Menu

Miastenia

Produkty powiązane z miastenia
Dermovate, krem, 0,5 mg/g
Dermovate, krem, 0,5 mg/g
Dermovate, maść, 0,5 mg/g
Dermovate, maść, 0,5 mg/g
Dermovate, roztwór na skórę, 0,5 mg/ml
Dermovate, roztwór na skórę, 0,5 mg/ml
Elidel 1%, krem, 10 mg/g
Elidel 1%, krem, 10 mg/g
Pyrantelum Owix, tabletki, 250 mg
Pyrantelum Owix, tabletki, 250 mg
Pyrantelum Owix, zawiesina doustna, 250 mg/5 ml
Pyrantelum Owix, zawiesina doustna, 250 mg/5 ml
Vermox, tabletki, 100 mg
Vermox, tabletki, 100 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – skład leku
  2. Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – wskazania – na co działa?
  3. Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – przeciwwskazania
  4. Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – dawkowanie leku
  5. Clonazepamum TZF, 2 mg – przeciwwskazania
  6. Cipronex – przeciwwskazania
  7. Ciprinol, 10 mg/ml – przeciwwskazania
  8. Ciprinol – przeciwwskazania
  9. Chlorsuccillin, 200 mg – skład leku
  10. Chlorsuccillin, 200 mg – wskazania – na co działa?
  11. Chloropernazinum, 10 mg – wskazania – na co działa?
  12. Chloropernazinum, 10 mg – przeciwwskazania
  13. Celestone, 4 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Buscopan, 10 mg – profil bezpieczenstwa
  15. Bunondol, 0,2 mg – przeciwwskazania
  16. Bunondol, 0,4 mg – przeciwwskazania
  17. Bunondol, 0,3 mg/ml – przeciwwskazania
  18. Biodacyna, 125 mg/ml – wskazania – na co działa?
  19. Biodacyna, 125 mg/ml – przeciwwskazania
  20. Biodacyna, 125 mg/ml – dawkowanie leku
  21. Biodacyna, 250 mg/ml – przeciwwskazania
  22. Betoptic S, 2,5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  23. Betoptic S, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku
  24. Betoptic 0,5%, 5 mg/ml – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – skład leku

    Lek Clonazepamum TZF zawiera klonazepam jako główny składnik aktywny oraz substancje pomocnicze: alkohol etylowy bezwodny, alkohol benzylowy, kwas octowy lodowaty i glikol propylenowy. Klonazepam działa przeciwdrgawkowo, przeciwlękowo i uspokajająco. Substancje pomocnicze wspomagają jego działanie i stabilność. Ważne jest, aby pacjenci znali skład leku, aby lepiej zrozumieć jego działanie oraz potencjalne skutki uboczne.

  • Ilustracja poradnika Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Clonazepamum TZF to lek stosowany w leczeniu padaczki, szczególnie w przerywaniu stanu padaczkowego. Dawkowanie zależy od wieku i stanu pacjenta. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, reakcje paradoksalne i uzależnienie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na benzodiazepiny, ostrą niewydolność płuc i miastenię. Ważne jest monitorowanie interakcji z innymi lekami, zwłaszcza opioidami i alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – przeciwwskazania

    Clonazepamum TZF to lek przeciwpadaczkowy z grupy benzodiazepin. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, ostrej niewydolności płuc, ciężkiej niewydolności oddechowej, zespołu bezdechu sennego, miastenii oraz u noworodków. Przed rozpoczęciem terapii należy być świadomym ryzyka tolerancji, uzależnienia, objawów odstawienia, amnezji następczej, reakcji paradoksalnych i depresji. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami i alkoholem, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – dawkowanie leku

