Menu

Izoniazyd

Produkty powiązane z izoniazyd
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aknenormin, kapsułki miękkie, 10 mg
Aknenormin, kapsułki miękkie, 10 mg
Aknenormin, kapsułki miękkie, 20 mg
Aknenormin, kapsułki miękkie, 20 mg
Alendrogen, tabletki, 70 mg
Alendrogen, tabletki, 70 mg
Allupol, tabletki, 100 mg
Allupol, tabletki, 100 mg
Allupol, tabletki, 300 mg
Allupol, tabletki, 300 mg
Alphagan, krople do oczu, roztwór, 2 mg/ml
Alphagan, krople do oczu, roztwór, 2 mg/ml
Amantix, tabletki powlekane, 100 mg
Amantix, tabletki powlekane, 100 mg
Aurorix, tabletki powlekane, 150 mg
Aurorix, tabletki powlekane, 150 mg
Azopt, krople do oczu, zawiesina, 10 mg/ml
Azopt, krople do oczu, zawiesina, 10 mg/ml
Biseptol 120, tabletki, 100 mg + 20 mg
Biseptol 120, tabletki, 100 mg + 20 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Efferalgan Vitamin C, 330 mg + 200 mg – przeciwwskazania
  2. Efferalgan Vitamin C, 330 mg + 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Efferalgan, 150 mg – przeciwwskazania
  4. Efferalgan, 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Efferalgan, 300 mg – przeciwwskazania
  6. Dormicum, 7,5 mg – przeciwwskazania
  7. Disulfiram WZF, 100 mg – dawkowanie leku
  8. Disulfiram WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?
  9. Disulfiram WZF, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Depo-Medrol z Lidokainą, (40 mg + 10 mg)/ml – przeciwwskazania
  11. Depo-Medrol z Lidokainą, (40 mg + 10 mg)/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Encorton, 5 mg – przeciwwskazania
  13. Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20 – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Apap, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Anticol, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Alumag – przeciwwskazania
  17. Alumag – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Pirazynamid
  19. Etambutol
  20. Disulfiram
  21. Ryfampicyna
  22. Izoniazyd
  23. Streptomycyna
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Efferalgan Vitamin C, 330 mg + 200 mg – przeciwwskazania

    Lek Efferalgan Vitamin C nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, u dzieci o masie ciała poniżej 27 kg, w pierwszym trymestrze ciąży, u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, niedoborem G6PD, podczas leczenia inhibitorami MAO oraz w przypadku kamicy nerkowej przy dużych dawkach witaminy C. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób wątroby, nerek, alkoholizmu, przewlekłego niedożywienia oraz predyspozycji do kamieni nerkowych. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Efferalgan Vitamin C, 330 mg + 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Efferalgan Vitamin C, zawierający paracetamol i kwas askorbowy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak inhibitory MAO, salicylamid, substancje indukujące enzymy, izoniazyd, zydowudyna, NLPZ, leki przeciwzakrzepowe, fenytoina, probenecyd, flukloksacylina i deferoksamina. Lek ten może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak witamina C i substancje o charakterze kwasów lub zasad. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Efferalgan Vitamin C zwiększa ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Efferalgan, 150 mg – przeciwwskazania

    Przed zastosowaniem leku Efferalgan należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na składniki leku, ciężka niewydolność wątroby, niedobór G6PD, leczenie inhibitorami MAO, przebyte zapalenie odbytu lub nadwrażliwość na soję. Ważne jest również skonsultowanie się z lekarzem w przypadku innych schorzeń oraz unikanie jednoczesnego stosowania leku z innymi lekami, które mogą wchodzić w interakcje z paracetamolem.

  • Ilustracja poradnika Efferalgan, 150 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Stosowanie leku Efferalgan może prowadzić do interakcji z wieloma innymi lekami, w tym inhibitorami MAO, salicylamidem, substancjami indukującymi enzymy, NLPZ, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, fenytoiną, probenecydem i flukloksacyliną. Alkohol zwiększa ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby. Ważne jest, aby pacjenci konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania nowych leków i unikali alkoholu podczas stosowania Efferalganu.

