Menu

Granulat

Produkty powiązane z granulat
Aflofarm Paracetamol, zawiesina doustna, 120 mg/5 ml
Aflofarm Paracetamol, zawiesina doustna, 120 mg/5 ml
Antidol, tabletki, 500 mg + 15 mg
Antidol, tabletki, 500 mg + 15 mg
Apap Caps, kapsułki miękkie, 500 mg
Apap Caps, kapsułki miękkie, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Aulin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 100 mg
Aulin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 100 mg
Aulin, tabletki, 100 mg
Aulin, tabletki, 100 mg
AzitroLEK 250, tabletki powlekane, 250 mg
AzitroLEK 250, tabletki powlekane, 250 mg
AzitroLEK, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 200 mg/5 ml
AzitroLEK, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 200 mg/5 ml
Azitrox 500, tabletki powlekane, 500 mg
Azitrox 500, tabletki powlekane, 500 mg
Azycyna, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 200 mg/5 ml
Azycyna, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 200 mg/5 ml
Azycyna, tabletki powlekane, 250 mg
Azycyna, tabletki powlekane, 250 mg
Azycyna, tabletki powlekane, 500 mg
Azycyna, tabletki powlekane, 500 mg
Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Welpataswir – dawkowanie leku
  2. Fosfomycyna -przedawkowanie substancji
  3. Tezakaftor -przedawkowanie substancji
  4. Tezakaftor – stosowanie u dzieci
  5. Tezakaftor – stosowanie u kierowców
  6. Tenofowir – dawkowanie leku
  7. Tenofowir – stosowanie u dzieci
  8. Tenofowir – stosowanie u kierowców
  9. Sofosbuwir -przedawkowanie substancji
  10. Sapropteryna – stosowanie w ciąży
  11. Sakubitryl – dawkowanie leku
  12. Sakubitryl -przedawkowanie substancji
  13. Sakubitryl – stosowanie u kierowców
  14. Pibrentaswir – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Metamizol -przedawkowanie substancji
  16. Metamizol – stosowanie u kierowców
  17. Metamizol – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Metamizol – dawkowanie leku
  19. Cysteamina – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Macymorelina – dawkowanie leku
  21. Lumakaftor – dawkowanie leku
  22. Lumakaftor – wskazania – na co działa?
  23. Lumakaftor – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. L-ornityny L-asparaginian – mechanizm działania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Welpataswir – dawkowanie leku

    Welpataswir to substancja czynna stosowana w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C (HCV), dostępna w różnych postaciach i dawkach, zarówno dla dorosłych, jak i dzieci. Schemat dawkowania welpataswiru zależy od wieku, masy ciała, stanu wątroby oraz obecności innych chorób, dlatego jego przyjmowanie powinno być zawsze zgodne z zaleceniami lekarza. Poznaj szczegóły dotyczące dawkowania, długości terapii oraz zasad stosowania welpataswiru w różnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Fosfomycyna -przedawkowanie substancji

    Fosfomycyna to antybiotyk często stosowany w leczeniu zakażeń dróg moczowych. Choć jest uznawana za bezpieczną przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami, jej przedawkowanie może prowadzić do nieprzyjemnych objawów, a w niektórych przypadkach nawet do poważnych zaburzeń zdrowotnych. Objawy przedawkowania zależą od drogi podania i mogą różnić się między postacią doustną a podawaną dożylnie. Warto wiedzieć, jak rozpoznać pierwsze symptomy oraz jakie działania należy podjąć w razie podejrzenia przedawkowania.

