Menu

EGFR

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
  1. Lapatynib – przeciwwskazania
  2. Lapatynib – mechanizm działania
  3. Kwas bempediowy – wskazania – na co działa?
  4. Kanagliflozyna – profil bezpieczeństwa
  5. Kanagliflozyna – przeciwwskazania
  6. Kanagliflozyna – dawkowanie leku
  7. Inotersen
  8. Inotersen – profil bezpieczeństwa
  9. Inotersen – dawkowanie leku
  10. Glikopironium – dawkowanie leku
  11. Giwosyran sodowy – przeciwwskazania
  12. Gefitynib – przeciwwskazania
  13. Gefitynib – stosowanie u dzieci
  14. Gefapiksant – profil bezpieczeństwa
  15. Gefapiksant – dawkowanie leku
  16. Frukwintynib – wskazania – na co działa?
  17. Finerenon – wskazania – na co działa?
  18. Finerenon – profil bezpieczeństwa
  19. Finerenon – przeciwwskazania
  20. Finerenon – dawkowanie leku
  21. Fezolinetant – profil bezpieczeństwa
  22. Fezolinetant – dawkowanie leku
  23. Enmetazobaktam – dawkowanie leku
  24. Elranatamab – dawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Lapatynib – przeciwwskazania

    Lapatynib to nowoczesny lek przeciwnowotworowy stosowany głównie w leczeniu raka piersi z nadekspresją receptora HER2. Mimo swojej skuteczności, jego stosowanie wiąże się z określonymi przeciwwskazaniami i wymaga szczególnej ostrożności w niektórych grupach pacjentów. Poznaj sytuacje, w których lapatynib jest przeciwwskazany, a także dowiedz się, kiedy konieczne jest zachowanie czujności podczas terapii.

  • Lapatynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu określonych typów raka piersi, zwłaszcza tam, gdzie komórki nowotworowe wykazują nadmierną aktywność określonych receptorów. Mechanizm działania lapatynibu opiera się na blokowaniu sygnałów, które stymulują wzrost i podział komórek nowotworowych. Poznanie, jak lapatynib działa w organizmie, pomaga zrozumieć, dlaczego jest tak ważny w leczeniu niektórych przypadków raka piersi i jak przebiega jego droga w organizmie – od przyjęcia tabletki aż po wydalenie leku.

  • Kwas bempediowy to nowoczesna substancja czynna, która pomaga skutecznie obniżać poziom „złego” cholesterolu (LDL-C) we krwi. Stosuje się go głównie u dorosłych, zwłaszcza wtedy, gdy tradycyjne leczenie nie przynosi oczekiwanych rezultatów lub nie może być zastosowane. Dzięki działaniu ukierunkowanemu na wątrobę i możliwości łączenia z innymi lekami, kwas bempediowy staje się ważnym wsparciem w terapii osób z podwyższonym ryzykiem chorób serca.

  • Kanagliflozyna to substancja stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, która pomaga obniżać poziom cukru we krwi poprzez wpływ na nerki. Chociaż jej działanie jest skuteczne i nowoczesne, bezpieczeństwo jej stosowania zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, stan nerek czy przyjmowanie innych leków. Warto poznać najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania kanagliflozyny, aby świadomie korzystać z jej możliwości i zminimalizować ryzyko działań niepożądanych.

  • Kanagliflozyna to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, która pomaga obniżyć poziom cukru we krwi poprzez wydalanie glukozy z moczem. Choć jej działanie przynosi korzyści wielu pacjentom, istnieją sytuacje, w których jej stosowanie może być niebezpieczne lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i środki ostrożności związane z terapią kanagliflozyną – zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z metforminą.

  • Kanagliflozyna to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, dostępna w różnych postaciach i dawkach. Odpowiednie dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, stanu nerek oraz stosowania innych leków przeciwcukrzycowych. Warto poznać zasady przyjmowania kanagliflozyny, aby terapia była skuteczna i bezpieczna.

  • Inotersen to nowoczesna substancja czynna, która znalazła zastosowanie w leczeniu rzadkiej choroby – rodzinnej amyloidozy transtyretynowej z polineuropatią. Działa na poziomie genetycznym, zmniejszając ilość szkodliwego białka, co przekłada się na złagodzenie objawów choroby. Terapia inotersenem jest prowadzona pod ścisłym nadzorem lekarza, a lek dostępny jest w wygodnej postaci roztworu do wstrzykiwań podskórnych.

