Menu

Fingolimod

Produkty powiązane z fingolimod
Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Cialis, tabletki powlekane, 10 mg
Cialis, tabletki powlekane, 10 mg
Cialis, tabletki powlekane, 20 mg
Cialis, tabletki powlekane, 20 mg
Cialis, tabletki powlekane, 5 mg
Cialis, tabletki powlekane, 5 mg
Coaxil, tabletki drażowane, 12,5 mg
Coaxil, tabletki drażowane, 12,5 mg
Coaxil, tabletki powlekane, 12,5 mg
Coaxil, tabletki powlekane, 12,5 mg
Ditropan, tabletki, 5 mg
Ditropan, tabletki, 5 mg
Sirdalud MR, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde, 6 mg
Sirdalud MR, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde, 6 mg
Sirdalud, tabletki, 4 mg
Sirdalud, tabletki, 4 mg
Vesicare, tabletki powlekane, 10 mg
Vesicare, tabletki powlekane, 10 mg
Vesicare, tabletki powlekane, 5 mg
Vesicare, tabletki powlekane, 5 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Acebutolol Aurovitas – przeciwwskazania
  2. Acebutolol Aurovitas – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Betaxomyl, 20 mg – przeciwwskazania
  4. Betaxomyl, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Remurel, 40 mg/ml – stosowanie u dzieci
  6. Remurel, 20 mg/ml – stosowanie w ciąży
  7. Remurel, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci
  8. Copaxone, 40 mg/ml – stosowanie w ciąży
  9. Copaxone, 40 mg/ml – stosowanie u dzieci
  10. Betaxolol PMCS, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Bisoprolol Aurovitas, 5 mg – przeciwwskazania
  12. Bisoprolol Aurovitas, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Bisoprolol Aurovitas, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Copaxone, 20 mg/ml – stosowanie w ciąży
  15. Copaxone, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci
  16. Celiprolol Vitabalans, 400 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Carteol LP 2%, 20 mg/ml – przeciwwskazania
  18. Carteol LP 2%, 20 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Propranolol Accord, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Propranolol Accord, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Acebutolol Gedeon Richter, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Acebutolol Gedeon Richter, 400 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Lokren 20 – przeciwwskazania
  24. Lokren 20 – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Acebutolol Aurovitas – przeciwwskazania

    Lek Acebutolol Aurovitas jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz arytmii serca. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, niskie ciśnienie krwi, poważne zaburzenia serca, bardzo wolne bicie serca, kwasica metaboliczna, poważne zaburzenia krążenia krwi, guz chromochłonny, stosowanie floktafeniny lub sultoprydu oraz karmienie piersią. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia nerek, skutecznie leczoną niewydolność serca, zaburzenia oddychania, nadczynność tarczycy, cukrzycę, łuszczycę, łagodne lub umiarkowane zaburzenia krążenia krwi, dławicę Prinzmetala lub miał w przeszłości alergię. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest…

  • Ilustracja poradnika Acebutolol Aurovitas – interakcje z lekami i alkoholem

    Acebutolol Aurovitas może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym diltiazemem, werapamilem, fingolimodem, floktafeniną, sultoprydem, halogenowanymi anestetykami lotnymi, amiodaronem, insuliną, lekami przeciwcukrzycowymi, lidokainą oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy I. Interakcje z innymi substancjami obejmują pokarm oraz substancje zawierające jod. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Betaxomyl, 20 mg – przeciwwskazania

    Betaxomyl to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i stabilnej dławicy piersiowej. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak nadwrażliwość, ciężka astma, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, dławica Prinzmetala, zespół chorego węzła zatokowego, bradykardia, ciężka postać zespołu Raynauda, nieleczony guz chromochłonny nadnerczy, niskie ciśnienie tętnicze, reakcje anafilaktyczne w wywiadzie, kwasica metaboliczna oraz jednoczesne stosowanie z floktafeniną lub sultoprydem. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i stosowane leki, aby uniknąć poważnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Betaxomyl, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Betaxomyl, lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i stabilnej dławicy piersiowej, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak floktafenina, sultopryd, amiodaron, digoksyna, fingolimod, werapamil oraz inhibitory MAO. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Betaxomylu może nasilać działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i uczucie zmęczenia. Zaleca się unikanie alkoholu podczas terapii Betaxomylem.

  • Ilustracja poradnika Remurel, 40 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Remurel, zawierający glatirameru octan, nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku wystarczających danych dotyczących jego skuteczności i bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak interferon beta-1a, interferon beta-1b oraz fingolimod, mogą być stosowane u dzieci z rzutowymi postaciami stwardnienia rozsianego. Ważne jest monitorowanie bezpieczeństwa stosowania tych leków i konsultowanie się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Remurel, 20 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Remurel przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga ostrożności. Lek może być stosowany podczas karmienia piersią, ale w przypadku ciąży zaleca się unikanie jego stosowania, chyba że korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Alternatywne leki, takie jak interferon beta i fingolimod, mogą być bezpieczniejsze, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Remurel, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Remurel, zawierający glatirameru octan, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat z powodu braku wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego to interferon beta-1a, interferon beta-1b oraz fingolimod, które są bezpieczne i skuteczne dla dzieci powyżej 10-12 lat. Najczęstsze działania niepożądane Remurel to reakcje w miejscu wstrzyknięcia, bóle głowy, mdłości, wysypka skórna oraz bóle stawów lub pleców.

