Menu

Campylobacter

Produkty powiązane z campylobacter
Nifuroksazyd Richter, kapsułki, 200 mg
Nifuroksazyd Richter, kapsułki, 200 mg
Nifuroksazyd Richter, tabletki
Nifuroksazyd Richter, tabletki
Nifuroksazyd, tabletki, 100 mg
Nifuroksazyd, tabletki, 100 mg
Nifuroksazyd, tabletki, 200 mg
Nifuroksazyd, tabletki, 200 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Stoperan S, 2 mg + 125 mg – przeciwwskazania
  2. Loper, 2 mg – przeciwwskazania
  3. Lopacut, 2 mg – dawkowanie leku
  4. Lopacut, 2 mg – wskazania – na co działa?
  5. Lopacut, 2 mg – przeciwwskazania
  6. Ranloc, 40 mg – wskazania – na co działa?
  7. Stoperan – przeciwwskazania
  8. Stoperan – wskazania – na co działa?
  9. Zalanzo, 30 mg – przeciwwskazania
  10. Laremid – przeciwwskazania
  11. Zalanzo, 15 mg – przeciwwskazania
  12. Zalanzo, 15 mg – dawkowanie leku
  13. Imodium Instant, 2 mg – przeciwwskazania
  14. Bioprazol, 20 mg – przeciwwskazania
  15. Lanzul S, 15 mg – przeciwwskazania
  16. Loperamid WZF, 2 mg – przeciwwskazania
  17. Dissenten, 2 mg – wskazania – na co działa?
  18. Dicortineff, (2 500 j.m. + 25 j.m – skład leku
  19. Davercin – wskazania – na co działa?
  20. Loperamid
  21. Erytromycyna
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Stoperan S, 2 mg + 125 mg – przeciwwskazania

    Stoperan S jest lekiem na krótkotrwałą biegunkę i ostrą biegunkę związaną z zespołem jelita drażliwego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, wysokiej gorączki, chorób zapalnych jelit, biegunki po antybiotykach, zaparcia, wzdętego brzucha, bakteryjnego zapalenia jelit oraz u dzieci poniżej 12 lat i młodzieży poniżej 18 lat w przypadku IBS. Należy zachować ostrożność w przypadku ciężkiej biegunki, AIDS, choroby wątroby oraz interakcji z innymi lekami. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

  • Ilustracja poradnika Loper, 2 mg – przeciwwskazania

    Loper to lek przeciwbiegunkowy, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na loperamid, u dzieci poniżej 6 lat, w przypadku ostrej czerwonki, wrzodziejącego zapalenia jelit, bakteryjnego zapalenia jelit oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Ważne jest również, aby nie przekraczać zalecanych dawek i skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy biegunki nie ustąpią po 48 godzinach. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak rytonawir, chinidyna, desmopresyna, itrakonazol, ketokonazol oraz gemfibrozyl.

  • Ilustracja poradnika Lopacut, 2 mg – dawkowanie leku

    Lopacut to lek stosowany w leczeniu ostrej biegunki u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Początkowa dawka to 2 tabletki, a następnie 1 tabletka po każdym luźnym stolcu, maksymalnie 6 tabletek dziennie dla dorosłych i 4 tabletki dla młodzieży. Lek nie jest wskazany dla dzieci poniżej 12 roku życia i nie powinien być stosowany dłużej niż 2 dni bez konsultacji z lekarzem. Należy zachować ostrożność u pacjentów z przewlekłym zapaleniem jelit, utratą płynów i elektrolitów, AIDS oraz niewydolnością wątroby. Lopacut może wchodzić w interakcje z innymi lekami, a najczęstsze działania niepożądane to zaparcia, wzdęcia, bóle głowy i nudności.

  • Ilustracja poradnika Lopacut, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Lopacut to lek przeciwbiegunkowy stosowany w krótkotrwałym leczeniu ostrej biegunki u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat. Dawkowanie obejmuje początkowo 2 tabletki, a następnie 1 tabletka po każdym luźnym stolcu, maksymalnie 6 tabletek dziennie dla dorosłych i 4 tabletki dla młodzieży. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, dzieci poniżej 12 lat, ostrą czerwonkę, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, bakteryjne zapalenie jelit i przewlekłą biegunkę. Ważne jest zapobieganie niedoborom płynów i elektrolitów oraz przerwanie stosowania w przypadku braku poprawy po 48 godzinach.