  • Ilustracja poradnika Efferalgan, 300 mg – przeciwwskazania

    Lek Efferalgan, zawierający paracetamol, jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na paracetamol, ciężkiej niewydolności wątroby, niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD), leczenia inhibitorami MAO, przebytego zapalenia odbytu, odbytnicy lub krwawienia z odbytu oraz nadwrażliwości na soję lub orzeszki ziemne. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób wątroby, nerek, choroby alkoholowej, przewlekłego niedożywienia, anoreksji, bulimii, wyniszczenia organizmu lub odwodnienia. Należy unikać przedawkowania i stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Dormicum, 7,5 mg – przeciwwskazania

    Lek Dormicum, zawierający midazolam, jest stosowany jako lek nasenny, uspokajający, przeciwdrgawkowy oraz zwiotczający mięśnie. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężką niewydolność oddechową i wątroby, zespół bezdechu sennego, nużliwość mięśni, stosowanie u dzieci poniżej 12 lat oraz jednoczesne leczenie silnymi induktorami lub inhibitorami izoenzymu CYP3A. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie ostrzeżenia i środki ostrożności, takie jak ryzyko uzależnienia, nadużywanie alkoholu lub leków, wiek powyżej 60 lat, przewlekła niewydolność oddechowa oraz zaburzenia czynności wątroby lub nerek. Midazolam może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na jego działanie.

  • Ilustracja poradnika Disulfiram WZF, 100 mg – dawkowanie leku

    Disulfiram WZF to lek stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Tabletki do implantacji wszczepia się podpowięziowo, rozmieszczając 8 do 10 tabletek. Zabieg można powtórzyć po 8 miesiącach. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na disulfiram, stan upojenia alkoholowego, niewydolność serca, chorobę niedokrwienną serca, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia psychiczne oraz próby samobójcze w wywiadach. W okresie leczenia obowiązuje bezwzględny zakaz spożywania napojów alkoholowych. Możliwe działania niepożądane to senność, nudności, wymioty, metaliczny posmak lub smak czosnku w ustach, przemijająca impotencja, reakcje psychotyczne, skórne reakcje alergiczne, zapalenie nerwów obwodowych oraz uszkodzenie hepatocytów. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem,…

  • Ilustracja poradnika Disulfiram WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Disulfiram WZF to lek stosowany pomocniczo w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Blokuje enzym dehydrogenazy aldehydowej, co prowadzi do nagromadzenia aldehydu octowego po spożyciu alkoholu, wywołując objawy zatrucia. Lek jest przeznaczony dla wybranych pacjentów, którzy przestrzegają zakazu spożywania alkoholu. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na disulfiram, stan upojenia alkoholowego, niewydolność serca i zaburzenia psychiczne. Działania niepożądane to m.in. senność, nudności, wymioty i reakcje psychotyczne. Disulfiram WZF może wchodzić w interakcje z innymi lekami, nasilając ich działanie.

  • Ilustracja poradnika Disulfiram WZF, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Disulfiram WZF to lek stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu, który może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki przeciwzakrzepowe, antypiryna, fenytoina, chlordiazepoksyd, diazepam, amitryptylina, chloropromazyna, izoniazyd, metronidazol i alfentanyl. Może również reagować z organicznymi rozpuszczalnikami zawierającymi alkohol oraz płynami zawierającymi alkohol. Spożycie alkoholu podczas leczenia disulfiramem może prowadzić do poważnych objawów zatrucia, takich jak nudności, wymioty, tachykardia, niedociśnienie, zawroty głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, a w ciężkich przypadkach do niewydolności oddechowej, zaburzeń rytmu serca, zawału serca, niewydolności krążenia, utraty przytomności, drgawek i zgonu.

