Pirazynamid to lek należący do grupy podstawowych środków przeciwgruźliczych, wykorzystywany głównie w pierwszej fazie leczenia gruźlicy. Wyróżnia się specyficznym mechanizmem działania, który skutecznie wspomaga zwalczanie bakterii wywołujących tę chorobę. Lek jest dostępny w formie tabletek i stosowany zawsze w połączeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi, by zwiększyć skuteczność terapii.

Jak działa pirazynamid?

Pirazynamid należy do podstawowych leków przeciwgruźliczych i jest stosowany w początkowej fazie leczenia tej choroby. Jego działanie polega na zwalczaniu bakterii Mycobacterium tuberculosis, szczególnie skutecznie w środowisku o niskim pH, co sprzyja szybkiemu zahamowaniu rozwoju infekcji1.

Dostępne postacie i dawki pirazynamidu

  • Tabletki 500 mg2

Pirazynamid jest dostępny jako jednoskładnikowy lek w postaci tabletek. W terapii przeciwgruźliczej zawsze stosuje się go w połączeniu z innymi lekami, takimi jak ryfampicyna czy izoniazyd3.

Wskazania do stosowania

  • Pierwsza faza leczenia gruźlicy (intensywna faza leczenia)
  • Gruźlica płuc oraz gruźlica pozapłucna, szczególnie w przypadku oporności na inne leki przeciwgruźlicze4

Najczęściej stosowane dawkowanie

Najczęściej zalecana dawka dla dorosłych to 1,5 g raz dziennie (20-30 mg/kg masy ciała), przyjmowana doustnie. Nie powinno się przekraczać dawki 2 g na dobę5.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na pirazynamid
  • Niewydolność wątroby
  • Dna moczanowa
  • Porfiria
  • Okres ciąży i karmienia piersią6

Profil bezpieczeństwa pirazynamidu

Lek nie powinien być stosowany przez kobiety w ciąży oraz karmiące piersią. Osoby starsze, pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby powinni zachować szczególną ostrożność. Pirazynamid może powodować działania niepożądane ze strony wątroby oraz wpływać na stężenie kwasu moczowego we krwi78. Nie ma jednoznacznych danych dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak ze względu na możliwe działania niepożądane należy zachować ostrożność.

Przedawkowanie pirazynamidu

Przedawkowanie może prowadzić do uszkodzenia wątroby oraz wzrostu stężenia kwasu moczowego. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza; konieczne jest leczenie podtrzymujące oraz kontrola funkcji wątroby9.

Interakcje z innymi lekami

  • Może utrudniać kontrolę poziomu glukozy u osób z cukrzycą leczonych insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi
  • Może podwyższać stężenie kwasu moczowego, wpływając na skuteczność leczenia dny
  • Może zmniejszać stężenie cyklosporyny
  • Probenecyd hamuje wydalanie pirazynamidu
  • W połączeniu z lewofloksacyną mogą wystąpić dodatkowe działania niepożądane10

Najczęstsze działania niepożądane

  • Uszkodzenie wątroby (hepatotoksyczność)
  • Podwyższenie poziomu kwasu moczowego i objawy dny moczanowej
  • Nudności, wymioty, brak apetytu
  • Bóle stawów i mięśni
  • Reakcje alergiczne, wysypka
  • Zaburzenia krwi (np. niedokrwistość, trombocytopenia)1112

Mechanizm działania

Pirazynamid jest przekształcany przez bakterie do aktywnej postaci, która hamuje rozwój Mycobacterium tuberculosis. Najsilniejsze działanie wykazuje w kwaśnym środowisku, typowym dla początkowej fazy zakażenia13.

Stosowanie w ciąży

Pirazynamid nie powinien być stosowany w czasie ciąży14.

Stosowanie u dzieci

U dzieci zaleca się stosowanie pirazynamidu wyłącznie w warunkach szpitalnych, pod ścisłym nadzorem lekarza15.

Stosowanie u kierowców

Nie ma jednoznacznych danych dotyczących wpływu pirazynamidu na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych należy zachować ostrożność16.

Pirazynamid – porównanie substancji czynnych

Pirazynamid, etambutol i streptomycyna to leki przeciwgruźlicze o różnych mechanizmach działania, stosowane w terapii skojarzonej, różniące się wskazaniami i bezpieczeństwem. Porównywane substancje cz…