  • Ilustracja poradnika Copaxone, 40 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Lek Copaxone jest stosowany w leczeniu postaci rzutowych stwardnienia rozsianego. Stosowanie leku Copaxone w ciąży powinno być dokładnie omówione z lekarzem, a jego stosowanie zaleca się unikać, chyba że korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Lek Copaxone może być stosowany podczas karmienia piersią, ponieważ ekspozycja noworodków na octan glatirameru poprzez mleko kobiece jest nieistotna. Alternatywne leki to m.in. interferon beta, glatiramer acetate oraz fingolimod, które również wymagają konsultacji z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania.

  • Ilustracja poradnika Copaxone, 40 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Copaxone nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak interferon beta-1a, interferon beta-1b oraz fingolimod, mogą być stosowane u dzieci powyżej 10-12 roku życia, w zależności od leku. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Betaxolol PMCS, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Betaxolol PMCS może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z floktafeniną, sultoprydem, amiodaronem, glikozydami naparstnicy, werapamilem, fingolimodem, halogenowymi wziewnymi lekami znieczulającymi, antagonistami wapnia, lekami przeciwarytmicznymi, baklofenem, insuliną, sulfonamidami, lidokainą, środkami kontrastowymi zawierającymi jod, NLPZ, antagonistami wapnia, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, kortykosteroidami, tetrakozaktydami, meflochiną, lekami sympatykomimetycznymi i klonidyną. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak środki kontrastowe zawierające jod. Nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Bisoprolol Aurovitas, 5 mg – przeciwwskazania

    Bisoprolol Aurovitas jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. Istnieje jednak wiele przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak uczulenie na bisoprolol, ciężka astma oskrzelowa, wolna czynność serca, niskie ciśnienie krwi, ciężkie zaburzenia krążenia i rytmu serca, niewydolność mięśnia sercowego, kwasica metaboliczna, nieleczony guz chromochłonny oraz wstrząs kardiogenny. Przed zażyciem leku należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby lub nerek, cukrzycę, łuszczycę, astmę oskrzelową, zaburzenia krążenia krwi w kończynach, niskie ciśnienie krwi, wolną czynność serca, niewydolność serca lub planuje zabieg w znieczuleniu. Bisoprolol może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest…

  • Ilustracja poradnika Bisoprolol Aurovitas, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Bisoprolol Aurovitas może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak antagoniści kanału wapniowego, leki przeciwnadciśnieniowe, fingolimod, leki przeciwarytmiczne, insulina, NLPZ, beta-sympatykomimetyki, leki sympatykomimetyczne, meflochina, inhibitory MAO, ryfampicyna i pochodne ergotaminy. Może również wchodzić w interakcje z pokarmami i wpływać na wyniki testów antydopingowych u sportowców. Alkohol może nasilać zawroty głowy i uczucie oszołomienia powodowane przez lek.

  • Ilustracja poradnika Bisoprolol Aurovitas, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Bisoprolol Aurovitas, lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak antagoniści kanału wapniowego, leki przeciwnadciśnieniowe, substancje wywołujące bradykardię, leki przeciwarytmiczne, insulina, NLPZ, beta-sympatykomimetyki i leki sympatykomimetyczne. Może również wchodzić w interakcje z pokarmami i wpływać na wyniki testów antydopingowych u sportowców. Spożywanie alkoholu podczas przyjmowania Bisoprolol Aurovitas może nasilać zawroty głowy i uczucie oszołomienia.

  • Ilustracja poradnika Copaxone, 20 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Copaxone, zawierający octan glatirameru, jest stosowany w leczeniu postaci rzutowych stwardnienia rozsianego. Stosowanie tego leku podczas ciąży powinno być unikanie, chyba że korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Copaxone może być stosowany podczas karmienia piersią, ponieważ ekspozycja noworodków na octan glatirameru poprzez mleko kobiece jest nieistotna. Alternatywne leki to m.in. interferon beta, glatiramer acetate i fingolimod. Decyzja o ich stosowaniu powinna być podjęta przez lekarza na podstawie indywidualnej oceny ryzyka i korzyści.

  • Ilustracja poradnika Copaxone, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Copaxone, zawierający octan glatirameru, jest stosowany w leczeniu postaci rzutowych stwardnienia rozsianego, ale nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia z powodu braku wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci to interferon beta-1a, interferon beta-1b oraz fingolimod, które mogą być stosowane u dzieci powyżej 12 roku życia (interferony) i powyżej 10 roku życia (fingolimod). Najczęstsze działania niepożądane Copaxone to reakcje w miejscu wstrzyknięcia oraz objawy grypopodobne.