  • Ilustracja poradnika Tezakaftor -przedawkowanie substancji

    Przedawkowanie tezakaftoru, substancji stosowanej w leczeniu mukowiscydozy, nie jest dobrze poznane, a dotychczas nie odnotowano konkretnych zagrożeń związanych z przyjęciem zbyt dużej dawki. Mimo to, w przypadku podejrzenia przedawkowania zawsze należy zachować ostrożność, ponieważ skutki mogą być nieprzewidywalne. Dowiedz się, jak wygląda postępowanie w takiej sytuacji i czego można się spodziewać po przekroczeniu zalecanej dawki tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Tezakaftor – stosowanie u dzieci

    Stosowanie tezakaftoru u dzieci z mukowiscydozą wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnego podejścia. Różne postaci leków zawierających tę substancję są przeznaczone dla dzieci w określonym wieku, a dawkowanie oraz bezpieczeństwo zależą od wielu czynników. Poznaj szczegóły dotyczące bezpieczeństwa stosowania tezakaftoru w terapii dziecięcej.

  • Ilustracja poradnika Tezakaftor – stosowanie u kierowców

    Tezakaftor jest substancją czynną stosowaną w leczeniu mukowiscydozy, często w połączeniu z innymi lekami, takimi jak iwakaftor czy eleksakaftor. Choć wpływ tezakaftoru na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn uznawany jest za niewielki, mogą pojawić się działania niepożądane, jak zawroty głowy, które czasowo ograniczają bezpieczeństwo w ruchu drogowym. Sprawdź, jak różne postacie i kombinacje tej substancji mogą oddziaływać na codzienne funkcjonowanie.

  • Ilustracja poradnika Tenofowir – dawkowanie leku

    Tenofowir to substancja czynna szeroko stosowana w leczeniu zakażenia HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Występuje w różnych postaciach leków i w połączeniu z innymi substancjami, dlatego schematy dawkowania mogą się różnić w zależności od wieku pacjenta, chorób towarzyszących oraz czynności nerek i wątroby. Poznaj szczegółowe zasady dawkowania tenofowiru dla dorosłych, dzieci i młodzieży, a także dowiedz się, jakie są zalecenia dla pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby oraz kobiet w ciąży.

  • Ilustracja poradnika Tenofowir – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania tenofowiru u dzieci to temat wymagający szczególnej uwagi, ponieważ młodzi pacjenci różnią się od dorosłych pod względem działania i reakcji na leki. Tenofowir, stosowany w leczeniu zakażeń HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, jest dostępny w różnych postaciach i dawkach, co pozwala na dostosowanie terapii do wieku i masy ciała dziecka. Jednak z uwagi na możliwy wpływ na nerki i kości, leczenie wymaga regularnego monitorowania i ostrożności. W poniższym opisie znajdziesz informacje, jak wygląda bezpieczeństwo stosowania tenofowiru u dzieci w różnych grupach wiekowych, jakie są zalecenia dotyczące dawkowania, a także na co zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Tenofowir – stosowanie u kierowców

    Tenofowir to substancja czynna szeroko stosowana w leczeniu zakażeń wirusem HIV oraz wirusowego zapalenia wątroby typu B. Choć jego wpływ na codzienne funkcjonowanie jest zazwyczaj niewielki, niektóre osoby mogą doświadczyć działań niepożądanych, które mogą wpłynąć na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Poznaj, na co warto zwrócić uwagę, stosując tenofowir w różnych postaciach i połączeniach z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Sofosbuwir -przedawkowanie substancji

    Sofosbuwir to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C. Choć jest uznawany za bezpieczny w stosowaniu zgodnie z zaleceniami, przedawkowanie może prowadzić do konieczności obserwacji medycznej. Poznaj, co zrobić w przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki i jakie działania mogą być podjęte w szpitalu.

  • Ilustracja poradnika Sapropteryna – stosowanie w ciąży

    Ciąża i karmienie piersią to szczególne okresy, w których bezpieczeństwo stosowania leków ma kluczowe znaczenie. Sapropteryna, stosowana głównie w leczeniu fenyloketonurii (PKU) oraz niedoboru BH4, może być rozważana u kobiet ciężarnych jedynie w wyjątkowych sytuacjach, gdy inne metody kontroli stężenia fenyloalaniny zawodzą. Dowiedz się, jakie są zalecenia i środki ostrożności dotyczące stosowania sapropteryny w tych szczególnych okresach życia kobiety.