czytaj więcej ❯❯
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO PYRAZINAMID FARMAPOL, 500 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 500 mg pirazynamidu (Pyrazinamidum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka Biała, okrągła z oznakowaniem „PYRAZINAMID” wytłoczonym po jednej stronie.
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1. Wskazania do stosowania Produkt Pyrazinamid Farmapol jest wskazany do stosowania: w pierwszej fazie leczenia gruźlicy, tj. podczas leczenia intensywnego (pierwsze dwa miesiące) w skojarzeniu z ryfampicyną i izoniazydem; zwiększa to skuteczność leczenia, przyspiesza odprątkowanie i zmniejsza liczbę nawrotów; w leczeniu gruźlicy płuc i gruźlicy pozapłucnej, wywołanej przez prątki oporne na główne chemioterapeutyki przeciwgruźlicze (izoniazyd lub ryfampicynę), zawsze w skojarzeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi.
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Dawkowanie
    4.2. Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zwykle stosuje się 20 do 30 mg/kg masy ciała w jednej dawce dobowej. U dorosłych najczęściej podaje się 1,5 g raz na dobę. Nie należy podawać dawki większej niż 2 g na dobę. Dawkę należy zmniejszyć w przypadku niewydolności nerek. Sposób podawania Należy przyjmować doustnie, popijając wodą.
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Przeciwwskazania
    4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na pirazynamid lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Niewydolność wątroby, dna moczanowa, porfiria. Nie należy stosować u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią.
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Toksyczność pirazynamidu jest znaczna już w dawkach leczniczych i zależy przede wszystkim od wielkości zastosowanej dawki. Pirazynamid w dawce powyżej 1,5 g na dobę może doprowadzić do uszkodzenia wątroby i żółtaczki. Dawka 3,0 g na dobę może spowodować wystąpienie ostrego żółtego zaniku wątroby. Pirazynamid hamuje wydalanie nerkowe moczanów, powodując często nadmierne stężenie kwasu moczowego we krwi, co zwykle powoduje wystąpienie objawów dny. U pacjentów, u których rozpoczęto leczenie pirazynamidem, należy na początku leczenia oznaczyć w surowicy stężenie kwasu moczowego i bilirubiny całkowitej oraz aktywność enzymów wątrobowych. Należy ściśle obserwować pacjentów z przebytymi wcześniej chorobami wątroby oraz pacjentów o zwiększonym ryzyku zapalenia wątroby w związku ze stosowaniem pirazynamidu (np. nadużywających alkohol).
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Nie należy kontynuować leczenia pirazynamidem dopóki widoczne są oznaki uszkodzeń komórek wątrobowych i objawy ostrego dnawego zapalenia stawów. Należy zachować następujące środki ostrożności: u dzieci zaleca się stosowanie pirazynamidu tylko w lecznictwie zamkniętym; u dorosłych wskazane jest rozpoczęcie leczenia w oddziale lecznictwa zamkniętego, a dalsze prowadzenie leczenia pod kierunkiem lekarza chorób płuc; zaleca się systematyczną (co 10-14 dni) i porównawczą kontrolę czynności wątroby (oznaczenie aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej, określenie stężenia bilirubiny w surowicy krwi i urobilinogenu w moczu); nie stosować pirazynamidu u chorych na gruźlicę z przebytymi schorzeniami wątroby; u alkoholików i u osób, u których wyniki prób wątrobowych już przed rozpoczęciem leczenia wskazują na niewydolność wątroby; jeśli wystąpi hiperurykemia i spowoduje ostre zapalenie stawów, pirazynamid należy odstawić; pirazynamid należy ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek; pirazynamid należy ostrożnie stosować u pacjentów z cukrzycą, gdyż może powodować trudności w jej leczeniu.
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Interakcje
    4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji U chorych na cukrzycę, którym jednocześnie podawano insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe i pirazynamid, zwiększa się trudność kontrolowania stężenia glukozy we krwi. Pirazynamid może podwyższać stężenie kwasu moczowego w surowicy i zmniejszać skuteczność leczenia dny; dlatego w trakcie leczenia pirazynamidem niezbędna jest korekta dawek allopurynolu, kolchicyny, probenecydu czy sulfinpirazonu. Pirazynamid może zmniejszać stężenie cyklosporyny, co może być przyczyną niedostatecznej immunosupresji; dlatego w trakcie jednoczesnego stosowania obydwu leków należy monitorować stężenia cyklosporyny i ewentualnie korygować dawki. Probenecyd hamuje wydalanie pirazynamidu. Podczas równoczesnego podawania pirazynamidu i lewofloksacyny mogą występować u pacjentów działania niepożądane dotyczące układu mięśniowo-szkieletowego, żołądka i jelit, ośrodkowego układu nerwowego oraz skóry.
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Nie stosować w czasie ciąży i karmienia piersią.
