Menu

Enzym DPP-4

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Wildagliptyna – porównanie substancji czynnych
  2. Linagliptyna – porównanie substancji czynnych
  3. Alogliptyna – porównanie substancji czynnych
  4. Sitagliptyna – mechanizm działania
  5. Saksagliptyna – mechanizm działania
  6. Linagliptyna – mechanizm działania
  7. Anvildis Duo, 50 mg + 850 mg – przedawkowanie leku
  8. Gliptivil Combo, 50 mg + 850 mg – stosowanie u dzieci
  9. Gliptivil Combo, 50 mg + 850 mg – wskazania – na co działa?
  10. Gliptivil Combo, 50 mg + 850 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Sansik, 5 mg – skład leku
  12. Alikval Duo, 50 mg + 1000 mg – przedawkowanie leku
  13. Alikval Duo, 50 mg + 1000 mg – stosowanie w ciąży
  14. Alikval Duo, 50 mg + 1000 mg – stosowanie u dzieci
  15. Ipinzan, 50 mg + 850 mg – dawkowanie leku
  16. Jansitin Duo, 50 mg + 850 mg – profil bezpieczenstwa
  17. Vimetso, 50 mg + 1000 mg – skład leku
  18. Vimetso, 50 mg + 850 mg – skład leku
  19. Linatra, 5 mg – skład leku
  20. GluaMet, 50 mg + 1000 mg – skład leku
  21. Melkart Duo, 50 mg + 1000 mg – wskazania – na co działa?
  22. Melkart Duo, 50 mg + 1000 mg – stosowanie w ciąży
  23. Maysiglu, 100 mg – skład leku
  24. Pernuvi Combi – profil bezpieczenstwa
  • Ilustracja poradnika Wildagliptyna – porównanie substancji czynnych

    Wildagliptyna, alogliptyna i linagliptyna to nowoczesne leki stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2, które należą do tej samej grupy inhibitorów DPP-4. Pomagają one regulować poziom cukru we krwi, ale różnią się szczegółami zastosowania, przeciwwskazaniami i bezpieczeństwem u różnych grup pacjentów. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy każda z nich może być najlepszym wyborem oraz na co warto zwrócić uwagę podczas terapii. Poniżej znajdziesz jasne zestawienie podobieństw i różnic pomiędzy wildagliptyną, alogliptyną i linagliptyną, które mogą być pomocne przy rozmowie z lekarzem o leczeniu cukrzycy.

  • Linagliptyna, alogliptyna i saksagliptyna to leki należące do tej samej grupy – inhibitorów DPP-4, które wspomagają leczenie cukrzycy typu 2. Choć mają podobny mechanizm działania, różnią się niektórymi wskazaniami, zaleceniami dotyczącymi stosowania u osób z zaburzeniami pracy nerek czy wątroby oraz bezpieczeństwem w szczególnych grupach pacjentów. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo mogą być najlepszym wyborem oraz na jakie kwestie zwrócić uwagę podczas terapii.123

  • Alogliptyna, linagliptyna i saksagliptyna to leki z grupy inhibitorów DPP-4, stosowane w terapii cukrzycy typu 2. Choć mają zbliżone mechanizmy działania, różnią się pod względem wskazań, bezpieczeństwa stosowania w niewydolności nerek, możliwości stosowania u osób starszych czy kobiet w ciąży. W niniejszym opisie dowiesz się, czym różnią się te substancje czynne, jakie mają zalety i ograniczenia oraz na co należy zwrócić uwagę przy ich stosowaniu w różnych grupach pacjentów.

  • Sitagliptyna to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, która pomaga regulować poziom cukru we krwi poprzez wpływ na naturalne hormony. Jej działanie polega na wspieraniu organizmu w wydzielaniu insuliny wtedy, gdy jest ona najbardziej potrzebna, a jednocześnie ogranicza wytwarzanie glukozy przez wątrobę. Poznaj, jak działa sitagliptyna, jak jest przetwarzana przez organizm i co wykazały badania przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa.

