Menu

Filtracja kłębuszkowa

Produkty powiązane z filtracja kłębuszkowa
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Axyven, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Axyven, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Faxigen XL, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Faxigen XL, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Faxolet ER, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 37,5 mg
Faxolet ER, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 37,5 mg
Lafactin, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 37,5 mg
Lafactin, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 37,5 mg
MIG, tabletki
MIG, tabletki
Moilec, tabletki, 7,5 mg
Moilec, tabletki, 7,5 mg
Naxii, tabletki, 220 mg
Naxii, tabletki, 220 mg
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Oriven, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 37,5 mg
Oriven, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 37,5 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Jowersol – mechanizm działania
  2. Giwosyran sodowy – profil bezpieczeństwa
  3. Gadopiklenol – przeciwwskazania
  4. Gadoteridol – dawkowanie leku
  5. Gadopentetanian dimegluminy – mechanizm działania
  6. Betiatyd – mechanizm działania
  7. Aprocitentan – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Ertugliflozyna – wskazania – na co działa?
  9. Ertugliflozyna – przeciwwskazania
  10. Elvanse, 50 mg – profil bezpieczenstwa
  11. Nintedanib Zentiva, 100 mg – profil bezpieczenstwa
  12. Amoxil, 500 mg/5 ml – dawkowanie leku
  13. Dagrafors, 10 mg – profil bezpieczenstwa
  14. Dagrafors – dawkowanie leku
  15. Empelic, 25 mg – profil bezpieczenstwa
  16. Metformin hydrochloride Biofarm, 1000 mg – przeciwwskazania
  17. Metformin hydrochloride Biofarm, 850 mg – dawkowanie leku
  18. Metformin Medreg, 1000 mg – profil bezpieczenstwa
  19. Metformin Medreg, 1000 mg – przeciwwskazania
  20. Metformin Medreg, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Metformin Medreg, 1000 mg – dawkowanie leku
  22. Metformin Medreg, 850 mg – dawkowanie leku
  23. Metformin Medreg, 500 mg – dawkowanie leku
  24. Paracetamol Dr.Max, 500 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jowersol – mechanizm działania

    Jowersol to substancja czynna wykorzystywana jako środek kontrastowy w badaniach radiologicznych, takich jak angiografia czy tomografia komputerowa. Dzięki swoim właściwościom umożliwia wyraźne zobrazowanie naczyń krwionośnych i narządów wewnętrznych. Dowiedz się, w jaki sposób Jowersol działa w organizmie, jak jest wchłaniany i wydalany, a także jakie są najważniejsze informacje dotyczące jego mechanizmu działania.

  • Ilustracja poradnika Giwosyran sodowy – profil bezpieczeństwa

    Giwosyran sodowy to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu ostrych porfirii. Jego bezpieczeństwo zostało szeroko ocenione w badaniach klinicznych, choć wciąż istnieją grupy pacjentów, u których konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności. Dowiedz się, jak wygląda profil bezpieczeństwa giwosyranu sodowego w różnych sytuacjach zdrowotnych i na co zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Gadopiklenol – przeciwwskazania

    Gadopiklenol to nowoczesny środek kontrastowy wykorzystywany w diagnostyce obrazowej, szczególnie w rezonansie magnetycznym (MRI). Pozwala na dokładniejsze uwidocznienie różnych narządów i tkanek, ułatwiając rozpoznanie wielu schorzeń. Jednak nie każdy pacjent może z niego skorzystać – istnieją sytuacje, w których jego podanie jest przeciwwskazane lub wymaga wyjątkowej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania oraz grupy pacjentów, które powinny zachować szczególną czujność podczas badania z użyciem gadopiklenolu.

