Menu

Hiperosmolarność

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Wodorowęglan sodu – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi, (1,5 mg + 50 mg)/ml – dawkowanie leku
  3. Omegaflex special – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Pediaven G20 – dawkowanie leku
  5. Pediaven NN2 – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Pediaven NN2 – przedawkowanie leku
  7. Pediaven G15 – przedawkowanie leku
  8. Pediaven NN1 – przedawkowanie leku
  9. Injectio Glucosi 5% Baxter, 50 mg/ml – przedawkowanie leku
  10. Injectio Glucosi 5% Baxter, 50 mg/ml – dawkowanie leku
  11. Injectio Glucosi 10% Baxter, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Injectio Glucosi 10% Baxter, 100 mg/ml – przedawkowanie leku
  13. Mannitol 15% Baxter, 150 mg/ml – skład leku
  14. Mannitol 15% Baxter, 150 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  15. Mannitol 15% Baxter, 150 mg/ml – dawkowanie leku
  16. Mannitol 15% Baxter, 150 mg/ml – stosowanie u dzieci
  17. Aminomix 1 Novum – przedawkowanie leku
  18. Glukoza 20 Braun, 200 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Glukoza 20 Braun, 200 mg/ml – dawkowanie leku
  20. Glukoza 20 Braun, 200 mg/ml – przedawkowanie leku
  21. Glukoza 20 Braun, 200 mg/ml – skład leku
  22. Glukoza 10 Braun, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Glukoza 10 Braun, 100 mg/ml – przedawkowanie leku
  24. Neorelium, 5 mg/ml – skład leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Wodorowęglan sodu – działania niepożądane i skutki uboczne

    Wodorowęglan sodu to substancja czynna szeroko stosowana w różnych postaciach leków – od tabletek do żucia, przez roztwory do płukania gardła, aż po roztwory do wstrzykiwań. Chociaż większość osób dobrze ją toleruje, jej stosowanie może wiązać się z występowaniem działań niepożądanych, które różnią się w zależności od sposobu podania i obecności innych substancji czynnych. Warto poznać, na co zwrócić uwagę, aby stosowanie tej substancji było bezpieczne.

  • Ilustracja poradnika Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi, (1,5 mg + 50 mg)/ml – dawkowanie leku

    Lek Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi jest stosowany w zapobieganiu i leczeniu niedoboru potasu oraz hipokaliemii. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. Dla dorosłych zalecane dawkowanie wynosi od 500 ml do 3 litrów na dobę, a dla dzieci zależy od masy ciała. Lek podaje się dożylnie, a szybkość infuzji nie powinna przekraczać 15 do 20 mmol/godz. Konieczne jest regularne monitorowanie stanu pacjenta, w tym stężenia potasu i innych elektrolitów. Przeciwwskazania obejmują hiperkaliemię, hiperchloremię, ciężką niewydolność nerek i inne stany kliniczne.

  • Ilustracja poradnika Omegaflex special – działania niepożądane i skutki uboczne

    Omegaflex special to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, utrata apetytu, gorączka i dreszcze. Reakcje alergiczne mogą obejmować wysypkę, obrzęk warg, ust i gardła oraz duszność. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych objawów, takich jak przewodnienie, obrzęk płuc, hiperosmolarność, hepatomegalia i splenomegalia. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pediaven G20 – dawkowanie leku

    Pediaven G20 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym u niemowląt, dzieci i młodzieży. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. Lek podawany jest dożylnie do żyły centralnej. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń, a pominięcie dawki wymaga konsultacji z lekarzem. Możliwe działania niepożądane obejmują hiperglikemię, zaburzenia żołądka i jelit oraz reakcje alergiczne. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, nie zamrażać i chronić przed światłem.

  • Ilustracja poradnika Pediaven NN2 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Pediaven NN2 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym noworodków. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, hiperazotemia, zakrzepowe zapalenie żył oraz przemijające zaburzenia czynności wątroby. Objawy działań niepożądanych obejmują wynaczynienie, nudności, wymioty oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej. Przedawkowanie może prowadzić do przeciążenia płynami, zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, hiperosmolarności, hiperglikemii lub hiperazotemii. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pediaven NN2 – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie Pediaven NN2 może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperglikemia, hiperazotemia, hiperwolemia, hiperkalcemia, reakcje alergiczne oraz wynaczynienie. Ważne jest stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza i monitorowanie stanu pacjenta. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pediaven G15 – przedawkowanie leku

    Pediaven G15 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym u dzieci. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak hiperglikemia, hiperazotemia, hiperwolemia i kwasica metaboliczna. Ważne jest stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza i monitorowanie stanu pacjenta. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i zastosować standardowe procedury ratunkowe.