  • Ilustracja poradnika Celiprolol Vitabalans, 400 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Celiprolol Vitabalans, lek beta-adrenolityczny, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z klonidyną, antagonistami wapnia, lekami przeciwarytmicznymi, glikozydami nasercowymi, insuliną, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, adrenaliną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami MAO i fingolimodem. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak hydrochlorotiazyd, teofilina oraz inhibitory i induktory glikoproteiny P. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Carteol LP 2%, 20 mg/ml – przeciwwskazania

    Carteol LP 2% to lek stosowany w leczeniu jaskry i nadciśnienia wewnątrzgałkowego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, problemy z układem oddechowym i sercem. Ważne jest zachowanie ostrożności w przypadku choroby wieńcowej, POChP, cukrzycy, nadczynności tarczycy, łuszczycy, choroby rogówki, reakcji alergicznych oraz chorób nerek lub wątroby. Lek może wchodzić w interakcje z innymi kroplami do oczu, adrenaliną/epinefryną, doustnymi lekami beta-adrenolitycznymi, amiodaronem, diltiazemem, fingolimodem, ozanimodem, werapamilem oraz lidokainą.

  • Ilustracja poradnika Carteol LP 2%, 20 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Carteol LP 2% to lek stosowany miejscowo do oka, który może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym amiodaronem, blokerami kanału wapniowego, innymi beta-adrenolitykami, lidokainą oraz lekami przeciwcukrzycowymi. Może również wchodzić w interakcje z substancjami innymi niż leki, takimi jak soczewki kontaktowe i chlorek benzalkoniowy. W dokumentach nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność w jego spożywaniu. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich stosowanych lekach oraz substancjach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Propranolol Accord, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Propranolol Accord może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak antagoniści wapnia, nifedypina, lidokaina, dyzopiramid, adrenalina, ibuprofen, ergotamina, chloropromazyna, cymetydyna, rifampicyna, teofilina, warfaryna, fingolimod, fluwoksamina, inhibitory MAO i klonidyna. Może również wchodzić w interakcje z alkoholem i tytoniem. Interakcje te mogą prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, bradykardii, zawrotów głowy, zmęczenia oraz zaburzeń rytmu serca. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu i palenia tytoniu podczas stosowania leku Propranolol Accord.

  • Ilustracja poradnika Propranolol Accord, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Propranolol Accord może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak antagoniści wapnia, leki sympatykomimetyczne, barbiturany, propafenon, warfaryna, inhibitory MAO, glikozydy naparstnicy, amiodaron, NLPZ, cymetydyna, fingolimod i fluwoksamina. Może również wchodzić w interakcje z alkoholem i tytoniem. Ważne jest, aby pacjenci unikali alkoholu i palenia tytoniu oraz konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Acebutolol Gedeon Richter, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Acebutolol Gedeon Richter może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak flekainid, amiodaron, antagoniści wapnia, insulina, lidokaina, środki kontrastowe zawierające jod, niesteroidowe leki przeciwzapalne, klonidyna, baklofen, takryna, metyloksantyny, β2-adrenomimetyki, kortykosteroidy, digoksyna i fingolimod. Interakcje te mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo leczenia. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas stosowania acebutololu, ponieważ może to nasilać działanie hipotensyjne leku oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Acebutolol Gedeon Richter, 400 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Acebutolol Gedeon Richter może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak flekainid, amiodaron, antagoniści wapnia, insulina, lidokaina, środki kontrastowe zawierające jod, NLPZ, klonidyna, digoksyna, baklofen, takryna, metyloksantyny, β2-adrenomimetyki, kortykosteroidy i fingolimod. Interakcje te mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia acebutololem, ponieważ może to nasilać działanie hipotensyjne leku. W przypadku wystąpienia objawów interakcji, takich jak bradykardia czy zawroty głowy, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lokren 20 – przeciwwskazania

    Lek LOKREN 20, zawierający betaksololu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, ciężka astma, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy, dławica Prinzmetala, zaburzenia węzła zatokowo-przedsionkowego, bradykardia, choroba Raynauda, guz chromochłonny, niedociśnienie, reakcje anafilaktyczne, kwasica metaboliczna oraz jednoczesne stosowanie z floktafeniną lub sultoprydem. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich istniejących schorzeniach i przyjmowanych lekach. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Lokren 20 – interakcje z lekami i alkoholem

    LOKREN 20, zawierający betaksololu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym floktafeniną, sultoprydem, amiodaronem, glikozydami naparstnicy, fingolimodem, halogenowymi wziewnymi lekami znieczulającymi, antagonistami wapnia, lekami przeciwarytmicznymi, baklofenem, insuliną, lidokainą, środkami kontrastującymi zawierającymi jod, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, lekami przeciwdepresyjnymi, kortykosteroidami, meflochiną, lekami sympatykomimetycznymi i klonidyną. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak środki kontrastujące zawierające jod. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach.