Menu

Dyspnoe

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Theospirex retard 300 mg – wskazania – na co działa?
  2. Stilnox, 10 mg – przeciwwskazania
  3. Skinsept Pur, (46 g + 27 g + 1g)/1 – przedawkowanie leku
  4. Signopam, 10 mg – stosowanie w ciąży
  5. Seronil, 20 mg – przedawkowanie leku
  6. Pulmicort Turbuhaler, 200 mcg/dawkę inh. – skład leku
  7. Natrium chloratum 0,9% Fresenius, 9 mg/ml – przedawkowanie leku
  8. Naloxonum hydrochloricum WZF, 400 mcg/ml
  9. Naloxonum hydrochloricum WZF, 400 mcg/ml – skład leku
  10. Naloxonum hydrochloricum WZF, 400 mcg/ml – dawkowanie leku
  11. Mizodin, 250 mg – przedawkowanie leku
  12. Lipanthyl 200M, 200 mg – przedawkowanie leku
  13. PoltechDMSA, 1 mg DMSA – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Haloperidol UNIA, 2 mg/ml – przedawkowanie leku
  15. Palexia – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Elenium, 5 mg – profil bezpieczenstwa
  17. Dopegyt, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Baclofen Polpharma, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Concor 5, 5 mg – dawkowanie leku
  20. Coldrex o smaku cytrynowym, (750 mg + 10 mg + 60 – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Bunondol, 0,2 mg – profil bezpieczenstwa
  22. Atecortin, (5 mg + 10 000 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Deksmedetomidyna
  24. Dihydrokodeina
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Theospirex retard 300 mg – wskazania – na co działa?

    Theospirex retard 300 mg to lek zawierający teofilinę, stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Działa poprzez rozkurczanie mięśni gładkich oskrzeli i naczyń krwionośnych oraz hamowanie uwalniania mediatorów zapalnych. Lek nie jest przeznaczony do doraźnego leczenia stanu astmatycznego. Dawkowanie jest indywidualne, a przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na teofilinę, świeży zawał mięśnia sercowego i padaczkę.

  • Ilustracja poradnika Stilnox, 10 mg – przeciwwskazania

    Stilnox to lek nasenny zawierający zolpidem, stosowany w krótkotrwałym leczeniu bezsenności. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na zolpidem, ciężka niewydolność wątroby, zespół bezdechu sennego, ostra i/lub ciężka niewydolność oddechowa, miastenia oraz nietypowe zachowania w czasie snu. Pacjenci powinni być świadomi tych przeciwwskazań i zawsze konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Skinsept Pur, (46 g + 27 g + 1g)/1 – przedawkowanie leku

    Skinsept Pur to lek do odkażania skóry przed operacjami i innymi procedurami medycznymi. Przedawkowanie może prowadzić do reakcji nadwrażliwości, podrażnienia skóry i objawów ze strony układu nerwowego. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przepłukać oczy wodą lub wezwać pomoc medyczną.

  • Ilustracja poradnika Signopam, 10 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Signopam przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest związane z ryzykiem dla płodu i noworodka. Alternatywne leki, takie jak melatonina, doksepin i hydroksyzyna, mogą być bezpieczniejsze, ale ich stosowanie powinno być skonsultowane z lekarzem. Ważne jest, aby pacjentki były świadome potencjalnych zagrożeń i skonsultowały się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Seronil, 20 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Seronil, zawierającego fluoksetynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, napady drgawek, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia czynności płuc oraz zaburzenia czynności ośrodkowego układu nerwowego. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 20 mg na dobę, a maksymalna to 60 mg na dobę. W przypadku dzieci i młodzieży dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę, a maksymalna to 20 mg na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast udać się do izby przyjęć lub skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega głównie na łagodzeniu objawów, ponieważ brak jest swoistego antidotum.

  • Ilustracja poradnika Pulmicort Turbuhaler, 200 mcg/dawkę inh. – skład leku

    Lek Pulmicort Turbuhaler zawiera budezonid, który jest glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym. Dostępny jest w dawkach 100 μg i 200 μg na dawkę inhalacyjną. Lek nie zawiera substancji pomocniczych, co jest istotne dla pacjentów z alergiami. Stosowany jest w leczeniu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).