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Brak danych dotyczących wpływu na sprawność psychofizyczną, zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Działania niepożądane
    4.8. Działania niepożądane Podstawowe działanie niepożądane po podawaniu pirazynamidu to hepatotoksyczność. Ryzyko uszkodzenia miąższu wątroby wzrasta z dawką i czasem leczenia. Podawanie pirazynamidu w dawce nie przekraczającej 30 mg/kg masy ciała w skojarzeniu z izoniazydem i ryfampicyną przez 2 pierwsze miesiące leczenia nie zwiększa istotnie hepatotoksyczności zestawu. Pirazynamid stosowany w dawce ponad 1,5 g na dobę może uszkadzać miąższ wątroby i powodować wystąpienie żółtaczki (zwiększa się aktywność AlAT i AspAT we krwi). Toksyczne działanie na wątrobę zależy od dawki i może wystąpić w dowolnym momencie leczenia. Pirazynamid może wywołać nadmierne stężenie kwasu moczowego we krwi, dnę moczanową. Przewód pokarmowy: pirazynamid może wywołać zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, tj. nudności, wymioty, brak łaknienia (anoreksję).
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Działania niepożądane
    Układ krwionośny i układ limfatyczny: niedokrwistość z niedoboru żelaza, niedokrwistość sideroblastyczna, trombocytopenia; rzadko występują zaburzenia mechanizmu krzepnięcia krwi. Inne: lekki ból stawów i ból mięśni; złe samopoczucie, odczyny alergiczne, tj. wysypka skórna, pokrzywka, świąd; rzadko występuje gorączka, trądzik, nadwrażliwość na światło, porfiria, trudności w oddawaniu moczu, śródmiąższowe zapalenie nerek.
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Przedawkowanie
    4.9. Przedawkowanie Dane dotyczące przedawkowania pirazynamidu są ograniczone. W jednym przypadku przedawkowania pirazynamidu wystąpiły zaburzenia czynności wątroby, które samoistnie ustąpiły po zaprzestaniu podawania pirazynamidu. Po przedawkowaniu należy stosować leczenie podtrzymujące czynności życiowe i kontrolować czynność wątroby oraz stężenie kwasu moczowego w surowicy. W ciężkich przypadkach należy przeprowadzić dializę krwi.
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciw mykobakteriom, inne leki przeciwgruźlicze. Kod ATC: J 04 AK 01. Gruźlica jest wywoływana przez bakterie należące do zespołu Mycobacterium tuberculosis. Choroba zwykle obejmuje płuca, chociaż w około jednej trzeciej przypadków zajęte są także inne narządy. Jeżeli gruźlica jest wywoływana przez szczepy prątków wrażliwych na leki, to prawidłowa terapia prowadzi zawsze do wyleczenia. Gruźlica nie poddana leczeniu po upływie 5 lat kończy się zgonem u ponad połowy chorych. Wprowadzenie leków przeciwprątkowych w znaczny sposób wpłynęło na naturalny przebieg choroby. Produkty lecznicze stosowane w leczeniu gruźlicy dzieli się na leki pierwszego i drugiego rzutu. Pirazynamid jest jednym z pięciu leków przeciwprątkowych zaliczanych do grupy pierwszego rzutu.
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pirazynamid odgrywa ważną rolę w pierwszej fazie leczenia, ponieważ wykazuje szczególnie silne działanie przeciwprątkowe ze względu na specyficzne warunki występujące w początkowym etapie rozwoju choroby. Zachodzące na tym etapie zakwaszenie miejsca zakażenia, wywołane rozwojem komórek bakteryjnych, jest korzystne, gdyż ważnym czynnikiem warunkującym działanie pirazynamidu jest pH środowiska – im mniejsze pH tym silniejsze działanie leku. Pirazynamid stosowany z ryfampicyną powoduje zabicie większości prątków gruźlicy. Mechanizm działania pirazynamidu jest prawdopodobnie najmniej wyjaśnionym i zrozumiałym spośród mechanizmów działania wszystkich preparatów stosowanych w leczeniu tej choroby. Pirazynamid jest prolekiem, który przekształcany jest do aktywnej pochodnej kwasu pirazynowego przez bakteryjny enzym nikotynamidazę. Powstała w ten sposób pochodna wykazuje działanie przeciwko Mycobacterium tuberculosis.
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mechanizm wychwytywania pirazynamidu przez komórki Mycobacterium tuberculosis jest nie do końca wyjaśniony.
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2. Właściwości farmakokinetyczne Pirazynamid szybko i prawie całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. Po podaniu doustnym stężenie maksymalne pirazynamidu w osoczu występuje po 1 do 2 h, a kwasu pirazynowego po 4 do 5 h. Pirazynamid dobrze przenika do płynów ustrojowych i wszystkich tkanek – do wątroby, płuc i płynu mózgowo-rdzeniowego, w którym osiąga od 87% do 105% wartości stężeń występujących w surowicy. Pirazynamid przenika do makrofagów oraz osiąga duże stężenia w wydzielinie płucnej i oskrzelowej, co warunkuje jego wysoką skuteczność przeciwgruźliczą. Pirazynamid wiąże się z białkami w niewielkim stopniu (10%-20%), także w niewiele większym stopniu (około 31%) wiąże się kwas pirazynowy. Pirazynamid w niewielkim stopniu przenika przez łożysko i do mleka matek karmiących. Pirazynamid w wątrobie z udziałem deaminazy mikrosomalnej jest hydrolizowany do aktywnego metabolitu – kwasu pirazynowego, który jest przekształcany przez oksydazę ksantynową do kwasu 5-hydroksypirazynowego, głównego wydalanego metabolitu.
