Menu

Leukotrieny

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Orilukast – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Orilukast – stosowanie w ciąży
  3. Astmodil, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Astmodil, 5 mg – dawkowanie leku
  5. Astmodil, 5 mg – stosowanie w ciąży
  6. Astmodil, 5 mg – skład leku
  7. Astmodil, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Astmodil, 10 mg – wskazania – na co działa?
  9. Astmodil, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Astmodil, 4 mg
  11. Astmodil, 4 mg – skład leku
  12. Astmodil, 4 mg – wskazania – na co działa?
  13. Astmodil, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Astmodil, 4 mg – dawkowanie leku
  15. Astmodil, 4 mg – stosowanie w ciąży
  16. Astmodil, 4 mg – stosowanie u dzieci
  17. Astmodil, 10 mg – skład leku
  18. Asmenol PPH, 10 mg – wskazania – na co działa?
  19. Asmenol PPH, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Asmenol PPH – wskazania – na co działa?
  21. Montelukast Bluefish, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Montelukast Bluefish, 5 mg – dawkowanie leku
  23. Montelukast Bluefish, 5 mg – stosowanie u dzieci
  24. Montelukast Bluefish, 4 mg – profil bezpieczenstwa
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Orilukast – działania niepożądane i skutki uboczne

    Orilukast to lek stosowany w leczeniu astmy u dzieci w wieku od 2 do 5 lat. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból brzucha, nadmierne pragnienie i ból głowy. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze objawy, takie jak zwiększona skłonność do krwawień, drżenie i kołatanie serca. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne schorzenia, takie jak zespół Churga-Strauss, mała liczba płytek krwi, omamy i dezorientacja. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Orilukast – stosowanie w ciąży

    Orilukast, zawierający montelukast, może być stosowany przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jedynie wówczas, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Alternatywne leki, takie jak inhalacyjne kortykosteroidy (np. budezonid, beklometazon) i beta-agonisty krótko działające (np. salbutamol), są bezpieczne dla matki i dziecka. Ważne jest, aby kobiety w ciąży i karmiące piersią konsultowały się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Astmodil, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Astmodil, lek stosowany w leczeniu astmy, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy i ból brzucha. Rzadkie działania niepożądane obejmują jąkanie się. Inne możliwe skutki uboczne to zakażenie górnych dróg oddechowych, reakcje alergiczne, zaburzenia snu, omamy, drażliwość, depresja, senność, zawroty głowy, kołatanie serca, suchość w jamie ustnej, niestrawność, nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych, zapalenie wątroby, bóle stawów, bóle mięśni, rumień guzowaty i pokrzywka. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Astmodil, 5 mg – dawkowanie leku

    Astmodil to lek stosowany w leczeniu astmy u dzieci w wieku od 6 do 14 lat. Zawiera montelukast, który blokuje działanie leukotrienów. Zalecana dawka to 1 tabletka do rozgryzania i żucia, 5 mg raz na dobę, wieczorem. Lek należy przyjmować 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po nim. Ważne jest regularne przyjmowanie leku, nawet gdy objawy astmy nie występują. W razie przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem. Montelukast można stosować z innymi lekami przeciwastmatycznymi, ale należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Astmodil, 5 mg – stosowanie w ciąży

    Astmodil, zawierający montelukast, może być stosowany przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jedynie wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Alternatywne leki, takie jak budesonid, salbutamol i beclometazon, są uważane za bezpieczne w tych okresach. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Astmodil, 5 mg – skład leku

    Astmodil to lek stosowany w leczeniu astmy, zawierający montelukast. Oprócz substancji czynnej, lek zawiera substancje pomocnicze takie jak aspartam, glukoza, alkohol benzylowy, etanol, guma arabska, pektyny i d-limonen. Każdy składnik pełni określoną funkcję, od poprawy smaku po stabilizację leku. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, zwłaszcza jeśli mają alergie lub inne schorzenia. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy i ból brzucha. Lek należy przyjmować 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku.

  • Ilustracja poradnika Astmodil, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Astmodil może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak fenobarbital, fenytoina i ryfampicyna, co może wpływać na jego skuteczność. Zawiera również substancje pomocnicze, takie jak aspartam, glukoza, alkohol benzylowy i etanol, które mogą mieć znaczenie dla niektórych pacjentów. Astmodil zawiera niewielkie ilości alkoholu, co nie powinno powodować zauważalnych skutków, ale pacjenci powinni być świadomi jego obecności.