  • Saksagliptyna to substancja czynna stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, która działa poprzez regulację poziomu cukru we krwi. Dzięki swojemu mechanizmowi działania wpływa na naturalne hormony odpowiedzialne za wydzielanie insuliny, co przekłada się na lepszą kontrolę glikemii. Zrozumienie, jak saksagliptyna oddziałuje na organizm, pozwala lepiej zrozumieć jej rolę w terapii cukrzycy i możliwe korzyści wynikające z jej stosowania.

  • Linagliptyna to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2. Jej działanie polega na wspieraniu naturalnych mechanizmów regulujących poziom cukru we krwi. Dzięki temu umożliwia skuteczną kontrolę glikemii, a przy tym nie powoduje przyrostu masy ciała i cechuje się niskim ryzykiem hipoglikemii. Wyróżnia się także wygodnym schematem dawkowania i korzystnym profilem bezpieczeństwa, co czyni ją ważnym elementem terapii u osób dorosłych z cukrzycą typu 2.

  • Przedawkowanie leku Anvildis Duo może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ból mięśni, parestezje, gorączka, obrzęk oraz zwiększenie stężenia różnych enzymów i białek we krwi. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Najskuteczniejszą metodą usunięcia metforminy z ustroju jest hemodializa, jednak wildagliptyny nie można usunąć z organizmu za pomocą tej metody.

  • Gliptivil Combo nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia. Alternatywy obejmują metforminę, insulinę i inhibitory SGLT2. Ważne jest skonsultowanie się z lekarzem w celu ustalenia odpowiedniego leczenia.

  • Gliptivil Combo to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający wildagliptynę i metforminę. Jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów, u których kontrola glikemii nie jest wystarczająca przy użyciu samej diety i ćwiczeń fizycznych lub innych leków przeciwcukrzycowych. Dawkowanie leku jest indywidualne, a maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 100 mg wildagliptyny. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne, ostrą kwasicę metaboliczną, ciężką niewydolność nerek, ostre zatrucie alkoholem oraz karmienie piersią. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zawroty głowy, ból głowy, drżenie i metaliczny posmak w ustach.

  • Gliptivil Combo, zawierający wildagliptynę i metforminę, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak glikokortykosteroidy, diuretyki, NLPZ, inhibitory ACE, leki wpływające na tarczycę i układ nerwowy. Może również wchodzić w interakcje z substancjami innymi niż leki, takimi jak środki kontrastowe zawierające jod. Należy unikać nadmiernego spożycia alkoholu podczas przyjmowania tego leku, ponieważ może to zwiększyć ryzyko kwasicy mleczanowej. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Lek Sansik zawiera substancję czynną linagliptynę oraz substancje pomocnicze takie jak mannitol, kopowidon K25-31, krospowidon Typ-A, magnezu stearynian, hypromeloza 6 mpa*s (E464), tytanu dwutlenek (E171), talk, makrogol (6000) i żelaza tlenek czerwony (E172). Linagliptyna działa poprzez hamowanie enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia hormonów inkretynowych, które regulują poziom glukozy we krwi. Substancje pomocnicze wspomagają działanie i stabilność leku.

  • Przedawkowanie leku Alikval Duo, zawierającego wildagliptynę i metforminę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ból mięśni, parestezje, gorączka, obrzęk oraz zwiększenie aktywności enzymów. W przypadku metforminy, znaczne przedawkowanie może prowadzić do kwasicy mleczanowej, która jest stanem zagrożenia życia. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą i podjąć odpowiednie kroki, takie jak hemodializa w przypadku metforminy.

  • Alikval Duo, zawierający wildagliptynę i metforminę, nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa oraz potencjalnego ryzyka dla płodu i noworodka. Bezpieczne alternatywy to insulina, glibenklamid i metformina, które mogą być stosowane pod nadzorem lekarza.

  • Alikval Duo, zawierający wildagliptynę i metforminę, nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak metformina, insulina i inhibitory SGLT2, mogą być stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2 u dzieci. Ważne jest, aby leczenie było dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta i prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza.

  • Lek Ipinzan, zawierający wildagliptynę i metforminę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, a maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg wildagliptyny. Lek należy przyjmować doustnie, najlepiej podczas posiłku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężką niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby i ostre zatrucie alkoholem. Najczęstsze działania niepożądane to ból gardła, katar, gorączka, swędząca wysypka, nadmierne pocenie się, ból stawów, zawroty głowy, ból głowy, niekontrolowane drżenie, zaparcie, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, zgaga, ból żołądka i wokół żołądka.

