Menu

Choroba ogólnoustrojowa

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Jak pozbyć się krost na języku?
  2. Co stosować na zapalenie dziąseł u dziecka?
  3. Paraformaldehyd – przeciwwskazania
  4. Betametazon – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. HEVASCOL, 480 mg I/ml – dawkowanie leku
  6. Thiotepa Fresenius Kabi, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Thiotepa Fresenius Kabi, 15 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Vinorelbine Zentiva, 80 mg – przeciwwskazania
  9. Vinorelbine Zentiva, 30 mg – przeciwwskazania
  10. Vinorelbine Accord – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Gemcitabinum Accord, 100 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  • Ilustracja poradnika Co stosować na krosty na języku?

    Krosta na języku, afta na języku, pypeć na języku - dlaczego takie zmiany się pojawiają i jak sobie z nimi radzić domowymi sposobami? O czym mogą świadczyć takie zmiany - czy związane są z jakąś poważną chorobą?

  • Zapalenie dziąseł (łac. gingivitis) jest najczęstszym rodzajem zapalenia jamy ustnej. Ta przypadłość może występować już we wczesnym dzieciństwie, a jej częstość wzrasta z wiekiem. Rozwój zapalenia dziąseł u dzieci rozpoczyna się od zaniedbań higieny jamy ustnej, które skutkują gromadzeniem się płytki nazębnej na granicy dziąsła i szyjki zęba. Stan zapalny dziąseł to pierwszy etap choroby przyzębia (tym mianem określa się kość, w której osadzone są zęby, dziąsła, więzadła przyzębowe), który bez podjęcia leczenia może nasilać się i doprowadzić do osłabienia kości wokół zęba, oraz do jego poruszania.

  • Paraformaldehyd to substancja stosowana w leczeniu stomatologicznym, przede wszystkim do dewitalizacji miazgi zębowej. Jego działanie opiera się na stopniowym uwalnianiu formaldehydu, który powoduje martwicę tkanki. Istnieją jednak przypadki, w których jego użycie jest całkowicie wykluczone lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj, kiedy paraformaldehyd nie powinien być stosowany i na co zwrócić uwagę podczas leczenia z jego udziałem.

  • Betametazon to silny kortykosteroid stosowany w różnych postaciach – od kremów, maści i płynów na skórę, po preparaty do wstrzykiwań. Jego działanie przynosi ulgę w wielu schorzeniach, ale jak każdy lek, może powodować działania niepożądane. Profil i nasilenie tych działań zależą od sposobu podania, dawki, czasu stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać możliwe skutki uboczne, by lepiej rozumieć terapię i świadomie reagować na pojawiające się objawy.

  • Lek HEVASCOL jest stosowany w radiologii diagnostycznej i interwencyjnej. Dawkowanie zależy od rodzaju badania i stanu pacjenta. W limfografii podaje się 4-7 ml na kończynę, w histerosalpingografii do 15 ml, a w chemoembolizacji do 15 ml. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze i dzieci, wymagają dostosowania dawki. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, nadczynność tarczycy, ciężkie urazy i ciążę w przypadku histerosalpingografii. Przed zastosowaniem leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób serca, płuc, wątroby, nerek i tarczycy.

  • Thiotepa Fresenius Kabi może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami CYP2B6 i CYP3A4, induktorami cytochromu P450, cyklosporyną, takrolimusem, sukcynylocholiną oraz fenytoiną. Nie należy stosować żywych szczepionek bakteryjnych i wirusowych podczas leczenia. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania.

  • Thiotepa Fresenius Kabi może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami CYP2B6 i CYP3A4, induktorami cytochromu P450, cyklosporyną, takrolimusem, sukcynylocholiną oraz fenytoiną. Nie zaleca się podawania żywych szczepionek bakteryjnych i wirusowych pacjentom leczonym tiotepą. Chociaż nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia. Przed rozpoczęciem leczenia tiotepą należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach.

  • Vinorelbine Zentiva to lek stosowany w leczeniu niektórych rodzajów raka płuc i raka piersi. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na winorelbinę, karmienie piersią, operacja żołądka lub jelita cienkiego, zmniejszenie liczby białych krwinek, szczepionka przeciw żółtej febrze oraz długotrwała tlenoterapia. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie wcześniejsze problemy zdrowotne, takie jak zawał mięśnia sercowego, radioterapia obejmująca wątrobę, objawy zakażenia, szczepienia, ciężka choroba wątroby oraz ciąża. Vinorelbine Zentiva może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwpadaczkowymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwnowotworowymi oraz immunosupresyjnymi. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Vinorelbine Zentiva to lek stosowany w leczeniu niektórych rodzajów raka płuc i raka piersi. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, karmienie piersią, operacje żołądka lub jelita cienkiego, zmniejszenie liczby białych krwinek i/lub płytek krwi, szczepionka przeciw żółtej febrze oraz długotrwała tlenoterapia. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć potencjalnych interakcji i działań niepożądanych.

  • Vinorelbine Accord może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki przeciwzakrzepowe, fenytoina, itrakonazol, mitomycyna C, cyklosporyna, takrolimus, ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, inhibitory proteazy HIV, werapamil i chinidyna. Może również wchodzić w interakcje z żywymi, atenuowanymi szczepionkami oraz zielem dziurawca zwyczajnego. Brak jest danych na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się jego unikanie podczas leczenia.

  • Gemcitabinum Accord może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak radioterapia i szczepionki, oraz substancjami, w tym etanolem i sodem. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas leczenia, aby uniknąć nasilenia działań niepożądanych. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach przed rozpoczęciem terapii.