Menu

Impulsywność

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Czym jest borderline? Czym się objawia?
  2. Jak wygląda leczenie ADHD u dzieci i dorosłych?
  3. Deksamfetamina – porównanie substancji czynnych
  4. Olanzapina – wskazania – na co działa?
  5. Lisdeksamfetamina – wskazania – na co działa?
  6. Guanfacyna – przeciwwskazania
  7. Guanfacyna – mechanizm działania
  8. Guanfacyna – wskazania – na co działa?
  9. Chinagolid – profil bezpieczeństwa
  10. Atomoksetyna – mechanizm działania
  11. Asenapina – wskazania – na co działa?
  12. Metylofenidat – wskazania – na co działa?
  13. Elvanse, 60 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Elvanse, 60 mg – dawkowanie leku
  15. Elvanse, 60 mg – stosowanie w ciąży
  16. Elvanse, 60 mg – stosowanie u dzieci
  17. Elvanse, 40 mg – stosowanie w ciąży
  18. Elvanse, 40 mg – stosowanie u dzieci
  19. Elvanse, 40 mg – wskazania – na co działa?
  20. Elvanse, 40 mg – dawkowanie leku
  21. Elvanse, 20 mg – wskazania – na co działa?
  22. Elvanse, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Elvanse, 20 mg – dawkowanie leku
  24. Elvanse, 20 mg – stosowanie u dzieci
  • Ilustracja poradnika Co to jest borderline? Jak je leczyć?

    Zaburzenia osobowości borderline są coraz częściej zauważane i diagnozowane. Jest to związane z coraz lepszym poznaniem ich charakteru oraz metod pomocnych w ich leczeniu. Czym więc jest osobowość borderline? Jakie są przyczyny wystąpienia tego zaburzenia? Jak zdiagnozować i odróżnić osobowość borderline od innych zaburzeń?

  • Szacuje się, że ADHD występuje u 3 do 9% populacji dzieci na świecie. Według WHO jest to najczęstsze zaburzenie neurorozwojowe okresu dziecięcego, stąd też jest bardzo dobrze opisane w tej grupie chorych. Inaczej sytuacja wygląda w przypadku ADHD u dorosłych — tutaj zaburzenie trudniej jest zdiagnozować i może być ona maskowana przez inne zaburzenia. Jak objawia się ADHD i jakie metody leczenia są obecnie dostępne?

  • Deksamfetamina, metylofenidat oraz lisdeksamfetamina to substancje czynne należące do grupy leków psychostymulujących, które wykorzystywane są w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). Choć łączy je podobny mechanizm działania, każda z nich ma swoje unikalne cechy, które mogą mieć znaczenie dla pacjentów w różnym wieku czy z określonymi schorzeniami współistniejącymi. Poznaj podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami oraz dowiedz się, na co zwrócić uwagę podczas ich stosowania.

  • Olanzapina to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie w leczeniu poważnych zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia i choroba afektywna dwubiegunowa. Jej działanie pozwala na opanowanie zarówno ostrych objawów, jak i długoterminową stabilizację stanu pacjenta. Występuje w różnych postaciach i dawkach, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb osób dorosłych. Olanzapina nie jest przeznaczona dla dzieci i młodzieży.

  • Lisdeksamfetamina to substancja czynna, która znajduje zastosowanie w leczeniu zespołu nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci powyżej 6. roku życia, zwłaszcza gdy wcześniejsze leczenie innymi środkami nie przyniosło oczekiwanych efektów. Jest to lek działający na ośrodkowy układ nerwowy, poprawiający koncentrację i kontrolę zachowania. Wskazania do stosowania są ściśle określone i wymagają specjalistycznej diagnozy oraz nadzoru podczas terapii.

  • Guanfacyna to lek stosowany w leczeniu ADHD u dzieci i młodzieży, szczególnie wtedy, gdy inne metody terapii okazują się nieskuteczne. Chociaż jej działanie jest pomocne w kontrolowaniu objawów nadpobudliwości i problemów z koncentracją, nie każdy może ją stosować bez ograniczeń. W określonych przypadkach guanfacyna jest przeciwwskazana lub wymaga zachowania szczególnej ostrożności, aby uniknąć poważnych skutków ubocznych. Poznaj sytuacje, w których stosowanie tego leku może być niebezpieczne, oraz kiedy niezbędne jest ścisłe monitorowanie zdrowia pacjenta.