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    Pirazynamid może być w niewielkim stopniu hydrolizowany w żołądku i pęcherzyku żółciowym. U chorych z prawidłową czynnością wątroby i nerek biologiczny okres półtrwania (t0,5) pirazynamidu waha się od 9 do 10 h, a t0,5 kwasu pirazynowego ma wartość około 12 h. U chorych z niewydolnością nerek t0,5 pirazynamidu wydłuża się do około 26 h, a kwasu pirazynowego do 22 h. Pirazynamid i jego metabolity są wydalane przez nerki, głównie w wyniku przesączania kłębuszkowego. W ciągu pierwszych 24 h po doustnym przyjęciu leku około 70% dawki jest wydalane z moczem. Po 72 h wydala się około 33% kwasu pirazynowego, 36% kwasu 5-hydroksypirazynowego i około 3% niezmienionego leku.
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Brak danych przedklinicznych dotyczących produktu leczniczego Pyrazinamid Farmapol.
  • CHPL leku Pyrazinamid Farmapol, tabletki, 500 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Skrobia ziemniaczana Talk Karboksymetyloskrobia sodowa (typ C) 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3. Okres ważności 3 lata. 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Pojemnik polipropylenowy 250 szt (1 pojemnik po 250 szt.) 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań. Wszystkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ethambutol TEVA, 250 mg, kapsułki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna kapsułka zawiera 250 mg chlorowodorku etambutolu (Ethambutoli hydrochloridum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka Kapsułka żelatynowa twarda nr 1: wieczko matowe barwy różowobrązowej, denko matowe barwy cielistej.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania W skojarzeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi: gruźlica płuc i opłucnej (zakażenia pierwotne i wtórne); gruźlica pozapłucna (opon mózgowo-rdzeniowych, kości i stawów, narządów moczowo-płciowych, zwojów nerwowych). Lek można stosować tylko w leczeniu gruźlicy wywołanej przez drobnoustroje wrażliwe na etambutol.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Stosowane są różne schematy leczenia przeciwgruźliczego z zastosowaniem etambutolu. Etambutol można stosować jednocześnie z takimi lekami przeciwgruźliczymi, jak: cykloseryna, etionamid, pirazynamid, wiomycyna. W skojarzonej terapii wielolekowej można jednocześnie z etambutolem stosować również izoniazyd, kwas aminosalicylowy i streptomycynę. Poniżej przedstawiono zwykle stosowane dawkowanie. Stosowanie u osób dorosłych i dzieci w wieku powyżej 13 lat Leczenie początkowe – u pacjentów, którzy nie byli wcześniej leczeni lekami przeciwgruźliczymi: Od 15 do 25 mg/kg mc. na dobę w dawce pojedynczej. U pacjentów tych najczęściej stosuje się schematy: etambutol + izoniazyd lub etambutol + izoniazyd + streptomycyna. Leczenie powtórne – u pacjentów, którzy byli już leczeni lekami przeciwgruźliczymi: Od 20 do 25 mg/kg mc.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Dawkowanie
    na dobę w dawce pojedynczej, w skojarzeniu z co najmniej jednym lekiem tuberkulostatycznym, na który prątki wykazują wrażliwość in vitro. Po 60 dniach dawkę należy zmniejszyć do 15 mg/kg mc. na dobę w dawce pojedynczej. Leczenie przerywane: 50 mg/kg mc. na dobę w pojedynczej dawce 1 raz lub 2 razy w tygodniu. Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Ponieważ nerki są główną drogą eliminacji etambutolu, dawkowanie leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy dostosować w następujący sposób: Współczynnik przesączania kłębuszkowego (GFR) <50 Dawka w mg/kg mc. Przerwa między dawkami >25 ml/min: 15-25 co 24-36 godzin 10-25 ml/min: 7,5-15 co 48 godzin <10 ml/min lub pacjenci dializowani: 5 co 48 godzin Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku Podczas dawkowania w tej grupie pacjentów należy zachować ostrożność.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Dawkowanie
    Zwykle zaczyna się od dawek najniższych w dopuszczalnym zakresie stosowania, biorąc pod uwagę większą częstość występowania zaburzeń czynności wątroby, nerek lub serca, jak również inne współistniejące choroby czy równocześnie stosowane terapie. Stosowanie u dzieci Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 13 lat. Czas trwania leczenia Pełny okres leczenia powinien trwać przynajmniej 9 miesięcy. Sposób podawania Lek można zażywać niezależnie od posiłku, zaleca się popić go szklanką wody.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na etambutol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Zapalenie nerwu wzrokowego. Ciężka niewydolność nerek. U pacjentów, od których nie można uzyskać informacji o występujących zaburzeniach widzenia (np. u osób nieprzytomnych). Nie należy stosować produktu u dzieci w wieku poniżej 13 lat ani u kobiet w ciąży.