  • Jansitin Duo, lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią i pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Należy unikać nadmiernego spożycia alkoholu, aby zapobiec kwasicy mleczanowej. Stosowanie leku u seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wymaga regularnego monitorowania nerek i dostosowania dawki. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, powodując zawroty głowy i senność.

  • Vimetso to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający wildagliptynę i metforminę. Substancje pomocnicze w leku to m.in. hydroksypropyloceluloza, mannitol, sodu stearylofumaran, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk, glikol propylenowy i żelaza tlenek żółty. Każda z tych substancji pełni określoną funkcję, od poprawy smaku i konsystencji, po zapewnienie stabilności i ochrony przed wilgocią.

  • Vimetso to lek na cukrzycę typu 2, zawierający wildagliptynę i metforminę. Wildagliptyna zwiększa stężenie inkretyn, poprawiając wydzielanie insuliny, a metformina zmniejsza wytwarzanie glukozy w wątrobie. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak hydroksypropyloceluloza, mannitol i magnezu stearynian, które stabilizują lek i poprawiają jego smak. Pacjenci powinni być świadomi składu leku i potencjalnych skutków ubocznych.

  • Linatra to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający linagliptynę jako substancję czynną. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, takie jak mannitol, kopowidon K-28, karboksymetyloskrobia sodowa typ A, celuloza mikrokrystaliczna, sodu stearylofumaran, hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk, makrogol 6000 i żelaza tlenek czerwony. Te składniki wspomagają działanie leku i jego stabilność. Zrozumienie składu leku może pomóc pacjentom w lepszym zarządzaniu swoim leczeniem i unikaniu potencjalnych reakcji alergicznych.

  • GluaMet to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający wildagliptynę i metforminę. Substancje pomocnicze w leku pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja leku, poprawa jego smaku, czy ułatwienie jego podania. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz funkcji poszczególnych składników, aby lepiej zrozumieć jego działanie i ewentualne skutki uboczne.

  • Melkart Duo, zawierający wildagliptynę i metforminę, jest stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2. Lek ten pomaga w utrzymaniu prawidłowego stężenia cukru we krwi, co może zapobiegać powikłaniom związanym z cukrzycą. Jest wskazany dla pacjentów niewystarczająco leczonych metforminą w monoterapii, wildagliptyną i metforminą w oddzielnych tabletkach, metforminą i sulfonylomocznikiem, oraz insuliną i metforminą. Dawkowanie jest ustalane indywidualnie przez lekarza. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, niewyrównaną cukrzycę, ciężką niewydolność nerek, choroby wątroby, ostre zatrucie alkoholem, oraz karmienie piersią. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, utrata apetytu, zawroty głowy, ból głowy, drżenie, metaliczny posmak w ustach,…

  • Melkart Duo nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Bezpieczniejsze alternatywy to insulina i glibenklamid pod kontrolą lekarza. Skonsultuj się z lekarzem w celu znalezienia odpowiedniego leczenia.

  • Lek Maysiglu zawiera sytagliptynę, która pomaga kontrolować stężenie cukru we krwi u dorosłych z cukrzycą typu 2. Oprócz substancji czynnej, tabletki zawierają substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, kroskarmeloza sodowa, sodu stearylofumaran, magnezu stearynian oraz otoczkę Opadry 85F280010 II HP white. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, nudności, wzdęcia, zaparcia, ból brzucha, hipoglikemia oraz reakcje alergiczne. Nie zaleca się stosowania leku w ciąży. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu.

  • Lek Pernuvi Combi, zawierający wildagliptynę i metforminę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Stosowanie leku w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hipoglikemii u noworodka. Pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów, jeśli wystąpią zawroty głowy. Spożywanie nadmiernych ilości alkoholu może zwiększyć ryzyko kwasicy mleczanowej. U seniorów należy regularnie monitorować czynność nerek. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni mieć dostosowane dawki leku, a stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.