  • Ilustracja poradnika Sakubitryl – dawkowanie leku

    Dawkowanie sakubitrylu, stosowanego w terapii niewydolności serca, zależy od wieku pacjenta, masy ciała, drogi podania oraz stanu zdrowia nerek i wątroby. Lek dostępny jest w tabletkach powlekanych oraz w postaci granulatu w kapsułkach do otwierania, co umożliwia jego zastosowanie zarówno u dorosłych, jak i dzieci powyżej 1. roku życia. Schemat dawkowania został opracowany z myślą o bezpieczeństwie i skuteczności terapii w różnych grupach pacjentów, z uwzględnieniem konieczności stopniowego zwiększania dawki oraz szczególnych sytuacji klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Sakubitryl -przedawkowanie substancji

    Przedawkowanie sakubitrylu, składnika nowoczesnych leków stosowanych w niewydolności serca, może prowadzić przede wszystkim do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego. Objawy zwykle zależą od ilości przyjętej substancji oraz indywidualnej wrażliwości organizmu. Dowiedz się, jak rozpoznać objawy przedawkowania, jakie są możliwe konsekwencje i jak wygląda postępowanie w takich sytuacjach.

  • Ilustracja poradnika Sakubitryl – stosowanie u kierowców

    Sakubitryl, stosowany w połączeniu z walsartanem, to substancja czynna wykorzystywana przede wszystkim w leczeniu niewydolności serca. Pacjenci przyjmujący ten lek mogą być zainteresowani, czy ma on wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Chociaż ryzyko poważnych zaburzeń jest niewielkie, warto poznać możliwe objawy, które mogą wystąpić w trakcie terapii i wpływać na bezpieczeństwo codziennych czynności.

  • Ilustracja poradnika Pibrentaswir – działania niepożądane i skutki uboczne

    Pibrentaswir to substancja czynna stosowana w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C. Większość osób przyjmujących ten lek doświadcza jedynie łagodnych działań niepożądanych, takich jak ból głowy czy uczucie zmęczenia. Jednak w zależności od postaci leku, wieku pacjenta czy chorób współistniejących, mogą pojawić się także inne objawy. Poznaj pełny profil bezpieczeństwa pibrentaswiru i dowiedz się, jakie działania niepożądane mogą wystąpić podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Metamizol -przedawkowanie substancji

    Przedawkowanie metamizolu, znanego środka przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, może prowadzić do poważnych zaburzeń zdrowotnych, które zależą od przyjętej dawki, drogi podania oraz obecności innych substancji czynnych w preparacie. Objawy przedawkowania obejmują zarówno łagodne dolegliwości, jak i stany zagrażające życiu, dlatego zawsze należy stosować metamizol zgodnie z zaleceniami.

  • Ilustracja poradnika Metamizol – stosowanie u kierowców

    Metamizol to substancja czynna o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, dostępna w różnych postaciach – od tabletek po roztwory do wstrzykiwań. Wpływ metamizolu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn zależy nie tylko od dawki, ale także od obecności innych substancji w lekach złożonych. Stosowanie metamizolu w zalecanych dawkach zazwyczaj nie powoduje problemów z koncentracją i czasem reakcji, jednak przekroczenie dawek lub łączenie z alkoholem może zwiększać ryzyko niepożądanych objawów, które mogą być niebezpieczne podczas prowadzenia auta lub obsługi maszyn.

  • Ilustracja poradnika Metamizol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metamizol to popularna substancja przeciwbólowo-przeciwgorączkowa, jednak jej stosowanie może być związane z różnymi działaniami niepożądanymi. Skutki uboczne mogą się różnić w zależności od formy podania (tabletki, roztwory doustne, iniekcje) oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Część objawów jest łagodna i przemijająca, ale niektóre mogą być poważne i wymagają natychmiastowej reakcji. Poznaj szczegółowy przegląd możliwych działań niepożądanych metamizolu i dowiedz się, na co zwracać uwagę podczas leczenia tą substancją.

  • Ilustracja poradnika Metamizol – dawkowanie leku

    Metamizol to substancja czynna stosowana w leczeniu silnego bólu oraz gorączki, szczególnie wtedy, gdy inne leki okazują się nieskuteczne. W zależności od postaci leku, wieku pacjenta czy obecności innych schorzeń, schematy dawkowania metamizolu mogą się znacząco różnić. Właściwy dobór dawki jest bardzo istotny dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii, dlatego warto znać podstawowe zasady dawkowania tej substancji oraz sytuacje, w których konieczna jest szczególna ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Cysteamina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Cysteamina to substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu rzadkich chorób metabolicznych. Działania niepożądane występują u części pacjentów, przy czym ich rodzaj oraz nasilenie mogą zależeć od formy leku i sposobu podania. Najczęściej dotyczą przewodu pokarmowego, układu nerwowego lub skóry, ale mogą pojawić się także inne objawy. Większość z nich jest łagodna i przemijająca, jednak istnieje ryzyko poważniejszych powikłań, dlatego tak ważne jest monitorowanie reakcji organizmu podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Macymorelina – dawkowanie leku

    Macymorelina to substancja stosowana w diagnostyce niedoboru hormonu wzrostu u dorosłych. Dawkowanie jest jednorazowe i precyzyjnie obliczane na podstawie masy ciała pacjenta. Dowiedz się, jak prawidłowo przygotować zawiesinę i jakie są zalecenia dla różnych grup pacjentów, w tym osób starszych i pacjentów z zaburzeniami nerek lub wątroby.

  • Ilustracja poradnika Lumakaftor – dawkowanie leku

    Lumakaftor to substancja czynna stosowana w leczeniu mukowiscydozy u pacjentów z określoną mutacją genetyczną. Dawkowanie lumakaftoru różni się w zależności od wieku, masy ciała, postaci leku oraz stanu zdrowia pacjenta. W poniższym opisie znajdziesz szczegółowe informacje dotyczące schematów dawkowania dla różnych grup wiekowych, a także wskazówki dotyczące modyfikacji dawki u osób z zaburzeniami nerek czy wątroby. Dzięki temu łatwiej zrozumiesz, jak przebiega leczenie oraz jakie są zasady przyjmowania tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Lumakaftor – wskazania – na co działa?

    Lumakaftor to substancja czynna stosowana w leczeniu mukowiscydozy, szczególnie u pacjentów z określoną mutacją genetyczną. Dzięki połączeniu z iwakaftorem, lumakaftor poprawia funkcjonowanie białka odpowiedzialnego za objawy tej choroby. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania zostały potwierdzone w licznych badaniach klinicznych zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, co pozwala na stosowanie terapii już od najmłodszych lat życia pacjentów z mukowiscydozą.

  • Ilustracja poradnika Lumakaftor – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lumakaftor to substancja czynna stosowana w leczeniu mukowiscydozy, często w połączeniu z iwakaftorem. Mimo że jest skuteczny w poprawie funkcji płuc, jego stosowanie może wiązać się z wystąpieniem różnych działań niepożądanych, które mogą mieć różny charakter – od łagodnych do poważniejszych. Objawy te zależą od postaci leku, dawki, wieku pacjenta oraz ogólnego stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika L-ornityny L-asparaginian – mechanizm działania

    L-ornityny L-asparaginian to substancja czynna, która odgrywa istotną rolę w oczyszczaniu organizmu z toksycznego amoniaku, szczególnie u osób z chorobami wątroby. Dzięki swojemu działaniu wspiera procesy detoksykacji i pomaga poprawić samopoczucie pacjentów z encefalopatią wątrobową. Poznaj, jak dokładnie działa ta substancja w organizmie i jakie mechanizmy odpowiadają za jej skuteczność.