    Clonazepamum TZF to lek stosowany w leczeniu padaczki, należący do grupy benzodiazepin. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i stanu klinicznego. Lek podawany jest dożylnie lub domięśniowo przez lekarza lub pielęgniarkę. Pacjenci w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami wątroby i nerek powinni stosować lek ostrożnie. Clonazepamum TZF nie jest zalecany dla pacjentów z nadwrażliwością na benzodiazepiny, ostrą niewydolnością płuc, ciężką niewydolnością oddechową, zespołem bezdechu sennego oraz miastenią. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne, senność, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, spowolnienie akcji serca, obniżenie ciśnienia krwi, trudności w oddychaniu, nudności, dolegliwości żołądkowe, zaburzenia czynności wątroby, drżenie mięśni, zatrzymanie moczu, zaburzenia miesiączkowania…

  • Ilustracja poradnika Clonazepamum TZF, 2 mg – przeciwwskazania

    Clonazepamum TZF to lek przeciwpadaczkowy, który nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na klonazepam, ciężką niewydolnością oddechową, ciężką niewydolnością wątroby, miastenią, ostrą porfirią, zatruciem alkoholem oraz zespołem bezdechu sennego. Przed rozpoczęciem terapii należy wziąć pod uwagę ryzyko tolerancji, uzależnienia, objawów odstawienia, niepamięci następczej, reakcji paradoksalnych oraz depresji. Clonazepamum TZF może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwpadaczkowymi, psychotropowymi, przeciwdepresyjnymi, opioidami oraz alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Cipronex – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do zażywania leku Cipronex obejmują uczulenie na cyprofloksacynę i inne chinolony, jednoczesne stosowanie tyzanidyny, problemy z sercem i naczyniami krwionośnymi, problemy z nerkami, zaburzenia neurologiczne, problemy ze ścięgnami, cukrzycę oraz miastenię. Ważne jest, aby pacjenci z tymi schorzeniami unikali stosowania leku Cipronex lub skonsultowali się z lekarzem w celu dostosowania dawki.

  • Ilustracja poradnika Ciprinol, 10 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Ciprinol, zawierający cyprofloksacynę, jest stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, jednoczesne stosowanie tyzanidyny, problemy z nerkami, padaczkę, problemy ze ścięgnami, tętniak aorty, niedomykalność zastawek serca, choroby tkanki łącznej, cukrzycę, miastenię oraz niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD). Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ciprinol – przeciwwskazania

    Lek Ciprinol, zawierający cyprofloksacynę, nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na cyprofloksacynę, inne chinolony lub składniki leku oraz przez pacjentów przyjmujących tyzanidynę. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie problemy zdrowotne, takie jak problemy z nerkami, padaczka, problemy ze ścięgnami, tętniak aorty, niedomykalność zastawek serca, cukrzyca, miastenia oraz niedobór G6PD. Ciprinol może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antagonistami witaminy K, probenecydem, metoklopramidem, metotreksatem, teofiliną, klozapiną, olanzapiną, ropinirolem, fenytoiną, cyklosporyną oraz lekami wpływającymi na rytm serca.

  • Ilustracja poradnika Chlorsuccillin, 200 mg – skład leku

    Chlorsuccillin to lek zawierający chlorek suksametoniowy, stosowany do krótkotrwałego zwiotczenia mięśni. Nie zawiera substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko alergii. Stosowany jest głównie podczas intubacji dotchawiczej oraz w leczeniu drgawek. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na chlorek suksametoniowy i hiperkaliemię.

  • Ilustracja poradnika Chlorsuccillin, 200 mg – wskazania – na co działa?

    Chlorsuccillin to lek stosowany do krótkotrwałego zwiotczenia mięśni, niezbędny podczas intubacji dotchawiczej w krótkich zabiegach chirurgicznych oraz pomocniczo w leczeniu drgawek wywołanych elektrowstrząsami lub przedawkowaniem leków. Lek podawany jest dożylnie, a dawkowanie ustala lekarz. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, miastenię mięśni, miopatie, hipertermię złośliwą oraz ciężkie schorzenia wątroby lub nerek. Możliwe działania niepożądane to bradykardia, nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, przemieszczenie jonów potasu, drżenia pęczkowe mięśni, skurcz oskrzeli, nasilone wydzielanie śliny, wysypka oraz reakcje anafilaktyczne.

