Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczne
Elenium, zawierający chlordiazepoksyd, jest stosowany w leczeniu stanów lękowych, bezsenności, odstawienia alkoholu oraz napięcia mięśniowego. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, a lek powinien być stosowany krótkotrwale. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niewydolność oddechową, zespół bezdechu sennego, niewydolność wątroby, fobie, natręctwa, przewlekłe psychozy i miastenię. Należy zachować ostrożność ze względu na ryzyko tolerancji, uzależnienia, objawów odstawienia, zjawiska „z odbicia”, niepamięci następczej oraz reakcji paradoksalnych. Możliwe działania niepożądane to senność, zawroty głowy, nudności, reakcje paradoksalne, uzależnienie, depresja, zaburzenia widzenia, spowolnienie akcji serca i zmiana liczby krwinek.
Elenium, zawierający chlordiazepoksyd, jest lekiem stosowanym w leczeniu stanów lękowych, bezsenności, zespołu odstawienia alkoholu oraz zwiększonego napięcia mięśniowego. Stosowanie Elenium u kobiet karmiących piersią nie jest zalecane, ponieważ chlordiazepoksyd przenika do mleka kobiecego. Podczas leczenia Elenium zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być ograniczona. Alkohol nasila działanie chlordiazepoksydu na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do zwiększonej senności i zaburzeń koordynacji. Seniorzy powinni stosować najmniejsze skuteczne dawki Elenium, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby konieczne jest ostrożne stosowanie leku i regularne monitorowanie stanu zdrowia.
Elenium, zawierający chlordiazepoksyd, jest lekiem z grupy benzodiazepin stosowanym w leczeniu stanów lękowych, bezsenności, zespołu odstawienia alkoholu oraz zwiększonego napięcia mięśniowego. Stosowanie Elenium u kobiet karmiących piersią nie jest zalecane, a pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i spożywania alkoholu podczas terapii. Seniorzy powinni stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagają indywidualnego dostosowania dawkowania i regularnego monitorowania stanu zdrowia.
Disulfiram WZF to lek stosowany pomocniczo w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Blokuje enzym dehydrogenazy aldehydowej, co prowadzi do nagromadzenia aldehydu octowego po spożyciu alkoholu, wywołując objawy zatrucia. Lek jest przeznaczony dla wybranych pacjentów, którzy przestrzegają zakazu spożywania alkoholu. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na disulfiram, stan upojenia alkoholowego, niewydolność serca i zaburzenia psychiczne. Działania niepożądane to m.in. senność, nudności, wymioty i reakcje psychotyczne. Disulfiram WZF może wchodzić w interakcje z innymi lekami, nasilając ich działanie.
Disulfiram WZF to lek stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu, który może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki przeciwzakrzepowe, antypiryna, fenytoina, chlordiazepoksyd, diazepam, amitryptylina, chloropromazyna, izoniazyd, metronidazol i alfentanyl. Może również reagować z organicznymi rozpuszczalnikami zawierającymi alkohol oraz płynami zawierającymi alkohol. Spożycie alkoholu podczas leczenia disulfiramem może prowadzić do poważnych objawów zatrucia, takich jak nudności, wymioty, tachykardia, niedociśnienie, zawroty głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, a w ciężkich przypadkach do niewydolności oddechowej, zaburzeń rytmu serca, zawału serca, niewydolności krążenia, utraty przytomności, drgawek i zgonu.
Disulfiram WZF to lek stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu, który może wywoływać różne działania niepożądane, takie jak senność, nudności, wymioty, metaliczny posmak w ustach, przemijająca impotencja i łatwe męczenie się. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje psychotyczne, skórne reakcje alergiczne, zapalenie nerwów obwodowych i uszkodzenie hepatocytów. Spożycie alkoholu podczas leczenia disulfiramem jest bezwzględnie zabronione, ponieważ może prowadzić do objawów zagrażających życiu. Pacjenci powinni zgłaszać wszelkie działania niepożądane swojemu lekarzowi lub farmaceucie.
Disulfiram WZF to lek stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Tabletki do implantacji wszczepia się podpowięziowo, rozmieszczając 8 do 10 tabletek. Zabieg można powtórzyć po 8 miesiącach. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na disulfiram, stan upojenia alkoholowego, niewydolność serca, chorobę niedokrwienną serca, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia psychiczne oraz próby samobójcze w wywiadach. W okresie leczenia obowiązuje bezwzględny zakaz spożywania napojów alkoholowych. Możliwe działania niepożądane to senność, nudności, wymioty, metaliczny posmak lub smak czosnku w ustach, przemijająca impotencja, reakcje psychotyczne, skórne reakcje alergiczne, zapalenie nerwów obwodowych oraz uszkodzenie hepatocytów. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem,…
Anticol to lek stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Zawiera disulfiram, który blokuje metabolizm alkoholu, prowadząc do nagromadzenia aldehydu octowego i wywołania nieprzyjemnych objawów po spożyciu alkoholu. Lek jest przeznaczony dla pacjentów, którzy chcą zaprzestać picia alkoholu i są świadomi ryzyka związanego z jego stosowaniem. Dawkowanie wynosi 500 mg na dobę, a następnie 250 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują uczulenie, stan upojenia alkoholowego, niewydolność serca, chorobę niedokrwienną serca, nadciśnienie tętnicze, ciężką niewydolność oddechową, wątroby lub nerek, cukrzycę oraz zaburzenia psychiczne. Działania niepożądane mogą obejmować reakcje psychotyczne, depresję, paranoję, senność, zapalenie nerwów obwodowych, nudności, wymioty, uszkodzenie komórek wątroby, alergiczne zapalenie skóry,…
Anticol, zawierający disulfiram, jest lekiem stosowanym w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Disulfiram może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki przeciwzakrzepowe, amitryptylina, chloropromazyna, benzodiazepiny, izoniazyd i metronidazol. Może również reagować z rozpuszczalnikami organicznymi zawierającymi alkohol oraz produktami zawierającymi alkohol. Spożycie alkoholu podczas stosowania disulfiramu może wywołać ciężkie i zagrażające życiu objawy reakcji disulfiramowej.
Chlordiazepoksyd to substancja czynna z grupy benzodiazepin, stosowana przede wszystkim w leczeniu krótkotrwałych stanów lękowych, napięcia mięśniowego oraz w łagodzeniu objawów odstawienia alkoholu. Działa uspokajająco, przeciwlękowo i rozluźniająco na mięśnie, pomagając opanować uciążliwe objawy związane z zaburzeniami emocjonalnymi i stresem. Ze względu na ryzyko uzależnienia, jej stosowanie powinno być ograniczone do krótkich okresów i ściśle kontrolowane przez lekarza.
Menu
Chlordiazepoksyd
Produkty powiązane z chlordiazepoksyd
Lista powiązanych wpisów:
- Elenium, 5 mg – wskazania – na co działa?
- Elenium, 10 mg – profil bezpieczenstwa
- Elenium, 5 mg – profil bezpieczenstwa
- Disulfiram WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?
- Disulfiram WZF, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
- Disulfiram WZF, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
- Disulfiram WZF, 100 mg – dawkowanie leku
- Anticol, 500 mg – wskazania – na co działa?
- Anticol, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
- Chlordiazepoksyd
