Menu

Lek beta-laktamowy

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Kloksacylina – porównanie substancji czynnych
  2. Ertapenem – porównanie substancji czynnych
  3. Ceftriakson – porównanie substancji czynnych
  4. Ceftazydym – profil bezpieczeństwa
  5. Cefadroksyl – przeciwwskazania
  6. Cefadroksyl – stosowanie u dzieci
  7. Amoxicillin Aurovitas, 1000 mg – dawkowanie leku
  8. Clavtac – dawkowanie leku
  9. Cefazolin Noridem, 1 g – dawkowanie leku
  10. Polamoklav, 875 mg + 125 mg – dawkowanie leku
  11. Hiconcil combi, 875 mg + 125 mg – stosowanie u dzieci
  12. Hiconcil combi, 500 mg + 125 mg – dawkowanie leku
  13. Hiconcil combi, 500 mg + 125 mg – wskazania – na co działa?
  14. Taromentin, (400 mg + 57 mg)/5 m – dawkowanie leku
  15. Taromentin, 2000 mg + 200 mg – wskazania – na co działa?
  16. Amoksiklav Quicktab 625 mg, 500 mg + 125 mg – dawkowanie leku
  17. Amotaks Dis, 750 mg – stosowanie u dzieci
  18. Taromentin, 500 mg + 125 mg – dawkowanie leku
  19. Augmentin, 250 mg + 125 mg – dawkowanie leku
  20. Cefadroksyl
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Kloksacylina – porównanie substancji czynnych

    Kloksacylina, ampicylina i amoksycylina należą do grupy penicylin półsyntetycznych, jednak każda z nich ma nieco inne właściwości i zastosowanie. Różnią się zakresem działania na bakterie, wskazaniami do stosowania oraz bezpieczeństwem w określonych grupach pacjentów. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi antybiotykami, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego lekarz wybiera właśnie dany lek.

  • Ilustracja poradnika Ertapenem – porównanie substancji czynnych

    Ertapenem, imipenem i meropenem to leki z grupy karbapenemów, stosowane w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Choć należą do tej samej grupy antybiotyków i wykazują szerokie spektrum działania, różnią się między sobą wskazaniami, sposobem podawania, a także bezpieczeństwem stosowania u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z zaburzeniami funkcji nerek i wątroby. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice pomiędzy tymi trzema substancjami, aby lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach są wykorzystywane i na co należy zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Ceftriakson – porównanie substancji czynnych

    Ceftriakson, cefotaksym i cefepim to cenione antybiotyki z grupy cefalosporyn, które znajdują zastosowanie w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Różnią się między sobą zakresem działania, wskazaniami i bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj ich podobieństwa i najważniejsze różnice, by lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego lekarz może wybrać właśnie jeden z tych leków.

  • Ilustracja poradnika Ceftazydym – profil bezpieczeństwa

    Ceftazydym to antybiotyk stosowany w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci, również u noworodków. Jego profil bezpieczeństwa wymaga jednak szczególnej uwagi w określonych grupach pacjentów, takich jak osoby z niewydolnością nerek, seniorzy czy kobiety w ciąży i karmiące piersią. Sprawdź, na co zwrócić uwagę podczas stosowania ceftazydymu, jakie są najczęstsze działania niepożądane oraz jakie środki ostrożności powinny być zachowane, by terapia była bezpieczna.

  • Ilustracja poradnika Cefadroksyl – przeciwwskazania

    Cefadroksyl to antybiotyk należący do grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Choć jest skuteczny, nie każdy pacjent może go bezpiecznie przyjmować. Przeciwwskazania mogą zależeć od rodzaju schorzenia, indywidualnych cech pacjenta oraz obecności innych substancji w preparacie. Poznaj sytuacje, w których cefadroksyl jest niewskazany, kiedy wymaga szczególnej ostrożności oraz na co zwrócić uwagę, aby leczenie było bezpieczne.