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Przed rozpoczęciem leczenia i w czasie leczenia etambutolem należy okresowo przeprowadzać badanie okulistyczne: oftalmoskopię, badanie pola widzenia, ostrości wzroku i rozróżniania barw. Badanie kontrolne powinno obejmować każde oko oddzielnie i łącznie dwoje oczu. Jeżeli podawane są dawki większe niż 15 mg/kg mc., badania wzroku należy przeprowadzać przynajmniej raz w miesiącu. Szczególną kontrolą okulistyczną, ze względu na trudniejszą ocenę subiektywną i obiektywną zaburzeń widzenia w czasie terapii etambutolem, należy objąć pacjentów ze schorzeniami oczu: zaćmą, zapaleniami w obrębie gałki ocznej, retynopatią cukrzycową. Należy pouczyć pacjenta o konieczności samokontroli w zakresie ostrości widzenia i rozróżniania barw oraz że w przypadku zauważenia jakichkolwiek zaburzeń powinien przerwać leczenie i zgłosić się do lekarza.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Specjalne środki ostrozności
    Etambutol może powodować zmniejszenie ostrości widzenia oraz postrzegania barw, będące skutkiem zapalenia nerwu wzrokowego pozagałkowego. Zaburzenia te mogą być związane ze stosowaną dawką oraz czasem trwania terapii. Ustępują one zazwyczaj, jeśli lek odstawi się niezwłocznie po ich zaobserwowaniu. Jednakże notowano także występowanie nieodwracalnej ślepoty. U dzieci kontrole okulistyczne należy przeprowadzać regularnie. Obserwowano toksyczne działanie etambutolu na wątrobę, w tym także przypadki śmiertelne. Tak jak w przypadku innych silnie działających produktów leczniczych, zaleca się okresowe badania czynności nerek, wątroby i układu krwiotwórczego. Etambutol może zmniejszać klirens nerkowy moczanów takich, jak kwas moczowy, co prawdopodobnie prowadzi do hiperurykemii. Obserwowano występowanie ostrych napadów dny moczowej.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wodorotlenek glinu zmniejsza wchłanianie etambutolu z przewodu pokarmowego. Zaleca się zachowanie 4 godzin przerwy pomiędzy zażyciem etambutolu i przyjęciem leku zobojętniającego sok żołądkowy, zawierającego wodorotlenek glinu. Etambutol może reagować z fentolaminą, powodując fałszywie dodatni wynik testu wykrywającego guz chromochłonny nadnerczy.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Wpływ etambutolu na płód w skojarzeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi nie jest znany. Etambutol przenika przez łożysko. Notowano zaburzenia widzenia u dzieci urodzonych przez kobiety stosujące kurację przeciwgruźliczą zawierającą etambutol. Stosowanie leku w ciąży jest przeciwwskazane. Karmienie piersi? Etambutol przenika do mleka. Nie przeprowadzono jednak odpowiednio liczebnych, kontrolowanych badań u ludzi, dlatego nie zaleca się karmienia piersią podczas kuracji.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na możliwość zaburzeń widzenia (zmniejszenie ostrości wzroku, ograniczenie pola widzenia, zaburzenia widzenia w zakresie barwy i czerwonej), w trakcie leczenia etambutolem nie należy kierować pojazdami mechanicznymi ani obsługiwać maszyn.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane etambutolu podano poniżej, z podziałem na układy i narządy, których dotyczą i z częstością występowania, jeżeli była ona dostępna. Częstość określa się następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia oka Rzadko (częściej podczas stosowania dużych dawek): pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego jedno- lub obustronne (osłabienie ostrości widzenia, zaburzenia widzenia barw, obecność mroczka centralnego lub obwodowego, ograniczenie pola widzenia). Wystąpienie zaburzeń ze strony narządu wzroku zależy od dawki, czasu leczenia i współistniejących schorzeń gałki ocznej. W razie ich wystąpienia leczenie etambutolem należy przerwać.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Działania niepożądane
    Zmiany w narządzie wzroku zwykle są przemijające, po zaprzestaniu leczenia cofają się w ciągu kilku tygodni, w ciężkich przypadkach – w ciągu kilku miesięcy. W wyjątkowych przypadkach zmiany w gałce ocznej mogą być nieodwracalne z powodu zaniku nerwu wzrokowego. Zaburzenia układu immunologicznego Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje skórne, alergiczne zapalenie wątroby, płuc, nerek, mięśnia sercowego i osierdzia), reakcje anafilaktoidalne lub anafilaktyczne (w tym wstrząs), eozynofilia (zwiększenie liczby granulocytów kwasochłonnych we krwi). Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: wysypki skórne, świąd skóry. Bardzo rzadko: zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcje nadwrażliwości na światło. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Częstość nieznana: nacieki tkanki płucnej z eozynofilią lub bez.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Działania niepożądane
    Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często: bóle i zawroty głowy. Rzadko: drętwienie i mrowienie kończyn spowodowane zapaleniem nerwów obwodowych. Zaburzenia psychiczne Niezbyt często: stany splątania. Rzadko: dezorientacja, omamy. Zaburzenia krwi i układu chłonnego Częstość nieznana: małopłytkowość, zmniejszenie liczby krwinek białych, zmniejszenie liczby krwinek białych obojętnochłonnych we krwi, powiększenie węzłów chłonnych. Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zaburzenia łaknienia – jadłowstręt. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bardzo rzadko: dna moczanowa, hiperurykemia (zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy), śródmiąższowe zapalenie nerek. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana: przemijające zaburzenia czynności wątroby, niekiedy z żółtaczką, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej oraz aminotransferazy alaninowej, zapalenie wątroby, uszkodzenie wątroby (w tym przypadki śmiertelne).
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Działania niepożądane
    Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często: bóle i obrzęki stawów. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Rzadko: gorączka, dreszcze, złe samopoczucie. 5. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie W razie przedawkowania należy wdrożyć leczenie objawowe. Należy wywołać wymioty, przeprowadzić płukanie żołądka, podać środki przeczyszczające. W ciężkim stanie klinicznym stosuje się dializę otrzewnową lub hemodializę.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwzakaźne do stosowania ogólnego, leki przeciw mykobakteriom, inne leki stosowane w leczeniu gruźlicy. Kod ATC: J 04 AK 02. Etambutol jest chemioterapeutykiem działającym bakteriostatycznie na szczepy Mycobacterium tuberculosis. Nie działa na inne drobnoustroje. Hamuje wzrost prątków wywołujących gruźlicę u ludzi i u zwierząt oraz niektórych prątków atypowych, będących przyczyną mykobakterioz, np. Mycobacterium kansasii. Mechanizm działania leku polega na zaburzaniu metabolizmu komórkowego, co powoduje hamowanie namnażania i śmierć prątków. Wpływając destruktywnie na ścianę komórkową prątków, etambutol czyni ją przepuszczalną dla wielu inhibitorów, w tym również dla innych leków przeciwprątkowych. Działa na postaci wewnątrz- i zewnątrzkomórkowe prątków. Pierwotna oporność na lek występuje u około 1% pacjentów.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Właściwości farmakodynamiczne
    Jeżeli etambutol podawany jest jako lek pojedynczy, oporność prątków in vitro narasta szybko w sposób skokowy. Nie wykazano oporności krzyżowej etambutolu i innych leków tuberkulostatycznych. Jednoczesne stosowanie z izoniazydem opóźnia pojawienie się oporności.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Etambutol szybko i w 80% wchłania się z przewodu pokarmowego. Po podaniu doustnym pojedynczej dawki 25 mg/kg mc. po 2-4 godzinach osiąga maksymalne stężenie w surowicy wynoszące 2 do 5 μg/ml, po 24 godzinach stężenie wynosi mniej niż 1 μg/ml. Lek w 20-30% wiąże się z białkami osocza. Metabolizowany jest w wątrobie do pochodnych kwasu dikarboksylowego. Okres półtrwania w surowicy wynosi 3 do 4 godzin, zaś w razie niewydolności nerek jest wydłużony do 8 godzin. W ciągu 24 godzin od podania ponad 50% dawki leku wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej, zaś 8-15% w postaci nieczynnych metabolitów. Około 20-22% początkowej dawki wydalane jest z kałem w postaci niezmienionej. Etambutol dobrze przenika do wielu tkanek i narządów. Dobrze przenika do płuc, w których może osiągać stężenia 5- do 9-krotnie większe niż w surowicy krwi. Stężenie leku w krwinkach jest dwukrotnie większe niż w surowicy. Etambutol przenika przez barierę łożyska.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Właściwości farmakokinetyczne
    We krwi płodu osiąga stężenie około 30% stężenia leku występującego we krwi matki. W stanie zapalnym opon mózgowo-rdzeniowych stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym wynoszą od 10 do 50% stężenia leku w surowicy. Lek przenika do mleka matki.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania toksykologiczne u psów, którym podawano duże dawki etambutolu przez długi czas, wykazały uszkodzenie mięśnia sercowego i zaburzenia barwnikowe w gałce ocznej (utrata barwnika z błony odblaskowej). U małp Rhesus po dużych dawkach obserwowano wystąpienie zmian w OUN oraz wpływ na mięsień sercowy. U ciężarnych myszy i królików, którym podawano duże dawki, nieznacznie zwiększała się śmiertelność płodów. U płodów myszy obserwowano bardzo rzadko przypadki rozszczepu podniebienia, wrodzony częściowy brak kości czaszki i nieprawidłowości w budowie kręgów.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Wypełnienie kapsułki: talk, magnezu stearynian. Kapsułka żelatynowa twarda nr 1: denko – tytanu dwutlenek (E171), żelaza tlenek czerwony (E172), żelatyna; wieczko – tytanu dwutlenek (E171), żelaza tlenek żółty (E172), żelaza tlenek czerwony (E172), żelatyna. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Bezbarwne blistry z folii Aluminium/PVC, w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 90 kapsułek. Worek polietylenowy w pojemniku polipropylenowym. Opakowanie zawiera 250 kapsułek. Pojemnik z HDPE z wieczkiem z LDPE w tekturowym opakowaniu. Opakowanie zawiera 250 kapsułek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.
  • CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
    Dane farmaceutyczne
    Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Streptomycinum TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO STREPTOMYCINUM TZF, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna fiolka zawiera 1 g streptomycyny (Streptomycinum) w postaci siarczanu. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Biały lub prawie biały proszek.
  • CHPL leku Streptomycinum TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Streptomycynę stosuje się w leczeniu umiarkowanie ciężkich i ciężkich zakażeń wywołanych przez wrażliwe na nią drobnoustroje. Zakażenia gruźlicze, wywołane przez Mycobacterium tuberculosis; stosuje się w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi. Zakażenia niegruźlicze: Dżuma. Tularemia. Bruceloza. Ziarniniak pachwinowy. Wrzód miękki. Zakażenia układu oddechowego, zapalenie wsierdzia; stosuje się w skojarzeniu z innymi antybiotykami (najczęściej z β-laktamowymi). Zapalenie płuc; stosuje się w skojarzeniu z innymi antybiotykami. Zakażenia układu moczowego. Zapalenie wsierdzia (Streptococcus viridans, Enterococcus faecalis); stosuje się w skojarzeniu z penicyliną. Posocznica wywołana Gram-ujemnymi pałeczkami; stosuje się w skojarzeniu z innymi antybiotykami. Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę miejscowe oficjalne wytyczne dotyczące stosowania antybiotyków.
  • CHPL leku Streptomycinum TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Streptomycynę można podawać tylko domięśniowo! Gruźlica: Streptomycynę stosuje się w pierwszej fazie leczenia gruźlicy, zawsze w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi (np. izoniazyd, pirazynamid, ryfampicyna), zwykle przez pierwsze 2 miesiące leczenia. Leczenie ciągłe Dorośli: 15 mg/kg mc./dobę, maks. 1 g Dzieci: 20 do 40 mg/kg mc./dobę, maks. 1 g Leczenie przerywane Dorośli: 25 do 30 mg/kg mc./dobę, maks. 1,5 g Dzieci: 25 do 30 mg/kg mc./dobę, maks. 1,5 g Całkowita dawka streptomycyny w ciągu jednego kursu leczenia nie powinna przekraczać 120 g. Zakażenia niegruźlicze: Dorośli: Zwykle stosuje się 1 do 2 g na dobę w dawkach podzielonych, w zależności od wrażliwości drobnoustroju i ciężkości zakażenia, przez 3 do 7 dni. Nie należy przekraczać dawki 2 g na dobę. Tularemia: 1 do 2 g na dobę w dawkach podzielonych przez 7 do 14 dni; jeśli choroba przebiega bez gorączki – 5 do 7 dni.
  • CHPL leku Streptomycinum TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
    Dawkowanie
    Dżuma: 2 g na dobę w 2 dawkach podzielonych, przez co najmniej 10 dni. Zapalenie wsierdzia: Wywołane przez paciorkowce. Streptomycynę podaje się przez 2 tygodnie w skojarzeniu z penicyliną. W pierwszym tygodniu terapii podaje się 1 g streptomycyny 2 razy na dobę, w drugim tygodniu – 500 mg 2 razy na dobę. U pacjentów w wieku powyżej 60 lat lek należy podawać w dawce 500 mg 2 razy na dobę przez 2 tygodnie. Wywołane przez enterokoki. Streptomycynę w skojarzeniu z penicyliną podaje się przez 6 tygodni. Przez pierwsze 2 tygodnie leczenia podaje się 1 g 2 razy na dobę, a następnie przez 4 kolejne tygodnie – 500 mg 2 razy na dobę. Dzieci: Zwykle stosuje się 20 do 40 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 1 g/dobę) w dawkach podzielonych, co 6 lub 12 godzin. Pacjenci w wieku powyżej 50 lat: U pacjentów powyżej 50 lat zaleca się zmniejszyć dawkę leku oraz podczas leczenia wykonywać oznaczenia stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego we krwi oraz badania słuchu. Uwaga!
  • CHPL leku Streptomycinum TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
    Dawkowanie
    Jeśli podczas leczenia streptomycyną wystąpią zaburzenia słuchu lub inne nasilone objawy niepożądane, lek należy natychmiast odstawić. Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lek należy stosować z dużą ostrożnością, z powodu możliwości kumulowania się streptomycyny w organizmie i nasilenia jej toksyczności. U pacjentów tych należy zmniejszyć dawkę leku oraz podczas leczenia wykonywać oznaczenia stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego we krwi oraz badania słuchu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek maksymalne stężenie leku w surowicy nie powinno przekraczać 20-25 µg/ml. W razie konieczności długotrwałego podawania streptomycyny alkalizacja moczu może zapobiec podrażnieniu nerek lub zminimalizować je. Czas leczenia: Czas leczenia, z wyjątkiem gruźlicy, należy ograniczyć do 7-14 dni. Sposób podawania: Streptomycynę można podawać tylko domięśniowo.
