciężkie choroby serca (np. bradykardia, niewydolność serca). Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach, takich jak choroba wieńcowa, POChP, cukrzyca, nadczynność tarczycy oraz przeszłe przypadki opryszczkowego zapalenia rogówki. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym beta-adrenolitykami, lekami przeciwarytmicznymi oraz inhibitorami CYP2D6.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Bluefish, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Montelukast Bluefish to lek stosowany w leczeniu astmy, alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz skurczu oskrzeli wywołanego wysiłkiem fizycznym. Działa jako antagonista receptora leukotrienowego, blokując substancje powodujące zwężenie i obrzęk dróg oddechowych oraz objawy alergii. Lek jest dostępny w różnych dawkach dla dorosłych i dzieci, a jego stosowanie powinno być zgodne z zaleceniami lekarza.