Menu

Kanał jonowy

Produkty powiązane z kanał jonowy
Atenolol Sopharma, tabletki powlekane, 25 mg
Atenolol Sopharma, tabletki powlekane, 25 mg
Atenolol Sopharma, tabletki powlekane, 50 mg
Atenolol Sopharma, tabletki powlekane, 50 mg
Cordarone, tabletki, 200 mg
Cordarone, tabletki, 200 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,1 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,1 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,25 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,25 mg
Dilzem 120 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Dilzem 120 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Dilzem 180 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 180 mg
Dilzem 180 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 180 mg
Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Ibuvit Magnez, tabletki
Ibuvit Magnez, tabletki
Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
MAGLEK B6, tabletki, 51 mg + 5 mg
MAGLEK B6, tabletki, 51 mg + 5 mg
Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
  1. Magnez na serce – najlepsze formy, preparaty i zalecenia zdrowotne
  2. Jakie są leki na arytmie serca?
  3. Trimebutyna – porównanie substancji czynnych
  4. Mebeweryna – porównanie substancji czynnych
  5. Doksepina – porównanie substancji czynnych
  6. Wernakalant – porównanie substancji czynnych
  7. Papaweryna – porównanie substancji czynnych
  8. Lumazyran – porównanie substancji czynnych
  9. Fenpiweryna – porównanie substancji czynnych
  10. Drotaweryna – porównanie substancji czynnych
  11. Dronedaron – porównanie substancji czynnych
  12. Chlorek dekwaliniowy – porównanie substancji czynnych
  13. Amitryptylina – porównanie substancji czynnych
  14. Amiodaron – porównanie substancji czynnych
  15. Ambazon – porównanie substancji czynnych
  16. Alweryna – porównanie substancji czynnych
  17. Mebeweryna – mechanizm działania
  18. Telmisartan – mechanizm działania
  19. Zolpidem – mechanizm działania
  20. Wernakalant – mechanizm działania
  21. Palonosetron – mechanizm działania
  22. Kobimetynib – mechanizm działania
  23. Granisetron – mechanizm działania
  24. Eliglustat – mechanizm działania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jaki jest najlepszy magnez na kołatanie serca?
    Minerały, Magnez, Witaminy i minerały

    Magnez to kluczowy pierwiastek wspierający pracę serca i układ sercowo-naczyniowy. Dowiedz się, który magnez najlepiej wybrać na kołatanie serca oraz jak jego niedobory prowadzą do arytmii, nadciśnienia i podwyższonego pulsu. Poznaj polecane preparaty, które wspomagają zdrowie serca. Sprawdź, jaki magnez na nadciśnienie jest najskuteczniejszy i dlaczego formy organiczne są najlepszym wyborem.

  • Ilustracja poradnika Leki antyarytmiczne – jakie są stosowane w lecznictwie?
    Układ sercowo-naczyniowy, Na receptę

    Arytmie stanowią jedną z powszechnie występujących zaburzeń w obrębie układu krążenia. Mogą stanowić zagrożenie życia i zdrowia. W związku z tym po przeprowadzeniu diagnozy wdraża się leki na arytmię serca na receptę, lub przeprowadza zabieg ablacji czy wszczepienia kardiowertera.

  • Ilustracja poradnika Trimebutyna – porównanie substancji czynnych

    Trimebutyna, mebeweryna i drotaweryna to popularne substancje czynne wykorzystywane w leczeniu dolegliwości przewodu pokarmowego. Choć wszystkie działają rozkurczowo na mięśnie gładkie jelit, różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach wiekowych oraz szczegółami działania. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, która z nich może być odpowiednia w danym przypadku oraz jakie są ich ograniczenia i zalety.

  • Ilustracja poradnika Mebeweryna – porównanie substancji czynnych

    Mebeweryna, alweryna i drotaweryna to leki rozkurczowe stosowane w leczeniu bólów brzucha i dolegliwości związanych ze skurczami mięśni gładkich przewodu pokarmowego. Choć należą do tej samej grupy leków i mają podobny cel – łagodzenie skurczów – różnią się między sobą pod względem wskazań, bezpieczeństwa stosowania u dzieci i kobiet w ciąży, mechanizmu działania oraz właściwości farmakokinetycznych. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi substancjami czynnymi, by świadomie wybierać rozwiązania najlepiej dopasowane do indywidualnych potrzeb.

  • Ilustracja poradnika Doksepina – porównanie substancji czynnych

    Doksepina, amitryptylina i mianseryna to leki wykorzystywane w leczeniu depresji, choć każdy z nich ma swoje unikalne właściwości i zastosowania. Chociaż wszystkie należą do grupy leków przeciwdepresyjnych, różnią się nie tylko budową chemiczną, ale także wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów oraz profilem działań niepożądanych. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego lekarz może wybrać jedną z nich w określonych sytuacjach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Wernakalant – porównanie substancji czynnych

    Wernakalant, amiodaron i dronedaron to nowoczesne leki przeciwarytmiczne, które stosuje się głównie w leczeniu zaburzeń rytmu serca, takich jak migotanie przedsionków. Każda z tych substancji działa nieco inaczej i ma odmienne wskazania oraz ograniczenia dotyczące stosowania, zwłaszcza u osób z chorobami współistniejącymi, kobiet w ciąży czy kierowców. Wybór odpowiedniego leku zależy od stanu zdrowia pacjenta, rodzaju arytmii i innych czynników. Sprawdź, czym różnią się te leki i kiedy lekarz może zalecić właśnie jeden z nich.