  • Ilustracja poradnika Astmodil, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Astmodil to lek stosowany w leczeniu astmy przewlekłej, sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz skurczu oskrzeli wywołanego wysiłkiem fizycznym. Zawiera montelukast, który blokuje działanie leukotrienów, łagodząc objawy tych schorzeń. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy i ból brzucha. Lek może być stosowany w ciąży tylko w przypadku bezwzględnej konieczności.

  • Ilustracja poradnika Astmodil, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Astmodil, zawierający montelukast, może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak fenobarbital, fenytoina i ryfampicyna, co może wpływać na jego skuteczność. Pacjenci z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne powinni unikać ich stosowania, ponieważ mogą one nasilać objawy astmy. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, dlatego zaleca się konsultację z lekarzem przed jego spożywaniem.

  • Ilustracja poradnika Astmodil, 4 mg

    Astmodil to lek stosowany w leczeniu astmy, zawierający substancję czynną montelukast. Działa poprzez blokowanie leukotrienów, co łagodzi objawy astmy i pomaga w jej kontrolowaniu. Lek jest przeznaczony dla dzieci w wieku od 2 do 5 lat, które nie uzyskały odpowiedniej kontroli astmy za pomocą innych leków. Astmodil może być stosowany pomocniczo w leczeniu astmy przewlekłej […]

  • Ilustracja poradnika Astmodil, 4 mg – skład leku

    Astmodil to lek stosowany w leczeniu astmy, zawierający montelukast jako substancję czynną. Lek blokuje działanie leukotrienów, które powodują obrzęk i zwężenie dróg oddechowych. Astmodil jest dostępny w postaci tabletek do rozgryzania i żucia, a jego składniki pomocnicze to m.in. aspartam, glukoza, alkohol benzylowy i etanol. Lek jest przeznaczony dla dzieci w wieku od 2 do 5 lat i stosowany pomocniczo w leczeniu astmy przewlekłej łagodnej lub umiarkowanej. Montelukast może powodować różne działania niepożądane, w tym ból brzucha, nadmierne pragnienie i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Astmodil, 4 mg – wskazania – na co działa?

    Astmodil to lek stosowany w leczeniu astmy u dzieci w wieku od 2 do 5 lat. Zawiera montelukast, który blokuje leukotrieny, łagodząc objawy astmy. Lek jest stosowany w astmie przewlekłej łagodnej lub umiarkowanej oraz w zapobieganiu skurczom dróg oddechowych wywołanym wysiłkiem fizycznym. Dawkowanie to jedna tabletka 4 mg raz na dobę, wieczorem. Lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha i nadmierne pragnienie.

  • Ilustracja poradnika Astmodil, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Astmodil, lek stosowany w leczeniu astmy u dzieci, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból brzucha i nadmierne pragnienie. Rzadziej mogą wystąpić jąkanie się, zakażenia górnych dróg oddechowych, reakcje alergiczne, zaburzenia snu, omamy, depresja, myśli samobójcze, drgawki, kołatanie serca, krwawienie z nosa, nudności, wymioty, biegunka, zapalenie wątroby, bóle stawów i mięśni, rumień guzowaty oraz pokrzywka. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Astmodil, 4 mg – dawkowanie leku

    Astmodil to lek stosowany w leczeniu astmy u dzieci w wieku od 2 do 5 lat. Zawiera montelukast, który blokuje leukotrieny, łagodząc objawy astmy. Dawkowanie to 1 tabletka do rozgryzania i żucia, 4 mg raz na dobę, wieczorem. Lek należy przyjmować 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po nim. Nie stosować w leczeniu ostrych napadów astmy. Możliwe działania niepożądane to ból brzucha, nadmierne pragnienie, reakcje alergiczne, zaburzenia snu i depresja.

  • Ilustracja poradnika Astmodil, 4 mg – stosowanie w ciąży

    Astmodil może być stosowany przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jedynie wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Istnieją inne leki, które mogą być bezpieczniejsze dla tej grupy pacjentek, takie jak wziewne glikokortykosteroidy, beta-2 agoniści i kromony. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiegokolwiek leczenia.

  • Ilustracja poradnika Astmodil, 4 mg – stosowanie u dzieci

    Astmodil jest bezpiecznym lekiem dla dzieci w wieku od 2 do 5 lat, stosowanym w leczeniu astmy. Zawiera montelukast, który blokuje działanie leukotrienów. Dawkowanie to 1 tabletka do rozgryzania i żucia, 4 mg raz na dobę, wieczorem. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha i nadmierne pragnienie. Alternatywne leki to wziewne glikokortykosteroidy, beta-agonisty i antagoniści receptorów leukotrienowych.

  • Ilustracja poradnika Astmodil, 10 mg – skład leku

    Astmodil to lek stosowany w leczeniu astmy i sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Zawiera montelukast, który blokuje działanie leukotrienów. Substancje pomocnicze w leku to hydroksypropyloceluloza, celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, hypromeloza 6 cp, makrogol 6000 oraz dwutlenek tytanu (E 171). Substancje te zapewniają odpowiednią konsystencję, stabilność i ułatwiają rozpad tabletki w przewodzie pokarmowym.

  • Ilustracja poradnika Asmenol PPH, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Asmenol PPH to lek stosowany w leczeniu astmy i sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Substancją czynną jest montelukast, który blokuje leukotrieny odpowiedzialne za zwężenie dróg oddechowych i stany zapalne. Zalecana dawka to jedna tabletka 10 mg raz na dobę, wieczorem. Lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy i nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 15 lat. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha, ból głowy, zakażenie górnych dróg oddechowych i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Asmenol PPH, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Asmenol PPH to lek stosowany w leczeniu astmy i sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha, ból głowy i zakażenie górnych dróg oddechowych. Rzadkie skutki uboczne obejmują zwiększoną skłonność do krwawień, kołatanie serca i reakcje alergiczne. Bardzo rzadkie działania niepożądane to zapalenie wątroby, omamy i zespół Churga-Strauss. Pacjenci powinni zgłaszać wszelkie działania niepożądane swojemu lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Asmenol PPH – wskazania – na co działa?

    Asmenol PPH to lek stosowany w leczeniu astmy u dzieci w wieku od 6 do 14 lat. Zawiera montelukast, który blokuje leukotrieny, zmniejszając objawy astmy. Zalecana dawka to jedna tabletka 5 mg raz na dobę, wieczorem. Lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, ból brzucha i zakażenie górnych dróg oddechowych.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Bluefish, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Montelukast Bluefish może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak fenobarbital, fenytoina, rifampicyna i gemfibrozyl. Może również wchodzić w interakcje z substancjami, takimi jak kwas acetylosalicylowy i niesteroidowe leki przeciwzapalne. Zaleca się ostrożność przy spożywaniu alkoholu podczas leczenia montelukastem.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Bluefish, 5 mg – dawkowanie leku

    Montelukast Bluefish to lek stosowany w leczeniu astmy, który blokuje leukotrieny. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dzieci w wieku 6-14 lat przyjmują jedną tabletkę 5 mg wieczorem, dorośli i młodzież powyżej 15 lat stosują tabletki 10 mg, a dzieci w wieku 2-5 lat przyjmują tabletki 4 mg. Lek należy przyjmować regularnie, nawet gdy objawy astmy są pod kontrolą. W przypadku przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Bluefish, 5 mg – stosowanie u dzieci

    Montelukast Bluefish jest lekiem stosowanym w leczeniu astmy u dzieci w wieku od 6 do 14 lat. Jest antagonistą receptora leukotrienowego, który blokuje substancje powodujące zwężenie i obrzęk dróg oddechowych. Lek jest bezpieczny, jeśli stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Najczęstsze działania niepożądane to bóle brzucha i ból głowy. Alternatywne leki to wziewne kortykosteroidy, beta-agonisty i antycholinergiki.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Bluefish, 4 mg – profil bezpieczenstwa

    Montelukast Bluefish to lek stosowany w leczeniu astmy. Kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem przed jego zastosowaniem, ponieważ nie wiadomo, czy przenika do mleka kobiecego. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale w rzadkich przypadkach może powodować senność i zawroty głowy. Brak specyficznych danych dotyczących interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność. Nie ma konieczności dostosowania dawki u seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby.