Menu

Metabolizm CYP2D6

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Kodeina – porównanie substancji czynnych
  2. Imigluceraza – porównanie substancji czynnych
  3. Sulfogwajakol – przeciwwskazania
  4. Kodeina – stosowanie u dzieci
  5. Kodeina – profil bezpieczeństwa
  6. Eliglustat – profil bezpieczeństwa
  7. Eliglustat – dawkowanie leku
  8. Eliglustat – wskazania – na co działa?
  9. Tramadol Krka, 150 mg – przeciwwskazania
  10. Solpadeine Max – dawkowanie leku
  11. Thiocodin, (15 mg + 300 mg)/10 – dawkowanie leku
  12. DEXApico – przeciwwskazania
  13. Apo-Tamis – przeciwwskazania
  14. Actifed, (1,25 mg + 30 mg + 1 – przeciwwskazania
  15. Sirupus Pini compositus, (420 mg + 64 mg + 3, – dawkowanie leku
  16. Hydroxyzinum VP, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Kodeina – porównanie substancji czynnych

    Kodeina, morfina i tramadol to popularne leki stosowane w leczeniu bólu o różnym nasileniu oraz – w przypadku kodeiny – także w zwalczaniu uporczywego kaszlu. Choć należą do tej samej grupy leków opioidowych, ich zastosowanie, mechanizm działania oraz bezpieczeństwo stosowania znacząco się różnią. Wybór odpowiedniego preparatu zależy od rodzaju bólu, wieku pacjenta, a także od ewentualnych przeciwwskazań czy chorób towarzyszących. Poznaj podobieństwa i różnice pomiędzy kodeiną, morfiną i tramadolem – dowiedz się, w jakich sytuacjach są wykorzystywane i jakie środki ostrożności należy zachować przy ich stosowaniu.

  • Ilustracja poradnika Imigluceraza – porównanie substancji czynnych

    Imigluceraza, miglustat i eliglustat to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu rzadkiej choroby Gauchera. Każda z nich należy do tej samej grupy leków, jednak różnią się mechanizmem działania, sposobem podania oraz zastosowaniem w określonych typach i stadiach choroby. Wybór odpowiedniego leczenia zależy od wieku pacjenta, przebiegu choroby oraz indywidualnych przeciwwskazań. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami.

  • Ilustracja poradnika Sulfogwajakol – przeciwwskazania

    Sulfogwajakol to składnik o działaniu wykrztuśnym, szeroko stosowany w leczeniu kaszlu i infekcji górnych dróg oddechowych. Jednak nie każdy może z niego bezpiecznie korzystać – istnieją sytuacje, w których jego przyjmowanie jest całkowicie zabronione, a także takie, które wymagają szczególnej ostrożności. Poznaj, w jakich przypadkach należy bezwzględnie unikać sulfogwajakolu, kiedy można go stosować tylko po konsultacji z lekarzem oraz na co zwrócić uwagę przy wyborze preparatu zawierającego tę substancję.

  • Ilustracja poradnika Kodeina – stosowanie u dzieci

    Kodeina to substancja o działaniu przeciwbólowym i przeciwkaszlowym, która w przypadku dzieci wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Bezpieczeństwo jej podawania najmłodszym jest ściśle określone i ograniczone ze względu na możliwe poważne działania niepożądane. Poznaj najważniejsze zasady dotyczące stosowania kodeiny u dzieci, wskazania, przeciwwskazania oraz różnice w bezpieczeństwie w zależności od postaci i drogi podania.

  • Ilustracja poradnika Kodeina – profil bezpieczeństwa

    Kodeina to substancja o działaniu przeciwbólowym i przeciwkaszlowym, która występuje zarówno w lekach jednoskładnikowych, jak i złożonych, często łączona z paracetamolem, ibuprofenem lub kofeiną. Chociaż jest skuteczna w łagodzeniu bólu i kaszlu, jej stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, zwłaszcza u niektórych grup pacjentów. Przed rozpoczęciem terapii kodeiną warto poznać kluczowe zasady bezpiecznego stosowania oraz możliwe przeciwwskazania i interakcje.

  • Ilustracja poradnika Eliglustat – profil bezpieczeństwa

    Eliglustat to nowoczesna substancja czynna stosowana doustnie, której bezpieczeństwo zależy m.in. od czynników genetycznych, pracy wątroby i nerek oraz przyjmowanych jednocześnie leków. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest ustalenie profilu metabolicznego pacjenta, a w niektórych przypadkach lek może być przeciwwskazany lub wymagać ostrożności. W opisie znajdziesz przejrzyste informacje na temat bezpieczeństwa stosowania eliglustatu w różnych grupach pacjentów, a także praktyczne podsumowanie w formie tabeli.

  • Ilustracja poradnika Eliglustat – dawkowanie leku

    Eliglustat to nowoczesna substancja czynna stosowana doustnie w leczeniu dorosłych pacjentów z chorobą Gauchera typu 1. Schemat dawkowania eliglustatu jest dostosowywany indywidualnie na podstawie aktywności określonego enzymu w organizmie. Odpowiednie dawkowanie ma kluczowe znaczenie dla skuteczności terapii i bezpieczeństwa pacjenta. W opisie znajdziesz przejrzyste wyjaśnienie zasad dawkowania w różnych grupach chorych oraz informacje o modyfikacjach dawek w przypadku zaburzeń pracy nerek lub wątroby.

  • Ilustracja poradnika Eliglustat – wskazania – na co działa?

    Eliglustat to nowoczesna substancja czynna, która pozwala kontrolować przebieg choroby Gauchera typu 1 u dorosłych. Dzięki innowacyjnemu mechanizmowi działania, eliglustat pomaga ograniczyć nagromadzenie szkodliwych substancji w organizmie, przynosząc wymierne korzyści w postaci poprawy parametrów krwi, zmniejszenia powiększenia narządów oraz łagodzenia objawów tej rzadkiej choroby. Poznaj wskazania do stosowania eliglustatu oraz grupy pacjentów, które mogą skorzystać z tej terapii.

  • Ilustracja poradnika Tramadol Krka, 150 mg – przeciwwskazania

    Lek Tramadol Krka jest stosowany w leczeniu bólu o umiarkowanym i dużym nasileniu. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość, ostre zatrucie, stosowanie inhibitorów MAO, padaczkę oraz uzależnienie od opioidów. Należy zachować ostrożność w przypadku uzależnienia od opioidów, urazu głowy, zaburzeń oddechowych, zespołu serotoninowego, niewydolności nadnerczy oraz metabolizmu z udziałem enzymu CYP2D6. Tramadol Krka może wchodzić w interakcje z inhibitorami MAO, lekami uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi oraz przeciwzakrzepowymi. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Solpadeine Max – dawkowanie leku

    Solpadeine Max to lek przeciwbólowy stosowany w krótkotrwałym leczeniu umiarkowanego bólu. Dawkowanie różni się w zależności od wieku i stanu zdrowia pacjenta. Dorośli mogą przyjmować 1-2 tabletki co 4-6 godzin, maksymalnie 8 tabletek na dobę. Młodzież w wieku 16-18 lat powinna przyjmować 1-2 tabletki co 6 godzin, a młodzież w wieku 12-15 lat 1 tabletkę co 6 godzin. Osoby starsze oraz pacjenci z zaburzeniami nerek i wątroby mogą wymagać dostosowania dawki. Leku nie należy stosować dłużej niż 3 dni bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Thiocodin, (15 mg + 300 mg)/10 – dawkowanie leku

    Thiocodin to lek na suchy, uporczywy kaszel. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat powinni przyjmować 10 ml syropu trzy razy na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, podczas posiłków, pijąc co najmniej 2 litry płynów dziennie. Thiocodin jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat, osób z astmą, niewydolnością oddechową, mukowiscydozą, uzależnionych od alkoholu lub opioidów, kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz osób z szybkim metabolizmem CYP2D6. Nie należy stosować leku dłużej niż 3 dni bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika DEXApico – przeciwwskazania

    DexaPico to syrop przeciwkaszlowy, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, kaszlu z wydzieliną, astmy, ciężkich chorób wątroby, niewydolności oddechowej, jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO i SSRI oraz leków mukolitycznych. Należy zachować ostrożność ze względu na ryzyko uzależnienia, zespół serotoninowy, przewlekły kaszel i metabolizm CYP2D6. Lek może wchodzić w interakcje z inhibitorami MAO, CYP2D6, buprenorfiną i alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Apo-Tamis – przeciwwskazania

    Lek Apo-Tamis, zawierający tamsulosyny chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu objawów związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, ciężka niewydolność wątroby oraz niskie ciśnienie tętnicze krwi. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzać regularne badania lekarskie, a pacjenci powinni być świadomi ryzyka omdleń i konieczności poinformowania lekarza o planowanych operacjach oka. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym inhibitorami CYP3A4 i antagonistami receptora alfa 1.

  • Ilustracja poradnika Actifed, (1,25 mg + 30 mg + 1 – przeciwwskazania

    Lek Actifed nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na jego składniki, ciężką chorobą wieńcową, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, ciężką chorobą nerek lub wątroby, oraz u osób stosujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) lub furazolidon. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku chorób serca, nadciśnienia tętniczego, chorób tarczycy, cukrzycy, zaburzeń czynności wątroby lub nerek, rozedmy płuc, astmy oskrzelowej, uporczywego kaszlu, słabego metabolizmu enzymu CYP2D6 lub przyjmowania leków przeciwdepresyjnych lub przeciwpsychotycznych.

  • Ilustracja poradnika Sirupus Pini compositus, (420 mg + 64 mg + 3, – dawkowanie leku

    Lek Sirupus Pini compositus stosuje się w leczeniu suchego, męczącego kaszlu. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 3 razy na dobę po 15 ml. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat oraz u kobiet karmiących piersią. Nie zaleca się stosowania leku przez okres dłuższy niż 7 dni. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich stosowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum VP, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Hydroxyzinum VP może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwcholinergicznymi, działającymi depresyjnie na OUN, betahistyną, inhibitorami cholinoesterazy, adrenaliną, fenytoiną, cymetydyną, inhibitorami MAO, lekami metabolizowanymi przez CYP2D6 oraz lekami hamującymi działanie dehydrogenazy alkoholowej i CYP3A4/5. Może również wpływać na wyniki testów alergicznych oraz testu prowokacji oskrzelowej z metacholiną. Podczas stosowania Hydroxyzinum VP należy unikać picia alkoholu, ponieważ nasila on działanie leku i zwiększa ryzyko działań niepożądanych.