Menu

Haloperydol

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Tropicamidum WZF 0,5%, 5 mg/ml – przeciwwskazania
  2. Tropicamidum WZF 0,5%, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Rifampicyna TZF, 300 mg – przeciwwskazania
  4. Rifampicyna TZF, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Relanium, 5 mg/ml – przeciwwskazania
  6. Relanium, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Pramolan, 50 mg – przeciwwskazania
  8. Pramolan, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Opacorden, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Oftensin, 2,5 mg/ml – przeciwwskazania
  11. Oftensin, 2,5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Oftensin, 5 mg/ml – przeciwwskazania
  13. Oftensin, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Hydroxyzinum Teva, 50 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Haloperidol WZF, 1 mg – skład leku
  16. Sympramol, 50 mg – przeciwwskazania
  17. Sympramol, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Haloperidol UNIA, 2 mg/ml
  19. Dopegyt, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Decaldol, 50 mg/ml – stosowanie u dzieci
  21. Decaldol, 50 mg/ml
  22. Decaldol, 50 mg/ml – skład leku
  23. Decaldol, 50 mg/ml – wskazania – na co działa?
  24. Decaldol, 50 mg/ml – profil bezpieczenstwa
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Tropicamidum WZF 0,5%, 5 mg/ml – przeciwwskazania

    Przed zastosowaniem leku Tropicamidum WZF 0,5% należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na składniki leku, jaskra pierwotna z tendencją do zamykania kąta, jaskra z wąskim kątem oraz stosowanie miękkich soczewek kontaktowych. Ważne jest również zachowanie odpowiednich środków ostrożności, takich jak przeprowadzenie diagnostyki w kierunku jaskry wąskiego kąta, zachowanie ostrożności u osób nadwrażliwych na alkaloidy belladonny, umycie rąk po zakropleniu leku oraz zachowanie ostrożności u dzieci. Należy również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Tropicamidum WZF 0,5%, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Tropicamidum WZF 0,5% może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak amantadyna, leki przeciwhistaminowe I generacji, leki przeciwpsychotyczne oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Może również wchodzić w interakcje z benzalkoniowym chlorkiem, który jest substancją pomocniczą w leku, oraz z soczewkami kontaktowymi. Nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas stosowania leku. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem w przypadku wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Rifampicyna TZF, 300 mg – przeciwwskazania

    Rifampicyna TZF nie powinna być stosowana u pacjentów z nadwrażliwością na ryfampicynę, żółtaczką oraz leczonych sakwinawirem lub rytonawirem. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, cukrzycą, neuropatią obwodową, niedowagą, porfirią, noszących miękkie soczewki kontaktowe, dzieci, pacjentów w podeszłym wieku oraz stosujących schemat przerywany. Rifampicyna może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym stosowanymi w chorobach serca, psychicznych, zakażeniach, hormonalnymi, przeciwbólowymi, przeciwzapalnymi i innymi.

  • Ilustracja poradnika Rifampicyna TZF, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Rifampicyna TZF może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwdrgawkowymi, przeciwarytmicznymi, przeciwpsychotycznymi, przeciwzakrzepowymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi i immunosupresyjnymi. Może również wchodzić w interakcje z kwasem para-aminosalicylowym, lekami zobojętniającymi kwas solny i enalaprylem. Unikanie alkoholu podczas leczenia Rifampicyną TZF jest zalecane, aby nie zwiększać ryzyka uszkodzenia wątroby.

  • Ilustracja poradnika Relanium, 5 mg/ml – przeciwwskazania

    Relanium, zawierający diazepam, jest lekiem stosowanym w stanach nagłych, takich jak ostre stany lękowe, drgawkowe czy przedoperacyjna premedykacja. Istnieją jednak pewne sytuacje, w których nie należy go stosować, takie jak nadwrażliwość na diazepam, miastenia, ciężka niewydolność oddechowa, zespół bezdechu sennego, ciężka niewydolność wątroby, fobie, natręctwa, przewlekłe psychozy oraz stosowanie u noworodków i wcześniaków. Przed rozpoczęciem stosowania leku Relanium należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza w przypadku pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością wątroby, przewlekłą niewydolnością płuc, uszkodzeniem mózgu, w stanie ciężkim, uzależnionych od leków lub alkoholu oraz w okresie żałoby. Relanium może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym…

  • Ilustracja poradnika Relanium, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Relanium, zawierający diazepam, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym opioidowymi lekami przeciwbólowymi, lekami przeciwpsychotycznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwdrgawkowymi, znieczulającymi oraz lekami stosowanymi w chorobie wrzodowej. Może również wchodzić w interakcje z substancjami innymi niż leki, takimi jak alkohol benzylowy, etanol, glikol propylenowy i sodu benzoesan. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Relanium jest przeciwwskazane, ponieważ może nasilać działanie uspokajające diazepamu i prowadzić do poważnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Pramolan, 50 mg – przeciwwskazania

    Pramolan, zawierający opipramolu dichlorowodorek, jest stosowany w leczeniu zaburzeń lękowych, ale istnieją przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go zażywać w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, ostrego zatrucia alkoholem lub lekami, ostrego zatrzymania moczu, ostrego delirium, nieleczonej jaskry z wąskim kątem, rozrostu gruczołu krokowego z zaleganiem moczu, niedrożności jelita porażennego, bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia oraz jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć interakcji i działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Pramolan, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Pramolan może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym neuroleptykami, lekami nasennymi, uspokajającymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona, lekami przeciwdrgawkowymi, fenotiazynami, inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, fluoksetyną, fluwoksaminą, beta-adrenolitykami, lekami przeciwarytmicznymi oraz inhibitorami MAO. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak substancje wpływające na mikrosomalny układ enzymów wątrobowych oraz substancje antycholinergiczne. Jednoczesne stosowanie Pramolanu z alkoholem może powodować senność i nasilać działanie uspokajające leku. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia Pramolanem.

  • Ilustracja poradnika Opacorden, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Opacorden, zawierający amiodaron, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwarytmicznymi, przeciw zakażeniom, stosowanymi w schizofrenii, na inne zaburzenia psychiczne, w malarii, przeciwalergicznymi, beta-adrenolitycznymi, przeczyszczającymi oraz z sofosbuwirem. Sok grejpfrutowy i alkohol mogą również wpływać na działanie leku. Picie alkoholu podczas stosowania Opacordenu zwiększa ryzyko zaburzeń wątroby. Zaleca się unikanie spożywania soku grejpfrutowego i ograniczenie spożycia alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Oftensin, 2,5 mg/ml – przeciwwskazania

    Oftensin jest lekiem stosowanym w leczeniu zwiększonego ciśnienia wewnątrzgałkowego, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Pacjenci z astmą, POChP, bradykardią, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem przedsionkowo-komorowym, wstrząsem kardiogennym oraz jawną niewydolnością serca nie powinni stosować tego leku. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki, aby uniknąć potencjalnych interakcji i działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Oftensin, 2,5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Oftensin może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z innymi β-adrenolitykami, adrenaliną, cymetydyną, ranitydyną, haloperydolem, amiodaronem, lekami przeciwdepresyjnymi, doustnymi lekami blokującymi kanał wapniowy, glikozydami nasercowymi, chinidyną, guanetydyną, parasympatykomimetykami, anestetykami wziewnymi oraz lekami przeciwcukrzycowymi. Może również wchodzić w interakcje z benzalkoniowym chlorkiem, który jest składnikiem leku i może być absorbowany przez soczewki kontaktowe. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Oftensin, 5 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Oftensin, zawierający tymolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia ocznego i jaskry z otwartym kątem. Nie powinien być stosowany przez pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, astmą, POChP, bradykardią, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem serca, wstrząsem kardiogennym i jawną niewydolnością serca. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami rytmu serca, zaburzeniami oddychania, zaburzeniami krążenia obwodowego, cukrzycą, jaskrą z zamkniętym kątem i nadczynnością tarczycy. Oftensin może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym β-adrenolitykami, adrenaliną, lekami przeciwdepresyjnymi, doustnymi lekami blokującymi kanał wapniowy, glikozydami nasercowymi, chinidyną, guanetydyną, parasympatykomimetykami, anestetykami wziewnymi i lekami przeciwcukrzycowymi.

  • Ilustracja poradnika Oftensin, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Oftensin, zawierający tymolol, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z innymi β-adrenolitykami, adrenaliną, lekami przeciwdepresyjnymi i przeciwcukrzycowymi. Benzalkoniowy chlorek w leku może wpływać na soczewki kontaktowe. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum Teva, 50 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Hydroxyzinum Teva może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwarytmicznymi, antybiotykami, przeciwgrzybiczymi, przeciwpsychotycznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwhistaminowymi, przeciwmalarycznymi, stosowanymi w leczeniu raka oraz metadonem. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak betahistyna, inhibitory acetylocholinesterazy, adrenalina oraz cymetydyna. Hydroksyzyna nasila działanie alkoholu, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Haloperidol WZF, 1 mg – skład leku

    Haloperidol WZF to lek przeciwpsychotyczny zawierający substancję czynną haloperydol oraz substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna uwodniona, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian. Substancje pomocnicze pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja leku, ułatwienie jego podania oraz poprawa smaku. Lek stosowany jest w leczeniu schizofrenii, choroby afektywnej dwubiegunowej, zaburzeń zachowania, tików oraz choroby Huntingtona. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, chorobę Parkinsona, otępienie z ciałami Lewy'ego, postępujące porażenie nadjądrowe oraz zaburzenia rytmu serca.

  • Ilustracja poradnika Sympramol, 50 mg – przeciwwskazania

    Sympramol to lek przeciwlękowy i uspokajający stosowany w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych oraz zaburzeń występujących pod postacią somatyczną. Istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na dichlorowodorek opipramolu, jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO, ostre zatrucie alkoholem, lekami nasennymi, przeciwbólowymi lub psychotropowymi, ostre splątanie, ostre zatrzymanie moczu, rozrost gruczołu krokowego z zaleganiem moczu, niedrożność porażenna jelita, jaskra z wąskim kątem przesączania oraz niektóre uszkodzenia serca. Sympramol może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności leczenia. Należy zachować ostrożność w przypadku chorób wątroby i nerek, predyspozycji do drgawek, rozrostu gruczołu krokowego bez zalegania…

  • Ilustracja poradnika Sympramol, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Sympramol może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym neuroleptykami, lekami nasennymi, przeciwbólowymi, uspokajającymi, inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, beta-adrenolitykami, lekami przeciwarytmicznymi, barbituranami oraz inhibitorami MAO. Jednoczesne spożywanie alkoholu może prowadzić do nasilenia efektów uspokajających. Pacjenci powinni zawsze konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania Sympramolu z innymi lekami i unikać spożywania alkoholu podczas leczenia tym lekiem.

  • Ilustracja poradnika Haloperidol UNIA, 2 mg/ml

    Haloperidol UNIA to lek w postaci kropli doustnych, który zawiera substancję czynną haloperydol. Stosowany jest w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia oraz choroba afektywna dwubiegunowa, a także w przypadku zaburzeń zachowania u dzieci i młodzieży. Lek może być również używany w terapii tików oraz w chorobie Huntingtona. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta oraz […]

  • Ilustracja poradnika Dopegyt, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Dopegyt, zawierający metyldopę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami MAO, sympatykomimetykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, fenotiazynami, doustnymi suplementami żelaza, NLPZ oraz estrogenami. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich stosowanych lekach, aby uniknąć niepożądanych interakcji. Ponadto, należy unikać spożywania alkoholu podczas terapii lekiem Dopegyt, ponieważ może to nasilać działanie depresyjne metyldopy na ośrodkowy układ nerwowy.

  • Ilustracja poradnika Decaldol, 50 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Decaldol, zawierający haloperydol, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku badań dotyczących bezpieczeństwa. Bezpieczne alternatywy to risperidon, aripiprazol i olanzapina, które są skuteczne i dobrze tolerowane przez dzieci i młodzież.

  • Ilustracja poradnika Decaldol, 50 mg/ml

    Decaldol to lek zawierający haloperydol, stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia. Działa jako lek przeciwpsychotyczny, pomagając w kontrolowaniu objawów takich jak majaczenie, omamy czy paranoja. Lek jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów, którzy wcześniej byli leczeni haloperydolem doustnie. Decaldol podawany jest domięśniowo, a jego działanie utrzymuje się przez około 4 tygodnie. Należy zachować ostrożność […]

  • Ilustracja poradnika Decaldol, 50 mg/ml – skład leku

    Lek Decaldol zawiera haloperydol dekanonian jako substancję czynną oraz olej arachidowy oczyszczony i alkohol benzylowy jako substancje pomocnicze. Jest stosowany w leczeniu podtrzymującym schizofrenii oraz zaburzeń schizoafektywnych. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie w kontekście substancji pomocniczych.

  • Ilustracja poradnika Decaldol, 50 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Decaldol to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i zaburzeń schizoafektywnych u dorosłych pacjentów. Lek jest podawany domięśniowo i ma na celu zapobieganie nawrotom objawów psychotycznych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, stanu zdrowia oraz reakcji na wcześniejsze leczenie. Decaldol może powodować różne działania niepożądane, w tym zaburzenia pozapiramidowe, problemy z sercem, złośliwy zespół neuroleptyczny, reakcje alergiczne oraz zakrzepy krwi.

  • Ilustracja poradnika Decaldol, 50 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Decaldol to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i zaburzeń schizoafektywnych. Kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem przed jego stosowaniem, ponieważ lek przenika do mleka kobiecego. Decaldol może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, dlatego pacjenci powinni unikać tych czynności, dopóki nie upewnią się, jak reagują na leczenie. Spożywanie alkoholu podczas stosowania leku może nasilać działania niepożądane, takie jak senność i trudności z koncentracją. Seniorzy zazwyczaj rozpoczynają leczenie od niższej dawki, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby mogą wymagać dostosowania dawkowania.