  • Ilustracja poradnika Gadoteridol – dawkowanie leku

    Gadoteridol to substancja czynna stosowana jako środek kontrastowy w rezonansie magnetycznym. Jego dawkowanie zależy od wieku pacjenta, rodzaju badania oraz stanu zdrowia, zwłaszcza czynności nerek. Poznaj szczegółowe schematy dawkowania gadoteridolu, zasady stosowania w szczególnych grupach pacjentów oraz praktyczne wskazówki dotyczące bezpieczeństwa podawania tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Gadopentetanian dimegluminy – mechanizm działania

    Gadopentetanian dimegluminy to substancja czynna stosowana jako środek kontrastowy w rezonansie magnetycznym (MRI). Dzięki swoim właściwościom pozwala uzyskać wyraźniejsze i dokładniejsze obrazy narządów oraz tkanek, co pomaga lekarzom w postawieniu trafnej diagnozy. Mechanizm działania tej substancji opiera się na jej wpływie na sygnały uzyskiwane podczas badania MRI, a jej losy w organizmie są dobrze poznane i przewidywalne.

  • Ilustracja poradnika Betiatyd – mechanizm działania

    Betiatyd to substancja czynna wykorzystywana głównie w diagnostyce nerek i dróg moczowych. Jego działanie polega na umożliwieniu precyzyjnej oceny przepływu krwi przez nerki, ich funkcjonowania oraz wydalania moczu. Betiatyd jest stosowany w połączeniu z izotopem technetu (99mTc), co pozwala na uzyskanie obrazów niezbędnych do oceny stanu zdrowia nerek i układu moczowego. Dzięki temu badania z użyciem betiatydu pomagają lekarzom w postawieniu trafnej diagnozy i wyborze najlepszego sposobu leczenia.

  • Ilustracja poradnika Aprocitentan – działania niepożądane i skutki uboczne

    Aprocitentan to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu, której działania niepożądane występują najczęściej w postaci obrzęków oraz zmian w wynikach badań krwi. Większość zgłaszanych objawów jest łagodna lub umiarkowana, a ich częstość zależy m.in. od stosowanej dawki. Warto poznać możliwe skutki uboczne, aby świadomie obserwować reakcje organizmu podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Ertugliflozyna – wskazania – na co działa?

    Ertugliflozyna to lek stosowany u dorosłych z cukrzycą typu 2, który pomaga obniżyć poziom cukru we krwi. Działa przez zwiększenie wydalania glukozy z moczem, co wspiera kontrolę glikemii. Ertugliflozyna jest dostępna zarówno w postaci monoterapii, jak i w połączeniu z innymi lekami, takimi jak sitagliptyna, co dodatkowo poprawia skuteczność leczenia. Terapia tym lekiem jest uzupełnieniem diety i aktywności fizycznej, a jej stosowanie wymaga regularnego monitorowania, zwłaszcza u osób z zaburzeniami czynności nerek czy w podeszłym wieku. W trakcie leczenia należy zwracać uwagę na możliwe działania niepożądane, takie jak ryzyko infekcji dróg moczowych czy niedociśnienie. Ertugliflozyna jest skutecznym wsparciem w walce…

  • Ilustracja poradnika Ertugliflozyna – przeciwwskazania

    Ertugliflozyna to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który pomaga kontrolować poziom cukru we krwi poprzez zwiększenie jego wydalania z moczem. Należy jednak pamiętać, że nie każdy może bezpiecznie stosować tę substancję. W niektórych sytuacjach jej użycie jest całkowicie zabronione, a w innych wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania przez lekarza. Ertugliflozyna może powodować różne skutki uboczne, w tym ryzyko poważnych powikłań, takich jak kwasica ketonowa czy infekcje układu moczowego. Z tego powodu ważne jest, aby znać przeciwwskazania i sytuacje, w których stosowanie tego leku wymaga szczególnej uwagi.

  • Ilustracja poradnika Elvanse, 50 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Elvanse, stosowany w leczeniu ADHD, nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią, ponieważ przenika do mleka matki. Może powodować zawroty głowy i niewyraźne widzenie, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas leczenia. U seniorów wymaga szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania ciśnienia krwi. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka nie powinna przekraczać 50 mg na dobę, a u pacjentów dializowanych może być konieczne dodatkowe zmniejszenie dawkowania. Brak zaleceń dotyczących dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Nintedanib Zentiva, 100 mg – profil bezpieczenstwa

    Nintedanib Zentiva jest lekiem stosowanym w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc, innych przewlekłych przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc oraz choroby śródmiąższowej płuc związanej z twardziną układową. Nie zaleca się stosowania leku u kobiet karmiących piersią oraz unikania spożywania alkoholu podczas leczenia. Może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów. U pacjentów w wieku ≥ 75 lat może być konieczne zmniejszenie dawki. Nie ma konieczności dostosowania dawki początkowej u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek, natomiast zalecana dawka to 100 mg dwa razy na dobę u pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Amoxil, 500 mg/5 ml – dawkowanie leku

    Amoxil to antybiotyk z grupy penicylin stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia i wieku pacjenta. Dla dorosłych i dzieci o masie ciała ≥40 kg dawki wynoszą od 250 mg do 1 g co 8-12 godzin. Dla dzieci o masie ciała <40 kg dawki wynoszą od 20 do 100 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych. W przypadku chorób nerek dawkę należy dostosować do stopnia niewydolności. Lek należy podawać doustnie, dobrze wstrząsając przed użyciem i zachowując odstępy między dawkami. Możliwe działania niepożądane to biegunka, nudności, wysypka skórna i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Dagrafors, 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Dagrafors to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, niewydolności serca oraz przewlekłej choroby nerek. Nie zaleca się jego stosowania w okresie karmienia piersią. Lek nie ma istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, ale w połączeniu z innymi lekami może prowadzić do hipoglikemii. Należy unikać nadmiernego spożycia alkoholu. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się ostrożność i regularne monitorowanie.

  • Ilustracja poradnika Dagrafors – dawkowanie leku

    Lek Dagrafors stosuje się w leczeniu cukrzycy typu 2, niewydolności serca i przewlekłej choroby nerek. Zalecana dawka to 10 mg raz na dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawka początkowa wynosi 5 mg. Lek należy przyjmować doustnie, popijając wodą. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na dapagliflozynę oraz cukrzycę typu 1. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia narządów płciowych i układu moczowego, hipoglikemia oraz odwodnienie.

  • Ilustracja poradnika Empelic, 25 mg – profil bezpieczenstwa

    Artykuł omawia bezpieczeństwo stosowania leku Empelic, skupiając się na kobietach karmiących, prowadzeniu pojazdów, interakcjach z alkoholem, stosowaniu u seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania leku, a pacjenci powinni być ostrożni podczas prowadzenia pojazdów z powodu ryzyka hipoglikemii. Należy unikać nadmiernego spożycia alkoholu, aby zmniejszyć ryzyko kwasicy ketonowej. Seniorzy są bardziej narażeni na odwodnienie, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować lek z ostrożnością lub unikać go całkowicie.

  • Ilustracja poradnika Metformin hydrochloride Biofarm, 1000 mg – przeciwwskazania

    Lek Metformin hydrochloride Biofarm nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na metforminę lub inne składniki leku, zaburzeń czynności wątroby, ciężkiej niewydolności nerek, niewyrównanej cukrzycy, odwodnienia, ciężkich zakażeń, niewydolności serca i innych zaburzeń krążenia oraz nadużywania alkoholu. W przypadku wystąpienia objawów kwasicy mleczanowej, takich jak wymioty, ból brzucha, skurcze mięśni, ogólne złe samopoczucie, silne zmęczenie, trudności z oddychaniem, zmniejszenie temperatury ciała i spowolnienie akcji serca, należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem lub zgłosić do najbliższego szpitala.

  • Ilustracja poradnika Metformin hydrochloride Biofarm, 850 mg – dawkowanie leku

    Metformin hydrochloride Biofarm jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 500 mg lub 850 mg 2-3 razy na dobę, maksymalnie 3 g na dobę. Dzieci i młodzież zaczynają od 500 mg lub 850 mg raz na dobę, maksymalnie 2 g na dobę. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkowanie zależy od wartości GFR. Lek należy przyjmować doustnie, w czasie posiłku lub bezpośrednio po posiłku.