  • Ilustracja poradnika Lopacut, 2 mg – przeciwwskazania

    W artykule omówiono przeciwwskazania do zażywania leku Lopacut, sytuacje, w których nie należy go stosować, oraz ważne ostrzeżenia i środki ostrożności. Przedstawiono również możliwe interakcje z innymi lekami oraz informacje dotyczące stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią. Artykuł zawiera także słownik pojęć oraz sekcję FAQ.

  • Ilustracja poradnika Ranloc, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Ranloc to lek zawierający pantoprazol, który zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Stosowany jest w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, eradykacji Helicobacter pylori, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zespołu Zollingera-Ellisona oraz innych stanów chorobowych związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Leczenie refluksowego zapalenia przełyku trwa zazwyczaj od 4 do 8 tygodni. W przypadku ciężkich chorób wątroby nie należy przyjmować więcej niż jedną tabletkę 20 mg pantoprazolu na dobę. Możliwe działania niepożądane obejmują ból głowy, zawroty głowy, biegunka, nudności, wymioty, uczucie pełności w jamie brzusznej, wzdęcia, zaparcia, suchość w jamie ustnej, ból i dyskomfort w obrębie brzucha, wysypka skórna, rumień, wykwity skórne,…

  • Ilustracja poradnika Stoperan – przeciwwskazania

    Stoperan to lek przeciwbiegunkowy, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, niedrożności jelit, ostrym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, rzekomobłoniastym zapaleniu jelit, bakteryjnym zapaleniu jelita cienkiego i okrężnicy, ostrej czerwonki oraz u dzieci poniżej 6 lat. Należy zachować ostrożność w przypadku biegunki bakteryjnej, zaburzeń czynności wątroby, odwodnienia i niedoboru elektrolitów, gorączki i krwi w kale, pacjentów z AIDS oraz nieprzekraczania zalecanych dawek. Stoperan może wchodzić w interakcje z chinidyną i rytonawirem.

  • Ilustracja poradnika Stoperan – wskazania – na co działa?

    Stoperan to lek przeciwbiegunkowy stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju biegunki. Lek nie powinien być stosowany w przypadkach nadwrażliwości na loperamid, niedrożności jelit, ostrych zapaleń jelit oraz u dzieci poniżej 6 lat. Ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i środków ostrożności, aby uniknąć działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Zalanzo, 30 mg – przeciwwskazania

    Lek Zalanzo, zawierający lansoprazol, jest stosowany w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na lansoprazol lub jego składniki oraz jednocześnie z atazanawirem. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć nowotwór żołądka, a także być świadomym ryzyka zakażeń przewodu pokarmowego i reakcji skórnych. Lansoprazol może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym metabolizowanymi przez izoenzym CYP3A4, teofiliną, środkami antykoncepcyjnymi oraz lekami zależnymi od pH soku żołądkowego.

  • Ilustracja poradnika Laremid – przeciwwskazania

    Laremid to lek przeciwbiegunkowy, który nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na jego składniki, u dzieci poniżej 6 lat, w ostrych przypadkach czerwonki, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, bakteryjnego zapalenia jelit, rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy oraz w przypadkach, w których należy unikać zwolnienia perystaltyki jelit. W przypadku wystąpienia wzdęć brzucha, zaparcia lub niedrożności jelit, należy natychmiast odstawić lek i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Zalanzo, 15 mg – przeciwwskazania

    Lek Zalanzo, zawierający lanzoprazol, jest stosowany w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na lanzoprazol lub w połączeniu z atazanawirem. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć nowotwór żołądka. Lek może zwiększać ryzyko zakażeń przewodu pokarmowego, osteoporozy i zapalenia nerek. Zalanzo może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z atazanawirem, ketokonazolem, ryfampicyną, digoksyną, teofiliną, takrolimusem, fluwoksaminą, lekami zobojętniającymi kwas solny, sukralfatem i zielem dziurawca zwyczajnego.

  • Ilustracja poradnika Zalanzo, 15 mg – dawkowanie leku

    Lek Zalanzo, zawierający lanzoprazol, jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia i może wynosić od 15 mg do 60 mg na dobę. Lek należy przyjmować raz na dobę, najlepiej na czczo. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć złośliwy nowotwór żołądka. Możliwe działania niepożądane to bóle i zawroty głowy, nudności, biegunki, zaparcia, wymioty, wzdęcia, suchość w gardle lub jamie ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, pokrzywka, świąd, osutka, zmęczenie, łagodne polipy żołądka. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

  • Ilustracja poradnika Imodium Instant, 2 mg – przeciwwskazania

    Lek Imodium Instant nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, u dzieci poniżej 6 lat, w ostrych przypadkach czerwonki, wrzodziejącego zapalenia jelita, bakteryjnego zapalenia jelita oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Należy zachować ostrożność w przypadku odwodnienia, pacjentów z AIDS oraz zespołem jelita drażliwego. Lek może wchodzić w interakcje z rytonawirem, chinidyną, desmopresyną, itrakonazolem, ketokonazolem i gemfibrozylem. Stosowanie leku w ciąży i laktacji nie jest zalecane.

