Menu

Chloropromazyna

Produkty powiązane z chloropromazyna
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aknenormin, kapsułki miękkie, 10 mg
Aknenormin, kapsułki miękkie, 10 mg
Aknenormin, kapsułki miękkie, 20 mg
Aknenormin, kapsułki miękkie, 20 mg
Alendrogen, tabletki, 70 mg
Alendrogen, tabletki, 70 mg
Allupol, tabletki, 100 mg
Allupol, tabletki, 100 mg
Allupol, tabletki, 300 mg
Allupol, tabletki, 300 mg
Alphagan, krople do oczu, roztwór, 2 mg/ml
Alphagan, krople do oczu, roztwór, 2 mg/ml
Amantix, tabletki powlekane, 100 mg
Amantix, tabletki powlekane, 100 mg
Azopt, krople do oczu, zawiesina, 10 mg/ml
Azopt, krople do oczu, zawiesina, 10 mg/ml
Biseptol 120, tabletki, 100 mg + 20 mg
Biseptol 120, tabletki, 100 mg + 20 mg
Biseptol 480, tabletki, 400 mg + 80 mg
Biseptol 480, tabletki, 400 mg + 80 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
  1. Mononit 20, 20 mg – przeciwwskazania
  2. Mononit 20, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Mononit 40 – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Mononit 10, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Mononit 10, 10 mg – przeciwwskazania
  6. Metocard, 50 mg – przeciwwskazania
  7. Haloperidol WZF, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Flunarizinum WZF, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Fenactil – dawkowanie leku
  10. Fenactil, 40 mg/g
  11. Fenactil, 40 mg/g – skład leku
  12. Fenactil, 40 mg/g – profil bezpieczenstwa
  13. Fenactil, 40 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Fenactil, 40 mg/g – przedawkowanie leku
  15. Fenactil, 40 mg/g – stosowanie u dzieci
  16. Fenactil – przeciwwskazania
  17. Effox long 50 – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Eltroxin, 50 mcg – przedawkowanie leku
  19. Eltroxin, 100 mcg – przedawkowanie leku
  20. Disulfiram WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?
  21. Disulfiram WZF, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Diabrezide, 80 mg – wskazania – na co działa?
  23. Diabrezide, 80 mg – przeciwwskazania
  24. Diabrezide, 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Mononit 20, 20 mg – przeciwwskazania

    Lek Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość, wstrząs, wstrząs kardiogenny, kardiomiopatię przerostową, jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy, bardzo niskie ciśnienie tętnicze, ciężką hipowolemię, jednoczesne stosowanie riociguatu oraz ciężką niedokrwistość. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji i skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Mononit 20, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami 5-fosfodiesterazy, riociguatem, dihydroergotaminą, beta-adrenolitykami, lekami moczopędnymi, antagonistami wapnia, inhibitorami konwertazy angiotensyny, neuroleptykami i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi. Może również wchodzić w interakcje z alkaloidami sporyszu i sapropteryną. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Mononitem może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi leku. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem nowej terapii i unikać alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Mononit 40 – interakcje z lekami i alkoholem

    Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak inhibitory 5-fosfodiesterazy, riociguat, dihydroergotamina, beta-adrenolityki, leki moczopędne, antagoniści wapnia, inhibitory konwertazy angiotensyny, neuroleptyki i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Może również wchodzić w interakcje z alkaloidami sporyszu i sapropteryną. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Mononitem może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia Mononitem, jeśli przyjmują inne leki, oraz unikać spożywania alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Mononit 10, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym beta-adrenolitykami, inhibitorami konwertazy angiotensyny, neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami na zaburzenia erekcji, riociguatem, dihydroergotaminą, alkaloidami sporyszu oraz sapropteryną. Może również wchodzić w interakcje z alkoholem, co nasila działanie obniżające ciśnienie krwi. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania nowych leków lub spożywaniem alkoholu podczas terapii Mononitem.

  • Ilustracja poradnika Mononit 10, 10 mg – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Mononit może być niebezpieczne w pewnych sytuacjach zdrowotnych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wstrząs, poważne zaburzenia czynności serca, jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy, niskie ciśnienie tętnicze krwi, ciężką hipowolemię, jednoczesne stosowanie riociguatu oraz ciężką niedokrwistość. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć niepożądanych interakcji i skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Metocard, 50 mg – przeciwwskazania

    Metocard to lek beta-adrenolityczny stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej, zaburzeń rytmu serca oraz pomocniczo w nadczynności tarczycy. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na metoprolol, zaburzenia przewodzenia, nieleczoną niewydolność serca, bardzo słabe krążenie, wolne bicie serca, bardzo niskie ciśnienie krwi, kwasicę metaboliczną oraz ciężką astmę lub POChP. Należy zachować ostrożność w przypadku astmy, cukrzycy, guza chromochłonnego nadnerczy, nadczynności tarczycy, operacji oraz łuszczycy. Metocard może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami MAO, innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi oraz lekami stosowanymi w zaburzeniach rytmu serca.

