Menu

Limfocyt

Produkty powiązane z limfocyt
Alpicort, płyn na skórę
Alpicort, płyn na skórę
Apteo koenzym Q10, kapsułki
Apteo koenzym Q10, kapsułki
Braveran, tabletki
Braveran, tabletki
Diprosalic, maść
Diprosalic, maść
Doppelherz Aktiv MEN Lider, kapsułki
Doppelherz Aktiv MEN Lider, kapsułki
Doppelherz Aktiv koenzym Q10 FORTE, kapsułki
Doppelherz Aktiv koenzym Q10 FORTE, kapsułki
Doppelherz Aktiv koenzym Q10, kapsułki
Doppelherz Aktiv koenzym Q10, kapsułki
Encorton, tabletki, 1 mg
Encorton, tabletki, 1 mg
Encorton, tabletki, 10 mg
Encorton, tabletki, 10 mg
Encorton, tabletki, 20 mg
Encorton, tabletki, 20 mg
Encorton, tabletki, 5 mg
Encorton, tabletki, 5 mg
Enstilar, piana na skórę, (50 µg + 0,5 mg)/g
Enstilar, piana na skórę, (50 µg + 0,5 mg)/g
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Maciej Birecki
Maciej Birecki
  1. Fingolimod – porównanie substancji czynnych
  2. Etrasymod – porównanie substancji czynnych
  3. Bazyliksymab – porównanie substancji czynnych
  4. Azatiopryna – porównanie substancji czynnych
  5. Azytromycyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Budezonid – mechanizm działania
  7. Deksametazon – mechanizm działania
  8. Flutykazon – mechanizm działania
  9. Zanubrutynib – dawkowanie leku
  10. Wenetoklaks – stosowanie u dzieci
  11. Upadacytynib – profil bezpieczeństwa
  12. Upadacytynib – przeciwwskazania
  13. Upadacytynib – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Ublituksymab – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Tymostymulina – mechanizm działania
  16. Tofacytynib – stosowanie u dzieci
  17. Tofacytynib – przeciwwskazania
  18. Tofacytynib – dawkowanie leku
  19. Teryflunomid – mechanizm działania
  20. Tabelekleucel – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Tebentafusp – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Tebentafusp -przedawkowanie substancji
  23. Sulfasalazyna – mechanizm działania
  24. Sofosbuwir – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Fingolimod – porównanie substancji czynnych

    Fingolimod, siponimod i ozanimod to nowoczesne substancje czynne wykorzystywane w leczeniu stwardnienia rozsianego. Choć należą do tej samej grupy leków, różnią się pod względem wskazań, mechanizmu działania i bezpieczeństwa stosowania u różnych grup pacjentów. Poznaj ich podobieństwa i najważniejsze różnice, aby lepiej zrozumieć, jak mogą wpływać na przebieg leczenia tej choroby.

  • Ilustracja poradnika Etrasymod – porównanie substancji czynnych

    Etrasymod, fingolimod i ozanimod należą do tej samej grupy leków immunosupresyjnych, które stosuje się w leczeniu chorób o podłożu autoimmunologicznym, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego czy stwardnienie rozsiane. Choć działają na podobnych mechanizmach, różnią się zakresem wskazań, sposobem podawania oraz bezpieczeństwem stosowania u różnych grup pacjentów. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich rolę w nowoczesnej terapii.

  • Ilustracja poradnika Bazyliksymab – porównanie substancji czynnych

    Bazyliksymab, alemtuzumab i infliksymab to leki należące do grupy przeciwciał monoklonalnych, wykorzystywane w terapii poważnych schorzeń, takich jak odrzucanie przeszczepu, stwardnienie rozsiane czy choroby zapalne. Choć łączy je immunosupresyjne działanie, różnią się one mechanizmem, zakresem zastosowań, bezpieczeństwem stosowania i możliwymi działaniami niepożądanymi. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami czynnymi – w jakich sytuacjach są wykorzystywane, jak działają i jakie mają ograniczenia w stosowaniu u różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Azatiopryna – porównanie substancji czynnych

    Azatiopryna, merkaptopuryna i mykofenolan mofetylu należą do grupy leków immunosupresyjnych, które odgrywają kluczową rolę w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepów oraz leczeniu chorób autoimmunologicznych. Chociaż mają podobne mechanizmy działania, różnią się zastosowaniami, sposobem podawania i profilem bezpieczeństwa. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i u kogo każda z nich jest stosowana oraz jakie są ich ograniczenia.

  • Ilustracja poradnika Azytromycyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Azytromycyna jest antybiotykiem szeroko stosowanym w leczeniu wielu infekcji bakteryjnych, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Mimo skuteczności, jej stosowanie może wiązać się z występowaniem różnych działań niepożądanych, które mogą być łagodne lub – rzadziej – poważne. Działania niepożądane zależą od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Poniżej znajdziesz szczegółowy przegląd możliwych objawów niepożądanych, jakie mogą pojawić się podczas leczenia azytromycyną.

  • Ilustracja poradnika Budezonid – mechanizm działania

    Budezonid to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu wielu chorób o podłożu zapalnym, takich jak astma, przewlekła obturacyjna choroba płuc, alergiczne zapalenie nosa czy schorzenia jelit. Jego mechanizm działania opiera się na silnym, miejscowym hamowaniu procesów zapalnych w organizmie. Budezonid jest dostępny w różnych postaciach i drogach podania – wziewnej, donosowej, doustnej, doodbytniczej czy jako tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej – a jego właściwości mogą się różnić w zależności od formy leku i wskazań terapeutycznych. Poznaj w przystępny sposób, jak budezonid działa na organizm, jak jest wchłaniany i wydalany oraz jakie wyniki dały badania przedkliniczne tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Deksametazon – mechanizm działania

    Deksametazon to jedna z najsilniejszych substancji przeciwzapalnych, która wykazuje szerokie działanie na układ odpornościowy i procesy zapalne w organizmie. Dzięki różnym formom podania – od tabletek, przez krople do oczu, aż po zastrzyki – może być stosowany w leczeniu wielu chorób, zarówno ogólnoustrojowo, jak i miejscowo. Poznaj w prosty sposób, jak deksametazon działa w Twoim ciele, jak długo utrzymuje się jego efekt oraz co mówią badania o jego bezpieczeństwie.

  • Ilustracja poradnika Flutykazon – mechanizm działania

    Mechanizm działania flutykazonu opiera się na jego silnych właściwościach przeciwzapalnych, które wykorzystywane są zarówno w leczeniu chorób układu oddechowego, jak i alergicznego nieżytu nosa. Flutykazon może występować w różnych postaciach – jako furoinian lub propionian – i być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi substancjami czynnymi. Zrozumienie, jak flutykazon działa na poziomie komórkowym i jak jest wchłaniany oraz wydalany przez organizm, pomaga lepiej zrozumieć jego skuteczność oraz bezpieczeństwo stosowania w różnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Zanubrutynib – dawkowanie leku

    Zanubrutynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych nowotworów układu chłonnego u dorosłych. Podawany w formie kapsułek doustnych, wymaga precyzyjnego stosowania i indywidualnego dostosowania dawki w przypadku wystąpienia działań niepożądanych czy przyjmowania innych leków. Dawkowanie może się różnić w zależności od schorzenia, wieku pacjenta oraz stanu wątroby i nerek, dlatego ważne jest, by poznać podstawowe zasady bezpiecznego przyjmowania zanubrutynibu.

  • Ilustracja poradnika Wenetoklaks – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leków u dzieci wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ ich organizm różni się od organizmu dorosłych pod wieloma względami. W przypadku wenetoklaksu – nowoczesnej substancji czynnej stosowanej w leczeniu określonych rodzajów nowotworów krwi – bezpieczeństwo stosowania u pacjentów pediatrycznych nie zostało potwierdzone. W poniższym opisie znajdziesz wyczerpujące informacje na temat zakresu stosowania, przeciwwskazań i potencjalnych zagrożeń związanych z używaniem wenetoklaksu u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Upadacytynib – profil bezpieczeństwa

    Upadacytynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu chorób zapalnych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, atopowe zapalenie skóry czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Chociaż przynosi ulgę w objawach tych schorzeń, jej stosowanie wymaga przestrzegania określonych zasad bezpieczeństwa, szczególnie w przypadku niektórych grup pacjentów. Sprawdź, jakie środki ostrożności należy zachować i kiedy stosowanie upadacytynibu jest niewskazane.

  • Ilustracja poradnika Upadacytynib – przeciwwskazania

    Upadacytynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu różnych chorób o podłożu zapalnym i autoimmunologicznym, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, atopowe zapalenie skóry oraz wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Mimo swojej skuteczności, jej stosowanie nie zawsze jest możliwe – istnieją sytuacje, w których lek ten jest przeciwwskazany lub wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Zrozumienie tych przeciwwskazań pozwala na bezpieczne i świadome korzystanie z terapii, minimalizując ryzyko poważnych powikłań zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Upadacytynib – działania niepożądane i skutki uboczne

    Upadacytynib to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu wielu chorób autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, atopowe zapalenie skóry czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Chociaż jej stosowanie wiąże się z realnymi korzyściami dla wielu pacjentów, może też powodować działania niepożądane – najczęściej są to łagodne objawy, jednak niekiedy mogą pojawić się także poważniejsze skutki uboczne. Profil działań niepożądanych zależy od dawki, czasu stosowania, wieku oraz stanu zdrowia pacjenta. Warto poznać najczęściej występujące działania niepożądane, aby lepiej zrozumieć potencjalne ryzyko związane z terapią upadacytynibem.

  • Ilustracja poradnika Ublituksymab – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ublituksymab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu wybranych schorzeń neurologicznych, która – podobnie jak inne leki – może wywoływać działania niepożądane. Najczęściej obserwowane są reakcje związane z podaniem leku oraz różnego typu infekcje. Warto wiedzieć, jak rozpoznać możliwe objawy niepożądane i na co zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Tymostymulina – mechanizm działania

    Tymostymulina to substancja, która pobudza układ odpornościowy, wspierając organizm w walce z chorobami. Jej działanie opiera się na wpływie na limfocyty T oraz zwiększaniu odporności. Przedkliniczne badania potwierdzają bezpieczeństwo jej stosowania w określonych dawkach, a mechanizm działania tymostymuliny pozwala lepiej zrozumieć, jak wspiera ona układ immunologiczny.

  • Ilustracja poradnika Tofacytynib – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leków u dzieci wymaga szczególnej uwagi, ponieważ ich organizmy różnią się od dorosłych pod względem metabolizmu i reakcji na leki. Tofacytynib, nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych chorób zapalnych stawów, może być podawana dzieciom tylko w określonych przypadkach i pod ścisłym nadzorem lekarza. Poznaj zasady bezpieczeństwa, możliwe działania niepożądane oraz zalecenia dotyczące dawkowania tofacytynibu u najmłodszych pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Tofacytynib – przeciwwskazania

    Tofacytynib to nowoczesny lek immunosupresyjny, stosowany w leczeniu chorób autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Choć jest skuteczny, nie każdy pacjent może go przyjmować. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i sytuacje wymagające szczególnej ostrożności, aby zrozumieć, kiedy stosowanie tofacytynibu nie jest możliwe lub wymaga dodatkowych środków bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Tofacytynib – dawkowanie leku

    Dawkowanie tofacytynibu jest precyzyjnie dostosowane do potrzeb różnych grup pacjentów i zależy od postaci leku, wskazania, wieku, masy ciała, a także ewentualnych zaburzeń pracy nerek lub wątroby. Substancja ta może być stosowana zarówno przez dorosłych, jak i dzieci od 2. roku życia, w formie tabletek powlekanych, tabletek o przedłużonym uwalnianiu lub roztworu doustnego. Schematy dawkowania zostały szczegółowo określone, by zapewnić skuteczność leczenia i jednocześnie ograniczyć ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Teryflunomid – mechanizm działania

    Teryflunomid to substancja czynna stosowana u dorosłych, dzieci i młodzieży w leczeniu rzutowo-ustępującej postaci stwardnienia rozsianego. Dzięki swojemu unikalnemu mechanizmowi działania wpływa na układ odpornościowy i zmniejsza aktywność zapalną w organizmie. Poznaj, jak działa teryflunomid, jak jest przetwarzany przez organizm oraz jakie są najważniejsze informacje z badań przedklinicznych.

  • Ilustracja poradnika Tabelekleucel – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tabelekleucel to innowacyjna terapia komórkowa stosowana u pacjentów z chorobami związanymi z zakażeniem wirusem Epsteina-Barr. Jak każda skuteczna metoda leczenia, może powodować działania niepożądane, których częstość i nasilenie zależą od wielu czynników, takich jak droga podania, stan zdrowia czy wiek pacjenta. Większość działań niepożądanych jest przewidywalna i możliwa do kontrolowania, jednak zdarzają się także poważniejsze reakcje wymagające szczególnej uwagi. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje na temat możliwych skutków ubocznych, ich częstotliwości oraz wskazówki, jak reagować w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Tebentafusp – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tebentafusp to nowoczesna substancja czynna stosowana u osób z przerzutowym czerniakiem błony naczyniowej oka. Choć jej skuteczność daje szansę na poprawę rokowań, lek ten wiąże się także z możliwością wystąpienia działań niepożądanych. Większość objawów ubocznych pojawia się w początkowym okresie leczenia i najczęściej ma charakter łagodny lub umiarkowany, choć niektóre mogą być poważniejsze. Poznaj najważniejsze informacje o działaniach niepożądanych tebentafuspu oraz praktyczne wskazówki dotyczące ich rozpoznawania i postępowania.

  • Ilustracja poradnika Tebentafusp -przedawkowanie substancji

    Tebentafusp to nowoczesny lek stosowany u dorosłych w leczeniu określonego typu czerniaka oka. Mimo że jest stosowany w warunkach szpitalnych i pod ścisłym nadzorem personelu medycznego, zawsze istnieje ryzyko podania zbyt dużej dawki. W przypadku tebentafuspu nie opisano dotąd przypadków przedawkowania, ale należy być świadomym potencjalnych zagrożeń i wiedzieć, jak postępować w takiej sytuacji. Warto poznać, jak wygląda monitorowanie pacjenta i jakie działania mogą zostać podjęte w razie wystąpienia niepożądanych objawów.

  • Ilustracja poradnika Sulfasalazyna – mechanizm działania

    Sulfasalazyna to substancja czynna, która pomaga w leczeniu chorób zapalnych jelit i reumatoidalnego zapalenia stawów. Jej działanie polega przede wszystkim na łagodzeniu stanu zapalnego, a także wpływaniu na układ odpornościowy i florę bakteryjną w jelitach. Dzięki unikalnemu mechanizmowi działania, sulfasalazyna znajduje zastosowanie tam, gdzie inne leki mogą być nieskuteczne lub niewystarczające.

  • Ilustracja poradnika Sofosbuwir – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sofosbuwir to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C. Charakteryzuje się stosunkowo dobrą tolerancją, a jej działania niepożądane najczęściej są łagodne lub umiarkowane. Jednak profil działań ubocznych może się różnić w zależności od postaci leku, drogi podania oraz tego, czy stosowany jest samodzielnie, czy w połączeniu z innymi substancjami, takimi jak rybawiryna, peginterferon alfa, ledipaswir, welpataswir lub woksylaprewir. Warto poznać możliwe objawy niepożądane, aby świadomie obserwować swój organizm podczas terapii.