  • Ilustracja poradnika Bioprazol, 20 mg – przeciwwskazania

    Bioprazol, zawierający omeprazol, jest stosowany w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz refluksowego zapalenia przełyku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na omeprazol i jednoczesne stosowanie atazanawiru. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby wrzodowej żołądka. Długotrwałe stosowanie może zwiększać ryzyko złamań kości. Bioprazol może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak warfaryna, fenytoina, diazepam i takrolimus. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, biegunki i zaparcia.

  • Ilustracja poradnika Lanzul S, 15 mg – przeciwwskazania

    Lanzul S, zawierający lanzoprazol, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu schorzeń żołądkowo-jelitowych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz ciężką chorobę wątroby. Środki ostrożności to m.in. wykluczenie nowotworu złośliwego, monitorowanie wchłaniania witaminy B12, kontrola stężenia magnezu oraz unikanie zakażeń żołądkowo-jelitowych. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym inhibitorami proteazy HIV, metotreksatem, ketokonazolem, itrakonazolem, digoksyną, warfaryną, teofiliną, takrolimusem, fluwoksaminą oraz sukralfatem i lekami zobojętniającymi kwas solny.

  • Ilustracja poradnika Loperamid WZF, 2 mg – przeciwwskazania

    Loperamid WZF jest lekiem przeciwbiegunkowym, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, u dzieci poniżej 6 lat, przy ostrej czerwonki, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, bakteryjnym zapaleniu jelit oraz rzekomobłoniastym zapaleniu jelit. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, przy ostrej biegunce oraz z zespołem jelita drażliwego. Lek może wchodzić w interakcje z rytonawirem, chinidyną, desmopresyną, itrakonazolem, ketokonazolem oraz gemfibrozilem. Nie zaleca się stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Dissenten, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Dissenten, zawierający chlorowodorek loperamidu, jest stosowany w leczeniu biegunki ostrej i przewlekłej. Dawkowanie różni się w zależności od wieku pacjenta, a lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób wątroby. Dissenten może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, zaparcie, nudności i nadmierne wytwarzanie gazów jelitowych.

  • Ilustracja poradnika Dicortineff, (2 500 j.m. + 25 j.m – skład leku

    Dicortineff to lek złożony stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych oczu i uszu. Zawiera neomycynę, gramicydynę i fludrokortyzon, które działają przeciwbakteryjnie, przeciwzapalnie i przeciwuczuleniowo. Substancje pomocnicze, takie jak benzalkoniowy chlorek, trolamina i inne, wspierają stabilność i skuteczność leku. Lek nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i może powodować działania niepożądane, takie jak świąd, pieczenie spojówek i wzrost ciśnienia śródgałkowego.

  • Ilustracja poradnika Davercin – wskazania – na co działa?

    Davercin to antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Lek jest skuteczny w leczeniu zakażeń górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich, zakażeń przewodu pokarmowego, zakażeń w stomatologii oraz innych zakażeń takich jak płonica. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cykliczny węglan erytromycyny, ciężką niewydolność wątroby oraz jednoczesne stosowanie niektórych leków. Davercin można stosować u dzieci, które są w stanie połknąć tabletkę, oraz u pacjentów w podeszłym wieku.

  • Ilustracja poradnika Loperamid

    Loperamid to substancja stosowana w leczeniu biegunek, która szybko łagodzi objawy i poprawia komfort życia. Występuje w różnych postaciach i jest szeroko wykorzystywany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci powyżej określonego wieku. Przed zastosowaniem warto poznać najważniejsze informacje dotyczące wskazań, dawkowania oraz bezpieczeństwa tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Erytromycyna

    Erytromycyna to antybiotyk z grupy makrolidów, szeroko stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych oraz trądziku. Dostępna jest w różnych postaciach, co pozwala na indywidualne dopasowanie leczenia do potrzeb pacjenta. Jej skuteczność i bezpieczeństwo sprawiają, że jest wybierana zarówno w leczeniu miejscowym, jak i ogólnoustrojowym. Sprawdź, w jakich sytuacjach stosuje się erytromycynę, jakie są jej najczęstsze działania niepożądane oraz kiedy należy zachować szczególną ostrożność podczas terapii.