  • Ilustracja poradnika Metformin Medreg, 1000 mg – profil bezpieczenstwa

    Metformin Medreg jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących z uwagi na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Metformina stosowana w monoterapii nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwcukrzycowych. Spożywanie nadmiernych ilości alkoholu podczas przyjmowania Metformin Medreg zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. U seniorów konieczna jest regularna kontrola czynności nerek, a u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 mL/min) oraz z niewydolnością wątroby stosowanie metforminy jest przeciwwskazane.

  • Ilustracja poradnika Metformin Medreg, 1000 mg – przeciwwskazania

    Metformin Medreg jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na metforminę lub składniki pomocnicze, zaburzeń czynności wątroby, znacznie zmniejszonej czynności nerek, niewyrównanej cukrzycy, odwodnienia, ciężkich zakażeń, niewydolności serca oraz spożywania dużych ilości alkoholu. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Metformin Medreg, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metformin Medreg to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne obejmują kwasicę mleczanową i nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. Aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, zaleca się przyjmowanie leku z posiłkiem, podzielenie dawki dobowej na kilka mniejszych dawek oraz regularne kontrolowanie czynności nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Metformin Medreg, 1000 mg – dawkowanie leku

    Metformin Medreg to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie dla dorosłych wynosi zazwyczaj 500 mg lub 850 mg 2-3 razy na dobę, maksymalnie 3000 mg na dobę. Dzieci i młodzież zaczynają od dawki 500 mg lub 850 mg raz na dobę, maksymalnie 2000 mg na dobę. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkowanie zależy od wartości GFR. Lek należy przyjmować doustnie, z posiłkiem lub po posiłku. Regularne badania stężenia glukozy we krwi i czynności nerek są niezbędne. Przedawkowanie może prowadzić do kwasicy mleczanowej. W przypadku pominięcia dawki należy przyjąć następną dawkę o zwykłej porze.

  • Ilustracja poradnika Metformin Medreg, 850 mg – dawkowanie leku

    Metformin Medreg jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, czynności nerek oraz innych czynników. Dorośli zazwyczaj zaczynają od dawki 500 mg lub 850 mg 2-3 razy na dobę, dzieci od 500 mg lub 850 mg raz na dobę. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkowanie jest dostosowywane na podstawie wartości GFR. Lek należy przyjmować doustnie, z posiłkiem lub po posiłku. Ważne jest regularne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi i czynności nerek. W razie przedawkowania lub pominięcia dawki należy postępować zgodnie z instrukcjami zawartymi w ulotce leku.

  • Ilustracja poradnika Metformin Medreg, 500 mg – dawkowanie leku

    Metformin Medreg to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, czynności nerek oraz innych czynników zdrowotnych. Dorośli zazwyczaj zaczynają od dawki 500 mg lub 850 mg 2-3 razy na dobę, maksymalnie 3000 mg na dobę. Dzieci i młodzież zaczynają od dawki 500 mg lub 850 mg raz na dobę, maksymalnie 2000 mg na dobę. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkowanie zależy od wartości GFR. Lek należy przyjmować doustnie, z posiłkiem lub po posiłku. Przedawkowanie może prowadzić do kwasicy mleczanowej, która wymaga natychmiastowego leczenia w szpitalu.

  • Ilustracja poradnika Paracetamol Dr.Max, 500 mg – dawkowanie leku

    Paracetamol Dr.Max jest stosowany w łagodzeniu bólu i obniżaniu gorączki. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Dorośli i młodzież powyżej 15 lat mogą przyjmować 1-2 tabletki co 4 godziny, maksymalnie 8 tabletek dziennie. Młodzież w wieku 12-15 lat powinna przyjmować 1 tabletkę co 4-6 godzin, maksymalnie 6 tabletek dziennie. Dzieci w wieku 6-12 lat mogą przyjmować ½ - 1 tabletki co 4-6 godzin, w zależności od masy ciała. Przedawkowanie paracetamolu może prowadzić do poważnych uszkodzeń wątroby. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia. W przypadku przedawkowania konieczna jest natychmiastowa pomoc lekarska.