  • Inotersen to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu rzadkiej choroby, jaką jest rodzinna amyloidoza transtyretynowa z polineuropatią. Jego profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi – zwłaszcza w kontekście zaburzeń krzepnięcia, czynności nerek i wątroby. Niektóre grupy pacjentów powinny zachować ostrożność lub unikać stosowania inotersenu. Sprawdź, jakie środki ostrożności i zalecenia obowiązują przy stosowaniu tej substancji, zwłaszcza jeśli dotyczą Cię inne schorzenia, ciąża, karmienie piersią lub jesteś osobą starszą.

  • Inotersen to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych pacjentów z polineuropatią związaną z rodzinną amyloidozą transtyretynową. Lek podawany jest podskórnie, a schemat dawkowania jest ściśle określony i wymaga monitorowania liczby płytek krwi oraz czynności nerek i wątroby. Poznaj szczegółowe zasady stosowania inotersenu, dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Glikopironium to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych schorzeń, głównie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych oraz ślinotoku u dzieci z zaburzeniami neurologicznymi. W zależności od postaci leku, drogi podania i grupy pacjentów, schematy dawkowania glikopironium mogą się znacząco różnić. Poznaj najważniejsze zasady dawkowania tego leku, aby terapia była skuteczna i bezpieczna.

  • Giwosyran sodowy to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu ostrej porfirii wątrobowej. Choć lek przynosi ulgę pacjentom zmagającym się z tą rzadką chorobą, jego użycie nie zawsze jest możliwe. W niektórych sytuacjach stosowanie giwosyranu sodowego jest przeciwwskazane lub wymaga wyjątkowej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania oraz okoliczności, w których należy zachować szczególną uwagę podczas terapii.

  • Gefitynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca z określoną mutacją. Mimo swojej skuteczności, nie każdy pacjent może być leczony tym lekiem. Poznaj sytuacje, w których gefitynib jest przeciwwskazany bezwzględnie lub wymaga szczególnej ostrożności – od nadwrażliwości po zaburzenia pracy wątroby i ryzyko powikłań płucnych. Świadomość tych ograniczeń pomaga uniknąć groźnych powikłań i pozwala na bezpieczniejsze stosowanie terapii przeciwnowotworowej.

  • Stosowanie leków u dzieci wymaga szczególnej uwagi, ponieważ ich organizmy reagują inaczej niż dorosłych. Gefitynib, choć jest ważnym lekiem w leczeniu niektórych nowotworów u dorosłych, nie został szeroko przebadany pod kątem bezpieczeństwa stosowania w populacji pediatrycznej. Z poniższego opisu dowiesz się, jakie są ograniczenia i zagrożenia związane z jego stosowaniem u dzieci oraz dlaczego ostrożność w tej grupie pacjentów jest kluczowa.

  • Gefapiksant to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu przewlekłego kaszlu opornego na leczenie lub o nieznanej przyczynie. Lek wyróżnia się korzystnym profilem bezpieczeństwa, jednak istnieją pewne grupy pacjentów, u których należy zachować szczególną ostrożność. Warto poznać najważniejsze informacje dotyczące jego stosowania, zwłaszcza jeśli należysz do osób starszych, masz zaburzenia pracy nerek lub wątroby, jesteś w ciąży, karmisz piersią, albo cierpisz na obturacyjny bezdech senny.

  • Gefapiksant to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych w leczeniu przewlekłego kaszlu, który nie reaguje na standardowe terapie lub ma niejasne pochodzenie. Lek przyjmuje się doustnie w formie tabletek powlekanych, a schemat dawkowania jest prosty, choć może wymagać modyfikacji u osób z ciężką niewydolnością nerek. Poznaj szczegóły dotyczące dawkowania gefapiksantu w różnych grupach pacjentów i dowiedz się, jakie środki ostrożności warto zachować podczas terapii.

  • Frukwintynib to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych pacjentów z zaawansowanym, przerzutowym rakiem jelita grubego. Lek ten jest przeznaczony dla osób, które nie odniosły korzyści z wcześniejszych standardowych terapii lub nie mogą ich już kontynuować. Terapia frukwintynibem daje szansę na wydłużenie życia i spowolnienie postępu choroby, co potwierdzają badania kliniczne.