  • Ilustracja poradnika Pediaven NN1 – przedawkowanie leku

    Pediaven NN1 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym noworodków. Przedawkowanie może prowadzić do hiperglikemii, hiperazotemii, hiperwolemii, hiperkalcemii oraz reakcji alergicznych. W przypadku przedawkowania należy przerwać infuzję i monitorować stan pacjenta. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Injectio Glucosi 5% Baxter, 50 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Injectio Glucosi 5% Baxter może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak obrzęk, zatrucie wodne, diureza osmotyczna, hiperosmolarność, odwodnienie, hiperglikemia i hiperglikozuria. Ważne jest monitorowanie dawek i szybkości infuzji oraz natychmiastowe podjęcie odpowiednich kroków w przypadku przedawkowania.

  • Ilustracja poradnika Injectio Glucosi 5% Baxter, 50 mg/ml – dawkowanie leku

    Injectio Glucosi 5% Baxter to roztwór glukozy stosowany w leczeniu niedoborów węglowodanów i płynów oraz jako rozpuszczalnik dla innych leków. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. Roztwór należy podawać dożylnie, zachowując zasady aseptyki. Należy monitorować bilans płynów, stężenie glukozy i elektrolitów w surowicy. W razie przedawkowania należy przerwać infuzję i rozpocząć leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Injectio Glucosi 10% Baxter, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Injectio Glucosi 10% Baxter może powodować różne działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości, zaburzenia elektrolitowe, hiperglikemia, hiperwolemia oraz reakcje w miejscu podania. Pacjenci powinni być świadomi tych możliwych reakcji i w razie ich wystąpienia natychmiast skontaktować się z lekarzem. Dzieci, zwłaszcza noworodki, są bardziej narażone na wystąpienie działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Injectio Glucosi 10% Baxter, 100 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Injectio Glucosi 10% Baxter może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperglikemia, hiponatremia, odwodnienie, obrzęki oraz hemodylucja. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast przerwać infuzję, monitorować pacjenta oraz podjąć odpowiednie kroki, takie jak podanie insuliny czy elektrolitów.

  • Ilustracja poradnika Mannitol 15% Baxter, 150 mg/ml – skład leku

    Lek Mannitol 15% Baxter zawiera mannitol jako substancję czynną oraz wodę do wstrzykiwań jako substancję pomocniczą. Mannitol działa jako osmotyczny diuretyk, zwiększając wydalanie moczu i pomagając w leczeniu obrzęków oraz zmniejszaniu ciśnienia wewnątrzczaszkowego i śródgałkowego. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na mannitol, ciężkim odwodnieniem, trwałym bezmoczem, ciężką niewydolnością serca, obrzękiem płuc, czynne krwawienie śródczaszkowe, uszkodzeniem bariery krew-mózg oraz brakiem odpowiedzi na dawkę testową. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, zaburzenia równowagi elektrolitowej, odwodnienie, obrzęki, niewydolność nerek, zaburzenia sercowo-naczyniowe oraz reakcje w miejscu infuzji.

  • Ilustracja poradnika Mannitol 15% Baxter, 150 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Mannitol 15% Baxter to roztwór do infuzji stosowany w różnych wskazaniach medycznych. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Brak bezpośrednich danych dotyczących interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. U seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby konieczne jest dokładne monitorowanie stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Mannitol 15% Baxter, 150 mg/ml – dawkowanie leku

    Mannitol 15% Baxter jest stosowany w celu zwiększenia diurezy, zmniejszenia ciśnienia śródczaszkowego i śródgałkowego oraz w leczeniu zatrucia. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. Przeciwwskazania obejmują hiperosmolarność osocza, ciężkie odwodnienie, trwały bezmocz, ciężką niewydolność serca, obrzęk płuc, czynne krwawienie śródczaszkowe, uszkodzenie bariery krew-mózg, nadwrażliwość na mannitol, brak odpowiedzi na dawkę testową oraz postępujące uszkodzenie nerek. Działania niepożądane mogą obejmować reakcje alergiczne, uszkodzenie nerek, niewydolność serca, nadmiar płynu w płucach, śpiączkę, drgawki, obrzęk, odwodnienie, zmiany stężenia elektrolitów, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, złe samopoczucie, ból w klatce piersiowej, dreszcze, gorączkę, zwiększenie ciśnienia wewnątrz czaszki, zawroty głowy,…