  • Ilustracja poradnika Haloperidol WZF, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Haloperidol WZF może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwarytmicznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwpsychotycznymi, antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, przeciwmalarycznymi, przeciwwymiotnymi, onkologicznymi oraz innymi. Może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak lit, alprazolam, buspiron, duloksetyna, fluoksetyna, fluwoksamina, nefazodon, paroksetyna, sertralina, ziele dziurawca zwyczajnego, wenlafaksyna, bupropion, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, rifampicyna, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol, ketokonazol, indynawir, rytonawir, sakwinawir, chloropromazyna, prometazyna oraz werapamil. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Haloperidolu WZF może wywołać senność i trudności z koncentracją.

  • Ilustracja poradnika Flunarizinum WZF, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Flunarizinum WZF może wchodzić w interakcje z lekami nasennymi, przeciwpadaczkowymi, hormonami żeńskimi oraz pochodnymi fenotiazyny. Może również wchodzić w interakcje z alkoholem, co prowadzi do nadmiernego uspokojenia i senności. Lek zawiera laktozę, co może być problematyczne dla osób z nietolerancją laktozy. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania nowych leków lub substancji.

  • Ilustracja poradnika Fenactil – dawkowanie leku

    Lek Fenactil, zawierający chloropromazynę, jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń psychicznych oraz innych dolegliwości. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta, rodzaju schorzenia oraz jego nasilenia. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie przeciwwskazania oraz środki ostrożności. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia neurologiczne, serca, wątroby i układu krwiotwórczego. Stosowanie leku w czasie ciąży powinno być skonsultowane z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Fenactil, 40 mg/g

    Fenactil to lek należący do grupy neuroleptyków, który zawiera chloropromazyny chlorowodorek jako substancję czynną. Działa przeciwpsychotycznie, przeciwwymiotnie oraz uspokajająco. Stosowany jest w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia, a także w przypadku stanów lękowych i nudności. Lek może być stosowany u dzieci w leczeniu schizofrenii dziecięcej oraz autyzmu. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów w […]

  • Ilustracja poradnika Fenactil, 40 mg/g – skład leku

    Fenactil to lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia i inne psychozy. Głównym składnikiem aktywnym jest chloropromazyny chlorowodorek, a substancje pomocnicze to m.in. chlorobutanol półwodny, etanol, glicerol, wyciąg z tymianku, kwas cytrynowy, sacharoza i woda oczyszczona. Każdy składnik pełni określoną rolę, która jest istotna dla skuteczności i bezpieczeństwa leku. Fenactil może powodować różne działania niepożądane, dlatego ważne jest, aby pacjenci byli świadomi jego składu i potencjalnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Fenactil, 40 mg/g – profil bezpieczenstwa

    Fenactil nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią, osób prowadzących pojazdy, ani dla pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby. Alkohol nasila działanie leku, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Seniorzy powinni stosować lek ostrożnie ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego.

  • Ilustracja poradnika Fenactil, 40 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Fenactil, zawierający chloropromazyny chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak adrenalina, barbiturany, leki uspokajające, antycholinergiczne, alkalizujące, związki litu, leki stosowane w chorobie Parkinsona, obniżające ciśnienie krwi, hipoglikemizujące, amfetamina, fenobarbital, deferoksamina, leki wydłużające odstęp QT oraz mielosupresyjne. Fenactil zawiera etanol i sacharozę, co może być problematyczne dla niektórych pacjentów. Podczas stosowania leku nie należy pić alkoholu, ponieważ nasila on działanie Fenactilu i może prowadzić do poważnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Fenactil, 40 mg/g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Fenactil może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, utrata świadomości, hipotensja, tachykardia, zmiany w zapisie EKG, arytmia komorowa, hipotermia oraz dyskinezy pozapiramidowe. Przedawkowanie występuje, gdy dawka przekracza zalecane wartości (75-300 mg na dobę, do 1 g w niektórych przypadkach). W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz leczenie podtrzymujące.

  • Ilustracja poradnika Fenactil, 40 mg/g – stosowanie u dzieci

    Fenactil może być stosowany u dzieci powyżej 1 roku życia, ale tylko w określonych przypadkach i pod ścisłą kontrolą lekarza. Istnieją przeciwwskazania, które wykluczają jego stosowanie u niektórych dzieci. Alternatywne leki, takie jak Risperidon, Aripiprazol i Ondansetron, mogą być bezpieczniejsze dla dzieci i oferują podobne działanie.

