Niemal od początku trwania pandemii rozpoczęły się prace nad stworzeniem szczepionki na COVID-19 przeciwko wirusowi SARS-CoV-2. Tysiące naukowców oraz dziesiątki zespołów badawczych z całego świata nie ustawały w trudach w stworzeniu preparatu odpowiednio skutecznego, a zarazem bezpiecznego. Poznaj różne rodzaje szczepionek na COVID i dowiedz się, czym różnią się nazwy szczepionek na COVID dostępnych na rynku.
Naukowcy z Uniwersytetu Oxfordzkiego razem z AstraZeneca wyprodukowali szczepionkę wektorową ChAdOx1 Covid-19. Ta szczepionka na COVID-19 została zatwierdzona do stosowania w Wielkiej Brytanii według schematu podawania dwóch dawek w odstępie czasowym obejmującym od 4 do 12 tygodni. Badania wykazały, że skuteczność szczepionki COVID wzrasta wraz z wydłużeniem okresu między dawkami.
Szczepionka na COVID-19 opracowana przez University of Oxford i AstraZeneca nosi nazwę ChAdOx1 nCoV-19. Ten preparat przeciwko COVID-19 działa poprzez dostarczanie kodu genetycznego białka SARS-CoV-2 do komórek ludzkiego organizmu. Podanie szczepionki COVID powoduje produkcję wirusowego białka kolca rozpoznawanego przez nasz układ odpornościowy, co inicjuje odpowiedź immunologiczną. Oznacza to, że jeśli organizm później napotka białko kolca koronawirusa SARS-CoV-2, układ odpornościowy rozpozna je i zniszczy, zanim spowoduje infekcję. Szczepienia COVID z użyciem preparatu AstraZeneca stanowią ważny element walki z pandemią.
Welagluceraza alfa, imigluceraza i taligluceraza alfa to enzymy wykorzystywane w leczeniu choroby Gauchera. Choć należą do tej samej grupy leków i mają zbliżony mechanizm działania, różnią się pod pewnymi względami, takimi jak zakres wskazań, możliwość stosowania u różnych grup pacjentów czy profil bezpieczeństwa. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich rolę w terapii tej rzadkiej choroby.
Tralokinumab to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych i młodzieży z atopowym zapaleniem skóry. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny lub umiarkowany, a profil bezpieczeństwa tej substancji jest dobrze poznany zarówno w krótkotrwałym, jak i długoterminowym stosowaniu. Wśród najczęstszych działań niepożądanych wymienia się zakażenia górnych dróg oddechowych, reakcje w miejscu wstrzyknięcia oraz zmiany dotyczące oczu, takie jak zapalenie spojówek. Objawy te mogą się różnić w zależności od wieku pacjenta oraz czasu stosowania leku.
Szczepionka przeciw ospie prawdziwej (żywa) jest stosowana w celu ochrony przed groźną chorobą zakaźną. Wiele osób zastanawia się, czy jej podanie może wpłynąć na codzienne funkcjonowanie, w tym na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Warto poznać, co mówią na ten temat dostępne badania oraz informacje ze źródeł medycznych.
Pertuzumab jest nowoczesną substancją stosowaną w leczeniu określonych typów raka piersi, często w połączeniu z innymi lekami. Chociaż przynosi wymierne korzyści terapeutyczne, jego stosowanie może wiązać się z wystąpieniem różnych działań niepożądanych. Skala i rodzaj tych działań zależy między innymi od drogi podania, długości leczenia oraz indywidualnych cech pacjenta, dlatego warto zapoznać się z ich profilem, aby świadomie uczestniczyć w terapii i lepiej rozumieć pojawiające się objawy.
Pegunigalzydaza alfa to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu choroby Fabry’ego, która pomaga zastąpić brakujący enzym w organizmie. Choć lek ten jest skuteczny i przynosi ulgę wielu pacjentom, nie każdy może z niego bezpiecznie korzystać. W niektórych przypadkach jego podanie jest całkowicie przeciwwskazane, a w innych wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Poznaj sytuacje, w których stosowanie pegunigalzydazy alfa może być niebezpieczne oraz dowiedz się, kiedy należy szczególnie uważać podczas terapii.
Nonakog gamma to substancja czynna stosowana głównie u osób z hemofilią B. Działania niepożądane związane z jej stosowaniem występują stosunkowo rzadko, jednak mogą obejmować zarówno łagodne objawy, jak i reakcje o cięższym przebiegu, takie jak reakcje alergiczne. Warto poznać możliwe skutki uboczne, aby odpowiednio reagować na pojawiające się objawy i korzystać z leczenia w sposób bezpieczny dla zdrowia.
Lanadelumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu obrzęku naczynioruchowego. Działania niepożądane po jego zastosowaniu występują u części pacjentów, najczęściej są łagodne i szybko ustępują. Profil bezpieczeństwa lanadelumabu jest dobrze poznany – większość objawów dotyczy reakcji w miejscu wstrzyknięcia lub ma charakter łagodnych zmian skórnych. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić oraz jak postępować w przypadku ich wystąpienia.
Inotuzumab ozogamycyny to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych rodzajów białaczki. Mimo swojej skuteczności, jej stosowanie wiąże się z możliwością wystąpienia różnych działań niepożądanych, które mogą mieć zarówno łagodny, jak i poważny charakter. Warto poznać najczęstsze objawy niepożądane oraz dowiedzieć się, jak mogą się one różnić w zależności od indywidualnych cech pacjenta i specyfiki leczenia.
Ikatybant jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu napadów obrzęku naczynioruchowego. Chociaż większość działań niepożądanych związanych z jego stosowaniem ma łagodny charakter i ustępuje samoistnie, mogą się one różnić w zależności od postaci leku, drogi podania oraz wieku pacjenta. Najczęściej pojawiają się reakcje skórne w miejscu wstrzyknięcia, ale warto wiedzieć, jakie inne objawy mogą wystąpić oraz jak często są zgłaszane. Poznaj szczegółowy profil bezpieczeństwa ikatybantu.
Guselkumab to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu łuszczycy i łuszczycowego zapalenia stawów. Działania niepożądane pojawiają się u niektórych pacjentów, jednak najczęściej mają one łagodny przebieg i rzadko prowadzą do przerwania leczenia. Wśród najczęściej zgłaszanych objawów są infekcje górnych dróg oddechowych, bóle głowy czy łagodne reakcje w miejscu podania. Warto poznać, jakie jeszcze działania niepożądane mogą wystąpić, jak często się pojawiają i na co zwrócić uwagę podczas terapii.
Erenumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w profilaktyce migreny, dostępna w postaci roztworu do wstrzykiwań. Działania niepożądane pojawiają się u niektórych pacjentów, ale najczęściej mają łagodny przebieg. Profil bezpieczeństwa erenumabu został dobrze przebadany zarówno w krótkotrwałym, jak i wieloletnim stosowaniu. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje na temat możliwych skutków ubocznych, ich częstości oraz zaleceń w przypadku ich wystąpienia.
Efanezoktokog alfa to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu i profilaktyce krwawień u osób z hemofilią A. Dzięki unikalnej budowie umożliwia skuteczne i długotrwałe działanie, znacząco poprawiając komfort życia pacjentów. Poznaj prostym językiem, jak działa ten rekombinowany czynnik krzepnięcia VIII, jak długo utrzymuje się w organizmie i jakie korzyści przynosi pacjentom w różnym wieku.
Bulewirtyd to nowoczesna substancja czynna, która znalazła zastosowanie w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu D. Jego mechanizm działania polega na blokowaniu wnikania wirusów do komórek wątroby, dzięki czemu hamuje dalszy rozwój infekcji. Poznaj, jak bulewirtyd działa w organizmie, jak jest wchłaniany i wydalany, oraz jakie wyniki uzyskano w badaniach klinicznych i przedklinicznych.
Brodalumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu łuszczycy, która działa poprzez hamowanie działania określonych białek układu odpornościowego. Chociaż jest to lek skuteczny, jak każdy preparat może powodować działania niepożądane. Większość z nich ma łagodny przebieg, jednak w niektórych przypadkach mogą pojawić się poważniejsze reakcje. Warto poznać możliwe skutki uboczne, aby w razie ich wystąpienia odpowiednio zareagować.
Bazyliksymab to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie w zapobieganiu odrzucaniu przeszczepionej nerki. Jego mechanizm działania polega na blokowaniu wybranych sygnałów w układzie odpornościowym, co pozwala na skuteczną ochronę przeszczepionego narządu. Wyróżnia się dużą selektywnością i długim czasem działania, co czyni go ważnym elementem terapii immunosupresyjnej u dorosłych i dzieci po transplantacji nerki.
Asfotaza alfa jest stosowana głównie w leczeniu hipofosfatazji, a jej działania niepożądane dotyczą przede wszystkim reakcji w miejscu wstrzyknięcia, które pojawiają się u większości pacjentów. Większość z nich jest łagodna i przemija samoistnie, jednak możliwe są także poważniejsze objawy, takie jak reakcje alergiczne. Poznaj szczegółowy profil bezpieczeństwa tej substancji, dowiedz się, jakie objawy mogą wystąpić i kiedy należy je zgłosić.