  • Ilustracja poradnika Cefadroksyl – stosowanie u dzieci

    Cefadroksyl to antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany u dzieci głównie w zakażeniach dróg oddechowych, moczowych oraz skóry. Bezpieczeństwo jego użycia zależy od wieku dziecka, postaci leku i ewentualnych przeciwwskazań, takich jak alergie czy choroby nerek. Właściwe dawkowanie i ostrożność w określonych przypadkach są kluczowe, aby leczenie było skuteczne i bezpieczne dla młodych pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Amoxicillin Aurovitas, 1000 mg – dawkowanie leku

    Amoxicillin Aurovitas to antybiotyk z grupy penicylin stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku, masy ciała oraz czynności nerek pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na amoksycylinę, penicyliny lub inne leki beta-laktamowe. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby oraz u osób z chorobami atopowymi. Możliwe działania niepożądane to biegunka, nudności, wysypka skórna, anafilaksja, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.

  • Ilustracja poradnika Clavtac – dawkowanie leku

    Clavtac to lek zawierający amoksycylinę i kwas klawulanowy, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała oraz rodzaju i ciężkości zakażenia. Lek należy podawać doustnie, z posiłkiem, aby zminimalizować nietolerancję ze strony przewodu pokarmowego. Przed rozpoczęciem leczenia należy zebrać dokładny wywiad dotyczący uprzednio występujących reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać leczenie i wdrożyć alternatywny sposób leczenia.

  • Ilustracja poradnika Cefazolin Noridem, 1 g – dawkowanie leku

    Lek Cefazolin Noridem jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od rodzaju i nasilenia zakażenia oraz od postępu klinicznego i bakteriologicznego. U dorosłych dawka wynosi 1-2 g na dobę w 2-3 dawkach podzielonych, a w ciężkich zakażeniach do 6 g na dobę. U dzieci dawka wynosi 25-50 mg/kg masy ciała na dobę w 2-4 dawkach podzielonych, a w ciężkich zakażeniach do 100 mg/kg masy ciała na dobę. Specjalne zalecenia dotyczą zapobiegania zakażeniom okołooperacyjnym oraz dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cefazolinę, antybiotyki z grupy cefalosporyn oraz ciężką reakcję nadwrażliwości na beta-laktamowe leki…

  • Ilustracja poradnika Polamoklav, 875 mg + 125 mg – dawkowanie leku

    Polamoklav to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała, czynności nerek pacjenta oraz ciężkości i umiejscowienia zakażenia. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg zazwyczaj przyjmują jedną tabletkę 875 mg + 125 mg dwa razy na dobę lub trzy razy na dobę w przypadku cięższych zakażeń. Dzieci o masie ciała <40 kg przyjmują dawki zależne od masy ciała. Lek należy zażywać z posiłkiem, a tabletki można przełamać wzdłuż linii podziału. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz wcześniejsze ciężkie reakcje nadwrażliwości na inne leki beta-laktamowe. Przed rozpoczęciem leczenia należy zebrać dokładny wywiad dotyczący…

  • Ilustracja poradnika Hiconcil combi, 875 mg + 125 mg – stosowanie u dzieci

    Hiconcil Combi nie jest zalecany dla dzieci poniżej 25 kg masy ciała. Alternatywne leki, takie jak Augmentin, Amoksiklav i amoksycylina w formie zawiesiny doustnej, mogą być bezpiecznie stosowane u dzieci. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia antybiotykami.

  • Ilustracja poradnika Hiconcil combi, 500 mg + 125 mg – dawkowanie leku

    Hiconcil combi to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała, czynności nerek pacjenta oraz ciężkości i umiejscowienia zakażenia. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg powinni przyjmować 500 mg + 125 mg trzy razy na dobę. Dzieci o masie ciała <40 kg powinny przyjmować dawkę od (20 mg + 5 mg)/kg masy ciała/dobę do (60 mg + 15 mg)/kg masy ciała/dobę w trzech dawkach podzielonych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne, penicyliny oraz ciężkie reakcje nadwrażliwości na inne leki beta-laktamowe. Przed rozpoczęciem leczenia należy zebrać dokładny wywiad dotyczący nadwrażliwości. Lek należy przechowywać w…

  • Ilustracja poradnika Hiconcil combi, 500 mg + 125 mg – wskazania – na co działa?

