Menu

Hiperazotemia

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Olimel N12E – profil bezpieczenstwa
  2. Pediaven G25 – wskazania – na co działa?
  3. Pediaven G25 – profil bezpieczenstwa
  4. Pediaven G25 – przeciwwskazania
  5. Pediaven G25 – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Pediaven G25 – dawkowanie leku
  7. Pediaven G25 – przedawkowanie leku
  8. Pediaven G25 – skład leku
  9. Pediaven G20 – wskazania – na co działa?
  10. Pediaven G20 – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Pediaven G20 – dawkowanie leku
  12. Pediaven G20 – przedawkowanie leku
  13. Pediaven G15 – wskazania – na co działa?
  14. Pediaven G15 – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Pediaven G15 – dawkowanie leku
  16. Pediaven G15 – przedawkowanie leku
  17. Pediaven NN2 – profil bezpieczenstwa
  18. Pediaven G15 – stosowanie u dzieci
  19. Pediaven NN2 – przeciwwskazania
  20. Pediaven NN2 – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Pediaven NN2 – dawkowanie leku
  22. Pediaven NN2 – przedawkowanie leku
  23. Pediaven NN2 – stosowanie u dzieci
  24. Pediaven G15 – skład leku
  • Ilustracja poradnika Olimel N12E – profil bezpieczenstwa

    OLIMEL N12E to emulsja do infuzji stosowana do żywienia pozajelitowego. Stosowanie leku u kobiet karmiących wymaga dokładnego rozważenia przez lekarza. Brak danych dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów oraz interakcji z alkoholem. U seniorów dawkę należy dobierać ostrożnie, biorąc pod uwagę obniżoną czynność wątroby, nerek lub serca. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagają szczególnej ostrożności i regularnych badań klinicznych i laboratoryjnych.

  • Pediaven G25 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym pacjentów, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe. Jest przeznaczony dla niemowląt, dzieci i młodzieży. Dawkowanie ustala lekarz, a lek podawany jest dożylnie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężką niewydolność nerek, hiperglikemię i inne. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, hiperglikemia, kwasica metaboliczna i inne. Ważne jest monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych podczas stosowania leku.

  • Pediaven G25 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym. Bezpieczeństwo stosowania leku obejmuje różne aspekty: kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem, lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, unikać spożywania alkoholu, seniorzy powinni być monitorowani, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagają szczególnej ostrożności i monitorowania. Możliwe działania niepożądane obejmują hiperglikemię, kwasicę metaboliczną, hiperazotemię, hiperkalcemię, hiperwolemię, nudności, wymioty oraz reakcje alergiczne.

  • Pediaven G25 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym u dzieci. Istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężka niewydolność nerek, hiperglikemia, patologicznie zwiększone stężenie elektrolitów, niestabilny stan ogólny, ciężkie niedożywienie, ostry obrzęk płuc, przewodnienie i nieleczona niewydolność serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę ograniczenie przyjmowania płynów, ryzyko podwyższenia poziomu magnezu we krwi oraz konieczność ochrony roztworu przed światłem u dzieci poniżej 2 lat. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, hiperazotemia i chwilowe zaburzenie czynności wątroby.

  • Pediaven G25 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym u dzieci. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne (pocenie się, gorączka, dreszcze, bóle głowy, wysypka, problemy z oddychaniem), zaburzenia metabolizmu (hiperglikemia, kwasica metaboliczna, hiperazotemia), zaburzenia żołądka i jelit (nudności, wymioty), zaburzenia wątroby oraz zaburzenia czynności nerek. W razie wystąpienia objawów należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Pediaven G25 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym u dzieci i młodzieży. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. Lek podaje się dożylnie, do żyły centralnej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów i ciężką niewydolność nerek. Należy monitorować parametry kliniczne i laboratoryjne. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, hiperglikemia, kwasica metaboliczna i hiperazotemia.

