Stosowanie leku Lithium Carbonicum GSK jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, ciężkiej niewydolności nerek, świeżo przebytym zawale serca, organicznych uszkodzeń mózgu, białaczki, ciąży oraz okresu karmienia piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak zespół Brugadów, choroby sercowo-naczyniowe, nieleczona niedoczynność tarczycy, choroba Addisona, padaczka, łuszczyca, myasthenia gravis, cukrzyca i schizofrenia. Należy również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji.
Stosowanie leku Lithium Carbonicum GSK może prowadzić do interakcji z innymi lekami, takimi jak metronidazol, NLPZ, ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, leki moczopędne, karbamazepina, metyldopa, SSRI i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak mocznik, ksantyny, związki alkalizujące, inhibitory SGLT2 i środki zobojętniające sok żołądkowy. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.
Kalipoz Prolongatum to lek zawierający chlorek potasu, stosowany w profilaktyce i leczeniu niedoborów potasu. Wskazania obejmują stany takie jak podawanie leków moczopędnych, przewlekłe biegunki, choroby nerek, cukrzyca i inne. Dawkowanie zależy od stopnia niedoboru potasu i wynosi od 1 do 6 tabletek na dobę. Lek nie powinien być stosowany w przypadku hiperkaliemii, niewydolności nerek i nadwrażliwości na składniki. Może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do niebezpiecznego zwiększenia stężenia potasu we krwi. Działania niepożądane obejmują zaburzenia serca, nudności i wymioty.
Kalipoz Prolongatum może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, inhibitorami konwertazy angiotensyny, antagonistami receptora AT1 dla angiotensyny II, lekami beta-adrenolitycznymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, glikozydami nasercowymi, lekami cholinolitycznymi, inhibitorami pompy protonowej, cyklosporyną i heparyną. Może również wchodzić w interakcje z solą. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem przed spożyciem alkoholu podczas stosowania tego leku.
Lek Imuran, zawierający azatioprynę, jest stosowany jako lek immunosupresyjny. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na azatioprynę lub merkaptopurynę. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem kwestie takie jak szczepienia, zespół Lesch-Nyhana, choroby nerek lub wątroby, niedobór TPMT, ospa wietrzna lub półpasiec, zapalenie wątroby typu B, operacje oraz mutacja genu NUDT15. Lek Imuran może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak rybawiryna, metotreksat, allopurynol, penicylamina, inhibitory konwertazy angiotensyny, leki przeciwzakrzepowe, cymetydyna, indometacyna, leki cytostatyczne, aminosalicylany, kotrimoksazol, infliksimab oraz leki zwiotczające.
Imuran to lek immunosupresyjny stosowany w celu ułatwienia przyjęcia przeszczepionego organu oraz w leczeniu chorób autoimmunologicznych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na azatioprynę lub merkaptopurynę oraz niektóre schorzenia genetyczne. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszystkie potencjalne zagrożenia i korzyści oraz poinformować o wszystkich przyjmowanych lekach i istniejących schorzeniach. Pacjenci przyjmujący Imuran nie powinni otrzymywać żywych szczepionek.
Heparinum WZF może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Leki takie jak kwas acetylosalicylowy, fenylbutazon, indometacyna, dipirydamol, antytrombina III, cefamandol, cefoperazon, dekstran, nitrogliceryna, glikozydy naparstnicy, tetracykliny, nikotyna, chinina, leki przeciwhistaminowe, inhibitory konwertazy angiotensyny, leki trombolityczne i aprotynina mogą wpływać na działanie heparyny. Heparinum WZF może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak alkohol benzylowy i sód. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas stosowania leku.
Gentamycin Krka to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na gentamycynę lub inne antybiotyki aminoglikozydowe oraz w przypadku miastenii. Przed rozpoczęciem leczenia pacjent powinien poinformować lekarza o wszelkich zaburzeniach słuchu, równowagi, chorobach nerek, hipokalcemii oraz biegunce. Gentamycyna może wchodzić w interakcje z lekami moczopędnymi, zwiotczającymi mięśnie, innymi antybiotykami, lekami przeciwzakrzepowymi oraz innymi lekami. Ważne jest monitorowanie stanu pacjenta podczas leczenia.
Gentamycin Krka to antybiotyk, który może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, zwiększając ryzyko działań niepożądanych. Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami moczopędnymi, niektórymi antybiotykami, lekami zwiotczającymi mięśnie oraz innymi substancjami nefrotoksycznymi i ototoksycznymi. W dokumentach nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się jego unikanie podczas leczenia. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.
Endoxan to silny lek przeciwnowotworowy zawierający cyklofosfamid. Nie powinien być stosowany przez pacjentów z nadwrażliwością na cyklofosfamid, zaburzeniami czynności szpiku kostnego, zakażeniem dróg moczowych, trudnościami z oddawaniem moczu, aktywnym zakażeniem oraz problemami z nerkami lub pęcherzem moczowym. Przed rozpoczęciem leczenia pacjenci powinni poinformować lekarza o radioterapii lub chemioterapii, cukrzycy, problemach z wątrobą lub nerkami, usuniętych gruczołach nadnerczy, problemach z sercem, ogólnym stanie zdrowia oraz wieku. Endoxan może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
Digoxin Teva, zawierający digoksynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami moczopędnymi, inhibitorami konwertazy angiotensyny, antybiotykami makrolidowymi i innymi. Pokarmy bogate w błonnik oraz wapń mogą wpływać na wchłanianie i działanie digoksyny. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem.
Detreomycyna 2% to maść zawierająca chloramfenikol, który może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym penicylinami, cefalosporynami, makrolidami, inhibitorami enzymów mikrosomalnych, lekami przeciwzakrzepowymi, sulfonylomocznikiem, fenylbutazonem, indometacyną i kotrymoksazolem. Lek zawiera również olej arachidowy i lanolinę, które mogą powodować reakcje alergiczne. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność.
Verospiron to lek moczopędny stosowany w leczeniu różnych schorzeń, takich jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wodobrzusze i obrzęki. Jednak nie każdy pacjent może go stosować. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na spironolakton, chorobę Addisona, hiperkaliemię, ostrą niewydolność nerek, ciężkie zaburzenia czynności nerek, bezmocz, jednoczesne stosowanie eplerenonu oraz karmienie piersią. Przed rozpoczęciem stosowania leku Verospiron należy omówić to z lekarzem w przypadku choroby nerek lub wątroby, cukrzycy, stosowania innych leków moczopędnych, diety bogatej w potas oraz w wieku podeszłym. Verospiron może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z digoksyną, lekami przeciwnadciśnieniowymi, NLPZ, heparyną i lekami immunosupresyjnymi.
Losartan (COZAAR) może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak inhibitory ACE, aliskiren, leki oszczędzające potas, NLPZ i leki zawierające lit. Może również wchodzić w interakcje z suplementami potasu, substytutami soli kuchennej zawierającymi potas oraz sokiem grejpfrutowym. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.
Biseptol, zawierający kotrimoksazol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami moczopędnymi, przeciwzakrzepowymi, przeciwpadaczkowymi, przeciwcukrzycowymi i innymi. Może również wchodzić w interakcje z glikolem propylenowym i sodem. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność ze względu na zawartość glikolu propylenowego.
Stosowanie leku Biodacyna wymaga uwzględnienia przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na amikacynę, miastenia oraz nadwrażliwość na inne antybiotyki aminoglikozydowe. Ważne jest monitorowanie czynności nerek i słuchu oraz unikanie interakcji z innymi lekami, które mogą nasilać działania niepożądane. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i dokładnie przestrzegać jego zaleceń.
Biodacyna, zawierająca amikacynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antybiotykami aminoglikozydowymi, antybiotykami beta-laktamowymi, lekami zwiotczającymi mięśnie, silnie działającymi lekami moczopędnymi, indometacyną, bisfosfonianami, związkami platyny oraz tiaminą. Może również reagować z substancjami takimi jak sód i cytryniany. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii Biodacyną, zwłaszcza jeśli przyjmują inne leki.
Lek Biodacyna, zawierający amikacynę, jest stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała pacjenta oraz rodzaju i ciężkości zakażenia. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: 15 mg/kg mc./dobę, dzieci od 4 tygodnia życia do 12 lat: 15-20 mg/kg mc./dobę, noworodki: 10 mg/kg mc., wcześniaki: 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek, dawkowanie należy dostosować. Ważne jest, aby lek był stosowany ściśle według zaleceń lekarza.
Lek Betaloc, zawierający metoprolol, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak klonidyna, terbinafina, propafenon, difenhydramina, leki obniżające ciśnienie tętnicze, sympatykomimetyki, inhibitory MAO, werapamil, diltiazem, nifedypina, chinidyna, amiodaron, glikozydy naparstnicy, hydralazyna, cymetydyna, ryfampicyna, adrenalina, indometacyna, celekoksyb, SSRI, fenotiazyna, barbiturany, insulina, lidokaina i pochodne ergotaminy. Metoprolol może również wchodzić w interakcje z sodem obecnym w roztworach stosowanych do rozcieńczania leku. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne metoprololu. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i spożywaniu alkoholu przed podaniem leku Betaloc.
Atenolol Sanofi, lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej, zaburzeń rytmu serca oraz wczesnej interwencji w ostrym zawale mięśnia sercowego, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak antagoniści wapnia, pochodne dihydropirydyny, glikozydy naparstnicy, klonidyna, leki przeciwarytmiczne klasy I, leki sympatykomimetyczne, insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe, leki hamujące syntezę prostaglandyn, leki znieczulające, antagoniści kanału wapniowego oraz leki stosowane w chorobach serca. Lek można stosować niezależnie od posiłków, ale może zwiększać wrażliwość na alergeny. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zalecana jest ostrożność. Najczęstsze działania niepożądane to zwolnienie akcji serca, nasilenie niewydolności serca, zaostrzenie bloku serca,…
Acatar Acti Form jest lekiem na obrzęk błony śluzowej nosa, ale nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, zaburzeń sercowo-naczyniowych, cukrzycy, guza chromochłonnego nadnerczy, jaskry, nadczynności tarczycy, rozrostu gruczołu krokowego, stosowania inhibitorów MAO, ciąży, karmienia piersią oraz u dzieci poniżej 12 lat. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmuje inne leki lub ma określone schorzenia.
Acatar Acti Form może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami MAO, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, guanetydyną, mekamylaminą, metyldopą, rezerpiną, indometacyną oraz antagonistami receptorów beta-adrenergicznych. Produkt zawiera laktozę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność. W razie wątpliwości lub objawów niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Stosowanie leku Aldactone jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, hiperkaliemii, hiponatremii, zaburzeń czynności nerek, ostrej niewydolności nerek, anurii oraz w okresie ciąży i karmienia piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i regularnie monitorować stan zdrowia, szczególnie w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, cukrzycą, niedociśnieniem tętniczym oraz hipowolemią. Stosowanie leku Aldactone może prowadzić do interakcji z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.
Lek Aldactone może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z lekami moczopędnymi, karbenoksolonem, NLPZ, inhibitorami ACE, digoksyną, epinefryną i norepinefryną. Może również wchodzić w interakcje z sodem i potasem. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Aldactone nie jest zalecane, ponieważ może to nasilać działanie leku i zwiększać ryzyko działań niepożądanych.