  • Guanfacyna to substancja czynna, która działa na układ nerwowy i jest stosowana przede wszystkim u dzieci i młodzieży z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). Jej mechanizm działania opiera się na wpływie na określone receptory w mózgu, dzięki czemu pomaga w kontrolowaniu objawów ADHD. Poznaj, w jaki sposób guanfacyna oddziałuje na organizm, jak jest przetwarzana przez ciało i jakie badania potwierdzają jej działanie.

  • Guanfacyna to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci i młodzieży. Wyróżnia się tym, że nie działa stymulująco na układ nerwowy, a jej skuteczność została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych. Dzięki guanfacynie leczenie ADHD może być skuteczne także wtedy, gdy tradycyjne leki stymulujące nie są odpowiednie lub nie przynoszą efektów.

  • Chinagolid to lek stosowany w leczeniu zaburzeń związanych z nadmiarem prolaktyny. Jego profil bezpieczeństwa jest dobrze poznany, choć wymaga ostrożności u niektórych grup pacjentów, zwłaszcza osób z chorobami wątroby lub nerek, kobiet w ciąży i karmiących piersią, a także osób prowadzących pojazdy. Właściwe stosowanie i indywidualne dostosowanie dawki pomagają ograniczyć ryzyko działań niepożądanych.

  • Atomoksetyna to substancja czynna stosowana w leczeniu ADHD, która działa w mózgu poprzez wpływ na poziom noradrenaliny. Jej mechanizm działania różni się od typowych leków stymulujących, dzięki czemu nie wykazuje potencjału uzależniającego. Poznaj, w jaki sposób atomoksetyna działa na układ nerwowy, jak jest przetwarzana w organizmie oraz jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne.

  • Asenapina to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu epizodów maniakalnych u osób dorosłych z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym typu I. Działa szybko i skutecznie łagodząc objawy maniakalne, co potwierdzają badania kliniczne. Choć jej stosowanie u dzieci nie jest zalecane, asenapina przynosi istotną poprawę jakości życia wielu dorosłym pacjentom zmagającym się z tym trudnym schorzeniem.

  • Metylofenidat to substancja czynna, która pomaga opanować objawy zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Jego działanie opiera się na poprawie koncentracji i zmniejszeniu impulsywności, co ułatwia codzienne funkcjonowanie. Wskazania do stosowania metylofenidatu są ściśle określone i zależą od wieku pacjenta oraz postaci leku, dlatego terapia wymaga indywidualnego podejścia i nadzoru specjalisty.

  • Elvanse, lek stosowany w leczeniu ADHD, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), lekami stosowanymi w ciężkich chorobach psychicznych, lekami regulującymi ciśnienie krwi, lekami stosowanymi podczas zabiegów chirurgicznych, lekami przeciwko przeziębieniu i przeciwkaszlowymi oraz lekami zmieniającymi kwaśność moczu. Może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak kwas askorbinowy i sodu wodorowęglan, co wpływa na jego wydalanie z organizmu. Dostępne są jedynie ograniczone dane na temat interakcji Elvanse z alkoholem, dlatego zaleca się ostrożność podczas spożywania alkoholu w trakcie leczenia.

  • Lek Elvanse stosuje się w leczeniu ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych. Dawkowanie zaczyna się od 30 mg raz na dobę rano, a maksymalna dawka to 70 mg na dobę. Lek można przyjmować z jedzeniem lub bez, rano przed śniadaniem. Regularne kontrole są niezbędne, aby monitorować stan zdrowia pacjenta. W razie pominięcia dawki, należy przyjąć kolejną dawkę następnego dnia rano. Nie przerywać leczenia bez porozumienia z lekarzem.

  • Elvanse, zawierający lisdeksamfetaminę, nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko dla płodu i dziecka. Alternatywne leki, takie jak metylfenidat, atomoksetyna i guanfacyna, mogą być bezpieczniejsze, ale wymagają ostrożności i konsultacji z lekarzem.

  • Elvanse jest lekiem stosowanym w leczeniu ADHD u dzieci powyżej 6 roku życia i dorosłych. Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 roku życia. Alternatywne leki dla dzieci z ADHD to metylfenidat, atomoksetyna i guanfacyna. Każdy z tych leków działa na różne sposoby, aby poprawić uwagę i zmniejszyć impulsywność. Przed rozpoczęciem leczenia Elvanse, lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad i badanie lekarskie, aby upewnić się, że lek jest odpowiedni dla pacjenta.