  • Ilustracja poradnika Depo-Medrol z Lidokainą, (40 mg + 10 mg)/ml – przeciwwskazania

    Lek Depo-Medrol z lidokainą jest stosowany w leczeniu stanów zapalnych i bólowych, ale istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak alergia na metyloprednizolon lub lidokainę, uogólnione zakażenie grzybicze, oraz podanie dooponowe, donaczyniowe, domięśniowe, nadtwardówkowe, do nosa i do gałki ocznej. Lek nie powinien być stosowany u wcześniaków i noworodków. Należy zachować ostrożność w przypadku cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, chorób psychicznych, opryszczki ocznej, półpaśca ocznego, stresu i gruźlicy. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wymagać dostosowania dawki lub szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Depo-Medrol z Lidokainą, (40 mg + 10 mg)/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Depo-Medrol z lidokainą może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z izoniazydem, rifampicyną, lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwdrgawkowymi, antycholinergicznymi, przeciwcukrzycowymi, przeciwwymiotnymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, inhibitorami aromatazy, blokerami kanałów wapniowych, doustnymi lekami antykoncepcyjnymi, sokiem grejpfrutowym, lekami immunosupresyjnymi, NLPZ oraz lekami zmniejszającymi stężenie potasu. Może również wchodzić w interakcje z alkoholem benzylowym i sodem. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Encorton, 5 mg – przeciwwskazania

    Encorton to lek zawierający prednizon, stosowany w leczeniu wielu schorzeń zapalnych i autoimmunologicznych. Przed rozpoczęciem leczenia należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na prednizon lub układowe zakażenie grzybicze. Ważne jest również omówienie z lekarzem wszelkich ostrzeżeń i środków ostrożności, a także potencjalnych interakcji z innymi lekami. Przestrzeganie zaleceń lekarza i monitorowanie stanu zdrowia podczas leczenia lekiem Encorton może pomóc w minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Bellergot to lek stosowany w leczeniu wzmożonej pobudliwości nerwowej towarzyszącej objawom menopauzy oraz migrenowych bólach głowy. Zawiera trzy substancje czynne: fenobarbital, winian ergotaminy i atropinę. Jak każdy lek, Bellergot może wywoływać działania niepożądane, które mogą mieć różne nasilenie i częstość występowania. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, senność, reakcje alergiczne, suchość błon śluzowych nosa i ust, zmniejszenie wydzielania śliny oraz podwyższenie temperatury ciała. Bellergot może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności leczenia. Przedawkowanie Bellergotu może prowadzić do ostrego zatrucia fenobarbitalem, objawiającego się śpiączką, zaburzeniami oddychania, niewydolnością krążeniowo-oddechową, obrzękiem i zapaleniem…

  • Ilustracja poradnika Apap, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    APAP, zawierający paracetamol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwzakrzepowymi, ryfampicyną, izoniazydem, lekami przeciwpadaczkowymi, barbituranami, diflunisalem, sulfinpirazonem, inhibitorami MAO, zydowudyną i flukloksacyliną. Kofeina nasila jego działanie przeciwbólowe. Stosowanie APAP z alkoholem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania APAP, zwłaszcza jeśli przyjmują inne leki.

  • Ilustracja poradnika Anticol, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Anticol, zawierający disulfiram, jest lekiem stosowanym w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Disulfiram może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki przeciwzakrzepowe, amitryptylina, chloropromazyna, benzodiazepiny, izoniazyd i metronidazol. Może również reagować z rozpuszczalnikami organicznymi zawierającymi alkohol oraz produktami zawierającymi alkohol. Spożycie alkoholu podczas stosowania disulfiramu może wywołać ciężkie i zagrażające życiu objawy reakcji disulfiramowej.

