Menu

Gancyklowir

Produkty powiązane z gancyklowir
Bepanthen Eye, krople do oczu
Bepanthen Eye, krople do oczu
Gilbert Natrium Chloratum Fizjologiczny, roztwór
Gilbert Natrium Chloratum Fizjologiczny, roztwór
Hyabak krople dla podrażnionych oczu, krople do oczu
Hyabak krople dla podrażnionych oczu, krople do oczu
Hylo Comod, krople do oczu
Hylo Comod, krople do oczu
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
  1. Cymevene, 500 mg – przeciwwskazania
  2. Cymevene, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Cymevene, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Cymevene, 500 mg – dawkowanie leku
  5. Cymevene, 500 mg – przedawkowanie leku
  6. Cymevene, 500 mg
  7. Ancotil, 10 mg/ml – przeciwwskazania
  8. Ancotil, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Ancotil, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?
  10. Cylastatyna
  11. Walgancyklowir
  12. Mykofenolan mofetylu
  13. Gancyklowir
  14. Flucytozyna
  15. Imipenem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Cymevene, 500 mg – przeciwwskazania

    Lek Cymevene, zawierający gancyklowir, jest stosowany w leczeniu zakażeń wirusem cytomegalii (CMV). Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na gancyklowir, walgancyklowir lub inne składniki leku oraz karmienie piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o nadwrażliwości na inne leki przeciwwirusowe, małej liczbie krwinek, zaburzeniach czynności nerek oraz radioterapii. Lek Cymevene może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z imipenemem, pentamidyną, flucytozyną, amfoterycyną B, trimetoprymem, probenecydem, mykofenolanem mofetylu, cyklosporyną, takrolimusem, winkrystyną, winblastyną, doksorubicyną, hydroksymocznikiem, dydanozyną, stawudyną, zydowudyną, tenofowirem oraz adefowirem. Kobiety w ciąży nie powinny przyjmować leku, a kobiety karmiące piersią powinny przerwać karmienie. Lek może wpływać na płodność, powodując przemijające…

  • Ilustracja poradnika Cymevene, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Cymevene, zawierający gancyklowir, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z imipenemem, pentamidyną, flucytozyną, amfoterycyną B, trimetoprymem, probenecydem, mykofenolanem mofetylu, cyklosporyną, takrolimusem, winkrystyną, winblastyną, doksorubicyną, hydroksymocznikiem, dydanozyną, stawudyną, zydowudyną, tenofowirem i adefowirem. Może również wchodzić w interakcje z sodem. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Cymevene, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Cymevene, zawierający gancyklowir, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom wirusem cytomegalii (CMV) u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ciężkie skutki uboczne, takie jak mała liczba białych i czerwonych krwinek, zakażenie krwi, zapalenie trzustki, napady drgawkowe, omamy, zaburzenia myślenia, zaburzenia czynności nerek oraz ciężkie reakcje alergiczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i informowali swojego lekarza o wszelkich niepokojących objawach. Dzieci, zwłaszcza noworodki i niemowlęta, są bardziej narażone na występowanie małej liczby komórek krwi i powinny być poddawane regularnym badaniom krwi.

  • Ilustracja poradnika Cymevene, 500 mg – dawkowanie leku

    Lek Cymevene, zawierający gancyklowir, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu chorobom wywoływanym przez wirus cytomegalii (CMV). Dawkowanie zależy od masy ciała, wieku, czynności nerek oraz morfologii krwi pacjenta. Leczenie początkowe to 5 mg/kg mc. co 12 godzin przez 14-21 dni, a leczenie podtrzymujące to 5 mg/kg mc. raz na dobę przez 7 dni w tygodniu lub 6 mg/kg mc. raz na dobę przez 5 dni w tygodniu. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkowanie musi być dostosowane do klirensu kreatyniny. Leku nie należy stosować w ciąży, chyba że korzyści przeważają nad ryzykiem. Najczęstsze działania niepożądane to mała liczba białych krwinek, biegunka,…

  • Ilustracja poradnika Cymevene, 500 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Cymevene, zawierającego gancyklowir, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ból brzucha, biegunka, wymioty, drżenie, napady drgawkowe, krew w moczu, zaburzenia czynności nerek i wątroby oraz zmiany w morfologii krwi. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Hemodializa może być konieczna w celu zmniejszenia narażenia na lek.

  • Ilustracja poradnika Cymevene, 500 mg

    Cymevene to lek stosowany w leczeniu chorób wywoływanych przez wirus cytomegalii (CMV) u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym. Zawiera substancję czynną gancyklowir, która należy do grupy leków przeciwwirusowych. Lek jest podawany dożylnie, a jego dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta oraz stanu zdrowia. Cymevene może powodować działania niepożądane, w tym zmiany w morfologii krwi oraz […]

  • Ilustracja poradnika Ancotil, 10 mg/ml – przeciwwskazania

    Ancotil to lek przeciwgrzybiczy, który ma kilka przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na flucytozynę, stosowanie leków przeciwwirusowych z grupy nukleozydów, całkowity niedobór DPD oraz karmienie piersią. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek, zaburzeniami czynności wątroby, zaburzeniami składu krwi lub czynności szpiku kostnego, a także u kobiet w wieku rozrodczym i mężczyzn. Ancotil może wchodzić w interakcje z cytostatykami, lekami zmniejszającymi przesączanie kłębuszkowe w nerkach, arabinozydem cytozyny oraz lekami zawierającymi fenytoinę.