  • Przedawkowanie leku Pediaven G25 może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperglikemia, hiperwolemia, hiperazotemia i kwasica metaboliczna. Zalecane maksymalne dawki to 6 ml/kg mc./godz. dla niemowląt, 5 ml/kg mc./godz. dla dzieci i 2 ml/kg mc./godz. dla młodzieży. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem, który przeprowadzi odpowiednie badania i podejmie decyzję o dalszym leczeniu.

  • Pediaven G25 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym u niemowląt, dzieci i młodzieży, które nie mogą otrzymywać żywienia drogą doustną. Zawiera aminokwasy, glukozę, elektrolity i pierwiastki śladowe, które wspierają procesy metaboliczne i energetyczne organizmu. Substancje pomocnicze stabilizują roztwór i zapewniają odpowiednie pH. Pediaven G25 dostarcza niezbędne składniki odżywcze, zapewniając odpowiednie wsparcie żywieniowe.

  • Pediaven G20 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów doustnie lub przez zgłębnik dojelitowy. Jest zalecany dla niemowląt, dzieci i młodzieży w stanie stabilnym. Pediaven G20 leczy schorzenia takie jak niemożność żywienia doustnego, niewystarczające żywienie doustne oraz przeciwwskazania do żywienia doustnego. Nie powinien być stosowany w przypadkach nadwrażliwości, wrodzonych zaburzeń metabolizmu aminokwasów, ciężkiej niewydolności nerek, niekontrolowanej hiperglikemii, patologicznie zwiększonego stężenia elektrolitów, niestabilnego stanu ogólnego oraz ciężkiego niedożywienia.

  • Pediaven G20 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, hiperazotemia, przemijające zaburzenia czynności wątroby i hiperwolemia. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i przerwać infuzję. Ważne jest również monitorowanie parametrów krwi i dostosowanie dawki leku w zależności od stanu pacjenta.

  • Pediaven G20 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym u niemowląt, dzieci i młodzieży. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. Lek podawany jest dożylnie do żyły centralnej. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń, a pominięcie dawki wymaga konsultacji z lekarzem. Możliwe działania niepożądane obejmują hiperglikemię, zaburzenia żołądka i jelit oraz reakcje alergiczne. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, nie zamrażać i chronić przed światłem.

  • Przedawkowanie Pediaven G20 może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperglikemia, hiperazotemia, hiperwolemia, kwasica metaboliczna oraz reakcje alergiczne. Zalecane dawki zależą od wieku pacjenta: dla niemowląt maksymalna szybkość infuzji wynosi 7 ml/kg mc./godz., dla dzieci 6 ml/kg mc./godz., a dla młodzieży 3 ml/kg mc./godz. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem, który przeprowadzi odpowiednie leczenie.

  • Pediaven G15 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym niemowląt, dzieci i młodzieży, którzy nie mogą otrzymywać żywienia doustnego lub dojelitowego. Lek dostarcza niezbędnych składników odżywczych, takich jak aminokwasy, glukoza, elektrolity i pierwiastki śladowe. Pediaven G15 jest podawany do żyły centralnej, a dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężką niewydolność nerek, hiperglikemię, patologicznie zwiększone stężenie elektrolitów, niestabilny stan ogólny oraz ciężkie niedożywienie. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, hiperazotemia oraz chwilowe zaburzenia czynności wątroby.

  • Podczas stosowania leku Pediaven G15 mogą wystąpić różne działania niepożądane, w tym objawy alergiczne, zaburzenia metabolizmu i odżywiania, zaburzenia żołądka i jelit oraz przemijające zaburzenia czynności wątroby. Ważne jest, aby pacjenci i ich opiekunowie byli świadomi tych potencjalnych zagrożeń i odpowiednio reagowali na wszelkie niepokojące objawy.

  • Pediaven G15 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym, zawierający aminokwasy, glukozę, elektrolity i pierwiastki śladowe. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. Lek podawany jest dożylnie, do żyły centralnej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężką niewydolność nerek i niekontrolowaną hiperglikemię. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, hiperglikemia, zaburzenia żołądka i jelit, kwasica metaboliczna, hiperazotemia i chwilowe zaburzenia czynności wątroby.