  • Ilustracja poradnika Chloropernazinum, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Chloropernazinum to silny lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu nudności, wymiotów, zawrotów głowy w zespole Meniere'a i zapaleniu błędnika oraz jako krótkotrwałe leczenie wspomagające lęku. Dawkowanie zależy od schorzenia i wieku pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zaburzenia nerek, wątroby, chorobę Parkinsona, jaskrę i agranulocytozę. Należy zachować ostrożność u pacjentów z padaczką, arytmią i osób starszych. Możliwe działania niepożądane to zaburzenia układu nerwowego, spadki ciśnienia, leukopenia, agranulocytoza, żółtaczka i złośliwy zespół neuroleptyczny.

  • Ilustracja poradnika Chloropernazinum, 10 mg – przeciwwskazania

    Chloropernazinum to silny lek przeciwpsychotyczny, który ma wiele przeciwwskazań do stosowania. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, chorobą Parkinsona, niedoczynnością tarczycy, niewydolnością serca, guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy, miastenią, przerostem gruczołu krokowego, jaskrą z wąskim kątem przesączania, agranulocytozą, padaczką, arytmiami komorowymi, nadwrażliwością na światło oraz u osób starszych i z nietolerancją galaktozy. Pacjenci powinni być świadomi tych przeciwwskazań i skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Celestone, 4 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Celestone może prowadzić do różnych działań niepożądanych, takich jak reakcje anafilaktyczne, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia metabolizmu i odżywiania, zaburzenia psychiczne oraz zaburzenia układu nerwowego. Inne skutki uboczne obejmują problemy z widzeniem, hipokaliemię, osteoporozę, zaćmę, jaskrę, wzrost masy ciała i zmiany nastroju. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych zagrożeń i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Buscopan, 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Buscopan to lek stosowany w łagodzeniu skurczów mięśni gładkich. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących oraz zaleca się ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i spożywaniu alkoholu. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Bunondol, 0,2 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Bunondol, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na buprenorfinę, depresja, astma, przerost gruczołu krokowego, osłabienie mięśni, urazy głowy, alkoholizm oraz skrzywienie kręgosłupa. Podczas stosowania leku należy zachować ostrożność w przypadku zmniejszonej czynności tarczycy, kory nadnerczy, zaburzeń czynności wątroby lub nerek, osłabienia, zaburzeń układu nerwowego, psychoz oraz zaburzeń oddychania podczas snu. Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z lekiem Bunondol, dlatego ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem ich stosowania.

  • Ilustracja poradnika Bunondol, 0,4 mg – przeciwwskazania

    Lek Bunondol, zawierający buprenorfinę, jest silnym opioidowym lekiem przeciwbólowym. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na buprenorfinę, inne leki opioidowe lub składniki leku, a także w przypadku depresji leczonej lekami przeciwdepresyjnymi. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, jeśli pacjent ma niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, astmę, przerost gruczołu krokowego, miastenię, osłabienie, nieprawidłowości w obrębie dróg żółciowych, zaburzenia czynności wątroby lub nerek, alkoholizm, jest w podeszłym wieku lub po urazach głowy. Lek może wchodzić w interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi, nasennymi, uspokajającymi, ryfampicyną i ketokonazolem.

  • Ilustracja poradnika Bunondol, 0,3 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Bunondol jest silnym opioidowym lekiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu bólu o różnym nasileniu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na buprenorfinę, depresję, astmę, problemy z wątrobą i nerkami oraz urazy głowy. Środki ostrożności dotyczą m.in. osłabienia mięśni, problemów z oddawaniem moczu, alkoholizmu oraz jednoczesnego stosowania innych leków. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, zawroty głowy i senność. Ważne jest, aby pacjenci konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Biodacyna, 125 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Biodacyna, zawierający amikacynę, jest stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia dróg oddechowych, kości i stawów, skóry i tkanek miękkich, wewnątrz jamy brzusznej, dróg moczowych, posocznice oraz zakażenia ośrodkowego układu nerwowego. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta, a lek można podawać domięśniowo lub dożylnie. Możliwe działania niepożądane obejmują szumy uszne, pogorszenie słuchu, zmniejszenie ilości wydalanego moczu, trudności w oddychaniu oraz dolegliwości skórne. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na amikacynę, miastenię oraz uczulenie na inne antybiotyki aminoglikozydowe.