  • Ilustracja poradnika Papaweryna – porównanie substancji czynnych

    Papaweryna, drotaweryna i mebeweryna to popularne substancje o działaniu rozkurczającym mięśnie gładkie. Choć należą do podobnej grupy leków i wykazują zbliżone działanie, różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania w poszczególnych grupach pacjentów oraz możliwymi skutkami ubocznymi. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo mogą być najkorzystniejsze.

  • Ilustracja poradnika Lumazyran – porównanie substancji czynnych

    Lumazyran, lek przeznaczony do leczenia pierwotnej hiperoksalurii typu 1, działa zupełnie inaczej niż nowoczesne leki stosowane w terapii mukowiscydozy, takie jak lumakaftor czy tezakaftor. Chociaż wszystkie te substancje należą do grupy innowacyjnych terapii genetycznych, różnią się nie tylko wskazaniami, ale także sposobem działania, bezpieczeństwem oraz zakresem stosowania u dzieci i dorosłych. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa, które mają znaczenie dla pacjentów oraz ich rodzin.

  • Ilustracja poradnika Fenpiweryna – porównanie substancji czynnych

    Fenpiweryna, alweryna i mebeweryna to substancje czynne zaliczane do leków rozkurczowych, wykorzystywanych w leczeniu bólów i skurczów brzucha. Chociaż ich działanie jest podobne, różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania u dzieci i kobiet w ciąży oraz możliwymi przeciwwskazaniami. Porównanie tych trzech substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo mogą być najodpowiedniejsze.

  • Ilustracja poradnika Drotaweryna – porównanie substancji czynnych

    Drotaweryna, papaweryna oraz mebeweryna to substancje czynne, które pomagają w łagodzeniu skurczów mięśni gładkich, takich jak bóle brzucha czy kolki. Choć należą do tej samej grupy leków rozkurczowych, różnią się między sobą mechanizmem działania, wskazaniami i profilem bezpieczeństwa. Wybór odpowiedniego leku zależy od konkretnej sytuacji zdrowotnej oraz indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Dronedaron – porównanie substancji czynnych

    Dronedaron, amiodaron i wernakalant należą do grupy leków przeciwarytmicznych, wykorzystywanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Chociaż mają podobny mechanizm działania, różnią się wskazaniami, profilem bezpieczeństwa oraz zastosowaniem w różnych grupach pacjentów. Porównanie tych trzech substancji pozwala lepiej zrozumieć ich miejsce w terapii migotania przedsionków i innych arytmii, a także potencjalne korzyści i ograniczenia każdej z nich.

  • Ilustracja poradnika Chlorek dekwaliniowy – porównanie substancji czynnych

    Chlorek dekwaliniowy, chlorek cetylopirydyniowy i amylometakrezol to substancje czynne, które znajdują zastosowanie w leczeniu infekcji miejscowych, takich jak zakażenia pochwy czy stany zapalne gardła i jamy ustnej. Choć należą do tej samej grupy leków antyseptycznych, różnią się między sobą pod względem wskazań, mechanizmu działania, a także bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między nimi oraz dowiedz się, kiedy i jak są stosowane.

  • Ilustracja poradnika Amitryptylina – porównanie substancji czynnych

    Amitryptylina, doksepina i mianseryna to leki stosowane głównie w leczeniu depresji, choć każdy z nich wykazuje nieco inne właściwości i zakres działania. Różnią się między sobą nie tylko mechanizmem działania, ale także przeciwwskazaniami oraz bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów, takich jak dzieci, kobiety w ciąży czy osoby starsze. Poznaj podobieństwa i kluczowe różnice między tymi substancjami, by lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach mogą być stosowane oraz jakie środki ostrożności należy zachować.

  • Ilustracja poradnika Amiodaron – porównanie substancji czynnych

    Amiodaron, dronedaron i flekainid należą do grupy leków przeciwarytmicznych, jednak różnią się pod względem zastosowań, mechanizmu działania oraz profilu bezpieczeństwa. Wybór odpowiedniego leku zależy od rodzaju zaburzenia rytmu serca, wieku pacjenta oraz obecności innych chorób. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, które z nich są zalecane w konkretnych sytuacjach klinicznych i jakie są główne różnice w ich stosowaniu.

  • Ilustracja poradnika Ambazon – porównanie substancji czynnych

    Ambazon, amylometakrezol i chlorek dekwaliniowy należą do grupy antyseptyków stosowanych miejscowo, choć każdy z nich ma nieco inny profil działania i zastosowania. Dowiedz się, czym się różnią i kiedy są wybierane w leczeniu infekcji gardła lub jamy ustnej, a także jak prezentuje się ich bezpieczeństwo w różnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Alweryna – porównanie substancji czynnych

    Alweryna, mebeweryna i drotaweryna to substancje czynne, które pomagają łagodzić skurcze mięśni gładkich przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, moczowych czy macicy. Choć mają podobne działanie rozkurczowe, różnią się wskazaniami, grupami pacjentów, którym można je podawać, oraz profilem bezpieczeństwa. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy wybrać daną terapię i na co zwrócić uwagę podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Mebeweryna – mechanizm działania

    Mebeweryna to substancja czynna stosowana w łagodzeniu dolegliwości związanych z zespołem jelita drażliwego oraz innymi zaburzeniami pracy jelit. Działa rozkurczowo na mięśnie przewodu pokarmowego, przynosząc ulgę w bólach brzucha i problemach trawiennych. Jej mechanizm działania jest złożony, a stosowanie w różnych postaciach leku pozwala na skuteczną i bezpieczną terapię u wielu pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Telmisartan – mechanizm działania

    Telmisartan to substancja czynna szeroko stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym. Jego mechanizm działania polega na blokowaniu wpływu hormonu angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi i ochrony naczyń krwionośnych. Telmisartan wykazuje selektywność wobec odpowiednich receptorów, dzięki czemu działa skutecznie i długotrwale, a przy tym nie wpływa na wiele innych układów organizmu. Poznaj, jak ta substancja jest wchłaniana, rozprowadzana i wydalana z organizmu oraz jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne.

  • Ilustracja poradnika Zolpidem – mechanizm działania

    Zolpidem to substancja czynna stosowana w leczeniu krótkotrwałej bezsenności u dorosłych. Działa szybko, pomagając zasnąć i poprawiając jakość snu. Mechanizm jego działania polega na wpływie na określone receptory w mózgu, co pozwala na uzyskanie efektu nasennego bez silnego działania uspokajającego czy zwiotczającego mięśnie, typowego dla innych leków nasennych. Poznaj, jak dokładnie działa zolpidem, jak jest przetwarzany przez organizm oraz jakie wyniki dały badania przedkliniczne.

  • Ilustracja poradnika Wernakalant – mechanizm działania

    Wernakalant to nowoczesna substancja czynna stosowana do szybkiego przywracania prawidłowego rytmu serca w przypadku nagłego napadu migotania przedsionków. Działa wybiórczo na mięsień przedsionków serca, wpływając na przewodzenie impulsów i wydłużenie czasu, w którym komórki serca nie mogą być ponownie pobudzone. Mechanizm ten pozwala skutecznie i szybko przerwać migotanie przedsionków, minimalizując ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu. Wernakalant jest podawany dożylnie, a jego działanie i bezpieczeństwo zostały potwierdzone w licznych badaniach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Palonosetron – mechanizm działania

    Palonosetron to substancja czynna stosowana w zapobieganiu nudnościom i wymiotom, szczególnie tym wywołanym przez chemioterapię przeciwnowotworową. Działa poprzez blokowanie wybranych receptorów w organizmie, co pozwala skutecznie przeciwdziałać odruchowi wymiotnemu. Jego mechanizm działania i losy w organizmie są dobrze poznane, a stosowanie palonosetronu jest poparte badaniami klinicznymi zarówno u dorosłych, jak i dzieci.

  • Ilustracja poradnika Kobimetynib – mechanizm działania

    Kobimetynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanego czerniaka skóry z określoną mutacją genetyczną. Jego działanie polega na blokowaniu szlaku sygnałowego, który sprzyja rozwojowi komórek nowotworowych. Poznaj, jak kobimetynib wpływa na organizm, jak jest wchłaniany, przetwarzany i wydalany, a także co wykazały badania przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Granisetron – mechanizm działania

    Granisetron to substancja czynna, która skutecznie przeciwdziała nudnościom i wymiotom, zwłaszcza u osób poddawanych chemioterapii. Działa poprzez blokowanie określonych receptorów w organizmie, a jego mechanizm działania oraz losy w organizmie są dobrze poznane. Różne formy podania, takie jak plastry transdermalne czy tabletki, wpływają na sposób wchłaniania i czas działania granisetronu, co pozwala dostosować leczenie do indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Eliglustat – mechanizm działania

    Eliglustat to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu choroby Gauchera typu 1. Jego działanie polega na ograniczaniu produkcji substancji, która gromadzi się w organizmie osób z tą chorobą. Dzięki temu możliwe jest łagodzenie objawów i poprawa funkcjonowania narządów. Eliglustat działa w sposób precyzyjny i jest dostosowywany do indywidualnych potrzeb pacjentów w zależności od ich metabolizmu.