Menu

Metabolizm lipidów

Produkty powiązane z metabolizm lipidów
Carbo medicinalis, tabletki, 300 mg
Carbo medicinalis, tabletki, 300 mg
Smecta na biegunkę, smak pomarańczowo-waniliowy, saszetki, 3 g
Smecta na biegunkę, smak pomarańczowo-waniliowy, saszetki, 3 g
Węgiel leczniczy VP, kapsułki, 200 mg
Węgiel leczniczy VP, kapsułki, 200 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
  1. Jakie leki można stosować na biegunkę w ciąży?
  2. Hydrochlorotiazyd – porównanie substancji czynnych
  3. Klopamid – porównanie substancji czynnych
  4. Metreleptyna
  5. Liotyronina – mechanizm działania
  6. Tretynoina – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Asigefort, 50 mg + 1000 mg – dawkowanie leku
  8. Asigefort, 50 mg + 850 mg – dawkowanie leku
  9. Atorvastatin Medical Valley, 40 mg
  10. Atorvastatin Medical Valley, 40 mg – wskazania – na co działa?
  11. Atorvastatin Medical Valley, 20 mg
  12. Atorvastatin Medical Valley, 20 mg – wskazania – na co działa?
  13. Symetlip, 50 mg + 850 mg – wskazania – na co działa?
  14. Mifomet, 50 mg + 850 mg – dawkowanie leku
  15. Abmetfina XR, 500 mg – wskazania – na co działa?
  16. Sitagliptin Grindeks, 50 mg – wskazania – na co działa?
  17. Symgliptin, 25 mg – dawkowanie leku
  18. Simlerid, 50 mg – dawkowanie leku
  19. Lonamo, 100 mg – dawkowanie leku
  20. Sitagliptin Aflofarm – wskazania – na co działa?
  21. Maymetsi, 50 mg + 1000 mg – wskazania – na co działa?
  22. Eprocliv, 50 mg + 1000 mg – dawkowanie leku
  23. Pitamet, 1 mg – dawkowanie leku
  24. SITAGLIPTIN BIOTON, 25 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jakie leki na biegunkę stosować w ciąży?
    Zdrowie w ciąży, Inne dolegliwości, Ciąża i karmienie piersią

    Nagła, krótkotrwała biegunka jest naturalnym sposobem organizmu na pozbycie się toksyn. Biegunka w ciąży może być spowodowana infekcją, zatruciem pokarmowym, leczeniem antybiotykami lub innymi środkami farmakologicznymi, także niezrównoważoną dietą, a nawet stanem emocjonalnym czy hormonami. Czy biegunka w ciąży stanowi zagrożenie dla zdrowia mamy i dziecka? Jak sobie z nią poradzić? Kiedy udać się do lekarza?

  • Ilustracja poradnika Hydrochlorotiazyd – porównanie substancji czynnych

    Hydrochlorotiazyd, indapamid oraz furosemid to substancje czynne należące do grupy leków moczopędnych, które mają szerokie zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego i obrzęków. Każda z nich wykazuje odmienną siłę działania, zakres wskazań i profil bezpieczeństwa, dlatego wybór odpowiedniego leku zależy od stanu zdrowia pacjenta oraz współistniejących chorób. Warto poznać ich podobieństwa i różnice, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego są stosowane oraz jak wpływają na organizm. Porównanie tych substancji pozwala także lepiej ocenić ich skuteczność oraz bezpieczeństwo w różnych grupach pacjentów, takich jak osoby starsze, kobiety w ciąży czy osoby z chorobami nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Klopamid – porównanie substancji czynnych

    Klopamid, indapamid i hydrochlorotiazyd to leki należące do grupy diuretyków, które odgrywają ważną rolę w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz obrzęków o różnym pochodzeniu. Choć wykazują podobny mechanizm działania, różnią się pod względem wskazań, bezpieczeństwa stosowania u różnych grup pacjentów oraz profilu działań niepożądanych. Wybór odpowiedniej substancji zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, chorób towarzyszących oraz możliwych przeciwwskazań. Poznaj główne cechy, podobieństwa i różnice pomiędzy klopamidem, indapamidem a hydrochlorotiazydem, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego lekarz może zalecić konkretny lek.

  • Ilustracja poradnika Metreleptyna

    Metreleptyna to substancja stosowana w leczeniu powikłań związanych z niedoborem leptyny u osób z rzadkimi postaciami lipodystrofii. Działa jako odpowiednik ludzkiego hormonu leptyny, wspierając regulację gospodarki tłuszczowej i cukrowej w organizmie. Stosowana jest pod ścisłym nadzorem lekarza i dostępna w różnych dawkach do podawania podskórnego.

  • Ilustracja poradnika Liotyronina – mechanizm działania

    Liotyronina to jeden z najważniejszych hormonów tarczycy, który odpowiada za regulację wielu procesów w organizmie. Jej mechanizm działania polega na pobudzaniu przemiany materii, wpływie na rozwój, wzrost i funkcjonowanie narządów, a także na poziom energii i pracę serca. Poznanie sposobu, w jaki liotyronina działa w ciele, pozwala lepiej zrozumieć jej rolę w leczeniu niedoczynności tarczycy oraz innych zaburzeń hormonalnych.

  • Ilustracja poradnika Tretynoina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tretynoina to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych schorzeń, która może wywoływać różnorodne działania niepożądane. Wiele z nich związanych jest z objawami hiperwitaminozy A, czyli nadmiernego działania witaminy A w organizmie. Działania niepożądane mogą różnić się w zależności od formy leku, drogi podania oraz dawki, a także od indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać, jakie objawy mogą wystąpić, aby świadomie i bezpiecznie stosować leczenie tretynoiną.

  • Ilustracja poradnika Asigefort, 50 mg + 1000 mg – dawkowanie leku

    Asigefort to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający sytagliptynę i metforminę. Dawkowanie zależy od aktualnego schematu leczenia i tolerancji leku przez pacjenta. Maksymalna dawka dobowa sytagliptyny to 100 mg. Lek należy przyjmować dwa razy na dobę podczas posiłku. Dawkowanie musi być dostosowane w zależności od wartości GFR. Asigefort jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne, kwasicą metaboliczną, ciężką niewydolnością nerek, chorobami wątroby, alkoholizmem oraz u kobiet karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika Asigefort, 50 mg + 850 mg – dawkowanie leku

    Asigefort to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający sytagliptynę i metforminę. Dawkowanie zależy od aktualnego schematu leczenia i tolerancji pacjenta, a maksymalna dawka dobowa sytagliptyny nie powinna przekraczać 100 mg. Lek należy przyjmować dwa razy na dobę podczas posiłku. Dawkowanie musi być dostosowane w zależności od wartości GFR, a pacjenci z ciężką niewydolnością nerek, zaburzeniami czynności wątroby, w ciąży lub karmiący piersią nie powinni stosować tego leku. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu.

  • Ilustracja poradnika Atorvastatin Medical Valley, 40 mg

    <a href="/tag/atorwastatyna/” title=”atorwastatyna” class=”to-tag” data-termid=”16340″>Atorvastatin Medical Valley to lek stosowany w celu obniżenia poziomu cholesterolu i triglicerydów we krwi. Należy do grupy statyn, które regulują przemiany lipidów w organizmie. Lek jest zalecany, gdy dieta i zmiany stylu życia nie przynoszą efektów. Może być również stosowany w celu zmniejszenia ryzyka chorób serca. Ważne jest, aby podczas […]

  • Ilustracja poradnika Atorvastatin Medical Valley, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Atorvastatin Medical Valley jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii oraz w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym. Jest to lek z grupy statyn, który obniża poziom cholesterolu we krwi. Zwykle stosowana dawka początkowa to 10 mg raz na dobę, a maksymalna dawka wynosi 80 mg raz na dobę. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, z czynną chorobą wątroby, w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym, niestosujących skutecznych metod zapobiegania ciąży.

  • Ilustracja poradnika Atorvastatin Medical Valley, 20 mg

    Atorvastatin Medical Valley to lek należący do grupy statyn, który jest stosowany w celu obniżenia poziomu cholesterolu i triglicerydów we krwi. Działa poprzez regulację przemian lipidów w organizmie, co może pomóc w redukcji ryzyka chorób serca. Lek jest przeznaczony dla pacjentów, u których dieta i zmiany stylu życia nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Należy go stosować […]

  • Ilustracja poradnika Atorvastatin Medical Valley, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Atorvastatin Medical Valley to lek stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym. Dawkowanie wynosi od 10 do 80 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, chorobę wątroby, ciążę i karmienie piersią. Ważne jest monitorowanie czynności wątroby i świadomość ryzyka rabdomiolizy.

  • Ilustracja poradnika Symetlip, 50 mg + 850 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Symetlip jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów, którzy nie osiągnęli odpowiedniej kontroli glikemii za pomocą diety, ćwiczeń fizycznych oraz innych leków przeciwcukrzycowych. Zawiera dwie substancje czynne: sytagliptynę i metforminę, które działają w sposób komplementarny, poprawiając kontrolę poziomu cukru we krwi. Lek ten może być stosowany w monoterapii metforminą, w leczeniu skojarzonym oraz w leczeniu potrójnie skojarzonym. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ostrą kwasicę metaboliczną, ciężką niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby oraz ostre zatrucie alkoholowe.

  • Ilustracja poradnika Mifomet, 50 mg + 850 mg – dawkowanie leku

    Lek Mifomet, zawierający sytagliptynę i metforminę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie zależy od aktualnego schematu leczenia pacjenta i jego tolerancji na lek. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 100 mg sytagliptyny. Lek należy przyjmować dwa razy na dobę podczas posiłku. Dawkowanie należy dostosować w zależności od czynności nerek. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne, kwasicą metaboliczną, ciężką niewydolnością nerek, zaburzeniami czynności wątroby, alkoholizmem oraz u kobiet karmiących piersią. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży.

