Menu

Glukuronid lorazepamu

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Lorazepam -przedawkowanie substancji
  2. Lorazepam TZF, 2 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  3. Lorazepam Orion, 1 mg – profil bezpieczenstwa
  • Ilustracja poradnika Lorazepam -przedawkowanie substancji

    Lorazepam to substancja o silnym działaniu uspokajającym i przeciwlękowym, wykorzystywana głównie w leczeniu zaburzeń lękowych oraz jako środek nasenny. Przedawkowanie lorazepamu, choć rzadko prowadzi do zagrożenia życia, może powodować poważne objawy, zwłaszcza jeśli został przyjęty razem z alkoholem lub innymi lekami działającymi na układ nerwowy. Objawy przedawkowania mogą być różne – od łagodnej senności po ciężką śpiączkę, a leczenie zależy od stanu pacjenta i ilości przyjętej substancji. Warto poznać objawy i sposoby postępowania w przypadku przedawkowania lorazepamu, by wiedzieć, jak reagować w sytuacji zagrożenia.

  • Lorazepam jest lekiem uspokajającym i przeciwlękowym, który nie powinien być stosowany przez kobiety karmiące piersią, ponieważ przenika do mleka. Po podaniu lorazepamu nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn przez 24-48 godzin. Jednoczesne stosowanie z alkoholem jest niebezpieczne i należy go unikać przez co najmniej 24-48 godzin po podaniu leku. U seniorów dawkę lorazepamu należy zmniejszyć o 50%, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Lorazepam może prowadzić do encefalopatii u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

  • Lorazepam Orion jest lekiem stosowanym w leczeniu krótkotrwałego, silnego lęku u dorosłych. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących piersią, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Lek ma umiarkowany lub znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, dlatego nie należy ich wykonywać pod wpływem lorazepamu. Podczas stosowania leku nie należy pić alkoholu. U seniorów zaleca się zmniejszenie dawki o 50%, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagana jest częsta kontrola i dostosowanie dawki.