  • Finerenon to nowoczesna substancja czynna przeznaczona dla dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, u których występuje także cukrzyca typu 2. Dzięki selektywnemu działaniu na określone receptory, finerenon pomaga opóźnić postęp uszkodzenia nerek i zmniejszyć ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych. Leczenie finerenonem wymaga jednak regularnej kontroli parametrów krwi i nie jest odpowiednie dla wszystkich grup pacjentów.

  • Finerenon to nowoczesny lek stosowany głównie u osób z przewlekłą chorobą nerek i cukrzycą typu 2. Choć jego stosowanie jest skuteczne, wymaga zachowania określonych środków ostrożności – zwłaszcza u osób z zaburzeniami nerek, wątroby, kobiet w ciąży oraz u pacjentów przyjmujących inne leki mogące wpływać na poziom potasu. Dowiedz się, jakie są kluczowe aspekty bezpieczeństwa stosowania finerenonu i na co zwrócić szczególną uwagę podczas terapii.

  • Finerenon to nowoczesny lek stosowany u dorosłych z przewlekłą chorobą nerek powiązaną z cukrzycą typu 2. Choć przynosi korzyści w leczeniu tej choroby, jego stosowanie nie jest odpowiednie dla wszystkich pacjentów. W niektórych przypadkach finerenon może być całkowicie przeciwwskazany, w innych wymaga szczególnej ostrożności i ścisłej kontroli. Poznaj sytuacje, w których należy unikać tego leku lub stosować go pod szczególnym nadzorem, aby leczenie było skuteczne i bezpieczne.

  • Finerenon to nowoczesna substancja stosowana doustnie u dorosłych z przewlekłą chorobą nerek związaną z cukrzycą typu 2. Dawkowanie tego leku jest ściśle uzależnione od funkcji nerek, stężenia potasu oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Odpowiednie dostosowanie dawki i regularna kontrola parametrów laboratoryjnych pozwalają na bezpieczne i skuteczne leczenie. Sprawdź, jakie zasady dawkowania obowiązują w różnych grupach pacjentów i na co należy zwrócić szczególną uwagę.

  • Fezolinetant to nowoczesna substancja czynna stosowana u kobiet po menopauzie w celu łagodzenia umiarkowanych i ciężkich objawów naczynioruchowych, takich jak uderzenia gorąca. Choć lek ten wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, jego stosowanie wymaga przestrzegania określonych zasad – szczególnie u osób z chorobami wątroby lub nerek, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Sprawdź, jak bezpiecznie korzystać z fezolinetantu oraz na co zwrócić uwagę w trakcie leczenia.

  • Fezolinetant to nowoczesna substancja czynna stosowana doustnie w leczeniu umiarkowanych i ciężkich objawów naczynioruchowych, takich jak uderzenia gorąca związane z menopauzą. Terapia opiera się na stałej, wygodnej dawce przyjmowanej raz dziennie. Istnieją jednak ważne różnice w zaleceniach dawkowania dla osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz dla pacjentek w starszym wieku. Sprawdź, jak prawidłowo stosować fezolinetant, aby osiągnąć najlepsze efekty i uniknąć ryzyka działań niepożądanych.

  • Enmetazobaktam jest nowoczesną substancją czynną stosowaną wyłącznie w połączeniu z cefepimem, podawaną dożylnie w leczeniu poważnych zakażeń. Dawkowanie zależy od stanu zdrowia pacjenta, czynności nerek oraz rodzaju infekcji. Właściwy schemat dawkowania oraz czas trwania terapii są kluczowe dla skuteczności i bezpieczeństwa leczenia, szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek, w podeszłym wieku lub wymagających dializ.

  • Elranatamab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu dorosłych z nawrotowym i opornym szpiczakiem mnogim. Dawkowanie elranatamabu zostało precyzyjnie opracowane, by zminimalizować ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak zespół uwalniania cytokin czy zaburzenia neurologiczne. Terapia rozpoczyna się od stopniowego zwiększania dawki, a sposób jej podawania i modyfikacje zależą od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz przebiegu leczenia. Poznaj szczegółowe zasady dawkowania tej substancji w różnych grupach pacjentów.