    Hiconcil combi to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc, zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zakażenia skóry i tkanek miękkich oraz zakażenia kości i stawów. Lek zawiera amoksycylinę i kwas klawulanowy, które działają synergistycznie. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu zdrowia pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz wcześniejsze ciężkie reakcje alergiczne. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Taromentin, (400 mg + 57 mg)/5 m – dawkowanie leku

    Taromentin to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała, czynności nerek pacjenta oraz ciężkości i umiejscowienia zakażenia. Dla dzieci o masie ciała poniżej 40 kg zalecane dawki wynoszą od 25 mg + 3,6 mg/kg mc./dobę do 45 mg + 6,4 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach podzielonych. Osoby w podeszłym wieku nie wymagają modyfikacji dawki. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne, penicyliny, beta-laktamy oraz przeszłe reakcje nadwrażliwości i zaburzenia czynności wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia należy zebrać dokładny wywiad dotyczący nadwrażliwości, a także zachować ostrożność w przypadku pacjentów z mononukleozą zakaźną, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby…

  • Ilustracja poradnika Taromentin, 2000 mg + 200 mg – wskazania – na co działa?

    Taromentin to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak ciężkie zakażenia ucha, nosa i gardła, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc, zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia kości i stawów, zakażenia w obrębie jamy brzusznej oraz zakażenia narządów płciowych u kobiet. Lek jest również stosowany w zapobieganiu zakażeniom związanym z dużymi zabiegami chirurgicznymi. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała, czynności nerek pacjenta oraz ciężkości i umiejscowienia zakażenia. Taromentin nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na jego składniki lub inne leki beta-laktamowe. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności i wymioty.…

  • Ilustracja poradnika Amoksiklav Quicktab 625 mg, 500 mg + 125 mg – dawkowanie leku

    Amoksiklav QUICKTAB 625 mg to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała oraz czynności nerek pacjenta. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg powinni przyjmować jedną tabletkę trzy razy na dobę. Dzieci o masie ciała <40 kg powinny przyjmować dawki od (20 mg + 5 mg)/kg mc./dobę do (60 mg + 15 mg)/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne, penicyliny lub inne składniki leku, ciężką reakcję nadwrażliwości na inny lek beta-laktamowy oraz żółtaczkę lub zaburzenia czynności wątroby spowodowane przez amoksycylinę lub kwas klawulanowy. Należy zachować ostrożność w przypadku…

  • Ilustracja poradnika Amotaks Dis, 750 mg – stosowanie u dzieci

    Amotaks Dis, zawierający amoksycylinę, jest bezpieczny dla dzieci przy odpowiednim dawkowaniu. Alternatywy to cefalosporyny, makrolidy i inne penicyliny. Przed leczeniem ważne jest zebranie wywiadu dotyczącego reakcji nadwrażliwości. W razie alergii należy przerwać leczenie i wdrożyć alternatywne metody.

  • Ilustracja poradnika Taromentin, 500 mg + 125 mg – dawkowanie leku

    Taromentin to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała, czynności nerek oraz ciężkości zakażenia. Dorośli i dzieci ≥40 kg powinni przyjmować jedną tabletkę 500 mg + 125 mg trzy razy na dobę, a dzieci <40 kg od (20 mg + 5 mg)/kg mc./dobę do (60 mg + 15 mg)/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne, penicyliny lub inne składniki leku oraz ciężkie reakcje nadwrażliwości na inne leki beta-laktamowe. Przed rozpoczęciem leczenia należy zebrać dokładny wywiad dotyczący uprzednio występujących reakcji nadwrażliwości. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Augmentin, 250 mg + 125 mg – dawkowanie leku

    Augmentin to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała, czynności nerek oraz rodzaju i ciężkości zakażenia. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg powinni przyjmować jedną tabletkę 250 mg + 125 mg trzy razy na dobę. Dzieci o masie ciała < 40 kg powinny być leczone zawiesiną doustną. Pacjenci z chorobami nerek i wątroby wymagają dostosowania dawki. Lek należy przyjmować z posiłkiem, zachowując co najmniej 4-godzinne odstępy między dawkami. Nie należy przedłużać leczenia ponad 14 dni bez kontroli stanu zdrowia. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Cefadroksyl

    Cefadroksyl to antybiotyk z grupy cefalosporyn pierwszej generacji, skuteczny w leczeniu wielu zakażeń bakteryjnych. Stosowany jest doustnie w postaci kapsułek, zawiesin oraz tabletek do sporządzania zawiesiny. Dzięki szerokiemu zastosowaniu u dzieci i dorosłych, znalazł miejsce w leczeniu infekcji dróg oddechowych, układu moczowego oraz skóry.