  • Ilustracja poradnika Alumag – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Alumag obejmują nadwrażliwość na jego składniki, ciężką niewydolność nerek, hipofosfatemię, zwężenie jelita grubego oraz jednoczesne stosowanie tabletek musujących zawierających kwas cytrynowy. Należy zachować ostrożność u dzieci poniżej 6 roku życia, pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek, pacjentów dializowanych oraz osób z niewydolnością nerek. Stosowanie leku Alumag jednocześnie z innymi lekami, takimi jak chinolony, tetracykliny, ketokonazol, leki tuberkulostatyczne, glikozydy naparstnicy oraz inhibitory reduktazy HMG-CoA, może wpływać na ich wchłanianie i skuteczność.

  • Ilustracja poradnika Alumag – interakcje z lekami i alkoholem

    Alumag to lek stosowany w leczeniu objawowym zaburzeń przewodu pokarmowego związanych z nadkwaśnością soku żołądkowego. Może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak chinolony, tetracykliny, ketokonazol, leki tuberkulostatyczne, glikozydy naparstnicy oraz statyny. Ważne jest zachowanie odpowiednich odstępów czasowych między przyjmowaniem tych leków a Alumagiem. Alumag może również wchodzić w interakcje z kwasem cytrynowym, co zwiększa toksyczność glinu. Brak jest informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zawsze warto zachować ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Pirazynamid

    Pirazynamid to lek należący do grupy podstawowych środków przeciwgruźliczych, wykorzystywany głównie w pierwszej fazie leczenia gruźlicy. Wyróżnia się specyficznym mechanizmem działania, który skutecznie wspomaga zwalczanie bakterii wywołujących tę chorobę. Lek jest dostępny w formie tabletek i stosowany zawsze w połączeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi, by zwiększyć skuteczność terapii.

  • Ilustracja poradnika Etambutol

    Etambutol to lek stosowany w leczeniu gruźlicy, który działa poprzez hamowanie wzrostu bakterii wywołujących tę chorobę. Występuje głównie w postaci kapsułek i zawsze podawany jest w połączeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi. Stosowanie etambutolu wymaga regularnych kontroli wzroku oraz zachowania ostrożności u niektórych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Disulfiram

    Disulfiram jest substancją czynną stosowaną pomocniczo w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Jego działanie polega na wywołaniu nietolerancji alkoholu, co pomaga w utrzymaniu abstynencji. Dostępny jest w formie tabletek doustnych oraz tabletek do implantacji, a jego stosowanie wymaga świadomej zgody pacjenta. Disulfiram nie jest odpowiedni dla każdego – istnieją konkretne przeciwwskazania, a lek może wchodzić w interakcje z innymi substancjami.

  • Ilustracja poradnika Ryfampicyna

    Ryfampicyna to antybiotyk o szerokim zastosowaniu, stosowany głównie w leczeniu gruźlicy i innych zakażeń bakteryjnych. Wyróżnia się skutecznością wobec wielu szczepów bakterii, a jej różne postacie leku pozwalają na indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Przed rozpoczęciem leczenia ważna jest znajomość podstawowych zasad dawkowania, przeciwwskazań oraz potencjalnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Izoniazyd

    Izoniazyd to substancja czynna o działaniu bakteriobójczym, szeroko stosowana w leczeniu gruźlicy płuc i pozapłucnej. Skuteczność izoniazydu wynika z jego zdolności do zwalczania prątków gruźlicy zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz komórek. Dostępny jest w różnych postaciach i dawkach, często stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi. Przed rozpoczęciem leczenia ważne jest uwzględnienie przeciwwskazań i potencjalnych interakcji, a także świadomość możliwych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Streptomycyna

    Streptomycyna to antybiotyk aminoglikozydowy stosowany w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych, zwłaszcza gruźlicy. Jest podawana domięśniowo i działa na wiele bakterii, jednak jej stosowanie wymaga ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych, szczególnie u osób z problemami nerek lub słuchu.