  • Pediaven G15 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym u dzieci. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak hiperglikemia, hiperazotemia, hiperwolemia i kwasica metaboliczna. Ważne jest stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza i monitorowanie stanu pacjenta. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i zastosować standardowe procedury ratunkowe.

  • Pediaven NN2 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym noworodków. Lek nie ma wpływu na kobiety karmiące, prowadzenie pojazdów ani interakcje z alkoholem. Nie jest przeznaczony dla seniorów. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania. Główne działania niepożądane to hiperglikemia, kwasica metaboliczna, hiperazotemia, hiperkalcemia, hiperwolemia, nudności, wymioty, zakrzepowe zapalenie żył oraz reakcje alergiczne.

  • Pediaven G15 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym u dzieci, które nie mogą otrzymywać żywienia drogą doustną. Nie jest on jednak odpowiedni dla dzieci z nadwrażliwością na jego składniki, wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów, ciężką niewydolnością nerek lub wątroby, ciężką hiperglikemią, niestabilnym stanem ogólnym oraz ciężkim niedożywieniem. Alternatywy to m.in. Vaminolact, SMOFlipid, Intralipid, Vitalipid N Infant oraz Soluvit N. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, hiperazotemia oraz chwilowe zaburzenie czynności wątroby. Pediaven G15 należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25°C, nie zamrażać, przechowywać w worku zewnętrznym, zużyć bezpośrednio po wymieszaniu…

  • Pediaven NN2 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym noworodków. Istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężka hiperglikemia, podwyższone stężenie elektrolitów, niestabilny stan ogólny, ostry obrzęk płuc, przewodnienie oraz nieleczona niewydolność serca. Należy zachować ostrożność w przypadku ograniczenia przyjmowania płynów, podwyższonego poziomu magnezu we krwi oraz reakcji alergicznych. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, wynaczynienie, hiperglikemię, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, kwasicę metaboliczną, hiperazotemię, zakrzepowe zapalenie żył oraz przemijające zaburzenia czynności wątroby.

  • Pediaven NN2 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym noworodków. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, hiperazotemia, zakrzepowe zapalenie żył oraz przemijające zaburzenia czynności wątroby. Objawy działań niepożądanych obejmują wynaczynienie, nudności, wymioty oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej. Przedawkowanie może prowadzić do przeciążenia płynami, zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, hiperosmolarności, hiperglikemii lub hiperazotemii. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Pediaven NN2 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym noworodków. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów i ciężką hiperglikemię. Ważne jest monitorowanie stężenia magnezu we krwi. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, hiperglikemia, kwasica metaboliczna i zakrzepowe zapalenie żył.

  • Przedawkowanie Pediaven NN2 może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperglikemia, hiperazotemia, hiperwolemia, hiperkalcemia, reakcje alergiczne oraz wynaczynienie. Ważne jest stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza i monitorowanie stanu pacjenta. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Pediaven NN2 to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym noworodków, które nie mogą otrzymywać żywienia drogą doustną. Nie jest on jednak odpowiedni dla wszystkich dzieci, zwłaszcza tych z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów, ciężką hiperglikemią oraz w niestabilnym stanie ogólnym. Alternatywne leki to m.in. Omegaven, Smoflipid oraz Clinimix. Możliwe działania niepożądane Pediaven NN2 to reakcje alergiczne, hiperglikemia, wynaczynienie, kwasica metaboliczna oraz hiperazotemia. Pediaven NN2 należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, nie zamrażać i zużyć bezpośrednio po wymieszaniu zawartości dwóch komór.

  • Pediaven G15 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym u dzieci, zawierający aminokwasy, glukozę, elektrolity i pierwiastki śladowe. Lek ten jest przeznaczony dla pacjentów, którzy nie mogą być żywieni doustnie lub dojelitowo. Pediaven G15 zawiera również substancje pomocnicze, które pomagają w utrzymaniu odpowiedniego pH roztworu i jego stabilności. Wartość odżywcza w 1000 ml roztworu obejmuje 150 g glukozy, 15 g aminokwasów, 2,14 g azotu całkowitego, 660 kcal energii całkowitej i 600 kcal energii pozabiałkowej.