Zwyrodnienie plamki żółtej (AMD) jest jedną z głównych przyczyn utraty wzroku. Choć dotyka najczęściej osób w wieku od 50 lat wzwyż, to można zachorować znacznie wcześniej. Jeszcze parę lat temu terapia była bardzo droga i uciążliwa dla pacjentów w Polsce. Czy coś się zmieniło? Jakie nowe leki pojawiły się w ostatnim czasie?
Okryplazmina, aflibercept i ranibizumab to nowoczesne leki okulistyczne, które podaje się bezpośrednio do oka. Choć wszystkie stosowane są w leczeniu schorzeń siatkówki, różnią się zastosowaniami, mechanizmem działania oraz możliwościami stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj ich podobieństwa i różnice, aby lepiej zrozumieć, czym kieruje się lekarz przy wyborze odpowiedniej terapii.
Bewacyzumab, aflibercept i ranibizumab to nowoczesne leki, które odgrywają kluczową rolę w leczeniu chorób związanych z nieprawidłowym rozrostem naczyń krwionośnych, takich jak nowotwory czy wysiękowe zwyrodnienie plamki żółtej. Choć należą do tej samej grupy leków przeciwdziałających czynnikowi wzrostu naczyń (VEGF), różnią się mechanizmem działania, sposobem podania i zastosowaniem w praktyce klinicznej. W poniższym opisie przedstawiamy podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami, wyjaśniamy, kiedy są stosowane oraz na co zwrócić uwagę podczas ich używania, szczególnie u osób z grup ryzyka, takich jak kobiety w ciąży czy osoby z zaburzeniami pracy nerek lub wątroby.
Aflibercept, bewacyzumab i ranibizumab należą do nowoczesnych leków, które hamują wzrost nieprawidłowych naczyń krwionośnych w organizmie. Leki te wykorzystywane są głównie w leczeniu schorzeń siatkówki oka, takich jak zwyrodnienie plamki związane z wiekiem czy cukrzycowy obrzęk plamki, a bewacyzumab znajduje zastosowanie także w onkologii. Każdy z tych preparatów ma swoje specyficzne wskazania, drogę podania oraz profil bezpieczeństwa, co sprawia, że wybór odpowiedniego leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i rodzaju leczonej choroby. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi trzema ważnymi substancjami czynnymi.
Ranibizumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu poważnych schorzeń oczu, takich jak zwyrodnienie plamki związane z wiekiem czy obrzęk plamki cukrzycowy. Podawany jest w formie wstrzyknięć bezpośrednio do oka przez wykwalifikowanego okulistę. Dawkowanie ranibizumabu zawsze ustala się indywidualnie – w zależności od choroby, stanu zdrowia pacjenta oraz reakcji na leczenie. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje o schematach dawkowania dla dorosłych i dzieci, a także wskazówki dotyczące szczególnych grup pacjentów.
Okryplazmina to nowoczesna substancja wykorzystywana w leczeniu schorzeń siatkówki oka, szczególnie trakcji szklistkowo-plamkowej. Jej stosowanie wiąże się z określonymi przeciwwskazaniami, które są ważne dla bezpieczeństwa pacjenta. Dowiedz się, w jakich sytuacjach okryplazmina nie powinna być stosowana, a kiedy wymaga szczególnej ostrożności.
Okryplazmina to nowoczesna substancja stosowana w okulistyce, która działa poprzez rozpuszczanie białkowych połączeń między ciałem szklistym a siatkówką. Jej głównym wskazaniem jest leczenie trakcji szklistkowo-plamkowej u dorosłych, co pomaga zapobiegać zaburzeniom widzenia i powstawaniu otworów w plamce. Sprawdź, w jakich sytuacjach stosuje się okryplazminę i dla kogo jest przeznaczona.
Frukwintynib to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych pacjentów z zaawansowanym, przerzutowym rakiem jelita grubego. Lek ten jest przeznaczony dla osób, które nie odniosły korzyści z wcześniejszych standardowych terapii lub nie mogą ich już kontynuować. Terapia frukwintynibem daje szansę na wydłużenie życia i spowolnienie postępu choroby, co potwierdzają badania kliniczne.
Ewerolimus to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych w leczeniu nowotworów oraz w transplantologii i chorobach rzadkich. Dzięki swojemu specyficznemu działaniu hamuje rozwój komórek nowotworowych i zapobiega odrzucaniu przeszczepionych narządów. Jest wykorzystywany w różnych wskazaniach – od nowotworów piersi, nerek i trzustki, przez leczenie nowotworów neuroendokrynnych, aż po terapię powikłań związanych ze stwardnieniem guzowatym. Zakres jego zastosowań zależy od wieku pacjenta, rodzaju schorzenia oraz postaci leku.
Everolimus Genthon to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zaawansowanego raka piersi, nowotworów neuroendokrynnych trzustki, nowotworów neuroendokrynnych układu pokarmowego lub płuc oraz zaawansowanego raka nerkowokomórkowego. Lek ten jest stosowany w skojarzeniu z eksemestanem u kobiet po menopauzie oraz w przypadkach, gdy inne terapie okazały się nieskuteczne. Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie jamy ustnej, wysypka, zmęczenie i biegunka. Everolimus Genthon nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.
Stosowanie ILUVIEN przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i dziecka. Alternatywne leki, takie jak ranibizumab, aflibercept i triamcynolon, mogą być bezpieczniejsze, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.
Ranibizumab to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu chorób oczu prowadzących do pogorszenia widzenia. Działa poprzez hamowanie rozwoju nieprawidłowych naczyń krwionośnych w siatkówce, co pozwala na poprawę lub utrzymanie ostrości wzroku u wielu pacjentów. Występuje w formie roztworu do wstrzykiwań, a jego skuteczność i bezpieczeństwo zostały potwierdzone w licznych badaniach klinicznych.