  • Ilustracja poradnika Fenactil – przeciwwskazania

    Fenactil, zawierający chloropromazynę, jest lekiem neuroleptycznym stosowanym w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych i somatycznych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na chloropromazynę, zahamowanie czynności szpiku, niewydolność serca, zaburzenia nerek lub wątroby, padaczkę, depresję, chorobę Parkinsona, miastenię, jaskrę, agranulocytozę oraz guz chromochłonny nadnerczy. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i unikać przebywania na słońcu. Fenactil może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Effox long 50 – interakcje z lekami i alkoholem

    Effox long 50, zawierający izosorbidu monoazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami obniżającymi ciśnienie krwi, neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, dihydroergotaminą, sapropteryną, inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 oraz riocyguatem. Lek może również wchodzić w interakcje z pokarmem oraz laktozą. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Effox long 50 może nasilać działanie hipotensyjne leku, co może prowadzić do niebezpiecznego obniżenia ciśnienia krwi.

  • Ilustracja poradnika Eltroxin, 50 mcg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Eltroxin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak pobudzenie, splątanie, ból głowy, przyspieszone bicie serca, gorączka, drgawki i wzmożone oddawanie stolca. W skrajnych przypadkach może dojść do przełomu tyreotoksycznego. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie przedawkowania obejmuje kontrolę czynności serca, podawanie leków uspokajających oraz monitorowanie stanu pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Eltroxin, 100 mcg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Eltroxin, zawierającego lewotyroksynę sodową, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak pobudzenie, dezorientacja, ból głowy, potliwość, przyspieszone bicie serca, drgawki, gorączka, wzmożone oddawanie stolca oraz przełom tyreotoksyczny. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie przedawkowania jest objawowe i może obejmować kontrolowanie przyspieszonego bicia serca, łagodzenie innych objawów oraz monitorowanie stanu pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Disulfiram WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Disulfiram WZF to lek stosowany pomocniczo w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Blokuje enzym dehydrogenazy aldehydowej, co prowadzi do nagromadzenia aldehydu octowego po spożyciu alkoholu, wywołując objawy zatrucia. Lek jest przeznaczony dla wybranych pacjentów, którzy przestrzegają zakazu spożywania alkoholu. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na disulfiram, stan upojenia alkoholowego, niewydolność serca i zaburzenia psychiczne. Działania niepożądane to m.in. senność, nudności, wymioty i reakcje psychotyczne. Disulfiram WZF może wchodzić w interakcje z innymi lekami, nasilając ich działanie.

  • Ilustracja poradnika Disulfiram WZF, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Disulfiram WZF to lek stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu, który może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki przeciwzakrzepowe, antypiryna, fenytoina, chlordiazepoksyd, diazepam, amitryptylina, chloropromazyna, izoniazyd, metronidazol i alfentanyl. Może również reagować z organicznymi rozpuszczalnikami zawierającymi alkohol oraz płynami zawierającymi alkohol. Spożycie alkoholu podczas leczenia disulfiramem może prowadzić do poważnych objawów zatrucia, takich jak nudności, wymioty, tachykardia, niedociśnienie, zawroty głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, a w ciężkich przypadkach do niewydolności oddechowej, zaburzeń rytmu serca, zawału serca, niewydolności krążenia, utraty przytomności, drgawek i zgonu.

  • Ilustracja poradnika Diabrezide, 80 mg – wskazania – na co działa?

    Diabrezide to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów, kiedy dieta, ćwiczenia fizyczne oraz zmniejszenie masy ciała nie wystarczają do utrzymania prawidłowego stężenia glukozy we krwi. Lek ten działa poprzez zwiększenie wydzielania insuliny oraz zmniejszenie oporności tkanek obwodowych na insulinę. Diabrezide nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na gliklazyd, cukrzycy typu 1, stanu przedśpiączkowego lub śpiączki cukrzycowej, kwasicy ketonowej, ciężkiej niewydolności nerek lub wątroby, leczenia mikonazolem, ciąży i karmienia piersią oraz u dzieci. Najczęstsze działania niepożądane to hipoglikemia, ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka oraz zaparcia.

  • Ilustracja poradnika Diabrezide, 80 mg – przeciwwskazania

    Diabrezide to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na gliklazyd, cukrzyca typu 1, stan przedśpiączkowy, kwasica ketonowa, ciężka niewydolność nerek lub wątroby, stosowanie mikonazolu, ciąża i karmienie piersią oraz stosowanie u dzieci. Pacjenci powinni regularnie monitorować poziom cukru we krwi, przestrzegać zaleceń dotyczących diety i stylu życia oraz być świadomi objawów hipoglikemii. Diabrezide może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Diabrezide, 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Diabrezide, lek przeciwcukrzycowy zawierający gliklazyd, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak mikonazol, fenylobutazon, inhibitory ACE, beta-adrenolityki, glikokortykosteroidy, danazol, chloropromazyna, rytodryna, salbutamol, terbutalina oraz leki przeciwzakrzepowe. Alkohol może nasilać działanie hipoglikemizujące gliklazydu, co zwiększa ryzyko hipoglikemii. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania leku Diabrezide. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania nowych leków lub substancji.