  • Ilustracja poradnika Abmetfina XR, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Abmetfina XR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, stanu przedcukrzycowego oraz zespołu policystycznych jajników (PCOS). Pomaga kontrolować poziom glukozy we krwi, zmniejsza ryzyko powikłań cukrzycowych, wspomaga kontrolę masy ciała oraz poprawia metabolizm lipidów. Lek nie jest zalecany dla dzieci i może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Grindeks, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Sitagliptin Grindeks to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Może być stosowany w monoterapii, w dwuskładnikowej terapii doustnej, w trójskładnikowej terapii doustnej oraz jako lek uzupełniający do insuliny. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, cukrzycę typu 1 i kwasicę ketonową. Najczęstsze działania niepożądane to hipoglikemia, ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, nudności, wzdęcia, wymioty, ból żołądka, biegunka, zaparcia, senność, obrzęk rąk lub nóg oraz grypa.

  • Ilustracja poradnika Symgliptin, 25 mg – dawkowanie leku

    Symgliptin to lek na cukrzycę typu 2, który należy przyjmować w dawce 100 mg raz na dobę, niezależnie od posiłków. W przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby może być konieczne dostosowanie dawki. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących diety i ćwiczeń fizycznych.

  • Ilustracja poradnika Simlerid, 50 mg – dawkowanie leku

    Simlerid to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Zalecana dawka wynosi 100 mg raz na dobę, niezależnie od posiłków. Dawkowanie należy dostosować w przypadku zaburzeń czynności nerek. Lek nie jest przeznaczony dla pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej. W razie pominięcia dawki, należy przyjąć ją jak najszybciej, ale nie stosować dawki podwójnej. Simlerid nie powinien być stosowany w czasie ciąży.

  • Ilustracja poradnika Lonamo, 100 mg – dawkowanie leku

    Lonamo to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Zalecana dawka wynosi 100 mg raz na dobę, a lek można przyjmować z jedzeniem lub niezależnie od posiłków. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, dawkowanie może wymagać dostosowania. Lonamo nie powinno być stosowane u pacjentów z nadwrażliwością na sytagliptynę oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Aflofarm – wskazania – na co działa?

    Lek Sitagliptin Aflofarm jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów. Może być stosowany w monoterapii, w terapii dwuskładnikowej lub trójskładnikowej oraz jako lek uzupełniający do insuliny. Zalecana dawka wynosi 100 mg raz na dobę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Do najczęstszych działań niepożądanych należą hipoglikemia, ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, nudności, wzdęcia, wymioty oraz zaparcia.

  • Ilustracja poradnika Maymetsi, 50 mg + 1000 mg – wskazania – na co działa?

    Maymetsi to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający sitagliptynę i metforminę. Jest wskazany dla dorosłych pacjentów, u których kontrola glikemii nie jest wystarczająca przy stosowaniu samej metforminy lub innych leków przeciwcukrzycowych. Lek należy przyjmować dwa razy na dobę podczas posiłku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, kwasicę metaboliczną, ciężką niewydolność nerek, choroby wątroby, alkoholizm oraz karmienie piersią.

  • Ilustracja poradnika Eprocliv, 50 mg + 1000 mg – dawkowanie leku

    Lek Eprocliv, zawierający sytagliptynę i metforminę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie leku powinno być dostosowane indywidualnie, a maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 100 mg sytagliptyny. Lek należy przyjmować dwa razy na dobę podczas posiłku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężką niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby, ostre zatrucie alkoholowe oraz karmienie piersią. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z zapaleniem trzustki w wywiadzie oraz ryzykiem kwasicy mleczanowej. Monitorowanie czynności nerek jest zalecane przynajmniej raz na rok.

  • Ilustracja poradnika Pitamet, 1 mg – dawkowanie leku

    Lek PITAMET zawiera pitawastatynę, stosowaną do korygowania poziomu tłuszczów we krwi. Zazwyczaj stosowana dawka początkowa to 1 mg raz na dobę, maksymalna dawka wynosi 4 mg. U dzieci w wieku 6 lat i starszych maksymalna dawka wynosi 2 mg (dla dzieci poniżej 10 lat) lub 4 mg (dla dzieci powyżej 10 lat). Lek należy przyjmować doustnie, o tej samej porze dnia. W przypadku problemów z wątrobą maksymalna dawka wynosi 2 mg. W razie przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika SITAGLIPTIN BIOTON, 25 mg – dawkowanie leku

    Lek Sitagliptin Bioton stosowany jest w leczeniu cukrzycy typu 2. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę, przyjmowana z jedzeniem lub bez jedzenia. Dawkowanie może wymagać dostosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną oraz cukrzycę typu 1 i kwasicę ketonową.