  • Ilustracja poradnika Natrium chloratum 0,9% Fresenius, 9 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku NATRIUM CHLORATUM 0,9% FRESENIUS może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hipernatremia, hiperchloremia, kwasica, nasilenie objawów niewydolności serca, obrzęk płuc, podrażnienie żyły oraz zakrzepowe zapalenie żyły. Dawki uznawane za przedawkowanie to 2-3 litry w ciągu 2-3 godzin. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką.

  • Ilustracja poradnika Naloxonum hydrochloricum WZF, 400 mcg/ml

    Naloxonum hydrochloricum WZF to lek stosowany w przypadku przedawkowania opioidów, który działa jako antagonista opioidów, odwracając ich działanie. Jest podawany przez personel medyczny w sytuacjach nagłych, takich jak trudności w oddychaniu spowodowane nadmiarem opioidów. Lek może być stosowany dożylnie, domięśniowo lub podskórnie, a jego działanie może być powtarzane w razie potrzeby. Należy zachować ostrożność w […]

  • Ilustracja poradnika Naloxonum hydrochloricum WZF, 400 mcg/ml – skład leku

    Artykuł przedstawia szczegółowy opis składu leku Naloxonum Hydrochloricum WZF, który zawiera naloksonu chlorowodorek jako główny składnik oraz substancje pomocnicze takie jak sodu chlorek, kwas solny rozcieńczony i woda do wstrzykiwań. Omówiono znaczenie każdego składnika oraz możliwe działania niepożądane leku. Lek jest stosowany w przypadku zatrucia opioidami, odwracania działania opioidów po operacji, leczenia trudności z oddychaniem u noworodków oraz w celu różnicowego rozpoznawania zatrucia opioidami.

  • Ilustracja poradnika Naloxonum hydrochloricum WZF, 400 mcg/ml – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Naloxonum Hydrochloricum WZF, stosowanego w przypadkach zatrucia opioidami, wyprowadzania ze znieczulenia oraz depresji oddechowej noworodków. Przedstawiono szczegółowe dawkowanie dla dorosłych, dzieci i noworodków oraz sposób podawania leku. Omówiono również przeciwwskazania, ostrzeżenia i możliwe działania niepożądane. W artykule zawarto także słownik pojęć oraz sekcję FAQ.

  • Ilustracja poradnika Mizodin, 250 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Mizodin, zawierającego prymidon, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak śpiączka i porażenie ośrodka oddechowego. Objawy przedawkowania obejmują dezorientację, podwójne widzenie, oczopląs, trudności w oddychaniu, objawy jak w upojeniu alkoholowym, śpiączkę oraz obecność kryształów prymidonu i PEMA w moczu. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, płynów dożylnie oraz, w sytuacjach zagrażających życiu, hemodializa lub hemoperfuzja.

  • Ilustracja poradnika Lipanthyl 200M, 200 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lipanthyl 200M może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bóle mięśni, bóle brzucha, bóle w klatce piersiowej, reakcje alergiczne oraz zażółcenie skóry i białkówek oczu. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym najbliższego szpitala. Leczenie polega na objawowym i podtrzymującym leczeniu, ponieważ fenofibrat nie może być usunięty na drodze hemodializy.

  • Ilustracja poradnika PoltechDMSA, 1 mg DMSA – działania niepożądane i skutki uboczne

    PoltechDMSA to radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce obrazowej nerek. Może powodować działania niepożądane, takie jak wysypka, świąd, pokrzywka, rumień, nadmierne pocenie się, obrzęk wokół oczu, zapalenie spojówek, obrzęk krtani, kaszel, bezdech, ból brzucha, wymioty, nudności, nadmierne wydzielanie śliny, obrzęk języka, niskie ciśnienie krwi, nagłe zaczerwienienie, omdlenia, ból głowy, zawroty głowy, bladość, osłabienie, uczucie zmęczenia oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Przedawkowanie jest praktycznie niemożliwe, a stosowanie w ciąży należy bardzo starannie rozważyć. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem specjalistą medycyny nuklearnej.

  • Ilustracja poradnika Haloperidol UNIA, 2 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Haloperidol UNIA może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ciężkie objawy pozapiramidowe, niedociśnienie, sedacja, depresja oddechowa oraz komorowe zaburzenia rytmu serca. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się na izbę przyjęć do najbliższego szpitala. Leczenie polega na podtrzymywaniu funkcji życiowych pacjenta oraz monitorowaniu jego stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Palexia – interakcje z lekami i alkoholem

    Palexia, zawierająca tapentadol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwpadaczkowymi oraz inhibitorami MAO. Alkohol również nasila działania niepożądane leku. Przed rozpoczęciem stosowania Palexii zawsze należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach.