  • Ilustracja poradnika Ancotil, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Ancotil, lek przeciwgrzybiczy zawierający flucytozynę, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym z lekami przeciwwirusowymi, cytostatykami, lekami zmniejszającymi przesączanie kłębuszkowe w nerkach, arabinozydem cytozyny oraz lekami zawierającymi fenytoinę. Ancotil zawiera również znaczną ilość sodu, co może być istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej lub z zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością serca i zaburzeniami elektrolitowymi. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji Ancotilu z alkoholem, jednak zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Ancotil, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Ancotil to lek przeciwgrzybiczy stosowany w leczeniu uogólnionej kandydozy, kryptokokozy i chromoblastomikozy. Dawkowanie zależy od wieku i stanu zdrowia pacjenta. Lek jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na flucytozynę, stosujących nukleozydy, z niedoborem enzymu DPD oraz u kobiet karmiących piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. nudności, wymioty, biegunka, wysypka, zapalenie wątroby, drgawki, bóle głowy, omamy, uszkodzenie mięśnia sercowego, reakcje alergiczne oraz zmiany w obrazie krwi.

  • Ilustracja poradnika Cylastatyna

    Cylastatyna jest substancją czynną stosowaną wyłącznie w połączeniu z imipenemem. Jej głównym zadaniem jest ochrona imipenemu przed rozkładem w organizmie, co pozwala na skuteczne leczenie poważnych zakażeń bakteryjnych. Występuje w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji i jest stosowana w leczeniu m.in. powikłanych zakażeń jamy brzusznej, układu moczowego oraz ciężkich zapaleń płuc. Poznaj podstawowe informacje o cylastatynie – wskazaniach, dawkowaniu, przeciwwskazaniach i działaniach niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Walgancyklowir

    Walgancyklowir to nowoczesny lek przeciwwirusowy, który pomaga chronić organizm przed groźnym zakażeniem wirusem cytomegalii (CMV). Stosowany jest zarówno w leczeniu, jak i w zapobieganiu poważnym infekcjom u osób z osłabioną odpornością oraz u pacjentów po przeszczepieniu narządów. Dostępny w różnych postaciach i dawkach, jest dopasowany do potrzeb zarówno dorosłych, jak i dzieci.

  • Ilustracja poradnika Mykofenolan mofetylu

    Mykofenolan mofetylu to lek immunosupresyjny, który odgrywa kluczową rolę w zapobieganiu odrzucaniu przeszczepionych narządów, takich jak nerki, serce czy wątroba. Działa poprzez hamowanie aktywności komórek odpornościowych, dzięki czemu zmniejsza ryzyko odrzucenia przeszczepu. Stosowany jest zawsze w połączeniu z innymi lekami, a dostępny jest w różnych postaciach i dawkach, dostosowanych do indywidualnych potrzeb pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Gancyklowir

    Gancyklowir to lek przeciwwirusowy stosowany głównie w leczeniu zakażeń wirusem cytomegalii (CMV) oraz w profilaktyce tej choroby u osób z obniżoną odpornością, w tym po przeszczepach narządów. Substancja ta dostępna jest w różnych postaciach, co pozwala na indywidualne dopasowanie leczenia do potrzeb pacjenta. Gancyklowir, a także jego pochodna – walgancyklowir, wymagają ścisłego przestrzegania zaleceń lekarza ze względu na możliwe działania niepożądane i interakcje z innymi lekami. Na stronie znajdziesz najważniejsze informacje dotyczące sposobu działania, wskazań, dawkowania, bezpieczeństwa i możliwych skutków ubocznych związanych z terapią gancyklowirem.

  • Ilustracja poradnika Flucytozyna

    Flucytozyna to lek przeciwgrzybiczy, który znajduje zastosowanie w leczeniu poważnych zakażeń wywołanych przez drożdżaki i inne grzyby. Substancja ta jest szczególnie ważna w terapii infekcji u pacjentów z obniżoną odpornością oraz w przypadkach, gdy inne leki przeciwgrzybicze okazują się niewystarczające. Flucytozyna działa poprzez hamowanie wzrostu i namnażania komórek grzybów, a jej stosowanie wymaga regularnej kontroli parametrów krwi oraz czynności nerek i wątroby, co pozwala na bezpieczne i skuteczne leczenie.

  • Ilustracja poradnika Imipenem

    Imipenem to silny antybiotyk z grupy karbapenemów, stosowany głównie w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci powyżej 1. roku życia. Jest przeznaczony do podawania dożylnego i często łączony z cylastatyną, co zwiększa jego skuteczność w organizmie. Stosuje się go w sytuacjach, gdy inne leki przeciwbakteryjne okazują się nieskuteczne, szczególnie przy zakażeniach powikłanych i szpitalnych.