  • Elvanse, zawierający lisdeksamfetaminę, nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko dla płodu i dziecka. Alternatywne leki, takie jak atomoksetyna, guanfacyna i metylfenidat, mogą być bezpieczniejsze, ale wymagają konsultacji z lekarzem. Jeśli planujesz ciążę lub już jesteś w ciąży i przyjmujesz Elvanse, skonsultuj się z lekarzem w celu oceny ryzyka i znalezienia bezpieczniejszej alternatywy.

  • Elvanse jest lekiem stosowanym w leczeniu ADHD u dzieci powyżej 6 roku życia, gdy metylfenidat nie jest skuteczny. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, choroby serca, wysokie ciśnienie krwi i jaskrę. Alternatywne leki to metylfenidat, atomoksetyna i guanfacyna. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie apetytu, trudności ze snem, suchość w jamie ustnej i ból głowy.

  • Elvanse to lek stosowany w leczeniu ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych. Jest częścią kompleksowego programu leczenia, który obejmuje również metody psychologiczne, edukacyjne i społeczne. Lek poprawia działanie niektórych części mózgu, ułatwiając skupienie uwagi i zmniejszając nadpobudliwość. Dawkowanie jest indywidualne, a maksymalna dawka wynosi 70 mg na dobę. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie łaknienia, bezsenność, suchość w jamie ustnej, bóle głowy, ból w nadbrzuszu i zmniejszenie masy ciała.

  • Lek Elvanse stosuje się w leczeniu ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych. Dawkowanie zaczyna się od 30 mg raz na dobę rano, maksymalnie do 70 mg na dobę. Lek można przyjmować z jedzeniem lub bez, połykając kapsułkę lub mieszając zawartość z jogurtem, wodą lub sokiem. Regularne kontrole obejmują monitorowanie ciśnienia krwi, tętna, wzrostu, masy ciała i stanu psychicznego. Nie przerywać nagle bez konsultacji z lekarzem.

  • Elvanse to lek stosowany w leczeniu ADHD u dzieci powyżej 6 lat i dorosłych. Zawiera lisdeksamfetaminy dimezylan, który po przekształceniu w deksamfetaminę pomaga regulować czynność mózgu, ułatwiając skupienie uwagi i zmniejszając pobudliwość. Lek jest stosowany, gdy wcześniejsze leczenie metylfenidatem nie przyniosło oczekiwanych korzyści. Zwykle leczenie rozpoczyna się od dawki 30 mg raz na dobę rano, a maksymalna dawka to 70 mg na dobę. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie apetytu, trudności ze snem, suchość w jamie ustnej oraz ból głowy.

  • Elvanse, lek stosowany w leczeniu ADHD, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), lekami na choroby psychiczne, lekami regulującymi ciśnienie krwi, lekami stosowanymi podczas zabiegów chirurgicznych, lekami przeciwko przeziębieniu i przeciwkaszlowymi oraz lekami zmieniającymi kwaśność moczu. Może również wchodzić w interakcje z kwasem askorbinowym i sodu wodorowęglanem. Dostępne są ograniczone dane na temat interakcji Elvanse z alkoholem, dlatego zaleca się ostrożność podczas spożywania alkoholu w trakcie leczenia.

  • Lek Elvanse stosowany jest w leczeniu ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych. Zalecana dawka początkowa to 30 mg raz na dobę rano, z możliwością zwiększania dawki o 10 lub 20 mg tygodniowo. Maksymalna dawka wynosi 70 mg na dobę. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, połykając kapsułkę w całości lub rozpuszczając jej zawartość w jogurcie, wodzie lub soku pomarańczowym. Regularne kontrole obejmują pomiar ciśnienia krwi, tętna, wzrostu i masy ciała oraz ocenę stanu psychicznego. W razie braku poprawy po miesiącu leczenia, należy przerwać terapię.

  • Elvanse jest lekiem stosowanym w leczeniu ADHD u dzieci powyżej 6 roku życia, młodzieży i dorosłych. Dla dzieci poniżej 6 roku życia nie jest zalecany z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci z ADHD to metylfenidat, atomoksetyna i guanfacyna. Każdy z tych leków ma swoje specyficzne wskazania i przeciwwskazania, dlatego decyzję o ich stosowaniu powinien podjąć lekarz.