  • Ilustracja poradnika Elenium, 5 mg – profil bezpieczenstwa

    Elenium, zawierający chlordiazepoksyd, jest lekiem z grupy benzodiazepin stosowanym w leczeniu stanów lękowych, bezsenności, zespołu odstawienia alkoholu oraz zwiększonego napięcia mięśniowego. Stosowanie Elenium u kobiet karmiących piersią nie jest zalecane, a pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i spożywania alkoholu podczas terapii. Seniorzy powinni stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagają indywidualnego dostosowania dawkowania i regularnego monitorowania stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Dopegyt, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dopegyt, zawierający metyldopę, stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym dodatni test Coombsa, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, parkinsonizm, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaostrzenie dławicy piersiowej, wolne bicie serca, niewydolność serca, obrzęki i zwiększenie masy ciała. W przypadku wystąpienia poważnych objawów, takich jak obrzęk warg lub gardła, zapaść, pokrzywka, bladość skóry, osłabienie, objawy zakażenia, nietypowe krwawienie, żółtaczka, znaczne zmęczenie, bóle w klatce piersiowej, duszność, obrzęki nóg, pęcherze na skórze, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Baclofen Polpharma, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Baclofen Polpharma może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak senność i uspokojenie, po rzadkie, takie jak parestezje i omamy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i w razie potrzeby skonsultowali się z lekarzem. Nie należy nagle przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem, aby uniknąć poważnych objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Concor 5, 5 mg – dawkowanie leku

    Lek Concor, zawierający bisoprolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg. Maksymalna dawka to 20 mg na dobę. Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby nie powinni przekraczać 10 mg na dobę. Leczenie jest długotrwałe, a nagłe przerwanie może nasilić objawy choroby. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Coldrex o smaku cytrynowym, (750 mg + 10 mg + 60 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Coldrex o smaku cytrynowym może prowadzić do działań niepożądanych, takich jak ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, nerwowość, zwiększenie ciśnienia tętniczego, nudności i wymioty. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne, problemy z oddychaniem oraz uszkodzenie wątroby. Osoby z chorobami wątroby powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku.

  • Ilustracja poradnika Bunondol, 0,2 mg – profil bezpieczenstwa

    Buprenorfina, substancja czynna leku Bunondol, przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach, dlatego kobiety karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania tego leku. Buprenorfina może powodować senność oraz zaburzenia sprawności psychofizycznej, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Alkohol nasila hamujące działanie buprenorfiny na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do nadmiernej senności, trudności w oddychaniu, a nawet śpiączki. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, ale zaleca się szczególną ostrożność. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować Bunondol z ostrożnością i pod nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Atecortin, (5 mg + 10 000 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Atecortin może powodować różne działania niepożądane, takie jak reakcje uczuleniowe, podrażnienie spojówek, nieostre widzenie, wtórne zakażenie grzybicze oraz zwiększenie ciśnienia śródgałkowego. Działania te mogą występować z różną częstością. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Deksmedetomidyna

    Deksmedetomidyna to nowoczesna substancja stosowana głównie do sedacji pacjentów dorosłych w warunkach szpitalnych. Wyróżnia się szybkim działaniem uspokajającym, możliwością łatwego wybudzenia pacjenta oraz ograniczonym wpływem na oddychanie. Dzięki szerokiemu zastosowaniu, deksmedetomidyna jest ceniona zarówno w oddziałach intensywnej terapii, jak i podczas procedur wymagających zachowania świadomości.

  • Ilustracja poradnika Dihydrokodeina

    Dihydrokodeina to lek opioidowy stosowany głównie w leczeniu silnego bólu, szczególnie o charakterze nowotworowym oraz przewlekłym. Działa poprzez zmniejszenie odczuwania bólu i wpływa także na układ nerwowy, co może przynieść ulgę pacjentom zmagającym się z uciążliwymi dolegliwościami bólowymi. Lek dostępny jest w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, a jego stosowanie wymaga przestrzegania zaleceń lekarza ze względu na potencjalne ryzyko działań niepożądanych oraz możliwość wystąpienia uzależnienia.