  • CHPL leku Streptomycinum TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
    Dawkowanie
    Dorośli i starsze dzieci: Zwykle podaje się w górny, boczny kwadrant pośladka lub w duże grupy mięśni bocznych uda. W uzasadnionych przypadkach streptomycynę można podawać w mięsień naramienny, zachowując szczególną ostrożność ze względu na ryzyko uszkodzenia nerwów przebiegających w tej okolicy. Niemowlęta i małe dzieci: Zwykle podaje się w duże grupy mięśni bocznych uda. Podawanie streptomycyny w pośladki nie jest zalecane ze względu na ryzyko uszkodzenia nerwu kulszowego.
  • CHPL leku Streptomycinum TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na streptomycynę lub inne antybiotyki aminoglikozydowe. Choroby narządu słuchu. Zaburzenia błędnika. Miastenia.
  • CHPL leku Streptomycinum TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podczas stosowania streptomycyny mogą wystąpić zaburzenia słuchu i szumy uszne. Dlatego u pacjentów, którym streptomycynę zalecono do długotrwałego leczenia, zaleca się przeprowadzanie badań słuchu (próba kaloryczna, test audiometryczny) przed rozpoczęciem leczenia i okresowo podczas kuracji. Jeśli pojawią się objawy ototoksycznego działania streptomycyny (ból głowy, nudności, wymioty, zaburzenia równowagi) i (lub) wystąpią negatywne wyniki badań słuchu, antybiotyk należy natychmiast odstawić, aby zapobiec trwałemu uszkodzeniu słuchu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek znacznie wzrasta ryzyko ototoksycznego i neurotoksycznego działania streptomycyny (patrz punkt 4.2). Małym dzieciom streptomycynę należy podawać z dużą ostrożnością i nie przekraczać zalecanych dawek leku.
  • CHPL leku Streptomycinum TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
    Specjalne środki ostrozności
    U małych dzieci otrzymujących większe niż zalecane dawki streptomycyny opisywano zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego, objawiające się osłupieniem, zwiotczeniem, śpiączką, depresją oddechową. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, którym streptomycynę podano podczas zabiegu chirurgicznego, ze względu na ryzyko groźnego dla życia bezdechu po rozintubowaniu. Zaleca się baczną obserwację pacjenta po zabiegu. Jeśli streptomycynę stosuje się w leczeniu choroby wenerycznej (np. ziarniniak pachwinowy, wrzód miękki) u pacjentów z podejrzeniem równoczesnego zakażenia kiłą, przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie oraz po jego zakończeniu, należy wykonać badanie mikroskopowe w ciemnym polu widzenia, a badania serologiczne krwi (WR) powinny być wykonywane co miesiąc, przez co najmniej 4 miesiące. U pacjentów z miastenią streptomycyna może nasilać objawy choroby. Podczas stosowania streptomycyny może wystąpić nadmierny rozwój niewrażliwych drobnoustrojów, np. Candida.
  • CHPL leku Streptomycinum TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli podczas leczenia streptomycyną rozwiną się nowe zakażenia grzybicze lub bakteryjne, antybiotyk należy odstawić i rozpocząć właściwe leczenie. Streptomycynę należy podawać domięśniowo w duże grupy mięśni, by nie uszkodzić nerwów obwodowych, zmniejszyć ból i podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia.
  • CHPL leku Streptomycinum TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Streptomycyna nasila działanie leków zwiotczających mięśnie oraz środków wprowadzających do znieczulenia ogólnego. Lekarz powinien obserwować pacjenta, któremu podano streptomycynę wkrótce po podaniu któregoś z wyżej wymienionych leków. Jednoczesne podawanie ze streptomycyną kwasu etakrynowego, furosemidu, mannitolu oraz innych diuretyków nasila ototoksyczne działanie streptomycyny. Leków działających nefrotoksycznie i (lub) neurotoksycznie, takich jak neomycyna, kanamycyna, gentamycyna, cefalorydyna, paromomycyna, wiomycyna, polimyksyna B, kolistyna, tobramycyna, cyklosporyna, nie należy podawać podczas leczenia streptomycyną. Jednoczesne podanie któregokolwiek z tych leków razem ze streptomycyną zwiększa nefrotoksyczne i neurotoksyczne działanie podanych leków.
  • CHPL leku Streptomycinum TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Stosowanie leku w ciąży jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy jego zastosowanie jest bezwzględnie konieczne, a stosowanie bezpieczniejszego leku alternatywnego jest niemożliwe lub przeciwwskazane. Karmienie piersi? Jeśli kobieta przyjmuje streptomycynę, powinna przerwać karmienie piersią.
  • CHPL leku Streptomycinum TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Brak danych dotyczących wpływu streptomycyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Zobacz również:

Reklama
Reklama