  • Ilustracja poradnika Mannitol 15% Baxter, 150 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Mannitol 15% Baxter może być stosowany u dzieci, ale tylko w specyficznych przypadkach i pod ścisłą kontrolą lekarza. Alternatywne leki bezpieczne dla dzieci to Furosemid, Acetazolamid i Spironolakton. Możliwe działania niepożądane Mannitol 15% Baxter to odwodnienie, reakcje alergiczne i uszkodzenie nerek. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Aminomix 1 Novum – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Aminomix 1 Novum może prowadzić do hiperglikemii, nadmiernego nawodnienia, hiperosmolarności oraz dreszczy, nudności i wymiotów. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skonsultować się z lekarzem. Ważne jest przestrzeganie zalecanych dawek i monitorowanie stanu pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Glukoza 20 Braun, 200 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Podczas stosowania leku Glukoza 20 Braun mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak hiponatremia, hiperglikemia oraz przewodnienie. Ważne jest regularne monitorowanie stężenia glukozy, elektrolitów oraz równowagi kwasowo-zasadowej we krwi. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Glukoza 20 Braun, 200 mg/ml – dawkowanie leku

    Dawkowanie leku Glukoza 20 Braun zależy od wieku, masy ciała i stanu zdrowia pacjenta. Dla dorosłych i młodzieży maksymalna dawka wynosi 30 ml/kg mc./dobę. Dla dzieci dawki są różne w zależności od wieku, np. dla noworodków wynosi 75 ml/kg mc./dobę. Lek podaje się dożylnie, a przedawkowanie może prowadzić do poważnych powikłań. Ważne jest monitorowanie stężenia glukozy we krwi i przestrzeganie zaleceń lekarza.

  • Ilustracja poradnika Glukoza 20 Braun, 200 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Glukoza 20 Braun może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperglikemia, odwodnienie, śpiączka hiperglikemiczna, obrzęk płuc i obrzęk mózgu. Dla dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat maksymalna dawka wynosi 30 ml na kg masy ciała na dobę. Leczenie przedawkowania polega na zmniejszeniu dawki, podawaniu insuliny oraz uzupełnianiu elektrolitów.

  • Ilustracja poradnika Glukoza 20 Braun, 200 mg/ml – skład leku

    Glukoza 20 Braun to roztwór do infuzji zawierający glukozę jednowodną, kwas solny i wodę do wstrzykiwań. Jest stosowany do dostarczania węglowodanów pacjentom, którzy nie mogą przyjmować pokarmu doustnie, oraz do podwyższenia zbyt niskiego stężenia cukru we krwi. Lek jest bezpieczny, jeśli stosowany zgodnie z zaleceniami, ale przedawkowanie może prowadzić do poważnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Glukoza 10 Braun, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Glukoza 10 Braun jest stosowany do dostarczania węglowodanów pacjentom, gdy odżywianie doustne jest niemożliwe lub niewystarczające. Może powodować działania niepożądane, takie jak hiponatremia, encefalopatia hiponatremiczna, hiperglikemia i przewodnienie. Ważne jest regularne monitorowanie stanu pacjenta, aby zapobiec poważnym skutkom ubocznym. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zwolnić lub zatrzymać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Glukoza 10 Braun, 100 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Glukoza 10 Braun może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperglikemia, odwodnienie, śpiączka hiperglikemiczna, obrzęk płuc, obrzęk mózgu oraz stłuszczenie wątroby. Ważne jest, aby przestrzegać zalecanych dawek i monitorować stan zdrowia pacjenta podczas stosowania tego leku. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zmniejszyć dawkę lub zatrzymać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Neorelium, 5 mg/ml – skład leku

    Neorelium to lek zawierający diazepam, stosowany w leczeniu stanów lękowych, drgawek oraz jako środek uspokajający przed zabiegami chirurgicznymi. Oprócz diazepamu, lek zawiera substancje pomocnicze takie jak glikol propylenowy, etanol, alkohol benzylowy, kwas benzoesowy i benzoesan sodu. Każdy składnik pełni określoną rolę i może mieć skutki uboczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi ich obecności i działania.