  • Ilustracja poradnika Biodacyna, 125 mg/ml – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Biodacyna wymaga uwzględnienia przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na amikacynę, miastenia oraz nadwrażliwość na inne antybiotyki aminoglikozydowe. Ważne jest monitorowanie czynności nerek i słuchu oraz unikanie interakcji z innymi lekami, które mogą nasilać działania niepożądane. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i dokładnie przestrzegać jego zaleceń.

  • Ilustracja poradnika Biodacyna, 125 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Biodacyna, zawierający amikacynę, jest stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała pacjenta oraz rodzaju i ciężkości zakażenia. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: 15 mg/kg mc./dobę, dzieci od 4 tygodnia życia do 12 lat: 15-20 mg/kg mc./dobę, noworodki: 10 mg/kg mc., wcześniaki: 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek, dawkowanie należy dostosować. Ważne jest, aby lek był stosowany ściśle według zaleceń lekarza.

  • Ilustracja poradnika Biodacyna, 250 mg/ml – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leków obejmują nadwrażliwość, miastenię oraz przebyte ciężkie reakcje toksyczne. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i inne czynniki, które mogą wpływać na bezpieczeństwo stosowania leku. Ważne jest również zwrócenie uwagi na potencjalne interakcje z innymi lekami, takimi jak probenecyd, leki przeciwzakrzepowe, metotreksat i wankomycyna.

  • Ilustracja poradnika Betoptic S, 2,5 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Betoptic S to lek stosowany w leczeniu podwyższonego ciśnienia w gałce ocznej u pacjentów z przewlekłą jaskrą z otwartym kątem przesączania lub nadciśnieniem ocznym. Lek należy do grupy beta-adrenolityków i skutecznie zmniejsza ciśnienie płynu w oku. Zalecana dawka to jedna kropla do worka spojówkowego chorego oka, dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na betaksolol, choroby serca, ciężką astmę i POChP. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma choroby serca, jaskrę z zamkniętym kątem przesączania, problemy z oddychaniem, cukrzycę, nadczynność tarczycy, miastenię lub reakcje alergiczne. Betoptic S może mieć wpływ na działanie innych leków,…

  • Ilustracja poradnika Betoptic S, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku

    Betoptic S to lek stosowany w leczeniu podwyższonego ciśnienia w gałce ocznej. Zalecana dawka to jedna kropla do worka spojówkowego chorego oka lub oczu, dwa razy na dobę. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 18 lat. Przed podaniem leku należy dokładnie wstrząsnąć butelkę. W przypadku zamiany leczenia innym lekiem przeciw jaskrze, należy kontynuować leczenie dotychczasowym lekiem, dodając Betoptic S, a następnie odstawić poprzedni lek. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest uczucie dyskomfortu w oku. Butelkę należy wyrzucić po upływie czterech tygodni od jej pierwszego otwarcia.

  • Ilustracja poradnika Betoptic 0,5%, 5 mg/ml – przeciwwskazania

    Betoptic 0,5% to lek stosowany w leczeniu podwyższonego ciśnienia w gałce ocznej. Nie należy go stosować u pacjentów z nadwrażliwością na betaksolol, chorobami serca, takimi jak niewydolność serca, bradykardia, oraz u pacjentów z ciężką astmą lub POChP. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, jeśli pacjent ma chorobę niedokrwienną serca, problemy z oddychaniem, obwodową chorobę naczyń, cukrzycę, nadczynność tarczycy, miastenię, jaskrę z zamkniętym kątem przesączania lub jest podatny na reakcje alergiczne. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak doustne leki blokujące kanały wapniowe, leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, leki przeciwarytmiczne, glikozydy nasercowe, parasympatykomimetyki, guanetydyna, adrenalina oraz…